Η ΤΕΤΑΡΤΗ Κυριακὴ τοῦ Τριωδίου, ἡ Κυριακή τῆς Τυρινῆς ὅπως ὀνομάζεται, εἶναι ἀφιερωμένη στὴν ἐνθύμηση τῆς ἐξόδου τῶν Πρωτοπλάστων ἀπὸ τὸν παράδεισο τῆς τρυφῆς. Στὴν πικρὴ ἀνάμνηση τοῦ πιὸ τραγικοῦ γεγονὸς τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας. Ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ Θεό, ὡς τὸ τελειότερο καὶ ἐκλεκτότερο δημιούργημά Του, νὰ ζεῖ αἰώνια μέσα στὴ χάρη καὶ τὶς εὐλογίες Του, ἀτέρμονο βίο ἄπαυτης εὐδαιμονίας. Ἐκεῖνος ὅμως ἔκαμε κακὴ χρήση τῆς ἐλεύθερης βούλησής του καὶ προτίμησε τὸ κακό. Ὁ ἀρχέκακος διάβολος τὸν παρέσυρε στὴν πτώση καὶ τὴν καταστροφή. Αὐτὴ ἡ ὀλέθρια ἐπιλογὴ τοῦ στέρησε τὸν Παράδεισο, δηλαδὴ τὴν ἀέναη καὶ ζωοποιὸ κοινωνία μὲ τὸ Θεὸ καὶ τὶς ἀκένωτες εὐλογίες Του. Ἡ μεταπτωτική του πορεία θὰ εἶναι πιὰ ταυτόσημη μὲ τὴν κακοδαιμονία, τὴ φρίκη, τὴ φθορὰ καὶ τὸ θάνατο. Αὐτὴ τὴν ἐνθύμηση μᾶς κάνει ἐτούτη τὴν ἡμέρα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, γιὰ νὰ συναισθανθοῦμε τὴ δεινή μας θέση μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ τὴν ἀνάγκη νὰ ἔλθουμε κοντά Του. Ἡ ἱερὴ περίοδος τοῦ Τριωδίου μπορεῖ νὰ διεγείρει στὴν ψυχὴ μας αἴσθηση μετάνοιας καὶ συντριβῆς, ἀλλὰ καὶ ἐλπίδας, διότι ὁ Σωτήρας καὶ Λυτρωτής μας Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο νὰ μᾶς συμφιλιώσει μὲ τὸ Θεὸ καὶ νὰ μᾶς δώσει τὴ δυνατότητα τῆς σωτηρίας, φθάνει νὰ πιστέψουμε σ’ Αὐτὸν καὶ νὰ βαδίσουμε τὸ δρόμο τῶν ἀρετῶν. Ἀπὸ τὴν ἑπομένη ἀρχίζει ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, κατὰ τὴν ὁποία καλούμαστε νὰ κάνουμε τὸν προσωπικό μας ἀγώνα, γιὰ μετάνοια, συντριβὴ καὶ προσωπικὴ κάθαρση, ὥστε νὰ φθάσουμε ἀλλαγμένοι καὶ καθαροὶ ἀπὸ ἁμαρτήματα στὸ Ἅγιο Πάσχα! Καλὸ καὶ εὐλογημένο στάδιο!
«Τὸν τῆς νηστείας καιρὸν φαιδρῶς ἀπαρξώμεθα»
