Τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου †
6ον
3. Πῶς ἐπιστοποιήθη ὅτι ὁ Χριστὸς εἶχε πράγματι ἀποθάνει εἰς τὸν Σταυρόν
Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ στὸν Σταυρὸ ἐπιστοποιήθη. Καὶ μάλιστα μὲ ἰατρικὰ ἔγκυρο τρόπο. Ἰδοὺ πῶς:
1. Οἱ Ρωμαῖοι λεγεωνάριοι (= στρατιῶτες), ἐπαγγελματίες σκληρῶν τιμωριῶν, ἤξεραν πότε ἕνας τιμωρημένος εἶναι λιποθυμισμένος καὶ πότε πραγματικὰ πεθαμένος. Παρακολουθοῦσαν ἄγρυπνα τὴν καλὴ ἐκτέλεση τῶν ποινῶν. Γιατί ὁ νόμος ὥριζε σαφῶς, ὅτι ἂν ὁ ἁρμόδιος στρατιώτης ἐπιστοποιοῦσε θάνατο ποὺ δὲν εἶχε ἐπέλθει πράγματι, καταδικαζόταν σὲ σταύρωση, λόγω κακῆς ἐκτελέσεως τοῦ καθήκοντός του.
2. Ὅταν οἱ στρατιῶτες εἶχαν κάποιο λόγο νὰ τελειώνουν γρήγορα μὲ τὶς ἐκτελέσεις αὐτές, χτυποῦσαν τὰ σκέλη τῶν καταδικασμένων μὲ ἕνα σιδερένιο λοστὸ καὶ τοὺς ἐτσάκιζαν τὰ ὀστᾶ τῶν μηρῶν καὶ τῶν κνημῶν. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ὁ σταυρωμένος παρέλυε ἐντελῶς καὶ ὁ ἀπὸ ἀσφυξία θάνατος ἐπακολουθοῦσε σὲ ἐλάχιστα λεπτά. Ἡ μέθοδος αὐτὴ (ἐπισπεύσεως τοῦ θανάτου!) ἐφαρμόσθηκε στοὺς δύο ληστές, ποὺ εἶχαν σταυρωθῆ μαζὶ μὲ τὸν Κύριο.
3. Προκειμένου περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ὁ ἁρμόδιος στρατιώτης θέλοντας νὰ πεισθῆ ὅτι εἶχε πράγματι πεθάνει, «λόγχῃ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ ἔνυξε· καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ». Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ποὺ ἔτυχε νὰ εἶναι τότε κοντὰ στὸν Σταυρό, μᾶς πληροφορεῖ ὅτι αὐτὸ τὸ εἶδε μὲ τὰ μάτια του. «Καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκε καὶ ἀληθινὴ ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ» (Ἰωάν. 19,35).
Σήμερα εἶναι ἰατρικὰ βέβαιο ὅτι:
• τὸ Αἷμα καὶ τὸ Ὕδωρ εἶναι ἕνα ὑγρὸ ποὺ δημιουργεῖται στὸν χῶρο τοῦ ἄνω διαφράγματος, λίγη ὥρα μετὰ τὸν βιολογικὸ θάνατο τοῦ ἀνθρώπου. Συνεπῶς ἡ ἐκροὴ τοῦ ὑγροῦ αὐτοῦ μαρτυρεῖ ὅτι ὁ βιολογικὸς θάνατος τοῦ Ἰησοῦ εἶχε ἐπέλθει.
• ἀπό τὴν πληγὴ αὐτὴ ἐμπῆκε στὸν χῶρο τοῦ ἄνω διαφράγματος ἀτμοσφαιρικὸς ἀέρας, πού, ὅταν περάση ἐκεῖ ἐπιφέρει ἀκαριαῖα τὸν θάνατο (πνευμονοθώρακας).
δ. Συμπέρασμα
Μετὰ ἀπὸ αὐτά, κάθε κουβέντα γιὰ νεκροφάνεια τοῦ Ἰησοῦ δὲν εἶναι παρὰ ἀντιεπιστημονικὲς φλυαρίες.
Ὅμως τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ Βεντουρίνι ἐπραγματοποίησε πολλὲς ἐκδόσεις! Τὸ ἐδιάβασαν ἑκατοντάδες χιλιάδες ἄνθρωποι! Καὶ τοὺς διέλυσε πνευματικά!