Κατὰ τὸ κήρυγμα εἰς τὴν βασιλικὴν ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἰς τὰ Μύρα τῆς Λυκίας ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀνέπτυξε μίαν καινοφανῆ θεολογίαν, ἑδραζομένην ἐπὶ τῆς «ἐδαφικῆς ἱερότητος»! Ἔδειξεν, ἐπίσης δυσαρέσκειαν διὰ τὸν τίτλον «Πάπας τῆς Ἀνατολῆς», ὅμως ὅσον ἐπιμένει εἰς «ἀποκλειστικὰ προνόμια», παραβάλλει τὸν ἑαυτόν του μὲ τὸν Χριστὸν καὶ αὐτοαποκαλεῖται «Κεφαλὴ» τόσον δικαιώνει πλήρως τὸν τίτλον. Ὡς ἀναφέρει τὸ δελτίον τύπου τῆς 9ης Δεκεμβρίου 2023:
«Ὁ Πατριάρχης ἀναφέρθηκε στὴν οἰκουμενικὴ τιμὴ ποὺ ἀπολαμβάνει ὁ Ἅγιος Νικόλαος, τονίζοντας, ὡστόσο, ὅτι εἶναι πολὺ διαφορετικὸ τὸ νὰ ἑορτάζει κανεὶς τὸν Ἅγιο στὴν ΕΔΡΑ τῆς Ἐπαρχίας του, ὅπου βρίσκεται ὁ τάφος καὶ ἡ σαρκοφάγος του, ἐκεῖ ποὺ ἦταν τὸ θυσιαστήριό του…
Ἐπὶ τῶν μακαρίων, ἀποστολοβαδίστων καὶ ἁγιοτόκων ΕΔΑΦΩΝ της, ΕΔΑΦΩΝ τῆς ἱεροκανονικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Θρόνου τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐν τέλει, ἐγεννήθη ἡ θεολογία καὶ ἡ ἐκκλησιολογία μας. Ἐδῶ, εἰς τὰ ΕΔΑΦΗ μας αὐτά, ἐπραγματοποιήθησαν αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, ἐδῶ διεμορφώθη τὸ ἐκκλησιαστικὸν συνειδὸς ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς κατὰ ΤΟΠΟΥΣ καὶ ὄχι ὑπὸ ἄλλα κριτήρια ἐθνικὰ καὶ λοιπά, διακονίας τοῦ Κυριακοῦ σώματος. Ἐδῶ, διεμορφώθη πανσόφως ἡ πενταρχία καὶ ἡ σειρὰ τῶν Θρόνων της. Ὅρια, ἀρχαὶ καὶ ἀξίαι αἱ ὁποῖαι ἐθεσπίσθησαν ὄχι αὐθαιρέτως, ἀλλὰ ὑπὸ Ἁγίων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἤδη ἐπίγνωσιν τῆς ἱστορίας καὶ ἱερότητος ἑκάστης ΠΕΡΙΟΧΗΣ καὶ ἐν τούτοις ἔκριναν οὕτω, διότι διέβλεπον τὴν τῶν πραγμάτων ἐξέλιξιν καὶ πορείαν.
…ἡ γνησία καὶ μόνη Μήτηρ Ἐκκλησία, ἡ ἀποκλειστικῶς ἔχουσα τὸ προνόμιον τῆς ὑπὲρ τῶν πάντων Σταυρικῆς θυσίας, ἡ ποτνία ἐν τοῖς Θρόνοις τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, καὶ φιλότεκνος μήτρα, ἡ γεννήσασα, ὄχι ἀνωδύνως, τὰς ἀπὸ Βουλγαρίας μέχρι καὶ Οὐκρανίας κατὰ τόπους Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ τῆς Κωνσταντινουπόλεως Μεγάλη Ἐκκλησία. Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ λέγει ποιά τις νεωτέρα θεωρία ἐκκλησιολογίας, δὲν τὸ ἐφεῦρεν ὁ ὁμιλῶν, ὁ τάχα Πάπας τῆς Ἀνατολῆς,… (ἡ θεωρία καὶ ἡ πρᾶξις τῆς Ἐκκλησίας) δίδουν εἰς τὸν Κωνσταντινουπόλεως τὴν προνομίαν τοῦ Ἐσταυρωμένου, τὸ ἀξίωμα τῶν κολαφισμῶν καὶ τοῦ «ἀντὶ τοῦ ὕδατος ὄξος», τὸ δικαίωμα τῆς θυσιαστικῆς πορείας, τὴν θέσιν τῆς Κεφαλῆς ἥτις φέρει διαρκῶς τὸν ἀκάνθινον στέφανον τοῦ Δεσποτικοῦ πάθους!»