Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Σὲ ἄρθρο τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὸν “Ὀρθόδοξο Τύπο” στὶς 17/4/25, τὸ ὁποῖο τιτλοφορεῖτο “Μητρ. Χαλκηδόνος «Πολεμοχαρὴς ὁ Μόσχας, πλήρως ὑποταγμένος εἰς τὸν Πούτιν», ἀνεφέροντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς : “Εἰς συνέντευξιν εἰς τὴν ἐφημερίδα Le Monde, ὅπως ἀναφέρει τὸ ἱστολόγιον «orthodoxianewsagency.gr» τῆς 7ης Ἀπριλίου 2025, τὸ ἀπολύτως ἔμπιστον εἰς τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον πρόσωπον τοῦ Μητροπολίτου Ἐμμανουὴλ στιγματίζει τὴν ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου εὐλογίαν ὅπλων μαζικῆς καταστροφῆς, ἡ ὁποία ὡς: «παραποίηση τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ἀκατανόητη καὶ ἀπαράδεκτη γιὰ ἕνα Χριστιανό!». Ἀλλὰ στὴν Ρωσία, οἱ κοσμικὲς καὶ πνευματικὲς ἐξουσίες εἶναι ταυτόσημες»”.
Ὅσον ἀφορᾶ τὸν θλιβερὸ πόλεμο, ὁ ὁποῖος γίνεται μεταξὺ Ρωσίας καὶ Οὐκρανίας, ἂν μέχρι στιγμῆς δὲν ἔγινε κατανοητὸ ὅτι τὰ γεωστρατηγικὰ συμφέροντα τῶν δύο ἀντιμαχόμενων κρατῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ΝΑΤΟ, εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀδικοῦν τὸν Οὐκρανικὸ καὶ Ρωσικὸ λαό, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπὸ τὸ νατοϊκὸ κριτήριο καὶ ἀπὸ τὴν “ἔμμεση” ἐμπλοκὴ τῆς συμμαχίας αὐτῆς σὲ αὐτὸ τὸν πόλεμο, ἀλλὰ καὶ τῆς προηγηθείσας ἐμπλοκῆς στὸ θέμα τῆς Αὐτοκεφαλίας στὴν Οὐκρανία ἀπὸ Ἀμερικανοὺς διπλωμάτες, ἕνα θέμα τὸ ὁποῖο καθόλου δὲν τοὺς ἀφοροῦσε. Ἀπὸ πότε αἱρετικοὶ ἀναμειγνύονται σὲ ἐκκλησιαστικὰ θέματα καὶ ἐπαίρονται γιὰ τὴν καθοριστικὴ συμβολή τους σὲ αὐτά;
Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες τῆς Κύπρου δὲν θὰ γίνουμε ἀλλοτρόπως ἀρωγοὶ στὰ γεωστρατηγικὰ συμφέροντα κανενὸς ἐκ τῶν δύο ἀντιμαχόμενων στὸν πόλεμο Ρωσίας – Οὐκρανίας. Ὅσον ἀφορᾶ τὴ στάση τους ἀπέναντί μας, οὔτε ἀπὸ τὸν Πούτιν προσδοκοῦμε δίκαιη συμπαράσταση, οὔτε ἀπὸ τὸν Ζελένσκι καὶ τοὺς δυτικοὺς καὶ ἄλλους συμμάχους του.
Ἂς εἶναι λοιπὸν φειδωλοί, ὅσοι ἀναλίσκονται σὲ εὐφάνταστους ἐπιθετικοὺς προσδιορισμοὺς γιὰ τὸν ἡγήτορα τοῦ καθεστῶτος Ζελένσκι, γιατί περὶ καθεστῶτος πρόκειται, ἂν προσμετρήσει κανεὶς τὸν φρικτὸ πόλεμο σὲ βάρος τῆς μόνης ἀναγνωρισμένης ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, Αὐτόνομης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας Οὐκρανίας, μὲ ἐγκλήματα, γιὰ τὰ ὁποῖα ὁμιλεῖ καὶ ὁ ΟΗΕ, ἀλλ’ ὄχι ὅμως καὶ οἱ “φίλοι” Ζελένσκι (ὅποιοι κι ἂν εἶναι αὐτοί).
Νὰ θυμίσουμε ὅτι ὁ κ. Ζελένσκι, ὁ ὁποῖος δῆθεν “ἀντιστέκεται στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας”, σὲ διαδικτυακὴ σύνδεση μὲ τὴν Κυπριακὴ Βουλή, ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα νὰ ἀντιφωνήσει σὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερε μὲ παρρησία ἡ πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Βουλῆς καὶ νὰ κατονομάσει τὴν συνεχιζόμενη ἀδικία σὲ βάρος τῆς Κύπρου, ἐπισυνέβη ἐπακριβῶς (μὲ δέκατα δευτερολέπτου) ἡ πλήρης διακοπὴ τῆς σύνδεσης.
Φυσικὰ ἂν ἤθελε ὁ κ. Ζελένσκι θὰ μποροῦσε νὰ κατονομάσει τὴ συνεχιζόμενη κατοχὴ στὴν Κύπρο, μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴ σύνδεση, ἀλλὰ ὁ ἐπικληθεὶς ὡς “ἀγωνιστὴς τῆς ἐλευθερίας”, δὲν τὸ ἔπραξε. Κάτι τέτοιο ὅμως θὰ ἦταν πολὺ δύσκολο, καθότι θὰ τὰ “χαλοῦσε” μὲ τὸν Ἐρντογὰν καὶ τὸ βαθὺ κράτος τῆς Τουρκίας καὶ ἔτσι ὁ “ἀγωνιστὴς τῆς ἐλευθερίας” προτίμησε τὴ “σιωπή”.
Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι σωπαίνουν γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς Τουρκίας, ἀφειδώλευτα ἀποδίδουν ἐπιθετικοὺς προσδιορισμοὺς στὸν κ. Ζελένσκι, ἕνα ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος τὸν δικό του λαὸ ὁδήγησε ἀδίκως στὴν δίνη τοῦ πολέμου. Ἡ πρόσφατη ρήση τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου ὅτι, θὰ μποροῦσε ἡ Οὐκρανία νὰ ἀποφύγει τὸν πόλεμο, λέει πολλά. Καὶ μόνο τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἐχθροπραξίες μεταξὺ Ρωσίας καὶ Οὐκρανίας τὴν ἀπαρχὴ εἶχαν τὸ 2014 καὶ ὄχι τὸ 2022, μεθερμηνεύει πολλά.
Δὲν μποροῦν ἀκωλύτως νὰ ὁμιλοῦν γιὰ παραποίηση τοῦ Εὐαγγελίου, ὅσοι σκοπίμως προσπερνοῦν τὰ μὴ διαψευσθέντα δημοσιεύματα περὶ εὐλογίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχη γιὰ τὴν εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας στὸ Ἀφρίν.
Τὸ ἔτος 2018 ὡς γνωστὸ ἔγινε εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας στὸ Ἀφρὶν στὴ βόρεια Συρία. Ἐπρόκειτο γιὰ εἰσβολὴ σὲ ξένο κράτος, μία εἰσβολὴ ἡ ὁποία εἶχε καὶ ὡς συνέπεια τὸν βομβαρδισμὸ καὶ τὴν ὁλικὴ καταστροφὴ τοῦ νοσοκομείου στὸ Ἀφρίν, μὲ νεκροὺς ἀμάχους. Καὶ αὐτὴ ἡ εἰσβολὴ ἔχει κληθεῖ “εἰρηνική”. Ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία καταδίκασε ὡς ὤφειλε τὴν εἰσβολὴ αὐτὴ τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία κλήθηκε “Κλάδος ἐλαίας”.
Στὴν ἐφημερίδα “Τὰ Νέα” (tanea.gr), ἡμερομηνίας 26/1/2016, σὲ ἄρθρο μὲ τίτλο “Ὁ Βαρθολομαῖος εὐλογεῖ τὴν ἐπέμβαση τῆς Τουρκίας στὸ Ἀφρίν”, ἀνεφέροντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς : “Στὸ πλευρὸ τοῦ Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογὰν γιὰ τὶς στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις τῆς Τουρκίας στὸ Ἀφρὶν τῆς βόρειας Συρίας τάσσεται ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Σὲ ἐπιστολή του πρὸς στὸν Τοῦρκο Πρόεδρο, σύμφωνα μὲ ὅσα ἀναφέρει ἡ Hurriyet Daily News, ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος ἐπισημαίνει πὼς ἡ ἐκκλησία προσεύχεται στὸ Θεό, γιὰ νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ εἰρήνη στὴ Συρία”.
Ἀνέφερε μάλιστα τὸ δημοσίευμα αὐτό, γραφόμενα ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη. Ἡ ἐπιστολὴ στὴν ὁποία ἀναφερόταν τὸ δημοσίευμα, κατέγραφε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: “Ὡς παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, προσευχόμαστε πάντα γιὰ τὸ κράτος μας, τὴν ὑγεία τῶν ἡγετῶν μας καὶ τὴν εὐτυχία καὶ καλοδαιμονία τοῦ λαοῦ μας. Δὲν ἔχουμε ξεχάσει τοὺς ἑκατοντάδες ποὺ ἔχουν ἐκτοπισθεῖ ἐξαιτίας τῶν συγκρούσεων στὴ νότια γειτονιά μας, καὶ εἰδικὰ στὴ Συρία”.
Ἐνῶ συνέχιζε, λέγοντας πὼς “εἶναι ἐπιθυμία τῆς κοινότητάς μας τὸ ἔθνος μας νὰ ἀναπτυχθεῖ τάχιστα σὲ ἕνα περιβάλλον ἐμπιστοσύνης, μὲ τὸ τέλος αὐτῆς τῆς ἀρρώστιας ποὺ εἶναι ὁ τρόμος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπηρεάσει ὅλους τοὺς πολίτες μας, ἀλλὰ κυρίως τοὺς Κούρδους πολίτες ποὺ ζοῦν στὰ νοτιοανατολικὰ τῆς Τουρκίας”.
Καὶ συνέχιζε τὸ δημοσίευμα ὡς ἀκολούθως: “Ἡ ἀποφασιστικὴ στάση τοῦ Προέδρου Ἐρντογὰν ποὺ ἀπαγορεύει αὐστηρὰ τὸ συσχετισμὸ μίας θρησκείας μὲ τὴν τρομοκρατία ἀντικατοπτρίζεται στὴν παγκόσμια κοινὴ γνώμη. Προσευχόμαστε ἐσεῖς καὶ οἱ τουρκικὲς Ἔνοπλες Δυνάμεις νὰ ὁδηγηθεῖτε σὲ ἐπιτυχία καὶ ἡ “Ἐπιχείρηση Κλάδος Ἐλαίας” νὰ φέρει εἰρήνη στὴν περιοχή, ὅπως τὸ ὄνομά της ὑπόσχεται» καταλήγει ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης”.
Τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχει διαψευστεῖ ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο ἡ ἐπιστολὴ αὐτή, προβληματίζει ἰδιαίτερα, καὶ παρὰ τὸ ὅτι δὲν ἀναφέρεται γενικόλογα ἡ Τουρκικὴ ἐφημερίδα, ἀλλὰ ἀναφέρει καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς ἐπιστολῆς. Ἰδιαιτέρως μᾶς πληγώνει ἡ ἀναφορὰ σὲ “ἔθνος” μας. Δὲν ἔπρεπε νὰ γίνει ὁποιαδήποτε διάψευση ἢ ἀνασκευὴ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς, ἂν δὲν ἦταν πραγματική;
Ὅσοι καταφέρονται ἐναντίον τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, δὲν εἶδαν τὰ δημοσιεύματα μὲ τοὺς πρόσφυγες ἀπὸ τὸ Ἀφρίν, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειπαν τὰ σπίτια τους; Δὲν εἶδαν τὰ παιδάκια καὶ τοὺς ἀμάχους ποὺ ἔπαιρναν τοὺς δρόμους τῆς προσφυγιᾶς; Δὲν εἶδαν τὸ βομβαρδισμένο νοσοκομεῖο στὸ Ἀφρίν;
Γι’ αὐτὴν τὴν “εὐαγγελικὴ παραποίηση” ὀφείλεται μία διάψευση, ἂν τελικὰ ἡ ἐπιστολὴ εἶναι ψευδής, γιὰ νὰ ἀναπαυθοῦν καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες τῆς Κύπρου, γιὰ τὸν σκανδαλισμὸ τὸν ὁποῖο ἔτυχαν ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ – “εὐλογία”, στὴν ὁποία δημοσιεύεται ἐπακριβῶς καὶ τὸ λεκτικὸ τῆς ἐπιστολῆς;
Ὡς γνωστὸ τὴ συνεχιζόμενη ἄδικη προσφυγιὰ στὴν Κύπρο συνοδεύει “σιωπὴ” καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ ἐπιδεικνυόμενο σθένος γιὰ τὴν Οὐκρανία, ἐπιτείνει τὸν πόνο τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου. Ἡ Τουρκικὴ κτηνωδία, μὲ βιασμοὺς πάμπολλων γυναικῶν, μικρῶν κοριτσιῶν ἢ ἀκόμα καὶ γυναικῶν τρίτης ἡλικίας, οὐδέποτε ἔχει καταδικασθεῖ ἀπὸ κάποιους. Ἂν θέλει ὁ Σεβασμιώτατος Χαλκηδόνος νὰ ὁμιλεῖ περὶ παραποίησης τοῦ Εὐαγγελίου, ἂς ἐκζητήσει πρῶτα τὴν διάψευση αὐτῆς τῆς “ἐπιστολῆς – εὐλογίας”.
Ἀντιλαμβανόμαστε ποιὸς εἶναι ὁ Ἐρντογὰν καὶ πόση εἶναι ἡ “δημοκρατικότητά” του, εἰδικότερα ἐμεῖς οἱ ἀδικημένοι πρόσφυγες τῆς Κύπρου. Ὅλοι στὴν Κύπρο ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὴν ἄδικη πολιτικὴ τοῦ καθεστῶτος Ἐρντογὰν γιὰ τὴν Κύπρο. Ἀκόμα καὶ τὸ Μητροπολιτικὸ περιβάλλον στὴν Κύπρο, τὸ ὁποῖο πρόβαλλε μὲ ἔντονο τρόπο τὴν “προτρεπτικὴ” ἐρώτηση, “γιατί νὰ μὴ ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὸν Ἐρντογάν”, ἔχει πλήρως ἀντιληφθεῖ ποιὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς ἡγήτωρ τοῦ κατοχικοῦ καθεστῶτος.
Τὴν πρόσφατη διακήρυξη τοῦ Ἐρντογάν, ὅταν πῆγε στὰ κατεχόμενα μέρη τῆς Κύπρου περὶ διχοτομικῆς λύσης καὶ συνέχισης παρεπόμενα τῆς ἀδικίας, δυστυχῶς συνόδευσε ἄκρα “σιωπή”. Τόσο δύσκολο εἶναι νὰ κατονομάσει κάποιος τὴ συνεχιζόμενη ἀδικία σὲ βάρος τῶν προσφύγων τῆς Κύπρου;
Πόσο πολὺ θὰ ἀναπαυόταν ὁ ἀδικημένος Κυπριακὸς Ἑλληνισμός, ἀπὸ μία τέτοια συμπαράσταση; Φυσικὰ καὶ δὲν ἐπιθυμοῦμε μία γενικόλογη “στήριξη”, ἡ ὁποία νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἐπιτηδευμένη ἀσάφεια, ὅπως συνήθως ὁμιλοῦν κάποιοι μὲ διπλωματικὸ τρόπο, περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ δικαίου κλπ, χωρὶς νὰ κατονομάζουν τὸ ἄδικο καὶ τὸν ἄδικο. Τὸ σθένος γιὰ τὴν Οὐκρανία ἐκ μέρους κάποιων ἂς γίνει παράδειγμα.
Ἂν ὅσοι χρησιμοποιοῦσαν τέτοιο παλμὸ γιὰ τὴν Οὐκρανία, κατεδίκαζαν τὴ συνεχιζόμενη ἀδικία στὴν Κύπρο, θὰ ἦταν ἀλλιῶς τὰ πράγματα. Γνωρίζουμε φυσικὰ ποιὸς εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἡγήτωρ τοῦ κατοχικοῦ καθεστῶτος καὶ τὴ δημοκρατικότητά του καὶ ἀντιλαμβανόμαστε τὶς δυσκολίες τῶν Ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν σὲ ἕνα τέτοιο καθεστώς.
Ἡ πρόσφατη κατακτητικὴ θρασύτητα στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑπενθύμισε σὲ ὅσους τὸ λησμονοῦν, ποιὸς εἶναι ὁ Ἐρντογὰν καὶ τὸ βαθὺ κράτος τῆς Τουρκίας.
Ἂν ἐπιθυμεῖ ὁ Σεβασμιώτατος Χαλκηδόνος νὰ ὁμιλεῖ περὶ παραποίησης τοῦ Εὐαγγελίου, ἂς ἐκζητήσει πρῶτα τὴν διάψευση αὐτῆς τῆς “ἐπιστολῆς – εὐλογίας”, μίας ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἔχει πληγώσει ἰδιαιτέρως τοὺς Ὀρθόδοξους Ἕλληνες τῆς Κύπρου… καὶ αὐτοὺς ποὺ τολμοῦν νὰ ἀναφερθοῦν στὴν ἐπιστολὴ αὐτή… ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς ποὺ εἶναι “ὑποχρεωμένοι” νὰ σιωποῦν.