Ἡ λεγομένη πανδημία τοῦ Κορωνοϊοῦ, ποὺ ταλαιπωρεῖ ἐδῶ καὶ δύο χρόνια τοὺς ἀνθρώπους τοῦ πλανήτη μας, παιδεύει καὶ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Μυτιλήνης. Ταυτόχρονα, ὅμως, γίνεται καὶ ἡ αἰτία, γιὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν πρόσωπα, χαρακτῆρες, πράγματα. Παρατηροῦμε λοιπόν, στὴν προειρημένη Μητρόπολη, μὲ τὴν πρώτη ματιά, μία ἀκατανόητη ἐμμονὴ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτη κ. Ἰακώβου, γιὰ νὰ ἐμβολιαστοῦν ὑποχρεωτικά, μὲ κάθε τρόπο καὶ μέσο, οἱ Ἱερεῖς τῆς Μητρόπολής του, κάτι ποὺ δὲν παρατηρεῖται μὲ τόση ἔνταση καὶ σὲ τέτοιο βαθμὸ σὲ καμιὰ ἄλλη Μητρόπολη τῆς Ἑλλάδας.
Ἔτσι, μέρα μὲ τὴ μέρα, σταδιακὰ καὶ μὲ τὴ μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ, θέτονται σὲ ἀργία οἱ περίπου τριάντα (30) τὸν ἀριθμό, ἀνεμβολίαστοι Ἱερεῖς τῆς Μητρόπολης ἢ ὁδηγοῦνται στανικὰ στὸν ἐμβολιασμό τους μὲ τὴν ἀπειλὴ τῆς ἀργίας τους ἀπὸ κάθε ἱεροπραξία ἤ, ἀκόμη, ὅπως ἀκούγεται καὶ τῆς μετάθεσής τους σὲ ἄλλη Μητρόπολη.
Ἡ ἐξήγηση αὐτῆς τῆς τακτικῆς, ἴσως νὰ μὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ μπορεῖ κάποιος λογικὰ νὰ ὑποθέσει, ὅτι δηλαδή, ὀφείλεται στὴν ἐπιθυμία τοῦ Μητροπολίτη νὰ προστατέψει «ἑαυτὸν καὶ ἀλλήλους» ἀπὸ τὸ κακὸ τῆς πανδημίας, διότι πολλὰ λέγονται καὶ ἄλλα τόσα ψιθυρίζονται, ποὺ δὲν γράφονται, γιὰ τὶς αἰτίες τοῦ παραπάνω φαινομένου.
Τὰ ἀποτελέσματα ὅμως, αὐτῆς τῆς ἀπαράδεκτης, ἐκφοβιστικῆς καὶ καταναγκαστικῆς διοικητικῆς πρακτικῆς τοῦ Μητροπολίτη εἶναι παραπάνω ἀπὸ ὀφθαλμοφανῆ καὶ πολὺ θλιβερά, καθώς, ἀπὸ τὴ μία, οἱ Ἱερεῖς εἶναι στοχοποιημένοι, συκοφαντημένοι, τρομοκρατημένοι καὶ διηρημένοι καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη, οἱ πιστοὶ ἀπορημένοι, ὀργισμένοι, ἀνεξομολόγητοι καὶ ἀκοινώνητοι, ἕρμαια τοῦ νοητοῦ θηρίου καὶ τοῦ κάθε ὁρατοῦ ἐχθροῦ, οἱ δὲ ἐκκλησίες κλειστὲς καὶ ἀλειτούργητες.
Καὶ ὅλα αὐτά, φυσικά, γίνονται γιὰ τὸ καλὸ τοῦ ποιμνίου, ὅπως ἰσχυρίζονται κύκλοι τῆς Μητρόπολης. Πῶς λοιπόν, νὰ μὴ χαίρεται, μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτά, ὁ διάβολος καὶ τὰ παιδιά του οἱ ἄθεοι, οἱ αἱρετικοὶ καὶ οἱ κάθε εἴδους καλοθελητές;
Ἀλλά, ἐπειδὴ δὲν περιποιεῖ τιμὴ στὸ πρόσωπο, στὴν ἡλικία καὶ στὴν μέχρι σήμερον πορεία, τοῦ πολιοῦ Μητροπολίτη Μυτιλήνης κ. Ἰακώβου, νὰ παρουσιάζεται ὡς ὁ κακὸς ἐκκλησιαστικὸς Δρακουμέλ(!), ποὺ τοῦ ἔχει γίνει ἔμμονη ἰδέα νὰ κυνηγάει ἀπεγνωσμένα, γιὰ νὰ πιάσει τὰ μικρὰ καὶ ἀπαίσια στρουμφάκια, δηλαδή, τοὺς ἀνεμβολίαστους Ἱερεῖς του, ἡ Μητρόπολη Μυτιλήνης ὀφείλει ἄμεσα νὰ ξεκαθαρίσει :
1. Ἐμβολιάστηκε(;) ἀποδεδειγμένα(;) ἆραγε, ὁ γηραιὸς καὶ ἐπιβαρυμένος μὲ πολλὰ προβλήματα ὑγείας Μητροπολίτης καὶ κυνηγάει τοὺς ἀνεμβολίαστους Ἱερεῖς του;
2. Εἶναι ἐκεῖνος ποὺ διοικεῖ τὴν Μητρόπολη ἢ ὑπάρχει γύρω του, ὅπως λέγεται, ἕνα ἄτυπο διευθυντήριο πού, οὐσιαστικά, διοικεῖ ἢ ποὺ τὸν ὠθεῖ σὲ ἐνέργειες πού, τελικά, τὸν ἐκθέτουν ἀνεπανόρθωτα «εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ βίου του»;
Διότι ἂν ἰσχύει τὸ δεύτερο, τότε ἡ κατάσταση στὴν περὶ οὗ ὁ λόγος Μητρόπολη, θυμίζει τὴν περίοδο τῆς Ἀντιβασιλείας τοῦ Βασιλέα Ὄθωνα, ὅταν ὁ κόμης Ἄρμανσμπεργκ, ποὺ ὁρίστηκε καὶ πρόεδρος τῆς Ἀντιβασιλείας, ὁ καθηγητὴς Μάουρερ ποὺ ἐπέβλεπε τὰ τῆς Δημόσιας Ἐκπαίδευσης καὶ τὰ Ἐκκλησιαστικὰ καθὼς καὶ τὰ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ στρατηγὸς Χάιντεκ, ποὺ ἐπέβλεπε τὰ Στρατιωτικὰ καὶ τὰ Ναυτικά, ἦταν αὐτοὶ ποὺ ἀσκοῦσαν, ἀντὶ τοῦ Ὄθωνα, τὴ διοίκηση τῆς Ἑλλάδας.
Ἄν, ὅμως, τὸ πραγματικὸ Ἀφεντικὸ στὴ Μητρόπολη εἶναι οἱ αὐλοκόλακες, ποὺ λύνουν καὶ δένουν, ποὺ ἀποφασίζουν καὶ διατάζουν, ἀντὶ τοῦ Μητροπολίτη, τότε τὸ πρόβλημα καθίσταται ἀκόμη μεγαλύτερο, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ συνήθως ἑδράζονται στὸ ψηλὸ βουνὸ τῆς ὑπερηφάνειας, τῆς ἀλαζονείας, τοῦ «ξέρεις ποιὸς εἶμαι ἐγὼ» ἢ τοῦ «ἐμεῖς κάνουμε κουμάντο τώρα»!
Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ κλῖμα δὲν εἶναι παράξενο νὰ ἀκούγονται κραυγὲς – ἐντολές, ὅπως, γιὰ παράδειγμα, «νὰ τοὺς μάθουμε τὴν ταπείνωση» ἢ «νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ἀνυπάκουοι καὶ ἀπείθαρχοι» καὶ ἄλλες, οἱ ὁποῖες ἐμπεριέχουν καὶ παράλληλα, φανερώνουν ἄκρατη οἴηση, ἀπύθμενη ἔπαρση καὶ ὄχι ἀγαπητικὴ ταπείνωση καὶ διάθεση γιὰ ἀδελφικὴ καταλλαγὴ καὶ πνευματικὴ παιδαγωγία.
Ἔτσι, βέβαια, δὲν προάγεται στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας τὸ φιλάνθρωπο καὶ φιλάδελφο πνεῦμα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς συγχωρητικότητας. Ἀντίθετα, μάλιστα, ἡ ἀπαίτηση σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία οἱ ἀνεμβολίαστοι Ἱερεῖς πρέπει πάσῃ θυσίᾳ νὰ ταπεινωθοῦν, νὰ ὑποκύψουν, νὰ ἐμβολιαστοῦν, φανερώνει τὴν ψυχολογικὴ ἀνάγκη νὰ ἐπιβεβαιωθεῖ ὁ πληγωμένος ἐγωισμὸς ἐκείνων ποὺ ἀπαιτοῦν. Τέτοιες συμπεριφορές, ὅμως, καταλήγουν στὸ νὰ δημιουργοῦν ἐντάσεις καὶ συγκρούσεις καὶ ἡ Μητρόπολη νὰ καθίσταται πεδίο μαχῶν καὶ ἀλληλοσπαραγμῶν.
Ὅλο αὐτὸ τὸ ἰδιότυπο νοσηρό, ἐκφοβιστικὸ καὶ τρομοκρατικὸ κλῖμα, ἑπόμενο εἶναι νὰ δημιουργήσει καὶ ψυχοσωματικὰ προβλήματα σὲ Ἱερεῖς, στὶς γυναῖκες, στὰ παιδιά τους. Δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ ἀναφερθοῦμε καὶ στὰ προβλήματα ποὺ δημιουργοῦνται σὲ κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ἀπὸ τὶς παρενέργειες τῶν ἐμβολίων. Προσπαθώντας, δηλαδή, νὰ γλυτώσουμε ἀπὸ προβλήματα ὑγείας, δημιουργοῦμε νέα προβλήματα ὑγείας!
Καὶ ὅλα αὐτά, μέσα στὴν περίοδο τοῦ Τριωδίου καὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀπὸ κληρικούς, πνευματικοὺς ἀνθρώπους, ποὺ διακηρύσσουν τὴ μετάνοια καὶ τὴ συγχώρεση! Ἔ, τί νὰ ποῦνε τότε οἱ λαϊκοί; Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτά, τί ἀπαιτήσεις μπορεῖ νὰ ἔχει ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τοὺς λαϊκούς; Πῶς ζητεῖται ἐξάλλου, νὰ ντρέπεται τὸ ποίμνιο, ὅταν δὲν ντρέπονται οἱ ποιμένες καὶ πατέρες, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι βρίσκονται «εἰς τύπον καὶ τόπον» τοῦ σπλαγχνικοῦ Πατέρα τῆς ὁμώνυμης εὐαγγελικῆς παραβολῆς (Ἀσώτου Υἱοῦ ἢ τοῦ Σπλαγχνικοῦ, τοῦ Ἀγαπῶντος Πατρός);
Μία ἄλλη παράμετρος τῆς πολύπλευρης αὐτῆς κρίσης, ποὺ ταλανίζει τὴ Μητρόπολη Μυτιλήνης, ἀφορᾶ καὶ τὸ πάλαι ποτὲ ἔγκριτο ἐκκλησιαστικὸ περιοδικὸ τῆς Μητροπόλεως, «Ὁ ΠΟΙΜΗΝ», τὸ ὁποῖο ἔφθασε στὸ σημεῖο νὰ μεταφέρει δημοσιεύματα, ποὺ ἐλέγχονται ὡς ψευδῆ καὶ συκοφαντικὰ γιὰ ἀνεμβολίαστους Ἱερεῖς, δημιουργώντας, ἔτσι, λανθασμένες ἐντυπώσεις καὶ παραπληροφορώντας, μὲ στόχο προφανῶς, νὰ πληγεῖ τὸ ἀντιεμβολιαστικὸ κίνημα!
Δυστυχῶς ἀπὸ ὅ, τι φαίνεται, φθάσαμε στὸ σημεῖο, α) νὰ καταργοῦμε αὐθαίρετα τὴ θεόσδοτη ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, χαρακτηρίζοντας φατριαστικὴ κάθε ἀντίθετη ἄποψη γιὰ ἕνα θέμα μάλιστα, ποὺ ἅπτεται τῆς προσωπικῆς ὑγείας καὶ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, χωρὶς κἄν νὰ ἀναρωτιόμαστε, ἂν δικαιώνουμε ἔτσι, τὴν ὕπαρξη καὶ τὸν τρόπο λειτουργίας τῶν αὐταρχικῶν – δικτατορικῶν καθεστώτων, β) νὰ διαστρεβλώνουμε ὁλοφάνερα τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὰ μέτρα προφύλαξης τῶν Ἱερέων ἀπὸ τὴν ἀσθένεια τοῦ Κορωνοϊοῦ καὶ γ) νὰ ἐρχόμαστε σὲ ἐμφανῆ ἀντίθεση μὲ τὴν ποιμαντικὴ πρακτικὴ τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τῶν ὅπου γῆς Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων, μόνον καὶ μόνον, γιὰ νὰ συνεχίσουμε νὰ ἐπιτιθέμεθα δονκιχοτικὰ καὶ μὲ μανία ἐναντίον τῶν ἀνεμβολίαστων Ἱερέων.
Ὅλα αὐτὰ βέβαια, συμβαίνουν τὴ στιγμὴ πού:
1. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου, ἂν καὶ σφοδρὸς πολέμιος κι ἐκεῖνος τῶν ἀντιεμβολίαστων, ὅμως, σύμφωνα μὲ πληροφορίες, αἴρει τὸ ἐπιτίμιο τῆς ἀργίας ποὺ εἶχε θέσει στοὺς ἀνεμβολίαστους Ἱερεῖς τῆς περιφέρειάς του καὶ
2. Οἱ Εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη (Ἀγγλία, Ἱσπανία, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Νορβηγία, Ἑλβετία, Πολωνία, κ.λπ.), χαλαρώνουν ἢ ἀποσύρουν ὅλα τὰ μέτρα προστασίας γιὰ τὸν Κορωνοϊό, καθὼς δὲν βλέπουν τὸ λόγο τῆς συνέχισής τους. Τὸ παράδειγμά τους δειλὰ – δειλὰ ἀκολουθεῖ καὶ ἡ Ἑλλάδα.
Ἡ Μητρόπολη Μυτιλήνης κατὰ τὰ φαινόμενα, θὰ παραμείνει μᾶλλον, τὸ μοναδικὸ μέρος στὸν πλανήτη Γῆ, ὅπου οἱ διοικοῦντες θὰ συνεχίζουν τὸ κυνήγι τῶν μαγισσῶν, τῶν λεγόμενων ἀντιεμβολιαστῶν, ἀποδεικνυόμενοι ἔτσι, «βασιλικότεροι τοῦ Βασιλέως»!
Ὑπάρχει μάλιστα, ἕνα ὡραῖο σχετικὸ κείμενο γιὰ τὴ φράση «βασιλικότεροι τοῦ Βασιλέως», τὸ ὁποῖο ἀξίζει νὰ προσεχθεῖ … «Παλιά, ἀρχέγονη ράτσα “οἱ βασιλικώτεροι τοῦ Βασιλέως!”… Δὲν τοὺς ἀρκεῖ νὰ ἐναρμονίζονται μὲ τὰ κελεύσματα καὶ τὶς ἐπιταγὲς τῆς Αὐλῆς. Πρέπει νὰ ξεχωρίσουν. Συνήθως βρίζοντας, συκοφαντώντας ἢ σκούζοντας. Συχνὰ καὶ τὰ τρία.
Στὴν πράξη φέρνουν τὰ ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπὸ τὰ ἐπιδιωκόμενα, τουλάχιστον ὅσον ἀφορᾶ τὰ συμφέροντα τοῦ Βασιλέως.
Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς τί νὰ τοὺς πεῖ; Πρόκειται γιὰ τὴν “αἰχμὴ τοῦ δόρατος”, τοὺς φανατικοὺς ὀπαδούς, τοὺς πιστοὺς συντρόφους.
Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Βυζαντίου, πιὸ πρὶν στὴ Ρώμη, ἀλλὰ καὶ στὶς ἑλληνικὲς πόλεις-κράτη, τὸ συνηθέστερο εἶναι οἱ ἴντριγκες, οἱ συνωμοσίες καὶ οἱ κινήσεις ἀνατροπῆς τοῦ “Μεγάλου” νὰ προέρχονται μέσα ἀπὸ τοὺς αὐλικούς, ἀπὸ τοὺς ἔμπιστους, ἀπὸ τοὺς ἀναντικατάστατους συνεργάτες.
Οὐσιαστικά, δηλαδή, ὑπηρετοῦν τοὺς δικούς τους ἀτομικοὺς σκοπούς, τὴ δική τους ἀτζέντα, ἐνῷ παίζουν τὸ παίγνιο τῆς ἀτομικῆς τους προβολῆς, δῆθεν γιὰ κοινὸ σκοπό». (Antinews)
Καλὸ εἶναι, λοιπόν, ἡ Μητρόπολη Μυτιλήνης, μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτά, νὰ ξεκαθαρίσει, μὲ κάθε ἐπισημότητα καὶ κάθε δυνατὴ σαφήνεια, τί ἀκριβῶς συμβαίνει αὐτὴ τὴ στιγμὴ στὴ Μητρόπολη Μυτιλήνης, ὥστε νὰ ἀποφεύγονται οἱ παρερμηνεῖες καὶ ἡ παραπληροφόρηση ἐπὶ τῶν πεπραγμένων τοῦ Μητροπολίτη καὶ τῶν συμβουλατόρων του, διότι τὸ πιθανότερο εἶναι τὸ ποίμνιο νὰ ξεσηκωθεῖ ἐναντίον ὅσων βάλλουν ἐναντίον τῶν Ἱερέων τους, καθὼς ἡ ὑπομονὴ τῶν λαϊκῶν ἔχει κι΄ αὐτὴ τὰ ὅριά της…
Λαυριώτης
Γιὰ τὴν ἀντιγραφὴ Σ. Α.