9ον
29. Ἐπικίνδυνος ἡ φήμη
Στὴν ἐποχὴ τῆς ραγδαίας προόδου τῆς τεχνολογίας, ὅπως εἶναι ἡ δική μας, εὔκολα διαφημίζονται ἢ δυσφημίζονται καὶ τὰ πρόσωπα, ποὺ εἶναι στὴν ἱερωσύνη καὶ τὸ μοναχισμό. Συχνὰ τὰ ἴδια πρόσωπα αὐτοπροβάλλονται, κάνοντας γνωστὲς τὶς δραστηριότητές τους μὲ ἐπαινετικὰ κείμενα καὶ πλῆθος φωτογραφιῶν. Ἡ πραγματικότητα αὐτὴ τείνει νὰ γίνει γενικὸς κανόνας, ὅπως συμβαίνει καὶ στοὺς κοσμικούς, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἀρνοῦνταν τὴν τακτικὴ αὐτή, τὴν ὁποία θεωροῦσε ὀλέθρια, καὶ μιλοῦσε γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς παραπληροφόρησης τῶν πιστῶν. Ἀνησυχοῦσε, γιατί ἐμφανίζονταν πρόσωπα πὼς τάχα εἶναι ἐνάρετα, ἐνῶ ἦταν βέβαιο ὅτι ἀποτελοῦσαν παράδειγμα πρὸς ἀποφυγήν! Ἔλεγε μὲ πικρία: «Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός μου εἶναι τὸ ὄνομά μου. Ἀλίμονο στὸ μοναχό, ποὺ βγάζει ὄνομα, διότι μετὰ δὲν θὰ ἔχει ἡσυχία, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνθρωποι θ’ ἀρχίσουν νὰ πλάθουν διάφορα πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πραγματικότητα».
30. Ἐλεύθερη ἐπιλογὴ
Πολλοὶ νέοι ἄνθρωποι, ποὺ ἔχουν κάποια θρησκευτικότητα, συχνὰ προβληματίζονται ποιὸ δρόμο πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν στὴ ζωή τους καὶ πῶς θὰ μπορέσουν νὰ τηρήσουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ζητοῦν λύσεις καὶ στὶς λεπτομέρειες καὶ μένουν ἀναποφάσιστοι. Δὲν ἔχουν ξεκαθαρισμένο τί πρέπει νὰ ἐπιλέξουν. Σ’ ἕνα τέτοιο νέο, δειλό, ἀναποφάσιστο, ὁ Ἅγιος Παΐσιος εἶπε: «Παιδί μου, ὁ Θεὸς θέλει ὅ,τι ἐσὺ θέλεις. Δὲν ὑποχρεώνει κανένα ὁ Θεὸς ν’ ἀκολουθήσει τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο δρόμο. Εἶναι πνευματικὸς ἄρχοντας ὁ Θεὸς καὶ σέβεται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Δὲν εἶναι στρατιωτικός, γιὰ νὰ τοὺς βάζει ὅλους σὲ μία γραμμή. Ἐκεῖνο ποὺ θέλει ὁ Θεὸς εἶναι νὰ τιμήσεις αὐτὸ ποὺ θὰ διαλέξεις. Ἂν διαλέξεις νὰ γίνεις μοναχός, νὰ γίνεις καλὸς μοναχός. Ἂν διαλέξεις νὰ κάνεις οἰκογένεια, νὰ γίνεις καλὸς οἰκογενειάρχης».
31. Ἀγάπη καὶ κατοικίδια ζῶα
Πολλοὶ ἄνθρωποι στὴν ἐποχή μας τρέφουν ὑπερβολικὴ ἀγάπη πρὸς τὰ κατοικίδια ζῶα (σκυλιὰ καὶ γάτες), ἐνῶ εἶναι ἀδιάφοροι στὴ πτώχεια καὶ δυστυχία τῶν συνανθρώπων τους! Τὸ φαινόμενο αὐτὸ ἀποκαλύπτει ὅτι δὲν ἔχουν πραγματικὴ ἀγάπη, παρόλο ποὺ θέλουν νὰ ἐμφανίζονται ὡς ἄνθρωποι μὲ λεπτὰ συναισθήματα καὶ πληθωρικὴ εὐγένεια. Ἂν ὅμως κάποιος ἀμφισβητήσει τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὰ κατοικίδια ζῶα -τὰ ὁποῖα «καὶ αὐτὰ ἔχουν ψυχή», ὅπως ὑποστηρίζουν μὲ ἐπιπόλαιο καὶ ἀνόητο τρόπο- ἀντιδροῦν καὶ ἐκδηλώνονται μὲ ἀγριότητα καὶ ἐμφανίζεται τὸ μεγάλο κενό, ποὺ ἔχουν στὴν ψυχή τους. Λείπει παντελῶς τὸ ζωογόνο νερὸ τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία δὲν περιορίζεται στὴ ζωοφιλία, ἀλλὰ ξεκινάει ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον καὶ δευτερευόντως πηγαίνει στὰ ζῶα καὶ τὴ φύση. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος εἶναι σαφὴς στὸ θέμα τῆς ἀγάπης: «Ὁ καλὸς χριστιανὸς ἀγαπᾶ πρῶτα τὸν Θεὸ κι ἔπειτα τὸν ἄνθρωπο. Ἡ πλεονάζουσα ἀγάπη πάει καὶ στὰ ζῶα καὶ στὴ φύση. Ἐὰν ἀγαπήσουμε τὸν Θεὸ ὅσο πρέπει, θὰ τηρήσουμε καὶ ὅλες τὶς ἄλλες ἐντολές Του».
Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης