Φρενοβλαβοποιητικές απόπειρες από δύο δημοσιογράφους των «ΝΕΩΝ»

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει στα κείμενα αυτού του ιστολογίου, μέσω των οποίων επιχειρείται η διαφώτιση των πολιτών για τον πνευματικό πόλεμο που διεξάγει η ελίτ ενάντια στους «είλωτες» χρησιμοποιώντας το σιωπηλό όπλο της προπαγάνδας, μία κλασική τεχνική που εφαρμόζεται προκειμένου να προκαλείται η τύφλωσή μας ως προς την πραγματικότητα και έτσι να καθίσταται ευχερής η επιβολή των νοσηρών αφηγημάτων των βιοεξουσιαστών μας είναι η λεγόμενη φρενοβλαβοποίηση (gaslighting)1.

Ενώ, δηλαδή, είναι προφανές ότι ισχύει Α, έρχονται οι προπαγανδιστές και προσπαθούν να μας πείσουν για το ανάποδο, δηλ. ότι η πραγματικότητα είναι -Α. Για να επιτευχθεί αυτή η δαιμονική αντιστροφή, ο συστημικός μηχανισμός επιστρατεύει όλες τις επιδραστικές προσωπικότητες που έχουν πιάσει στασίδι στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, οι οποίες γραπτώς τε και προφορικώς παπαγαλίζουν τα σκονάκια που τους έχουν διανείμει οι καθοδηγητές τους, πουλώντας τρέλα, ούτως ώστε να μας αποτρελάνουν, εμφανίζοντας παντελώς ανάποδη την πραγματικότητα.

Τέτοιος είναι, μεταξύ άλλων, ο ρόλος πολλών δημοσιογράφων, οι οποίοι αρθρογραφούν συστηματικά σε συστημικές εφημερίδες, ανεξαρτήτως κομματικής τους ταυτότητας. Άλλωστε, σήμερα πλέον, δεν έχει σημασία ποια κόμματα έχουμε απέναντί μας, αλλά ποια ατζέντα προωθείται προπαγανδιστικά. Και, δυστυχώς, η κυρίαρχη ατζέντα είναι η ανθελληνική, αντιλαϊκή και νεοταξίτικη, μέσω της οποίας γίνεται μια κολοσσιαία προσπάθεια να μας πείσουν ότι είναι για το καλό μας, ενώ αναμφισβήτητα είναι για το κακό μας π.χ.:

• η ανάθεση της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας σε ανώνυμη εταιρεία
• ο μαζικός εμβολιασμός μας με πειραματικά σκευάσματα κατά του κορωνοϊού αλλά και
• η υποχρεωτική αριθμοποίησή με ηλεκτρονικές ταυτότητες που θα έχουν αποθηκευμένο τον Προσωπικό Αριθμό.

Στο ίδιο πλαίσιο της φρενοβλαβοποίησης μπορεί να ενταχθεί και η προσπάθεια του κυρίαρχου ρεύματος να μας πείσει ότι σώνει και καλά η κλιματική αλλαγή ή κρίση είναι ανθρωπογενής και ότι εξαιτίας της καίγονται κάθε χρόνια εκατομμύρια στρέμματα σε όλο τον κόσμο.

Φυσικά, όποιος τολμά να αμφισβητεί τα αφηγήματα με τα οποία κάθε φορά μας ταΐζει δίκην σανού το σύστημα μέσα από την προπαγάνδα που ασκούν τα καλολαδωμένα δημοσιογραφικά γρανάζια του, αυτομάτως κατατάσσεται στο στρατόπεδο των αποδιοπομπαίων «συνωμοσιολόγων», «αρνητών» και «ψεκασμένων» πολιτών.

Σε τι ωραία «δημοκρατία» μας έλαχε να ζούμε!

Δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις προπαγανδιστών δημοσιογράφων που αρθρογραφούν συστηματικά (και συστημικά), βάζοντας συνεχώς πλάτη στην κεντρική γραμμή της προσκυνημένης στην Νέα Τάξη Πραγμάτων, μητσοτακικής κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να μας «εμβολιάσει» πνευματικά με τις κυρίαρχες-μοντέρνες (νεοφιλελεύθερες) ιδέες της και, επιπλέον, να μας πείσει ότι τα τεχνολογικά προϊόντα που λανσάρει επιδρούν ευεργετικά για τον πολίτη, είναι οι κ.κ. Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος και Παύλος Τσίμας.

ΤΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Για να στηρίξει την πασοκογενή υπουργό πολιτισμού Λίνα Μενδώνη (στον ανάποδο κόσμο: υπουργός καταστροφής του πολιτισμού), θαυμάστε πόσους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς έχει σωρεύσει ο κ. Παπαχρήστος σε μία παράγραφο, πυροβολώντας τους αμφισβητίες της νέας νομοθετικής έμπνευσης της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ:

Κατά τον κ. Παπαχρήστο, όποιος ανησυχεί για το ξεπούλημα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς, μέσα στο κατακαλόκαιρο, μεθοδεύτηκε η ανάθεση της διαχείρισης (διάβαζε: εμπορευματοποίησης) αυτής της κληρονομιάς σε ανώνυμη εταιρεία, ανήκει σε έναν συρφετό:

• φασίζουσας συνδικαλιστικής αλαζονείας και εχθροπάθειας
• διαγνωσμένης αγραμματοσύνης
• ακραίου λαϊκισμού
• τυφλού αντιπολιτευτικού μένους κατά της Μενδώνη
• ψεκασμένης άρνησης της πραγματικότητας!

Ο δεύτερος όρος, δηλ. η «διαγνωσμένη αγραμματοσύνη» αποτελεί έναν απαράδεκτο, σφόδρα αντιδημοκρατικό στιγματισμό των πολιτών εκείνων που έχουν κάθε δικαίωμα να θεωρούν ότι η εμπλοκή μιας ανώνυμης εταιρείας στην διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν μπορεί παρά να αναδίδει δυσοσμία εθνικής προδοσίας.

Αλήθεια, ποιος έχει την εξουσία να διαγιγνώσκει την «αγραμματοσύνη» των πολιτών; Μήπως ο ίδιος ο κ. Παπαχρήστος;

Το θράσος του εν λόγω συστημικού δημοσιογράφου ξεπερνά ακόμη και την πιο νοσηρή φαντασία, αφού, παρά την εύλογη ανησυχία των πολιτών ότι η επίμαχη έμπνευση της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ δεν μπορεί, προφανώς, να είναι για το καλό της πατρίδος, τολμά και λοιδορεί τους αμφισβητίες των (δήθεν) αγαθών-πατριωτικών κυβερνητικών προθέσεων, κάνοντας λόγο για «ψεκασμένη άρνηση της πραγματικότητας», ενώ είναι ο ίδιος εκείνος που αρνείται την πραγματικότητα, συμπεριφερόμενος ως κραυγαλέος φρενοβλαβοποιητής (gaslighter)!

ΤΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΤΣΙΜΑ

Το δεύτερο προπαγανδιστικό παράδειγμα ανερυθρίαστης φρενοβλαβοποίησης αλιεύθηκε μέσα από το κείμενο που έγραψε ο Παύλος Τσίμας, τιτλοφορώντας το «Πολιτική με χθεσινή ατζέντα»2.

Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, ο οποίος από καθοδηγητικό στέλεχος της ΚΝΕ έχει μεταλλαχθεί σε απολογητή του μητσοτακικού νεοφιλελευθερισμού, θεωρεί δεδομένο ότι η κλιματική κρίση είναι ανθρωπογενής, χωρίς, ωστόσο, να εισφέρει την παραμικρή τεκμηρίωση.

Αντιθέτως, ως γνήσιος και άριστα εκπαιδευμένος προπαγανδιστής, σπεύδει να βάλει την ταμπέλα του «παλιάτσου της Ακροδεξιάς» (χωρίς προηγουμένως να έχει ορίσει τι σημαίνει γι’ αυτόν «Ακροδεξιά») σε όποιον τολμά να αμφισβητεί το κλιματικό θέσφατο αλλά και την προδήλως καταστρεπτική για τον πολιτισμό μας woke ατζέντα.

Ιδού η κρίσιμη παράφραφος:

«πολιτικά κερδισμένοι βγαίνουν οι παλιάτσοι της Ακροδεξιάς – εκείνοι δηλαδή που συνήθως αρνούνται την ίδια την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης, χλευάζουν τις “πράσινες” πολιτικές ως woke πολυτέλειες για τις βολεμένες ελίτ και ανθούν σπέρνοντας θεωρίες συνωμοσίας».

Λίγες αράδες παρακάτω, ο κ. Τσίμας επεκτείνει την φρενοβλαβοποιητική του απόπειρα, επιχειρώντας να μας πείσει ότι τα πειραματικά εμβόλια κατά του κορωνοϊού έσωσαν ζωές και, επομένως, ότι όποιος ενοχοποιεί τα εμβόλια είναι «συνωμοσιολόγος»:

«από τη μεγάλη κρίση της πανδημίας δεν προέκυψε μια πολιτική μεταρρύθμισης των δομών πρόνοιας και επαναθεμελίωσης του κοινωνικού κράτους, αλλά η διάδοση θεωριών συνωμοσίας, η ενοχοποίηση των εμβολίων και ο εγκληματικός περιορισμός των εμβολιαστικών προγραμμάτων, όπως τώρα στις ΗΠΑ».

Πρόκειται, ασφαλώς για το άκρον άωτον της φερνοβλαβοποίησης, αφού ο συστημικός αρθρογράφος επιμένει να κλείνει τα μάτια του και τα αφτιά του μπροστά στους διαρκώς αυξανόμενους ξαφνικούς θανάτους αλλά και τον αδιάκοπο πολλαπλασιασμό των φρικτών παρενεργειών των πειραματικών εμβολίων, ιδίως αναφορικά με τους «καρκίνους-τούρμπο» που θερίζουν κόσμο και κοσμάκη.

Αξίζει κανείς να διαβάσει λέξη προς λέξη το άρθρο του κ. Τσίμα, προκειμένου να μετρήσει πόσες φορές χρησιμοποιεί τον όρο «θεωρίες συνωμοσίας».

Για να κρατήσουμε το μυαλό μας στην θέση του θωρακίζοντάς το απέναντι στις συνεχείς φρενοβλαβοποιητικές επιθέσεις που εξαπολύουν οι προπαγανδιστές δημοσιογράφοι του νεοταξίτικου συστήματος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ τον ακόλουθο χρυσό κανόνα:

Η ρετσινιά του «συνωμοσιολόγου» είναι η προληπτική άμυνα των συνωμοτών έναντι των αφυπνισμένων κατηγόρων του, οι οποίοι πρέπει να κηλιδωθούν, προκειμένου να μείνουν στο σκοτεινό απυρόβλητο οι συνωμότες!

Στα εγχειρίδια της προπαγάνδας, το φαινόμενο αυτό (στο οποίο υποκρύπτεται η σατανική ανάποδη λογική) συνοψίζεται με τον αγγλικό όρο accusing the accuser!

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΜΜΕ

Τα δύο προαναφερθέντα παραδείγματα φρενοβλαβοποίησης είναι δημοσιευμένα στην εφημερίδα «Τα Νέα» που κυκλοφόρησε το Σαββατοκύριακο 1-2 Αυγούστου 2026 (το μεν κείμενο του κ. Παπαχρήστου είναι δημοσιευμένο στην σελ. 4, του δε κ. Τσίμα στην σελ. 8).

Πρόκειται για δύο αντιπροσωπευτικά δείγματα αντιδημοκρατικής και, κατά τούτο, εχθρικής προς τον πολίτη δημοσιογραφίας που ασκείται μέσα από την συγκεκριμένη εφημερίδα.

Και για τα κείμενα αυτά ισχύει ό,τι επισημάνθηκε με αφορμή το άλλο προπαγανδιστικό κείμενο που εγράφη από τον δημοσιογράφο των ΝΕΩΝ κ. Κώστα Γιαννακίδη για τους «αρνητές» των νέων ταυτοτήτων.

Δηλαδή:3

Κάποτε οι δημοσιογράφοι επιτελούσαν το ύψιστο λειτούργημα να ελέγχουν την εξουσία και, αντιστοίχως, να διαφωτίζουν τον λαό – γι’ αυτό, άλλωστε, τα ΜΜΕ αποκαλούνταν «τέταρτη εξουσία».

Στην τρίτη δεκαετία του 21ου (απατ)αιώνα, όμως, τα ΜΜΕ και, ειδικότερα, ο Τύπος, μεταλλάχθηκαν σε συναυτουργούς της εξουσίας και προπαγανδιστικά δεκανίκια των κυβερνώντων, συμπράττοντας στην τύφλωση του λαού και στην αυταρχική φίμωση των διαφωνούντων.

Με άλλα λόγια, στον ανάποδο κόσμο μας, οι πάλαι ποτέ «φιλολαϊκοί διαφωτιστές» μετετράπησαν σε «αντιλαϊκούς σκοταδιστές».

Ορθώς, λοιπόν, ο Ισπανός δημοσιογράφος και ομότιμος καθηγητής θεωρίας της επικοινωνίας Ιγνάθιο Ραμονέ σε ένα από τα βιβλία του έδωσε τον τίτλο «Η τυραννία των ΜΜΕ».