Ὅταν ὁ μακαριστὸς π. Ἰωὴλ Γιαννακόπουλος σὲ ταξίδι του κλήθηκε νὰ κατεβεῖ ἀπὸ τὸ τραῖνο καὶ νὰ πάει μαζὶ μὲ ἄλλους νὰ δοῦν μία δακρυρροοῦσα εἰκόνα τῆς Παναγίας, ἔμεινε ἀτάραχος καὶ ἀρνήθηκε τονίζοντας πὼς ἡ πίστη του δὲν στηρίζεται σὲ θαυμαστὰ καὶ ὑπερφυῆ γεγονότα. Ἂν μεταφέρουμε τὸ γεγονὸς αὐτὸ στὴν περίπτωση τοῦ Ἁγίου Φωτός, θὰ λέγαμε πὼς καὶ θαῦμα νὰ μὴ συμβαίνει, ἐμεῖς δὲν χάνουμε τὴν πίστη μας στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ στὴν Ὀρθοδοξία – σημειωτέον πὼς τὸ θαῦμα γίνεται μὲ τὴν εἴσοδο ἀποκλειστικὰ τοῦ Ὀρθοδόξου Πατριάρχη Ἱεροσολύμων.
Τὸ πρόβλημα, ὡστόσο, τῆς ἀμφισβήτησης τὰ τελευταῖα χρόνια περὶ τῆς ἀληθείας τοῦ θαύματος δὲν πρέπει νὰ μένει ἀναπάντητο καὶ σκανδαλίζον τὶς χριστιανικὲς συνειδήσεις ἀνὰ τὸν κόσμο. Τὸ δυστύχημα εἶναι πὼς ἡ πρὸς τὰ ἔξω ἀμφισβήτηση στηρίζεται κυριότατα ἀπὸ ἱερωμένους καὶ ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας! Γιὰ παράδειγμα, ὁ δημοσιογράφος ποὺ ἔγραψε καὶ σχετικὸ βιβλίο εἶναι παπαδοπαίδι. Καλὰ λέει ὁ λαός, παπὰ παιδί, διαόλου ἀγγόνι! Ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ πιὰ οἱ Πατριαρχικοὶ – ἁπλοὶ μοναχοὶ ἕως ἐπίσκοποι– τοὺς ἔχει φοβηθεῖ τὸ μάτι μας. Εὐκαίρως ἀκαίρως διατείνονται πὼς πρόκειται γιὰ προαναφθὲν φυσικὸ φῶς, τὸ ὁποῖο εὐλογεῖται διὰ εὐχῆς ποὺ διαβάζει ὁ εἰσερχόμενος Πατριάρχης. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ διαχρονικὴ μαρτυρία ἀκόμη καὶ ὅσων ἵστανται ἐκτὸς τοῦ Παναγίου Τάφου, εἶναι πὼς πρόκειται γιὰ θαῦμα – αὐτόματο ἄναμμα ἀπὸ “σφαῖρες καὶ λάμψεις” φωτὸς τῶν κεριῶν καὶ τῶν καντηλιῶν, φαινόμενα ἀκαΐας γιὰ ἀρκετὴ ὥρα μετὰ τὴν ἁφὴ σὲ δέρμα καὶ τρίχες κλπ.
Ποῦ λοιπὸν βρίσκεται ἡ ἀλήθεια; Τόσα χρόνια – αἰῶνες πλανᾶται ὅλος ὁ κόσμος καὶ εἰδικότερα οἱ προσκυνητὲς τῶν Ἁγίων Τόπων; Ὑπάρχει ἀπάτη καὶ ἀπόκρυψη; Ὅλα αὐτὰ βάλλουν ἄμεσα στὴν οὐσία τῆς χριστιανοσύνης καὶ στὴν ἀξιοπιστία τῆς Ἐκκλησίας . Ἐὰν αὐτοὶ οἱ ὀρθόδοξοι ρασοφόροι δὲν ψεύδονται ἐσκεμμένα – μπορεῖ νὰ εἶναι μερικοί τους μασόνοι ἢ ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ ἄλλο δαιμονικὸ μετερίζι – τότε εἴτε ἀγνοοῦν εἴτε ἀπιστοῦν. Καὶ ἐξηγοῦμαι περισσότερο: τὸ ὅτι δὲν ἔχει δεῖ κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς – ἂν καὶ ὑπάρχει καὶ περὶ αὐτοῦ γραπτὴ μαρτυρία ἀπὸ δυσπιστοῦντα μοναχὸ ποὺ κρύφθηκε στὸν Πανάγιο Τάφο – τὸ Φῶς νὰ ἀνάβει θαυματουργικὰ τὶς λαμπάδες τοῦ ἑκάστοτε Πατριάρχη, αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς δὲν συμβαίνει τὸ γεγονὸς πραγματικά! Ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι ἄσβηστη ἡ καντήλα τοῦ Τάφου τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι τοῦ εἰσερχομένου Ἐπισκόπου τῶν Ἱεροσολύμων οἱ δέσμες τῶν κηρίων δὲν ἀνάπτονται ἀπὸ τὸν Θεὸ ἄμεσα καὶ θαυματουργικά! Καὶ ἂν κάποιοι ἐκ τῶν ἀπιστούντων πιθανῶς Πατριαρχῶν ἀνάπτουν μόνοι τους ἀπὸ τὸ πιθανῶς προαναφθὲν κανδήλιο τὰ κεριὰ τους – οὐδεὶς καὶ εἰδικότερα κάποιος ἄπιστος ἢ δύσπιστος δὲν “ὑποχρεώνει” τὸν Κύριο νὰ θαυματουργήσει – αὐτὸ δὲν συνεπάγεται πὼς σὲ ἄλλους Πατριάρχες στὸ παρελθὸν δὲν συνέβη τὸ θαυμαστὸ συμβὰν ἢ πὼς τὸ Ἅγιο Φῶς αὐτὸ δὲν πυροδοτεῖ θαυματουργικῶς τὶς λαμπάδες καὶ τὰ κανδήλια ἐκτὸς τοῦ Κουβουκλίου – ὅπερ βιώνεται ἀδιαλείπτως ἀπὸ τοὺς προσκυνητὲς καὶ ἔχει μαρτυρηθεῖ καὶ ἀπὸ ἀλλοδόξους καὶ ἀλλοθρήσκους…
Πίσω ἀπὸ τὶς ἑρμηνεῖες περὶ φυσικοῦ φωτὸς κρύβεται ἁπλὰ ἡ ἀπιστία στὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἔλλειψη ἁγιοπνευματικῶν ἐμπειριῶν. Εὐτυχῶς ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κατοχύρωσε τὴ θεολογία περὶ ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν καὶ θεοπτίας τοῦ Ἀκτίστου Φωτὸς μέσῳ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ποὺ τιμᾶται ἐξαιρέτως τὴ δεύτερη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν. Εὐτυχῶς ἑπομένως ποὺ ὑπάρχει καὶ ἡ ἁγιοπατερικὴ παράδοση καὶ ἐμπειρία καὶ δὲν ἀκούγονται μονάχα τὰ φληναφήματα καὶ οἱ αἱρετικὲς πομφόλυγες τῶν σύγχρονων ἱερωμένων καὶ θεολόγων. Σημεῖο τῶν καιρῶν καὶ αὐτὸ πού, ὡς φαίνεται, ὁδηγεῖ μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια στὴν ἀπομάκρυνση τῶν Ὀρθοδόξων ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους. Βλέπεις, ἔρχεται ὁ ἀντίχριστος. Καί, κατὰ τὴ γνώμη μου, τότε μονάχα ποὺ αὐτὸς θὰ καθίσει σὰν παγκόσμιος θρησκευτικοπολιτικὸς ἡγέτης στὰ Ἱεροσόλυμα, τότε δὲν θὰ ἀνάψει τὸ Φῶς τῆς Ἀνάστασης ἐκεῖ. Ὄχι διότι θὰ ἀδυνατεῖ ὁ Θεός, ἀλλὰ ἁπλούστατα ἐπειδὴ θὰ ἀποστρέφεται τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως…
Κ. Νούσης,
Λάρισα, 30/3/2024