Τοῦ μοναχοῦ Ἀρσενίου, Ἱ. Σκήτη Κουτλουμουσίου, Ἅγ.Ὄρος
3ον.-Τελευταῖον
Πρέπει νὰ ποῦμε πὼς ἡ νέα ἐποχὴ ἐργάζεται πυρετωδῶς νὰ ἐξαλείψει ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὴ συναίσθηση τῆς εὐθύνης γιὰ τὴν ἁμαρτία ποὺ πράττει. Τὸ δόγμα τῆς νέας ἐποχῆς εἶναι, πὼς ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ ἀνακαλύψει μέσα του τὴν κρυμμένη θεότητά του. Φυσικὰ τὸ δόγμα αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὶς ἀνατολικὲς θρησκεῖες. Σὲ καμία περίπτωση δὲ θέλει νὰ ἀκούσει ἡ νέα ἐποχὴ γιὰ μετάνοια, γιὰ συντριβὴ καὶ γιὰ δάκρυα ἁμαρτιῶν. Καὶ δὲν θέλει νὰ ἀκούσει, διότι τὸ ἀφεντικὸ τῆς νέας ἐποχῆς εἶναι ὁ διάβολος. Δυστυχῶς βλέπουμε καὶ στὴν πατρίδα μας τὰ τελευταῖα χρόνια πολλὰ αἴσχη τῆς νέας ἐποχῆς. Βλέπουμε μὲ περισσὸ θράσος καὶ ἀναίδεια νὰ ὀνομάζει τὶς θανάσιμες ἁμαρτίες πράξεις ὑπερηφανείας! Καὶ ὄχι μόνο, ἀλλὰ τὶς ἐπιδεικνύουν μὲ σατανικὲς παρελάσεις στὶς πόλεις μας, τὶς ὁποῖες καὶ μαγαρίζουν. Ἔτσι λοιπὸν ἡ νέα ἐποχὴ διδάσκει καὶ ἐπιχειρεῖ μὲ κάποια κεκαλυμμένη βία νὰ πείσει τὸν ἄνθρωπο ὅτι εἶναι ἕνας θεός! Καὶ ἂν τὸ καταφέρει αὐτὸ ἔστω καὶ σὲ μικρὸ βαθμό, εἶναι ἀδύνατον μετὰ ὁ ἄνθρωπος νὰ ἔλθει σὲ συναίσθηση ὅτι ἁμαρτάνει. Ἔτσι θὰ ἁμαρτάνει καθημερινὰ μὲ θανάσιμες ἁμαρτίες καὶ θὰ τὶς θεωρεῖ μάλιστα κατόρθωμα!! Διότι θὰ θεωρεῖ τὸν ἑαυτὸ του ἕνα θεό.
Ὥστε λοιπόν, χρειάζεται πολὺ μεγάλη προσοχὴ νὰ μὴ χάσουμε τὴ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητάς μας ποὺ εἶναι τὸ δόγμα καὶ ἡ οὐσία τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης μας. Διότι ὡς πιστοί τοῦ ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ποὺ εἴμαστε δὲν ἔχουμε τίποτε ἄλλο νὰ προσφέρουμε στὸν Θεό μας ἐκτὸς ἀπὸ τὴ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητάς μας. Γιὰ ὅλα καὶ ὅσα καλὰ ἔργα ἐπιτελοῦμε, ἡ Θεία Χάρις εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς βοηθάει καὶ τὰ ἐπιτελοῦμε. Ὁ Θεός μας μόνο αὐτὸ περιμένει ἀπὸ ἐμᾶς, τὴ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητάς μας καὶ τὸ χρέος μας ἀπέναντί Του. Ἕνας ἅγιος λέει πὼς «ὅταν ἔχουμε βαθιὰ μέσα μας τὴν αἴσθηση πὼς εἴμαστε χρεωμένοι στὸν Θεό μας, ἐξαιτίας τῶν πολλῶν μας ἁμαρτιῶν, ὁ Θεὸς μᾶς πλουτίζει μυστικῶς»! Μακριὰ λοιπὸν ἀπὸ τὸ παμπόνηρο καὶ ἐπάρατο πάθος ποὺ μᾶς συμβουλεύει νὰ ἐπιρρίπτουμε σὲ ἄλλους τὴν εὐθύνη τῆς ἁμαρτίας ποὺ διαπράξαμε.
Εἴθε, ὅλοι οἱ Ἅγιοί μας ποὺ βάδισαν τὴ γνήσια ὁδὸ τῆς μετανοίας καὶ εἶχαν συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητας νὰ βοηθήσουν καὶ ἐμᾶς τοὺς ἑκουσίως ἀδυνάτους νὰ συνέλθουμε ἀπὸ τὴν ψεύτικη δικαίωση ποὺ δίνουμε στὸν ἑαυτό μας, ὥστε τοῦ λοιποῦ μὲ ἀνδρεία καὶ πίστη νὰ παίρνουμε τὴν εὐθύνη τῆς ἁμαρτίας ποὺ διαπράξαμε ἐξ ὁλοκλήρου στὸν ἑαυτό μας, γιὰ νὰ γευθοῦμε ἐπιτέλους τὴν πολυπόθητη δικαίωση τοῦ Τριαδικοῦ μας Θεοῦ. Ἀμήν