Σὲ ἄρθρο τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὴ Romfea.gr στὶς 19/6/2024, μὲ τίτλο “Πέντε χρόνια φυλάκιση καὶ δήμευση περιουσίας στὸν Μητροπολίτη Τούλτσιν Ἰωνάθαν”, ἐσημειώνοντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Στὶς 18 Ἰουνίου 2024, τὸ Ἐφετεῖο τῆς Βίνιτσα ἐπικύρωσε τὴν ἐτυμηγορία τοῦ πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κατὰ τοῦ Μητροπολίτη Τούλτσιν καὶ Μπράτσλαφ Ἰωνάθαν τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἕνας ἀπὸ τοὺς παλαιότερους ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, διάσημος συνθέτης λειτουργικῶν ψαλμῶν καὶ ποιητής, καταδικάστηκε σὲ 5 χρόνια φυλάκιση μὲ δήμευση περιουσίας καὶ ἡ ποινὴ θὰ τεθεῖ σὲ ἰσχὺ στὶς 21 Ἰουνίου. Ἀφορμὴ γιὰ τὴν κατηγορία ἦταν ἕνα θεολογικὸ καὶ ἱστορικὸ ἄρθρο ποὺ ἐπικρίνει τὶς ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Οὐκρανία καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ οὐκρανικοῦ σχίσματος».
Πῶς μπορεῖ νὰ ἐπεμβαίνει τὸ καθεστὼς Ζελένσκι, σὲ ἕνα καθαρὰ ἐκκλησιαστικὸ θέμα; Ὅταν ἡ κρατικὴ ἐξουσία ἐπεμβαίνει σὲ θέματα ποὺ δὲν τὴν ἀφοροῦν, μετατρέπεται αὐτομάτως σὲ καθεστώς, δηλαδὴ πολίτευμα μὴ δημοκρατικό.
Ποιὸς ἀμφιβάλλει κάτι τέτοιο; Ὁ πόλεμος εἰς βάρος τῆς μόνης ἀναγνωρισμένης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ὑπὸ τῶν πλειόνων τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, συνεχίζεται ἀνελέητος. Ἡ μόνη ὅμως διαφορὰ εἶναι ὅτι, αὐτὴ ἡ πολεμικὴ μάνητα ἡ ὁποία ἐπισυνέβαινε πρὶν τὴν κληθεῖσα “Ἑνωτικὴ Σύνοδο”, Πανορθοδόξως κατεδικάζετο.
Ποιὸς ἔδωσε τὸ δικαίωμα στὸ καθεστὼς Ζελένσκι νὰ ἀνακατεύεται στὰ δρώμενα τῆς Ἐκκλησίας; Μὲ ποιὸ δικαίωμα ἀνακατεύονται ἀκόμα καὶ σὲ Ἱεροκανονικὰ ζητήματα; Ἀποτελεῖ πρωτοφανῆ κυβερνητικὴ ἐνέργεια, ἡ ὁποία συνοδεύεται ἀπὸ ἀπαράδεκτη λογοκρισία. Αὐτὸ δυστυχῶς εἶναι τὸ “δημοκρατικὸ” καθεστὼς Ζελένσκι, τὸ ὁποῖο ἔχει καὶ τὴν ἀρωγὴ τῶν ἀζοφικῶν φιλοναζιστῶν, οἱ ὁποῖοι καμαρώνουν μὲ τὶς ἀπάνθρωπες σβάστικες.
Γιατί οἱ τοῦ καθεστῶτος Ζελένσκι ἐνοχλήθηκαν ἀπὸ μία Ἱεροκανονικὴ μελέτη περὶ Αὐτοκεφάλου; Στὴν Ὀρθοδοξία δὲν ἔχουμε τὴν ψευδαίσθηση τοῦ παπικοῦ ἀλάθητου, ἀλλ’ οὔτε καὶ τοῦ παπικοῦ ἐξουσιαστικοῦ πρωτείου. Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πρυτανεύει τὸ Συνοδικὸ πολίτευμα. Τὸ κριτήριο Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας, ἔχει πρώτιστο ρόλο στὸ ζήτημα τοῦ Αὐτοκεφάλου.
Δὲν περιμένουμε φυσικὰ ἀπὸ τὸν κ. Ζελένσκι νὰ τὸ καταλάβει, γιατί δὲν ἀνήκει στὴν Ἐκκλησία. Τὰ δημοσιεύματα περὶ συμπροσευχῆς του μὲ τὸν Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη, δὲν τὸν καθιστοῦν καὶ Ὀρθόδοξο Χριστιανό.
Ἡ δίωξη τοῦ Μητροπολίτη Τούλτσιν Ἰωνάθαν, δὲν εἶναι ἡ μοναδική. Τὸ αὐτὸ ἔπραξαν καὶ γιὰ τὸν Ἡγούμενο τῆς Λαύρας τῶν Ἁγίων Ὀρέων Ἀρσένιο καὶ τὸν Μητροπολίτη Τσερκάσι Θεοδόσιο, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις.
Εἶναι ἀπαράδεκτη ἡ σιωπὴ γιὰ τέτοια ἀντιεκκλησιαστικὰ ἐγκλήματα, ἀκόμα καὶ ἀπὸ Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες οἱ ὁποῖες ἐπιζητοῦν τὸ δίκαιό τους, τὴ στιγμὴ ποὺ βιώνουν καὶ οἱ ἴδιες κατάφορη ἀδικία, ὅπως ἡ περίπτωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἡ ὁποία ἐπέλεξε τὴ σιωπὴ μετὰ τὴν πρώτη αὐθαίρετη καὶ ἀντισυνοδικὴ μνημόνευση.