Ἐπειδὴ λόγῳ τῶν ἐκλογῶν ἀλλὰ καὶ παλιότερα διαδίδεται ἡ ἄποψη ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὴν πολιτικὴ αὐτὸ ἴσως νὰ εἶναι μιὰ λανθασμένη ἄποψη, ἡ ὁποία ἐκφράζεται καὶ ἀπὸ ἱερωμένους τὴ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποία οἱ ρόλοι Ἐκκλησίας Πολιτείας εἶναι διακριτοί. Ἡ Ἐκκλησία θεραπεύει τὸν «Ἄνθρωπο» καὶ ἡ Πολιτεία διακονεῖ τὸν θεραπευμένο ἀπὸ τὰ πάθη ἀναγεννημένο «Ἄνθρωπο». Ἑπομένως ἡ κοινωνία τῶν προσώπων μπορεῖ νὰ ἀπορρίψει μιὰ τέτοια ἄποψη καθὼς καὶ ὁποιαδήποτε πολιτειοκρατικὴ ἐπιβολὴ μέσα στὴ σιωπή, ποὺ παρατηρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίσημη Ἐκκλησία ὡς πρὸς τὴν ὑπεράσπιση τῶν Ἐλευθεριῶν καὶ τῶν Δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν. Ἡ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου τὸ Πολίτευμα τοῦ Σταυροῦ ἐκφράζεται ὡς νίκη τῶν εὐσεβῶν Κυβερνητῶν ἔναντι τῶν «Βαρβαρικῶν» ξενοκίνητων πολιτικῶν γραμμῶν γίνεται πραγματοποιήσημη μέσα ἀπὸ τὴν ποιμαντικὴ φροντίδα ὡς παιδεία ἑνὸς λαοῦ μὲ τὸ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι. Στὴν διαμόρφωση τῆς συνείδησης τοῦ ἀτόμου παίζουν ἀποφασιστικὸ ρόλο τὰ Μοναστήρια καὶ οἱ μοναχοί, οἱ Ἀδελφότητες καὶ ἡ Ἐνορία, ὅπου ἀναδύεται ἡ Ἑλληνορθόδοξη παιδεία. Καθόσον δὲν καθοδητεῖται ὁ πολίτης τί θὰ ψηφίσει, ἀλλὰ πῶς θὰ εἶναι ἐνεργὸς πολίτης σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα, διότι στὸ Μοναστήρι καὶ κατ’ ἐπέκταση στὴν Ἐνορία (ἂν εἶναι ἐνορία) ἐμπεριέχονται ὅλες οἱ δραστηριότητες ἀνάπτυξης τῆς ἐλευθερίας τοῦ προσώπου. Τὸ πρόβλημα ὑπάρχει στὴν ἔσωθεν ἢ ἔξωθεν ὑπονόμευση τῶν Μοναστηρίων, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετη μὲ τοὺς θείους Κανόνες καὶ Ἀντι-Συνταγματική. Πῶς καθορίζονται τὰ Μοναστήρια; Τί εἶναι καὶ ποῦ ἀποσκοποῦν;
Στὰ Μοναστήρια ἡ καλωσύνη καὶ ἡ Χαρὰ
μιὰ ἀκατάληπτη παρηγοριὰ
τὰ πάντα εἶναι στραμμένα πρὸς τὸν Θεὸ
ὅπου ἡ ψυχὴ μὲ πόθο ἀναζητᾶ
μακριὰ ἀπὸ τὸν θόρυβο τὸν κοσμικὸ
ὅλα ἡ ἀγάπη τὰ διαφεντεύει
αὐτὸ ποὺ ἡ καρδιὰ πάντα γυρεύει
τὴν ἐργασία, τὴν προκοπή,
τὴν ἄσκηση καὶ τὴν ὑπομονή.
Πρόσωπα ζεστὰ καὶ φωτισμένα
μέσα ἀπὸ τὴν πίστη διαποτισμένα
νὰ ὑμνοῦν τὴ Δόξα τοῦ Θεοῦ μὲ τὶς δυνάμεις τ’ οὐρανοῦ
Νὰ κατεβαίνει ἡ Θεία Χάρις, τὴ θλίψη σὲ χορὸ νὰ μεταστρέφει
στὴν κάθε ἀνάγκη νὰ μᾶς βοηθήσει.
Τὸ Ἅγ. Πνεῦμα νὰ μᾶς πληροφορήσει
Ὑπὲρ τοῦ Κόσμου σωτηρία
Εἶναι ἡ ζωὴ μέσα στὴν Ἐκκλησία.
Ἀπ’ τὴν προσωπικὴ θυσία,
πρὸς τῆς ψυχῆς τὴν θεραπεία.
Μετὰ τιμῆς
Πέτρος Φιλιππάκος