Οὔτε μία μέρα δὲν πέρασε, παρὰ μόνο ἐλάχιστες ὧρες, ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ὁ «Ἐθνικὸς Κήρυκας» ἀποκάλυψε στὶς 24 Ἰουνίου 2026 ὅτι «παραιτεῖται ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Καναδᾶ Σωτήριος ἔπειτα ἀπὸ 52 χρόνια ἀρχιερατείας» κι ἀμέσως ἄρχισε ἡ «μάχη» ἢ μᾶλλον οἱ «μάχες» γιὰ τὴν διαδοχή. Λέγω «μάχες», διότι εἶναι ἀρκετοὶ οἱ «μνηστῆρες» τῆς οἰκονομικὰ εὔρωστης καὶ καλοστεκούμενης «νύμφης», τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Καναδᾶ, κι αὐτὸ ὀφείλεται ἀναμφίβολα στὸν ἀπερχόμενο Ἀρχιεπίσκοπο Σωτήριο, ὁ ὁποῖος ἐργάσθηκε ὅλα αὐτὰ τὰ 52 χρόνια ὄχι ἀπρόσκοπτα καὶ ἀνεμπόδιστα.
Γιὰ τὴν ἱστορία νὰ σημειώσω πὼς ὅταν τηλεφώνησα στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Σωτήριο γιὰ τὴν ἐπιβεβαίωση τῆς πληροφορίας ποὺ εἶχε ὁ «Ε.Κ.» στὶς 7:30 τὸ πρωὶ τῆς Τετάρτης 24 Ἰουνίου, καὶ μὴ γνωρίζοντας φυσικά, τὸν βρῆκα στὸ Βανκοῦβερ ὅπου εἶχε μεταβεῖ γιὰ ποιμαντικὴ ἐπίσκεψη καὶ τὸ ὁποῖο ἔχει τρεῖς ὧρες διαφορὰ μὲ τὸ Τορόντο, ὅπου ἡ ὥρα ἐκεῖ ἦταν 4:30 τὸ πρωί. Ἀφοῦ ἐξέφρασε τὴν ἔκπληξή του, διερωτώμενος πῶς τὸ πληροφορηθήκαμε, στὴ συνέχεια μοῦ εἶπε ἐπὶ λέξει: «Ἀληθεύει ἡ πληροφορία σας, προγραμματίζω τὸ πρῶτο Σάββατο τοῦ Ἰουλίου νὰ μεταβῶ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅπου θὰ τὸ συζητήσω μὲ τὸν Πατριάρχη καὶ κατόπιν θὰ προβῶ σὲ δηλώσεις».
Ἡ εἴδηση βέβαια μεταδόθηκε ἀστραπιαῖα παντοῦ στὸν Κόσμο καὶ μέσα σὲ λίγες ὧρες ἄρχισαν οἱ ὑπολογισμοί, τὰ σενάρια, ἡ ὀνοματολογία ὑποψηφίων γιὰ τὴν διαδοχή, συμπεριλαμβανομένων καὶ Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι θήτευσαν ἐπὶ μακρὸ ἢ ἐπὶ βραχὺ στὸν Καναδὰ καὶ φαντάζουν προνομιοῦχοι ὅτι τάχα γνωρίζουν τὰ πράγματα. Νὰ σᾶς ἀποκαλύψω πὼς ἕνας μάλιστα ἐξ αὐτῶν ἐπισκέφθηκε πρὸ καιροῦ τὸν ἀπερχόμενο Ἀρχιεπίσκοπο Σωτήριο, ἐν ἀπουσίᾳ καὶ ἐν ἀγνοίᾳ, κοινῶς πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη τοῦ προϊσταμένου του καὶ ζήτησε ἀπὸ τὸν Σωτήριο νὰ παραιτηθεῖ καὶ νὰ προτάξει αὐτὸν γιὰ διάδοχό του.
Ἄλλοι τινὲς προσπαθοῦν νὰ κλείσουν συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, νὰ μεταβοῦν στὸ Φανάρι, γιὰ νὰ ὑποβάλλουν τὰ σέβη τους καὶ μὲ «σιωπηρὸ» τρόπο νὰ τοῦ ποῦν «μέμνησο καὶ ἐμοῦ Πάτερ καὶ Δέσποτα», γνωρίζοντας πολὺ καλὰ ὅτι θὰ ἐκλεγεῖ ἐκεῖνος ποὺ θέλει ὁ Πατριάρχης, ὅπως ἄλλωστε γίνεται συνήθως καὶ μάλιστα μὲ ἐκεῖνο τὸ γνωστὸ καὶ ὄντως περίεργο «παμψηφεί». Τὰ περὶ συνοδικῆς ἀποφάσεως καὶ ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ἁπλῶς τυπικὲς ἐκφράσεις γιὰ νὰ σώζονται τὰ προσχήματα. Ἂν κάποιος θὰ ἤθελε νὰ τὰ χαρακτηρίσει «ἐμπαιγμὸ» θὰ ἦταν σίγουρα ἐντὸς τῆς πραγματικότητάς τους.
Καὶ γιὰ νὰ μὴ μακρηγορῶ, θὰ πῶ τοῦτο: Ἀπὸ τὶς ἐπιλογὲς ποὺ ἔχει κάνει ὁ σημερινὸς Πατριάρχης γενικὰ διαφαίνεται ἐναργῶς ὅτι τὰ κριτήρια δὲν εἶναι καὶ τόσο περὶ ἀνδρῶν μὲ ἦθος ἢ ὄχι, μὲ ποιὸν ἢ ἀπὸ ποιόν, ἀλλὰ κατὰ πόσο θὰ εἶναι «αὐλόδουλοι» καὶ «οἰκονομικοὶ εἰσπράκτορες», δηλαδὴ πιὸ ἁπλὰ ἂν βροῦν σὲ Ἀρχιεπισκοπὲς ἢ Μητροπόλεις χρῆμα νὰ τὸ διοχετεύουν καὶ τῇ Μητρὶ Ἐκκλησίᾳ διὰ τὰς ἀνάγκας της. Κι ὁ Σωτήριος στὸν Καναδὰ ἔχει συσσωρεύσει παρὰ μὲ οὐρά, σὲ ρευστό, σὲ ἐπενδύσεις καὶ φυσικὰ καὶ σὲ κτίρια, ὅλα ἀποπληρωμένα, γιατί ἦταν ὄχι ἁπλὰ νοικοκύρης, ἀλλὰ «σφιχτός», γιὰ νὰ τὸ πῶ ὅσο πιὸ κόσμια γίνεται, σὲ σημεῖο ποὺ δὲν ἔδινε νερὸ οὔτε στὸν ἄγγελό του ποὺ λέμε. Ἔχει ὑπαγάγει καὶ τὰ μοναστήρια στὴν Ἀρχιεπισκοπή, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἐνταῦθα κατάσταση.
Καὶ μίας ποὺ φτάσαμε μέχρις ἐδῶ, νὰ πῶ πὼς ἂν ὁ Σωτήριος γινόταν Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀμέσως μετὰ τὴν ἀποχώρηση τοῦ Ἰακώβου τὸ 1996, πρῶτον ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς δὲν θὰ εἶχε μπεῖ σὲ περιπέτειες, γνωστὲς ἄλλωστε, ποὺ φθάνουν μέχρι σήμερα, ἀλλὰ καί, δεύτερον, θὰ εἶχε νοικοκυρέψει τὰ οἰκονομικὰ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, τῆς Σχολῆς, τῶν κοινοτήτων καὶ χωρὶς ὑπερβολὴ θὰ εἶχε ἀγοράσει τὸ μισὸ Μανχάταν.
Ἂς μὴ σπεύσουν οἱ ἐν Φαναρίῳ νὰ προαλείφονται ὅτι θὰ εἰσρεύσει χρῆμα ἀπὸ τὸν Καναδὰ διὰ τὰς πολλαπλὰς ἀνάγκας τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, διότι ἡ νομοθεσία τοῦ Καναδᾶ εἶναι τόσο αὐστηρὴ ποὺ ἐλέγχει ἀκόμα καὶ τὸ κάθε δολλάριο ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὴ χώρα. Ἴσως ἀκόμα καὶ πιὸ αὐστηρὴ ἀπὸ ἐκείνη τῆς Ἰταλίας, μὲ τὴν ὁποία εἶχε ἀνακύψει πρόβλημα στὸ παρελθόν…
Πηγή: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ, 3Ο/6/2026