Τοῦ κ. Δημητρίου Σπ. Καψάλη
ΕΙς τὸ πλαίσιον τῶν σχέσεων τῆς Χώρας μας, μὲ τοὺς παραδοσιακούς μας φίλους καὶ συμμάχους, τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας κυρίως, καὶ τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης, διακρίνομεν φαινόμενα, τὰ ὁποῖα μὲ δυσκολίαν δύναται νὰ ἀνεχθῆ κάποιος, ὁ ὁποῖος διαθέτει πατριωτικὸν φιλότιμον καὶ διαπνέεται ἀπὸ ηὐξημένην αἴσθησιν τῆς ἐθνικῆς του ἀξιοπρεπείας. Ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, μία χώρα συνάπτει φιλίαν καὶ συμμαχίαν μὲ ἑτέραν χώραν προκειμένου, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ ἐπιτύχη ἐξυπηρέτησιν τῶν οἰκονομικῶν, πολιτικῶν καὶ λοιπῶν συμφερόντων της. Ἐξυπακούεται δέ ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις αὐτή δὲν δύναται νὰ εἶναι μονομερής, ἀλλὰ θὰ πρέπη νὰ ἐνεργῆ κατὰ τρόπον ἀμοιβαῖον, προκειμένου νὰ προκύπτη ὠφέλεια δ’ ἀμφοτέρους τοὺς συμβαλλομένους. Αἱ συμφωνίαι λοιπὸν, βάσει τῶν ὁποίων, συνήφθησαν αἱ συμμαχικαὶ μας σχέσεις, μὲ τὰς χώρας ποὺ προανεφέραμεν, κατὰ τὴν λειτουργία των προϊόντος τοῦ χρόνου, μετέπεσαν εἰς μονομέρειαν, εἰς βάρος τῆς Χώρας μας. Βεβαίως καὶ τοῦτο μᾶλλον ἐξ αἰτίας τῆς πλεονεκτικῆς καὶ ὑπεροπτικῆς ἀπέναντί μας, συμπεριφορᾶς τῶν φίλων μας, οἱ ὁποῖοι δὲν μᾶς ὑπολογίζουν, ὅπως φαίνεται, ὡς σοβαροὺς ἑταίρους, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἔλλειψιν ἐκ μέρους μας, δικαιολογημένων ἐνστάσεων καὶ ἀντιρρήσεων, ἐπιδιώκουν ἔναντι ἐλαχίστης ἢ καὶ μηδενικῆς προσφορᾶς νὰ ἐπιτύχουν τὴν μεγίστην ὠφέλειαν.
Ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ἀντισυμβατικῆς συμπεριφορᾶς τῶν φίλων μας, σχεδὸν ἐξέλιπεν ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ παρεμελήθησαν οἱ κανόνες τῆς καλῆς πίστεως, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ διέπουν τὰς μεταξὺ τῶν κρατῶν συναπτομένας συμβάσεις. Αὐτὸ δύναταί τις εὐχερῶς νὰ διαπιστώση, ἐὰν παρατηρήση, τὴν στάσιν καὶ τὴν συμπεριφορὰν ποὺ τηροῦν ἀπέναντί μας οἱ σύμμαχοί μας, εἰς περιπτώσεις διαφορῶν μας μὲ τὰς γειτονικάς μας χώρας. Μὲ τὴν Ἀλβανίαν ἔχομεν διαφοράς. Εἰς τὴν χώρας αὐτὴν ὑπάρχει ἡ Βόρειος Ἤπειρος, ἑλληνικοτάτη περιοχὴ ἀπὸ τῆς ἀπωτάτης ἀρχαιότητος, τὴν ὁποίαν διεκδικοῦμε καὶ ὑπάρχει εὐνοϊκὴ διὰ τὴν χώραν μας ἀπόφασις τῶν Δυνάμεων ἀπὸ τὸ 1946, ἡ ὁποία δυστυχῶς παραμένει εἰς ἐκκρεμότητα. Αἱ πολιτικαὶ μας ἡγεσίαι εἰς τὴν ἐποχήν μας, ἐνόχως ἀποσιωποῦν τὸ θέμα, ἀλλὰ τὰ δικαιώματά μας ἐπὶ τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς περιοχῆς, δὲν διαγράφονται καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μας δι’ αὐτὴν παραμένει ἐνεργόν, ἔντονον καὶ θερμόν. Οἱ καλοί μας σύμμαχοι λοιπόν, τὰς διεκδικήσεις μας ἐπὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου, τὰς ἀντιπαρέρχονται, παρ’ ὅλον ὅτι καλῶς γνωρίζουν τὸ δίκαιον καὶ νόμιμον ἐνδιαφέρον μας διὰ τὴν περιοχήν, καὶ χωρὶς νὰ τηροῦν οὔτε τὰ προσχήματα, ὑποθάλπουν τὰς εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας ἐδαφικάς βλέψεις τῶν Ἀλβανῶν, οἱ ὁποῖοι ἐποφθαλμιοῦν τὴν ἑλληνικὴν περιοχὴν τῆς Θεσπρωτίας. Πρὶν ἀπὸ ὄχι καὶ πολὺ μακρὸν χρόνον, ἀπεκαλύφθη ἀμερικανὸς κυβερνητικὸς ἀξιωματοῦχος κινεζικῆς καταγωγῆς, ὁ ὁποῖος περιερχόμενος τὴν ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, ἀνεζήτει ἀλλοδαπάς μεινότητας προκειμένου νὰ τὰς διεγείρη εἰς διεκδίκησιν μειονοτικῶν δικαιωμάτων.
Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν στάσιν καὶ εἰς τὴν ἀπέναντί μας συμπεριφορὰν τῶν φίλων καὶ συμμάχων μας, εἰς τὸ περιώνυμον ζήτημα τῶν Σκοπίων. Ἀρχικῶς ἡ συμπεριφορὰ των συνεβιβάζετο μὲ τὴν ἀλήθειαν καὶ μὲ τὴν ἱστορικὴν πραγματικότητα, διότι εἶχον ἀντιληφθῆ τὴν δολιότητα ποὺ ὑπέκρυπτεν ἡ ἐπιμονὴ τῶν Σλαβοσκοπιανῶν νὰ ἀλλάξουν τὴν ὀνομασίαν τῆς περιοχῆς των καὶ ἀπὸ Μπαρτάρσκα νά τὴν μετατρέψουν εἰς Μακεδονίαν. Τότε δὲν διέφευγεν ἀπὸ τὴν προσοχὴν των ὅτι ἡ ἀλλαγὴ τοῦ ὀνόματος, ποὺ ἐπεδίωκον οἱ Σλάβοι τῶν Σκοπίων, ὑπέκρυπτεν ἐδαφικάς βλέψεις εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, τὰς ὁποίας τότε δὲν εἶχον καμμίαν διάθεσιν νὰ ὑποθάλψουν, διότι δὲν παρουσίαζαν ἐνδιαφέρον διὰ τὰ συμφέροντά των. Βραδύτερον ὅμως αἰφνιδίως ἀνεκάλυψαν εἰς τὴν περιοχὴν ἀξιόλογα καὶ ὑψίστης σπουδαιότητος συμφέροντα, τὰ ὁποῖα ἐσκέφθησαν νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν. Παραλλήλως ὅμως ἀντελήφθησαν ὅτι τὰ συμφέροντά των αὐτὰ θὰ ἐξυπηρετοῦντο καλλίτερον, ἐὰν προσεταιρίζοντο τοὺς Σλάβους τῶν Σκοπίων. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀναλάβουν οἱ Σλαβοσκοπιανοὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν τῶν συμφερόντων τους θὰ ἔπρεπε νὰ λάβουν ἀνταλλάγματα εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα εὐχαρίστως ἐδέχθησαν νὰ τοὺς τὰ προσφέρουν. Δὲν εἶχον καμμίαν δυσκολίαν νὰ τὸ σκεφθοῦν αὐτό: Ὠφέλειαν μὲ θυσίαν ξένων συμφερόντων θὰ ἀπελάμβανον. Συμπεριφορὰ ἰοβόλων ἑρπετῶν ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ φίλους καὶ συμμάχους. Ἀνταλλάγματα προσέφερον εἰς τοὺς Σκοπιανούς, ἐνῷ ἡ ἐκ μέρους τῆς πατρίδος μας ἐξυπηρέτησις τῶν συμφερόντων τους, τοὺς προσφέρεται δωρεάν. Εὐθὺς ὡς διῆλθεν ἀπὸ τὴν διάνοιάν των ἡ συμφεροντολογικὴ αὐτὴ ἰδέα, παρεμέρισαν τὴν φιλίαν μας καὶ κατὰ τρόπον ἀπροκαλύπτως κυνικόν, ἐστράφησαν πρὸς τοὺς Σλαβοσκοπιανοὺς καὶ μὲ ἀπίστευτον εὐκολίαν υἱοθέτησαν τὸ κραυγαλέον ἱστορικὸν ψεῦδος τῶν Σλαβοσκοπιανῶν περὶ Μακεδονικῆς ἐθνότητος καὶ γλώσσης ἐν γνώσει ὄντες αὐτοῦ τοῦ τερατώδους ἱστορικοῦ παραδοξολογήματος. Καλῶς γνωρίζουν ὅτι οἱ Σκοπιανοὶ εἶναι Σλάβοι καὶ καμμίαν σχέσιν δὲν ἔχουν μὲ τὴν Μακεδονίαν ἀρχαίαν ἢ Νέαν, ἑπομένως οὔτε μὲ τοὺς Μακεδόνας, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ἕλληνες. Καὶ ἔκτοτε μὲ ἀμείωτον ἐπιμονὴν καὶ ἀπροκαλύπτους πιέσεις, μᾶς ἐζήτουν νὰ υἱοθετήσωμεν καὶ ἡμεῖς αὐτὴν τὴν Σκοπιανὴν παραδοξολογίαν, καὶ νὰ διευκολύνωμεν τὰς Σκοπιανάς ἐπιδιώξεις εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας. Νὰ βλάψωμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι τὰ συμφέροντα τῆς πατρίδος μας. Νὰ πυροβολήσωμεν δηλαδὴ ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ μας. Τοιοῦτος ἐξευτελισμὸς καὶ τοιαύτη ἠθικὴ κατάπτωσις αὐτῶν τῶν κακοβούλων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παριστάνουν τοὺς φίλους καὶ συμμάχους μας. Αἱ κυβερνήσεις μας, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν φαινομενικῶς ἀνθίσταντο. Εἰς τὸ τέλος ὅμως ἐκάμφθησαν καὶ κατέληξαν εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ ὀνόματος, ὑπὸ μορφὴν συνθέτου ὀνομασίας, μὲ γεωγραφικὸν προσδιορισμόν, ἀλλὰ δὲν ἐτόλμων νὰ προχωρήσουν περαιτέρω, διότι ἐφοβοῦντο τὸ πολιτικὸν κόστος.
Καὶ ἀπροσδοκήτως μᾶς προέκυψεν ἡ προδοτικὴ Κυβέρνησις τῆς κομμουνιστικῆς Συριζαϊκῆς ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία χωρὶς τὸν παραμικρὸν δισταγμὸν υἱοθέτησε πλήρως ὅλας τὰς Σλαβικάς ἀπαιτήσεις καὶ παρέσχε πλήρη ἐλευθερίαν κινήσεων εἰς τοὺς Σκοπιανοὺς ἐναντίον τῆς χώρας μας, μὲ τὴν κατάπτυστον συμφωνίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν εἰς τὰς Πρέσπας. Ἑπομένως ὅλαι αἱ Σλαβοσκοπιαναὶ ἐδαφικαὶ βλέψεις εἰς βάρος τῆς πατρίδος μας, ἐνομιμοποιήθησαν πλήρως, ὑπαιτιότητι τῶν ἑλληνοφώνων προδοτῶν, τοὺς ὁποίους ἀνοήτως ἐπελέξαμεν ὡς κυβερνήτας τοῦ τόπου μας.
Πόσον ἠλιθία εἶναι ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὴν ὄψιμον ἀντίδρασιν τῆς Βουλγαρίας, ἡ ὁποία ἀρνεῖται τὴν ὕπαρξιν εἰς τὰ Σκόπια Μακεδονικῆς ἐθνότητος καὶ γλώσσης. Αὐτὰ ἀκριβῶς, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἀνοήτως ἀνεγνωρίσαμεν, ὡς παρεπόμενα τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας, τὸ ὁποῖον τοὺς παρεχωρήσαμεν.
Ἡ ἀντίδρασις τῆς Βουλγαρίας ἑδράζεται ἐπὶ τῆς πραγματικότητος ὅτι, εἰς τὰ Σκόπιαν ὑπάρχει μόνον βουλγαρικὴ ἐθνὸτης καὶ ἡ γλῶσσα, ἡ ὁποία ὁμιλεῖται εἶναι ἡ βουλγαρική. Καὶ ἐνῷ αὐτὸ θὰ ἔπρεπεν ἀμέσως ἡμεῖς νὰ τὸ ἐκλάβωμεν ὡς οὐρανόπεμπτον εὐκαιρίαν, διὰ νὰ ὑπαναχωρήσωμεν καὶ νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀκύρωσιν τῆς προδοτικῆς συμφωνίας μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι προέκυψαν νέα δεδομένα, ἡ σημερινὴ κυβέρνησις, ἡ ὁποία προεκλογικῶς δῆθεν διεφώνει πρὸς τὴν ἐπὶ τοῦ Σκοπιανοῦ δοθεῖσαν λύσιν, τώρα μὲ μίαν ἀνεξήγητον προθυμίαν, πράττει ὅ,τιδήποτε κρίνεται ἀναγκαῖον διὰ τὴν διευθέτησιν τῶν προαπαιτουμένων, προκειμένου ἡ κατάπτυστος αὐτὴ συμφωνία νὰ ἀποκτήση τὴν πλήρη ἐνέργειάν της. Πρέπει ἐπιτέλους νὰ γίνη κατανοητὸν ὅτι ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν ἀποτελεῖ μίαν νοσηράν καὶ ἐκτρωματικὴν κατάστασιν διὰ τὴν Χώραν μας. Ἐγκυμονεῖ σαφῆ καὶ ἄμεσον κίνδυνον διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἐδαφικὴν ἀκεραιότητα τῆς Πατρίδος μας. Ὁ ἐπικρεμάμενος κίνδυνος ὑποκρύπτεται εἰς τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἡ αἰτία διὰ τὴν σύναψιν τῆς συμφωνίας, ὑπὸ τὴν ὑποδαύλισιν ἀνθελληνικῶν κύκλων. Συνιστᾶ εὐθεῖαν καὶ προκλητικὴν ἐναντιῶσιν εἰς τὴν ἀρνητικὴν θέλησιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως αὐτὴ ἐξεφράσθη κατὰ τὰ τότε πάνδημα συλλαλητήρια ἀνὰ τὴν χώραν. Εἰς τὸ πλαίσιον τῆς λειτουργίας τοῦ Δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος, ὁ λαὸς ἀποτελεῖ παράγοντα τοῦ ὁποίου ἡ θέλησις καὶ καὶ ἡ γνώμη πρέπει νὰ λαμβάνεται σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν, ἰδίως ὅταν εὑρισκώμεθα ὑπὸ πίεσιν καὶ ἐξαναγκαζώμεθα νὰ κάμωμεν παραχωρήσεις δικαιωμάτων μας πρὸς ἱκανοποίησιν κακοβούλων ἀπαιτήσεων μοχθηρῶν καὶ ἐπιβούλων γειτόνων μας. Τὸ ἐκλογικὸν σῶμα διὰ τῆς ψήφου του, μέσῳ τῆς ἑκάστοτε ἐκλογικῆς διαδικασίας, παρέχει εἰς τὰ κόμματα τὴν ἐντολὴν καὶ τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ κυβερνήσουν καὶ νὰ μὴ βλάψουν, ἀλλὰ νὰ ὠφελήσουν τὸν λαὸ καὶ τὴν πατρίδα. Ἑπομένως ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι ἐντολοδόχοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ὅλοι ἐνθυμούμεθα ὅτι, ὅταν κατέστη πλέον ὁρατὴ εἰς τὸν ὁρίζοντα ἡ ἀντεθνικὴ πρόθεσις τῆς τότε κομμουνιστικῆς Κυβερνήσεως νὰ προχωρήση εἰς τὴν σύναψιν τῆς προδοτικῆς συμφωνίας, ὁ λαὸς ἀντέδρασε κατὰ τρόπον ἔντονον καὶ δυναμικόν. Δυστυχῶς ὅμως ὁ τότε κακῇ τῇ μοῖρᾳ Πρωθυπουργός μας, ὁ ἀνεκδιήγητος Τσίπρας, τὴν δυναμικὴν αὐτὴν ἀντίδρασιν τοῦ λαοῦ τὴν ἀπέρριψε μὲ μίαν περίεργον ἀλαζονείαν καὶ περιφρόνησιν καὶ προχώρησεν εἰς τὴν σύναψιν τῆς καταπτύστου συμφωνίας προκειμένου νὰ φανῆ ἀρεστὸς εἰς τὰ ξένα κέντρα ἀποφάσεων, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπακούει. Ὁ ἐντολοδόχος, περιφρονητικῶς ἀπηξίωσε νὰ συμμορφωθῆ πρὸς τὴν ἀρνητικὴν θέλησιν καὶ ἀπαίτησιν τοῦ ἐντολέως του, ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἀποσόβησιν τοῦ κακοῦ. Ἠρνήθη νὰ ὑπακούση εἰς τὴν ἀπαγορευτικὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ψήφου του τὸν ἐγκατέστησεν εἰς τὴν θέσιν τοῦ πρωθυπουργοῦ. Συνεπῶς ὁ μοιραῖος αὐτὸς ἄνθρωπος καμμίαν ἐξουσιοδότησιν δὲν εἶχεν ἀπὸ τὸν ἐντολέα του τὸν ἑλληνικὸν λαὸν δι’ ὅ,τι ἔπραξε. Ἐνήργησεν ἁπλῶς ὡς ἄτομον, ὡς ἐὰν διεχειρίζετο ἀντικείμενον τῆς προσωπικῆς του ἰδιοκτησίας. Ἡ κατάπτυστος αὐτὴ συμφωνία ἀποτελεῖ τερατῶδες προϊὸν ἀλαζονικῆς καὶ καταχρηστικῆς ἀσκήσεως τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἔλαβε ἀπὸ τὸν λαὸν ὁ προδότης αὐτὸς καὶ εἶναι ἄκρως ζημιογόνος διὰ τὴν πατρίδα μας. Οὐδὲν ὄφελος μᾶς ἀπέφερε. Συμφορὰν καὶ ὄνειδος ἀνεξίτηλον μᾶς προσεκόμισεν. Ἐκ τῆς συμφωνίας αὐτῆς κατέστημεν ὁ περίγελως τῆς Οἰκουμένης.
Ἡ ἐπικατάρατος αὐτὴ πρᾶξις ἀποτελεῖ ἐλεεινὸν παράδειγμα πρὸς ἀποφυγήν. Ἄρα ἡ συμφωνία αὐτή, ἀφοῦ δὲν ἔχει τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν ἔγκρισιν τοῦ λαοῦ, εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν ἄκυρος. Πάσχει ἀπὸ ἀνίατον ἀκυρότητα καὶ δὲν παράγει ἔννομα ἀποτελέσματα. Ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν μόνον τοὺς Σκοπιανοὺς ὠφέλησεν. Εἶναι πρᾶξις θνησιγενὴς καὶ παραμένει ἐνεργὸς χάρις εἰς τὴν μέθοδον τῆς μηχανικῆς ὑποστηρίξεως. Ὡς νομικὸν φαινόμενον εἶναι παντελῶς ἀνυπόστατος. Ὡς ἐκ τούτου ἡ πρᾶξις αὐτὴ δέον νὰ ἐκλαμβάνεται ὡς μηδέποτε ὑπάρξασα.
Μὲ μίαν ἁπλῆν καὶ σύντομον νομικὴν ἐνέργειαν δύναται νὰ ἀνατραπῆ καὶ νὰ ἐξαφανισθῆ, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχη ὡς μελανὴ κηλὶς εἰς τὴν ἑλληνικὴν νομικὴν πραγματικότητα. Πολλῷ δὲ μᾶλλον τώρα, ποὺ δὲν τηρεῖται καὶ ἀσυστόλως παραβιάζεται καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ὠφελοῦνται. Ἀπορίας ἄξιον πῶς ἡ πλασματικὴ αὐτὴ κατάστασις δὲν ἐγένετο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀμέσως ἀντιληπτὴ ἀπὸ τοὺς ἐπαΐοντας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν καὶ ὡς ἔχει, ἡ ἐλεεινὴ αὐτὴ ἐνέργεια ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἐσχάτης προδοσίας, ἡ ὁποία δυστυχῶς, ὅπως φαίνεται θὰ μείνη ἀτιμώρητος, διότι ἐξέλιπε πᾶσα ἀντίδρασις.