Τοῦ κ. Γεωργίου Κούβελα,
Συνταξιούχου Δικηγόρου παρ᾽ Ἀρείῳ Πάγῳ καὶ Σ.τ.Ε.,
Ἐπιτίμου Προέδρου τῆς Ἐθνικῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως Κυπρίων
2ον
Τὸ «ΟΧΙ» τοῦ 1940 ἦταν συνέχεια τοῦ μεγάλου ΟΧΙ τοῦ 1821.
– ΟΧΙ στὸν Παπισμό, ΝΑΙ στὴν Ὀρθοδοξία!
– ΟΧΙ σὲ ὅσους μᾶς διώκουν, ΝΑΙ σὲ ὅσους σέβονται καὶ τιμοῦν τοὺς Ἀγῶνες μας γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν Ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία!
– Ὄχι στοὺς Ἐθνομηδενιστές, ΝΑΙ σὲ ὅσους τιμοῦν τὸ Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων!
– ΟΧΙ στὴν εἰσαγόμενη «νέα κανονικότητα», ποὺ θέλει νὰ μᾶς ἐπιβάλει τὴ woke «κουλτούρα», τὴν «κουλτούρα» τῶν gay καὶ τῶν ΛΟΑΤΚΙ+, ΝΑΙ στὴν Ὀρθόδοξη Κανονικότητα τῶν Ἑλλήνων ποὺ δὲν ἀλλάζει καὶ ποὺ πιστεύει ὅτι «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν ὁ Θεός»#[3]!
– ΟΧΙ στὴ δύναμη τῶν ὅπλων, ΝΑΙ στὴ δύναμη τοῦ ἀθάνατου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος!
– ΟΧΙ σ᾽ ὅσους κυβερνῆτες τοῦ κόσμου εἶναι ἄθεοι, ΝΑΙ σὲ ὅσους φοβοῦνται τὸν Κύριο· «Μακάριοι πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, οἱ πορευόμενοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ»#[4]!
Τὸ ΟΧΙ τοῦ 1940 τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τῶν Θερμοπυλῶν, τῆς Σαλαμίνας, τοῦ Μαραθώνα, τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου…
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ, ὄχι μόνο τῆς Ἐθνικῆς μας ζωῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς!:
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἀνατολῆς στὴν ἁμαρτία, στὴν πλάνη, στὶς παπικὲς κακοδοξίες…!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στὸ ἁμαρτωλὸ καὶ βλάσφημο παλάτι!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὸν κακόδοξο Ἄρειο!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τοῦ Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ, μὲ τὸ ὁποῖο ἀντιπαρατέθηκε στὸν πάπα, καὶ τελικὰ τὸν ἀνάγκασε νὰ ὁμολογήσει: «Εἰ Μᾶρκος οὐχ ὑπέγραψεν, οὐδὲν ἐπράξαμεν»!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τοῦ Ρήγα Φεραίου, ποὺ καλοῦσε τοὺς Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ τοὺς προσκυνημένους «Ἕλληνες»
νὰ μὴν ἐλπίζουν εἰς ξένους
καὶ εἰς υἱοὺς νενοθευμένους,
ἀλλὰ μόνον εἰς τὴν ἀνδρείαν,
εἰς τῶν Ἑλλήνων τὴν καρδίαν!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τοῦ Παπουλάκου, ποὺ ἀγωνίστηκε κατὰ τῆς ξενόφερτης, βλάσφημης καὶ παπικῆς ἀντιβασιλείας καὶ ποὺ τελικὰ ἐνέπνευσε ὅλο τὸ λαὸ καὶ τὸν ἔκανε νὰ τραγουδᾶ:
Ὥς πότε ἡ ξένη ἀκρίδα
ὡς πότε ξανθὸς βαυαρὸς
θὰ ρημώνουν τὴ δόλια πατρίδα
ἐγερθεῖτε ἀδέλφια ὀμπρός!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ποὺ δίδασκε τοὺς Ἕλληνες: «Ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἑλλάδα σᾶς χρειάζονται πρῶτα ἀπ᾽ ὅλα»!
Ἦταν συνέχεια τοῦ ΟΧΙ τῶν κορυφαίων τῶν Γραμμάτων μας, ὅπως ὁ Ἰωάννης Δραγούμης, ὁ Φώτος Πολίτης, ὁ Φώτης Κόντογλου καὶ προπαντὸς ὁ πιὸ μεγάλος ἀπὸ τοὺς μεγάλους Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ποὺ στηλίτευαν τὴν ἀνθελληνικότητα, τὴν ἀντορθοδοξία τοῦ Μauer ποὺ ἐδίωκε τὴν Ὀρθοδοξία, ἔκλεινε μοναστήρια, ἐδίωκε μοναχοὺς καὶ μοναχὲς καὶ μὲ κάθε τρόπο προσπαθοῦσε νὰ ὑποβαθμίσει τὴν Ὀρθοδοξία ἔναντι τοῦ Παπισμοῦ.
Τὸ «ΟΧΙ» τοῦ 1940 ἐμψύχωσε τοὺς ὅπου γῆς Ἕλληνες. Καὶ ἔγιναν μιὰ Γροθιά, μιὰ Προσευχὴ καὶ ἕνας Ὅρκος. Μιὰ γροθιά, ὅπως μᾶς τὴν ὑπενθυμίζει ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ὁ Ἡρόδοτος. Εἶναι ἡ ἀπάντηση τοῦ Δημάρατου στὸν Ξέρξη, ὅταν ὁ Ξέρξης τοῦ εἶπε: Θὰ ἔλθω καὶ θὰ πάρω τὴν Ἑλλάδα μὲ ἕνα περίπατο. Τότε ὁ Δημάρατος τοῦ ἀπάντησε: Προσέξτε, Βασιλεῦ, γιατὶ οἱ Ἕλληνες μπορεῖ νὰ εἶναι χωρισμένοι σὲ πόλεις κράτη, ἀλλὰ ὅταν ἔρθει ὁ ξένος, εἶναι ἑνωμένοι σὰν μιὰ γροθιά. Μ᾽ αὐτὴ τὴν ὑποθήκη πορευόταν καὶ ὁ τότε Κυβερνήτης μας Ἰωάννης Μεταξᾶς καὶ εἶπε τό «ΟΧΙ».
Μιὰ προσευχή, ὅπως ἡ προσευχὴ ποὺ ἀνέπεμψε στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὁ τότε Μητροπολίτης Ἰωαννίνων Σπυρίδων: Παναγία μου μὴ μᾶς ἀφήσεις!
Ὁ τότε Μητροπολίτης Ἰωαννίνων Σπυρίδων, μετέπειτα Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος, θυμᾶται: «Τότε γονάτισα μπρὸς στὴν Παναγιὰ καὶ μὲ τὰ χέρια ψηλὰ καὶ τὰ μάτια δακρυσμένα προσευχήθηκα: Παναγιά μου, Παρθένα μου -φώναξα κι ἡ φωνή μου ἔβγαινε ἀπὸ τὰ ἔγκατα τῆς ψυχῆς μου- ἄν, ἔπειτα ἀπὸ σαράντα χρόνια ἀφοσίωσης σὲ Σένα, στὸ παιδί Σου καὶ στὴν Πατρίδα μου, εἶμαι ἀκόμα στὰ μάτια Σου ἁμαρτωλός, ὅπως νομίζω ἐγὼ πὼς εἶμαι, γιὰ τὸ Θεό, μὴ μὲ τιμωρήσεις νὰ δῶ τὸν τόπο μου σκλαβωμένο. Ρίξε τὴν κατάρα Σου πάνω μου, σὲ μένα μονάχα, βάλε τὸ χέρι Σου καὶ σῶσε τὴν Πατρίδα»!
Σημειώσεις:
#[3]. Ἴδετε Γιώργου Κούβελα, Χίλια Κακουργήματα ἀφανίζουν τὸ Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων…, ἐκδόσεις «Τὸ Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2024, σ. 26 κ.ἑ. #[4]. Ψαλμ. 127, 1.