Κύριε Διευθυντά,
Οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν φαίνεται νὰ ἔχουν προσέξει τὸ θέμα τῆς παρουσίας ἀλλοθρήσκων μαθητῶν στὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα· τὸ ὁποῖο δὲν συμβαίνει στὰ σχολεῖα τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Ἴμβρου, ὅπως δὲν συνέβαινε κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας.
Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ψυχή. Καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀλληλοεπηρεάζονται. Δὲν εἶναι τὰ σχολεῖα ὁ κατάλληλος χῶρος, γιὰ νὰ μάθουν οἱ ἀλλόθρησκοι τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ νὰ ἀσκηθῆ Ἱεραποστολή, ὅπως ἴσως πιστεύουν ὁρισμένοι εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων μαθητῶν. Ἄλλο ἱεραποστολὴ ἄλλο παγκοσμιοποίηση. Ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς ἀλληλεπιδράσεως, οἱ «γνωστοὶ- ἄγνωστοι» φρόντισαν γιὰ τὸ βίαιο ἐγκλεισμό Ἑλλήνων καὶ Ἑλληνίδων, μὲ τὴν ἀπειλὴ προστίμων, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ κορωνοϊοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ὑποχώρηση τοῦ ἀνδρικοῦ καὶ γυναικείου φρονήματος. Μιὰ συνέπεια αὐτῆς τῆς ὑποχωρήσεως ἦταν καὶ ἡ ἐμφάνιση γυναικῶν, οἱ ὁποῖες ἄρχισαν νὰ καταγγέλλουν ὅτι κακοποιήθηκαν πρὶν ἀρκετὰ χρόνια. Μὲ τὴν βοήθεια πάντοτε τῆς τηλεοράσεως, ἡ ὁποία φροντίζει νὰ διαφημίζει καὶ νὰ αὐξάνει τὰ προβλήματα. Μὲ τὶς κακοποιήσεις, τὴν ἐνδοοικογενειακή βία, τὶς γυναικοκτονίες (μαθαίνουμε καὶ νέες λέξεις…), τώρα ἔχουμε καί τὴν βία τῶν ἀνηλίκων, γιὰ νὰ τὴν αὐξήσουμε.
Τὸ ζήτημα τῶν ἀλλοθρήσκων μαθητῶν εἶναι τμῆμα ἑνὸς εὐρυτέρου προβλήματος, τῶν ἀλλοθρήσκων λαθρομεταναστῶν, οἱ ὁποῖο σταδιακὰ γίνονται μετανάστες ἀντὶ νὰ ἐπιστρέφουν στὶς πατρίδες τους. Θὰ δοθοῦν ὑπηκοότητες σὲ ἀλλοθρήσκους μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διάσπαση τῆς ἀπὸ τὸ 1821 ἑνότητος Ὀρθοδοξίας καὶ Ἑλληνισμοῦ;
Οἱ ἀπόφοιτοι τῶν σχολείων θὰ εἰσέλθουν στὶς δημόσιες ὑπηρεσίες; Θὰ γίνουν ἀστυνομικοί, στρατιωτικοί; Ὅταν μάλιστα ἔχουμε τὰ προβλήματα τοῦ ἐπεκτατισμοῦ Ἀλβανίας, Σκοπίων καὶ Τουρκίας κατὰ τῆς Ἑλλάδος, τῆς Κύπρου καὶ τῶν Ἑλληνικῶν μειονοτήτων;
Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι Ἐθναρχία γιὰ τὸ Γένος. Καὶ ὀφείλει νὰ ἀσκεῖ τὰ ἐθναρχικὰ της δικαιώματα. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἐπιτρέπεται τὰ ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα νὰ καταλαμβάνουν πολιτικὰ ἀξιώματα, ὑπάρχουν τὰ πολιτικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κινοῦνται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς Ἐθναρχίας σὲ ὅσα θέματα ἀφοροῦν τὴν Ἐκκλησία. Ὅπως τὰ θέματα τῆς οἰκογενείας, τῆς παιδείας καὶ τὰ ἐθνικά. Καὶ ὅταν τὰ πολιτικὰ πρόσωπα πράττουν ἐκτός τῆς Ὀρθοδοξίας, τότε ἡ Ἐθναρχία πρέπει νὰ ἐπεμβαίνει. Δὲν ὑπάγονται τὰ ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα στὰ πολιτικὰ, ἀλλὰ τὰ πολιτικὰ στὰ ἐκκλησιαστικά, γιὰ τὴν ἐπιβίωση ἑνὸς Ὀρθοδόξου Κράτους σ’ ἕνα παγκόσμιο ἀντιχριστιανικὸ σύστημα.
Ὑπάρχει καὶ τὸ γενικότερο πρόβλημα τῶν σχολείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὰ σχολεῖα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ. Ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Ἅγιος Χριστοφόρος ὁ «Παπουλάκος» «τὰ ἄθεα γράμματα θὰ καταστρέψουν τὸν τόπο μας». Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ σταματήσει, ἀλλὰ τὸ θέμα τῶν ἀλλοθρήσκων μαθητῶν ἐπείγει.
Κωνσταντῖνος Γάτος