ΤΟ ΠΟΙΟΝ τῶν ἀνθρώπων φανερώνεται συχνὰ καὶ ἀπὸ τὰ λεγόμενά τους, τὰ ὁποῖα εἶναι ἡ ἐξωτερίκευση τῶν ἐσώτατων βιωμάτων τους. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς ὑψηλὰ ἱστάμενους ἐκκλησιαστικοὺς ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι συχνὰ «ἐξωτερικεύουν» ἀπίστευτες «λόγους», προκειμένου νὰ στηλιτεύσουν πρόσωπα καὶ γεγονότα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔχουν προσωπικὲς διαφορές. Αὐτὸ ἔκανε καὶ ὁ νομιζόμενος «Πρῶτος τῆς Ὀρθοδοξίας» Πατρ. Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος εὑρισκόμενος στὶς ΗΠΑ καὶ «ἀποθεωμένος» ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ ἡγεσία, «ξεσπάθωσε» κατὰ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσίας, γιὰ νὰ δείξει στὰ «ἀφεντικά» του, πόσο ὑπάκουός τους εἶναι! Παρασυρμένος ἀπὸ τὸ ἐσώψυχο μένος του, δὲν κράτησε οὔτε τὰ προσχήματα, πόσο μᾶλλον τὴ διπλωματικὴ γλώσσα. Εἶπε: «Ἐπιθύμησαν οἱ Οὐκρανοὶ ἀδελφοί μας νὰ ἔχουν τὴ δική τους Ἐκκλησία τὴν τοπική, ἂν ἐπιτρέπετε τὴν ἐθνικὴ καὶ νὰ μὴ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴ Μόσχα, νὰ μὴ καταδυναστεύονται ἀπὸ τὴ Μόσχα…. Θύμωσαν κι ἔκοψαν τὴν κοινωνία μὲ τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο, μὲ ἔβγαλαν ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ δὲν μὲ μνημονεύουν. Θὰ ἔλεγα: Σκασίλα μου!»! Ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος εἶναι ὁ κύριος ὑπαίτιος τοῦ φοβεροῦ καὶ μεγάλου σχίσματος, τὸ μεγαλύτερο, μετὰ τὸ 1054, στὴν Ὀρθοδοξία, καταπατώντας τὴν ἱεροκανονικὴ παράδοση καὶ δίδοντας «αὐτοκεφαλία» στὸ ἐκκλησιαστικὸ μόρφωμα τῶν ἑνωμένων σχισματικῶν ὁμάδων τῆς Οὐκρανίας. Μὴ ἔχοντας τὴν παραμικρὴ ἐνοχή, καὶ διάθεση γιὰ διόρθωση, «ξεσπᾶ» μὲ αὐτὸν τὸν πεζοδρομιακὸ λόγο, γιὰ νὰ μειώσει τὰ τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου! Σκασίλα του, λοιπόν, γιὰ τὸ δρᾶμα τῆς Ἐκκλησίας! Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴσθημα εὐθύνης του γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ ποιὸν τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος τὸ «παίζει» ἡγέτης τῆς Ὀρθοδοξίας!
Ἡ γλῶσσα τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου!
