Μακάρι κάποτε μία Σύνοδος νὰ ἠσχολεῖτο μὲ τὴν μυστικὴν πνευματικὴν διεργασίαν εἰς τὰς ψυχὰς τῶν πιστῶν. Δυστυχῶς, ἡ «ὁρατότητα» θυμίζει συνθήματα ἀκτιβιστικῶν ὀργανώσεων, ἀλλὰ αἱ δημόσιαι σχέσεις εἶναι ἡ γραμμὴ τοῦ Φαναρίου, καθὼς τὸ κλειδὶ εἶναι ἡ πολιτικὴ διασύνδεσις. Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἀνακοινωθὲν τῆς Συνελεύσεως τῶν Ἐπισκόπων Μ. Βρεττανίας καὶ Ἰρλανδίας τῆς 13ης Φεβρουαρίου 2026:
«Τὴν Τετάρτη, 11η Φεβρουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε ἡ ΙΖ΄ Συνεδρία τῆς Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως τῶν Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων Μεγάλης Βρεττανίας καὶ Ἰρλανδίας. Οἱ ἐργασίες φιλοξενήθηκαν στὸ Μέγαρο τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων, στὸ Λονδίνο, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρεταννίας κ. Νικήτα…Ἡ ἡμερήσια διάταξη κάλυψε εὐρὺ φάσμα θεμάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν Ὀρθόδοξη μαρτυρία στὰ βρεττανικὰ νησιά. Κεντρικὸς ἄξονας τῶν συζητήσεων ὑπῆρξε ἡ ἀνάγκη γιὰ οὐσιαστικότερη ἑνότητα καὶ ἡ ἐνίσχυση τῆς ὁρατότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴ δημόσια σφαῖρα».