«Ἐὰν τοῖς προστάγμασί μου πορεύησθε καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε καὶ ποιήσητε αὐτάς καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ ἡ γῆ δώσῃ τὰ γεννήματα αὐτῆς καὶ τὰ ξύλα ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν” (Λευιτικὸν κστ΄ 3-4) καὶ Ἐὰν μὴ ὑπακούσητέ μου… “συντρίψω τὴν ὕβριν τῆς ὑπερηφανείας ὑμῶν καὶ θέσω, τὸν οὐρανὸν ΣΙΔΗΡΟΥΝ καὶ τὴν γῆν ὑμῶν XAΛKHN” (Λευιτικὸν κστ΄ 19).
Ποῦ εἶναι λοιπὸν τώρα μετὰ ἀπὸ αὐτά, οἱ… “εἰδικοὶ” ἀλλὰ καὶ τὸν τῆς δῆθεν μάχιμης δημοσιογραφίας, νὰ πᾶνε πιὸ πέρα ἀπὸ τὰ τετριμμένα τους καὶ νὰ ἀναζητήσουν ἐπιτέλους καὶ στὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ – τὸν «τομώτερον ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον» (Ἑβρ.δ, 12) τὰ γιατί καὶ τὰ διότι τῶν δεινῶν τῆς ζωῆς μας καὶ ἐν προκειμένῳ τὰ βαθύτερα αἴτια τῆς λεγομένης “κλιματικῆς ἀλλαγῆς”;
Μήπως τυχαίως προῆλθε ἡ κυριολεκτικῶς ἐξ οὐρανοῦ μάστιγα αὐτὴ τῆς ἀνομβρίας;
Δὲν εἶναι ἀπόρροια τῆς κενοδοξίας μας νὰ ἀλλάζουμε κάθε τόσο ἐνδυμασίες, κοσμήματα, ἔπιπλα, αὐτοκίνητα ἀκόμη καὶ σπίτια καὶ νὰ μὴν ἔχουμε «στασιὸ» μὲ τὰ ἀτέλειωτα κοσμογυρίσματά μας;
Ἐπιβαρύνεται μὲ ὅλα αὐτὰ “ὁ παράδεισος τῆς τρυφῆς” (Γέν.Ι, 5), στόν ὁποῖο μᾶς «ἔθεσε» «Κύριος ὁ Θεὸς» «ἐργάζεσθε αὐτὸν καὶ φυλάσσειν» (Γέν.β, 15) καὶ ἡ ζημιὰ πάει νὰ γίνη μὴ ἀναστρέψιμη!!!
Ἐὰν ὅμως ἀκούγαμε τὴν θεϊκὴ συμβουλὴ τῆς ὀλιγάρκειας: «Ἔχοντες διατροφάς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα» – ποὺ ἀκούγεται μίζερη ἀπό τους… προοδευτικοὺς – οὔτε ἄλλα προβλήματα – θὰ εἴχαμε, οὔτε τώρα τοὺς δύο “μίνι” παγκοσμίους πολέμους, πρὶν βεβαίως τὸν 3ον καί… τελευταῖον τῆς ἀνθρωπότητος!!!
Νὰ γιατί “φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν” (Ρωμ. α΄, 22) οἱ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ” (Ἐφεσ. 2, 12).
Οἱ δὲ τῶν «παρελάσεων ὑπερηφανείας» δὲν φοβοῦνται καὶ αὐτοί, ὄχι τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων, ποὺ τοὺς λέγει ὅτι θὰ συντρίψη τὴν ὕβριν τῆς ὑπερηφανείας τους, ἀφοῦ καὶ αὐτὴ ἡ ὕβρις μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἁμαρτήματά μας κάνουν τὸν οὐρανὸν ΣΙΔΗΡΟΥΝ καὶ τὴν γῆν μας ΧΑΛΚΗΝ;
Μετὰ τιμῆς
Σπήλιος Ν. Παναγιωτόπουλος
Πάτρα