Τοῦ κ. Χαραλάμπους Μηνάογλου
Ἐπειδὴ ὁ Ἄδωνις ἔχει βαλθεῖ ὄχι μόνον νὰ νομιμοποιήσει, ἀλλὰ καὶ νὰ ἠθικοποιήσει τὸ ρουσφέτι, πρέπει νὰ σημειώσουμε τὰ ἑξῆς. Ὡς πρὸς τὴν νομιμοποίηση ἔρχεται δεύτερος, καθὼς τὸν ἔχει προλάβει ὁ νομοθέτης, ὁ ὁποῖος ἔχει προβλέψει μέχρι τὶς 120.000 εὐρὼ νὰ εἶναι πλημμέλημα τὸ ρουσφέτι. Πλημμέλημα θὰ πεῖ, ὅτι ὅσο καὶ ἂν βλάψει ἕνας ὑπουργὸς ἢ βουλευτὴς μὲ τὴν “ἐξυπηρέτησή” του τὸ δημόσιο συμφέρον γιὰ ὑπόθεση μέχρι τὶς 120000 εὐρώ, δὲν πρόκειται ποτὲ μὰ ποτέ, ἀκόμη καὶ ἂν διατηρεῖ ὅλα τὰ στοιχεῖα, ποὺ τὸν ἐνοχοποιοῦν ὁ ἴδιος καὶ τὰ παρουσιάσει δημόσια, νὰ μπεῖ στὴν φυλακή.
Ἄρα τί λένε οὐσιαστικὰ οἱ νόμοι, νόμοι ἄμεσα συνδεδεμένοι μὲ τὴν λειτουργία τοῦ πολιτεύματος, ἐφόσον ἀφοροῦν στοὺς παράγοντες ποὺ ἀσκοῦν τὴν ἐξουσία, ὅτι κάνε ὅποιο ρουσφέτι θές, ζημίωσε τὸ δημόσιο ὅσο θές, ἀρκεῖ νὰ σπᾶς τὶς ὑποθέσεις σὲ μικρότερες ἀπὸ τὶς 120.000. Καὶ αὐτὸ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ ὅτι εἶναι πολλοί, δὲν ξέρω πλέον ἂν εἶναι καὶ ἡ πλειοψηφία, αὐτὸ ἀκριβῶς ψάχνουν γιὰ νὰ ψηφίσουν, κάποιον ποὺ νὰ ξέρει νὰ κάνει σωστὰ τέτοιες δουλειές, μᾶς ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι μὲ τὸ παρὸν πολίτευμα, τὸ ἀντιπροσωπευτικό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βγοῦμε ἀπὸ αὐτὸν τὸν φαῦλο κύκλο τῆς διαφθορᾶς. Γιατί, ὅπως πάλι ἔχει πεῖ ὁ Ἄδωνις, ἐμεῖς εἴμαστε ἡ πλειοψηφία καὶ ἀποφασίσαμε ὅτι εἴμαστε ἀθῶοι.
Ἄρα, ἂν ἡ πλειοψηφία θέλει τὴν διαφθορά, μπορεῖ βάσει τοῦ σημερινοῦ πολιτεύματος, νὰ τὴν νομιμοποιήσει σύμφωνα μὲ τὴν κείμενη νομοθεσία, καθὼς πάντοτε θὰ βγάζει τοὺς ὑπουργοὺς ἀθώους. Ἐδῶ δηλαδὴ θὰ συμφωνήσουμε μὲ τὸν Ἄδωνι. Πράγματι, τὸ ἀντιπροσωπευτικὸ πολίτευμα, δὲν καταπολεμᾶ τὴν διαφθορά. Τὸ δημοκρατικὸ πάλι κάνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο. Νὰ θυμίσουμε ἁπλῶς ὅτι στὴν δημοκρατία, τὸ νὰ ζημιώσει κανεὶς τὴν πολιτεία ἔστω καὶ στὸ ἐλάχιστο ἐθεωρεῖτο τὸ μεγαλύτερο ἔγκλημα, δὲν παραγραφόταν ποτὲ καὶ ὑπῆρχαν μόνον δύο ποινὲς γιὰ αὐτό, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὕφους τῆς ζημίας, εἴτε δήμευση τῆς περιουσίας καὶ ἰσόβια ἐξορία εἴτε δήμευση τῆς περιουσίας καὶ ἐκτέλεση. Αὐτά, βέβαια, δὲν τὸ λέει ὁ κατὰ τὰ ἄλλα γνώστης τῶν ἀρχαίων συγγραφέων Ἄδωνις.
Δὲν φταίει λοιπὸν πρωτίστως οὔτε ὁ Μητσοτάκης, οὔτε ὁ Ἄδωνις. Φταίει τὸ ὅτι, ἂν δὲν ἀνοίξει σοβαρὰ ἡ συζήτηση γιὰ ἀλλαγὴ τοῦ πολιτεύματος (χρήσιμες οἱ συμβολὲς σὲ αὐτὴν τὴν κατεύθυνση τοῦ Κοντογεώργη καὶ τοῦ Σταύρου Καλεντερίδη, ἀλλὰ χρειάζεται νὰ προχωρήσει ἡ σχετικὴ συζήτηση), καμία διαφορὰ δὲν θὰ ἔχει ποιὸς κυβερνάει. Θὰ ἀνακυκλώνουμε ἁπλῶς τὴν διαφθορὰ καὶ θὰ ἀλλάζουμε ἀντιπροσώπους κάθε φορά περιμένοντας πιὸ ἀποτελεσματικὴ διαφθορά, ἀλλὰ ποτὲ ἀξιοκρατία, ποτὲ ὑγιῆ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, ποτὲ πρόοδο τοῦ δημόσιου συμφέροντος. Ἂν δὲν ἀλλάξουμε μυαλά, ἂν δὲν καταλάβουμε ὅτι τὸ παραμικρὸ ρουσφέτι εἶναι διαφθορὰ καὶ καταστροφὴ τοῦ κοινοῦ μας συμφέροντος καμία οὐσιαστικὴ συζήτηση γιὰ θεσμικὲς ἀλλαγὲς δὲν θὰ γίνεται καὶ θὰ μᾶς κυβερνοῦν ἄνθρωποι σὰν τὸν Ἄδωνι, ποὺ σιγὰ σιγὰ θὰ μᾶς πείσουν ὅτι τὸ ρουσφέτι δὲν εἶναι κάτι κακό, ἂν εἶναι μάλιστα καὶ κάτω ἀπὸ τὶς 120000 εὐρώ….