Τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Ντούγκιν
Ὁ ἐπιβεβαιωμένος θάνατος τοῦ ἡγέτη τῆς Χεζμπολὰχ Σεΐχη Σεγιὲντ Χασάν Νασράλα εἶναι ἕνα κολοσσιαῖο πλῆγμα γιὰ ὁλόκληρη τὴ δομὴ τῆς Ἀντίστασης στὴ Μέση Ἀνατολή.
Οἱ πιὸ ριζοσπαστικὰ ἀντὶ-ἰσραηλινὲς δυνάμεις στὴ Μέση Ἀνατολὴ ὀνομάζονται συνήθως ἀντίσταση. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, περιλαμβάνει τοὺς Χούτι τῆς Ὑεμένης (τὸ κίνημα Ἀνσὰρ Ἀλλὰχ ποὺ ἐλέγχει τὸ βόρειο τμῆμα τῆς Ὑεμένης), τὶς συριακὲς δυνάμεις ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Μπασὰρ ἄλ Ἄσαντ, τὸ παλαιστινιακὸ κίνημα συνολικὰ (κυρίως τὴ Χαμάς) καὶ τοὺς πιὸ ριζοσπαστικούς, κυρίως σιίτες, Ἰρακινὲς δυνάμεις.
Ἡ Ἀντίσταση τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀναπτύχθηκε ὑπὸ τὴ σημαντικὴ ἐπιρροὴ τῆς Ἰσλαμικῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἰράν, ἡ ὁποία ἦταν τὸ κύριο στήριγμά της. Καὶ ὁ ἐκλιπὼν Hassan Nasrallah, ὡς ἡγέτης τῆς Χεζμπολάχ, ἀντιπροσώπευε τὴν πρωτοπορία τῆς ἀντὶ-ἰσραηλινῆς ἀντίστασης ὁλόκληρου τοῦ ἰσλαμικοῦ (κυρίως σιιτικοῦ) κόσμου. Ὡς ἐκ τούτου, τὰ πλήγματα ποὺ τὸ Ἰσραὴλ προκάλεσε στὴ Χεζμπολὰχ τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες, σκοτώνοντας τελικὰ τὸν ἡγέτη της, εἶναι ἕνα ἰσχυρὸ πλῆγμα γιὰ ὁλόκληρη τὴν Ἀντίσταση στὴ Μέση Ἀνατολή.
Λαμβάνοντας ὑπόψη τὴ σχετικὰ πρόσφατη περίεργη συντριβὴ ἑλικοπτέρου ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὸν θάνατο τοῦ Ἰρανοῦ Προέδρου Ibrahim Raisi, ἐνεργοῦ ὑποστηρικτῆ τῆς Ἀντίστασης στὴ Μέση Ἀνατολή, ἡ εἰκόνα μίας ἰσραηλινῆς ἐπίθεσης στοὺς περιφερειακοὺς ἀντιπάλους του φαίνεται πραγματικὰ ἐπική.
Τὸ Ἰσραήλ, χάρη στὴν ὑποστήριξη τῆς συλλογικῆς Δύσης καὶ χρησιμοποιώντας τὰ τελευταῖα τεχνολογικὰ μέσα του (καὶ ἦταν καὶ παραμένουν πρωτοπόροι στὸν τομέα τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας), δρᾶ πολὺ ἀποτελεσματικά, μὲ ἀκρίβεια καὶ συνοχή. Καὶ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ φανταστεῖ κανεὶς πῶς μπορεῖ νὰ ἀνταποκριθεῖ σὲ αὐτό. Εἰδικὰ λαμβάνοντας ὑπόψη ὅτι πολλοὶ ἄνθρωποι ἀπὸ διαφορετικὲς χῶρες ποὺ βρίσκονται στὴν πρώτη γραμμὴ τῶν διαδικασιῶν ὑψηλῆς τεχνολογίας θὰ μποροῦσαν ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ νὰ ἀποδειχθοῦν Ἰσραηλινοὶ πολίτες καί, μαζὶ μὲ τοὺς κωδικοὺς καὶ τὶς τεχνολογίες τους, νὰ κατευθυνθοῦν στὸ Ἰσραήλ.
Δηλαδή, τὸ Ἰσραὴλ βασίζεται σὲ ἕνα τεράστιο δίκτυο ὑποστηρικτῶν του, ἀνθρώπων ποὺ μοιράζονται τὶς ἀρχὲς τοῦ πολιτικοῦ καὶ θρησκευτικοῦ Σιωνισμοῦ σὲ ὅλες τὶς χῶρες τοῦ κόσμου. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα μεγάλο πλεονέκτημα τοῦ Ἰσραὴλ ὡς δομὴ δικτύου, καὶ ὄχι ἁπλῶς ὡς κράτος.
Αὐτὴ ἡ σιωνιστικὴ δομὴ ἦταν ποὺ ὑπέβαλε τὸν πληθυσμὸ τῆς Γάζας σὲ μαζικὴ γενοκτονία. Καὶ τώρα ἔχει καταφέρει τὸ ἴδιο τρομοκρατικὸ πλῆγμα στὸν Λίβανο, πετυχαίνοντας τὸν θάνατο τοῦ ἡγέτη τῆς Χεζμπολάχ, τοῦ χαρισματικοῦ πνευματικοῦ καὶ πολιτικοῦ ἡγέτη τῆς σιιτικῆς πρωτοπορίας τῆς Ἀντίστασης τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.
Νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι νωρίτερα, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2020, ὁ Ἰρανὸς στρατηγὸς Qasem Soleimani, ἐπίσης ἕνας ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τῆς Ἀντίστασης στὴ Μέση Ἀνατολή, σκοτώθηκε μὲ παρόμοιο τρόπο. Ἀλλὰ ἡ καταστροφὴ αὐτοῦ ποὺ οἱ Σιίτες σὲ ὅλο τὸν κόσμο θεωροῦν τώρα μάρτυρα – τὸν Σεΐχη Σεγιὲντ Χασάν Νασράλα – εἶναι πραγματικὰ κάτι ἄνευ προηγουμένου.
Κάνοντας αὐτό, τὸ Ἰσραὴλ θέτει ὡς στόχο τὴ δημιουργία ἑνὸς μεγάλου κράτους. Αὐτὸ γίνεται ἐν ἀναμονῇ τῆς ἔλευσης καὶ τῆς προσχώρησης τοῦ Μοσιάχ, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποτάξει ὅλες τὶς χῶρες καὶ τοὺς λαοὺς τοῦ κόσμου στὸ Ἰσραὴλ (στὴν χριστιανικὴ καὶ μουσουλμανικὴ ἀντίληψη, αὐτὸς εἶναι ἕνας ψεύτικος μεσσίας, ἀντίχριστος, ντάτζαλ). Καὶ μπορεῖ κανεὶς νὰ φανταστεῖ τί συμβαίνει στὸ μυαλὸ τῶν ἀκροδεξιῶν σιωνιστῶν σήμερα, ποὺ βλέπουν τὶς ἐπιτυχίες τους. Δὲν μποροῦν νὰ τὸ ἑρμηνεύσουν αὐτὸ μὲ κανένα ἄλλο τρόπο ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐγγύτητα τοῦ Μοσιάχ, ὁ ἐρχομὸς τοῦ ὁποίου προϋποθέτει τὶς τρέχουσες ἐνέργειες τῆς ἀκροδεξιᾶς κυβέρνησης τοῦ Ἰσραηλινοῦ πρωθυπουργοῦ Μπενιαμὶν Νετανιάχου.
Σήμερα, σχεδὸν ὅλα τὰ ἐμπόδια στὴν ἀνατίναξη τοῦ τζαμιοῦ Ἂλ Ἄκσα στὴν Ἱερουσαλὴμ ἔχουν ἤδη ἐξαλειφθεῖ. Καὶ στὸ πολὺ κοντινὸ μέλλον, οἱ Ἰσραηλινοὶ ἀκροδεξιοί, ποὺ ἔχουν θριαμβευτικὴ διάθεση, μποροῦν νὰ τὸ κάνουν αὐτό, μετὰ ἀπὸ τὸ ὁποῖο θὰ ξεκινήσουν τὴν κατασκευὴ τοῦ Τρίτου Ναοῦ στὸ Ὄρος τοῦ Ναοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ. Καὶ ἡ συλλογικὴ Δύση ὑποστηρίζει ὅλα αὐτά, ἐπιτρέποντας τὴ μαζικὴ ἀφαίρεση τῆς ζωῆς ἀθῴων ἀνθρώπων ποὺ στέκονται ἐμπόδιο στὸ «Μεγάλο Ἰσραήλ». Συμπεριλαμβανομένης τῆς ἐπίθεσης μὲ ὁποιοδήποτε τεχνικὸ μέσο.
Αὐτὸ εἶναι ἕνα σοβαρὸ θέμα. Αὐτὸ δὲν εἶναι πλέον μόνο ἕνας πόλεμος στὴ Μέση Ἀνατολή. Στὴν πραγματικότητα, ἡ ὕπαρξη τῆς ἴδιας τῆς Ἀντίστασης στὴ Μέση Ἀνατολὴ ἔχει τεθεῖ ὑπὸ ἀμφισβήτηση. Οἱ ἡγέτες τοῦ σιιτικοῦ κόσμου εἶναι μπερδεμένοι, ἀλλὰ οἱ Σουνίτες εἶναι ἀκόμη πιὸ μπερδεμένοι, ἀφοῦ δὲν μποροῦν νὰ ἀντιδράσουν σὲ αὐτὸ ποὺ συνέβη.
Ἀπὸ τὴ μία πλευρά, οἱ Σουνίτες δὲν μποροῦν νὰ ἐκφράσουν τὴν ἀλληλεγγύη τους στὸ Ἰσραήλ, καθὼς αὐτὸ θὰ ἦταν πλήρης προδοσία ἀκόμη καὶ ἐνδείξεων ἰσλαμικῆς ἀλληλεγγύης. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ στρατιωτικὴ ἀποτελεσματικότητα καὶ ἡ ἀκαμψία τῆς δεξιᾶς σιωνιστικῆς πολιτικῆς τοῦ Ἰσραὴλ τοὺς θέτει σὲ ἐξαιρετικὰ δύσκολη κατάσταση, ἀφοῦ δὲν εἶναι σαφὲς τί μπορεῖ νὰ ἀντιταχθεῖ στοὺς Ἰσραηλινούς. Λαμβάνοντας ὑπόψη ὅτι οἱ ἰσραηλινοὶ πύραυλοι πετοῦν ὅπου θέλουν, καὶ οἱ πύραυλοι καὶ τὰ UAV τῶν ἀντιπάλων του σταματοῦν ἀρκετὰ ἀποτελεσματικὰ στὰ σύνορα τοῦ «Iron Dome» τῆς ἰσραηλινῆς ἀεράμυνας.
Ἴσως τώρα νὰ ὑπάρξει μία ἰσραηλινὴ χερσαία εἰσβολὴ στὸν Λίβανο καὶ ὄχι μόνο. Προκειμένου νὰ δημιουργηθεῖ ἕνα «Μεγάλο Ἰσραὴλ» ἀπὸ θάλασσα σὲ θάλασσα. Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ πόσο οὐτοπικὰ καὶ ἐξτρεμιστικὰ φαίνονται τὰ σχέδια τοῦ Νετανιάχου καὶ τῶν ἀκόμη πιὸ δεξιῶν ὑπουργῶν του, Σμότριτς καὶ Μπὲν-Γκβίρ, ὑλοποιοῦνται αὐτὴ τὴ στιγμὴ μπροστὰ στὰ μάτια μας.
Ἕνας τέτοιος σιδερένιος ἐχθρὸς μπορεῖ νὰ καταπολεμηθεῖ μόνο ἀπὸ μία δύναμη συγκρίσιμη σὲ δύναμη, ἐξοπλισμὸ καὶ ἀποφασιστικότητα νὰ παραβιάσει ὅλους τούς πιθανοὺς νόμους καὶ νὰ περάσει κάθε κόκκινη γραμμή. Καὶ ἂν ὑπάρχει τέτοια δύναμη, θὰ τὸ δοῦμε σύντομα.
Πηγή: KATEHON