Πολλαπλὰ τὰ ὀφέλη μιᾶς προσεγγίσεως τῶν δύο Ὀρθοδόξων κρατῶν, Ἑλλάδος, Ρωσίας. Ἡ Πατρίς μας δύναται νὰ λειτουργήση ὡς σημεῖον προσεγγίσεως καὶ βελτιώσεως τῆς ἐπικοινωνίας μεταξὺ ΕΕ καὶ Ρωσίας, δεδομένης τῆς μακρᾶς ἱστορικῆς σχέσεώς της μὲ τὴν Ρωσίαν. Μία ἀναθέρμανσις τῶν Ἑλληνο-Ρωσικῶν σχέσεων θὰ προσέφερεν εἰς τὴν Ρωσίαν ἕνα ἀντίβαρον εἰς τὰς τουρκικάς πιέσεις εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀ. Μεσογείου, τὸ Αἰγαῖον καὶ βέβαια εἰς Βόσπορον καὶ Δαρδανέλια, τὰς θαλασσίας πύλας, αἱ ὁποῖαι συνδέουν τὸν ρωσικὸν στόλον τῆς Μαύρης Θάλασσας μὲ τὰ στρατηγικὰ ζωτικῆς σημασίας θερμὰ νερὰ τῆς Μεσογείου. Τὰ ἑλληνικὰ ὀφέλη ἐπίσης θὰ ἦσαν ἐξίσου σημαντικά, καθὼς ἡ Ρωσία σέβεται τὸ διεθνὲς δίκαιον, καὶ τὸ δίκαιον τῆς θαλάσσης, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ κυρία γραμμὴ ἀμύνης τῆς Χώρας μας ἔναντι τῶν τουρκικῶν αἰτιάσεων.
Συμφώνως πρὸς δημοσίευμα τοῦ ἱστολογίου HELLENISCOPE τῆς 1ης Νοεμβρίου:
«Οἱ πρόσφατες διπλωματικὲς καὶ πολιτιστικὲς ἐξελίξεις ὑποδηλώνουν μία προσεκτικὴ ἐπανέναρξη τῶν σχέσεων Ἀθήνας καὶ Μόσχας. Παρὰ τοὺς στενοὺς ἐνεργειακοὺς δεσμοὺς τῆς Ρωσίας μὲ τὴν Ἄγκυρα, ὁ ἔλεγχος τῶν στρατηγικῶν στενῶν ἀπὸ τὴν Τουρκία καὶ οἱ αὐξανόμενες φιλοδοξίες της στὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο δημιουργοῦν ἰσχυρὰ γεωπολιτικὰ συμφέροντα ποὺ μοιράζονται ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ρωσία.
Μία σειρὰ πρόσφατων διπλωματικῶν καὶ πολιτιστικῶν ἐξελίξεων ὑποδηλώνει ὅτι ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ρωσία ἐνδέχεται νὰ διερευνοῦν μὲ προσοχὴ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεών τους μετὰ ἀπὸ σχεδὸν πέντε χρόνια ἀποξένωσης. Πίσω ἀπὸ αὐτὲς τὶς φαινομενικὰ ἄσχετες ἐξελίξεις κρύβεται μία θεμελιώδης γεωπολιτικὴ πραγματικότητα ποὺ συχνὰ παραβλέπεται ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς ἀναλυτές: ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ρωσία μοιράζονται ἕνα ἰσχυρὸ στρατηγικὸ συμφέρον νὰ περιορίσουν τὴν κυριαρχία τῆς Τουρκίας στὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο. Παρὰ τὴν ἐκτεταμένη ἐνεργειακὴ συνεργασία μεταξὺ Μόσχας καὶ Ἄγκυρας, οἱ δύο χῶρες παραμένουν ἱστορικοὶ γεωπολιτικοὶ ἀνταγωνιστές, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα συγκρούονται συχνὰ ἀπὸ τὴ Μαύρη Θάλασσα ἕως τὴ Συρία, τὴ Λιβύη καὶ τὸν Καύκασο».