Πολλὰ γράφονται καθημερινῶς διὰ τὸ μεγάλο καὶ ἐπίκαιρο θέμα τῆς «Οἰκονομικῆς κρίσης», ποὺ βιώνει σήμερα ἰδιαιτέρως ἡ Πατρίδα μας.
Ἄλλοι μέμφονται τὸ σάπιο πολιτικό μας σύστημα. Ἄλλοι τὴ διαφθορὰ ποὺ σὰν γάγγραινα ἔχει μολύνει ὅλον τὸν Κρατικὸ μηχανισμό, ἀπὸ τὴν τάξη τῶν κλητήρων μέχρι καὶ ὑπουργικοὺς θώκους. Ἄλλοι τονίζουν σὰν αἰτία τὸν ὑπερκαταναλωτισμὸ καὶ τὴν τάση γιὰ εὔκολη καὶ ἄκοπη εὐμάρεια, ποὺ ἔχει προσβάλει ὅλον τὸν κοινωνικό μας ἱστό. Καὶ ἄλλοι ἄλλα διάφορα κοινωνικὰ ἢ πολιτικὰ αἴτια.
Ὅσα γράφονται εἶναι ἀπολύτως ἀληθινά,σὰν διαπιστώσεις.
Θὰ ἤθελα μὲ τὴν παροῦσα μου, μᾶλλον νὰ συμπληρώσω τὶς παραπάνω ἀλήθειες.
Θέλω μὲ ἔμφαση νὰ τονίσω ὅτι στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχουν πολλὲς κρίσεις.
Ἡ «Κρίση εἶναι Μία». Καὶ ἡ «Μία» αὐτὴ εἶναι τὸ «Αἴτιον».Ὅλες οἱ ἄλλες εἶναι τῆς πρώτης αὐτῆς «Αἰτιατὰ» καὶ ἀποτελέσματα, ἀναγκαῖες συνέπειες καὶ ἐπακόλουθα.
Ἡ «Κρίση» εἶναι «Πνευματική». Εἶναι κρίση ἀξιῶν καὶ ἀπώλειας τῆς πυξίδας, αὐτῆς ποὺ εἴχαμε ἐπὶ αἰῶνες ὡς Ἔθνος καὶ Λαὸς ὁδηγὸ σὲ ὅλες τὶς περιστάσεις.
Ἡγέτες καὶ πολίτες, ἐπιστήμονες καὶ ἰδιῶτες, πλούσιοι καὶ πένητες, ἐκπαιδευτὲς καὶ ἐκπαιδευόμενοι, διανοούμενοι καὶ ἐπιτηδευματίες, πολιτευτὲς τῆς κεντρικῆς σκηνῆς καὶ πολιτευόμενοι τῆς αὐτοδιοικήσεως, συνδικαλιστὲς καὶ διάκονοι τῶν ΜΜΕ, ἀστοὶ καὶ ἀγρότες, νέοι καὶ γέροντες, ὑπάλληλοι καὶ ἐξυπηρετούμενοι, ὅλοι (εὐάριθμες γι’ αὐτὸ καὶ ἀναποτελεσματικὲς οἱ ἐξαιρέσεις) ἐξεχάσαμε τὶς ρίζες μας! Ἐλησμονήσαμε τὶς παρακαταθῆκες τῶν γονιῶν καὶ προγόνων μας. Ἐγκαταλείψαμε τὶς παραδόσεις μας. Διαστρέψαμε τὴν Ἱστορία μας. Παραδώσαμε τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν μας σὲ σκοταδιστὲς τοῦ ἱστορικοῦ, διαλεκτικοῦ καὶ χυδαίου ὑλισμοῦ, ποὺ ἐφόρεσαν τὴν λεοντή τοῦ… «φωτιστοῦ». Εἰσήγαγαν στὰ σχολεῖα, ἀκόμη καὶ τῆς «Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως» τὸν ἐπάρατο κομματισμό, τὴν τεμπελιά, τὴν αὐθάδεια καὶ τὸ «ἰδεῶδες» τῆς «ἥσσονος προσπαθείας», προβάλλοντας σὰν πρότυπα γιὰ μίμηση: τὰ «μοντέλα» τῶν διαφόρων τηλεσκουπιδιῶν, τοὺς ἀκριβοπληρωμένους ποδοσφαιριστὲς καὶ μπασκεμπολίστες καὶ τοὺς διεφθαρμένους τῆς ὅποιας «κομματικῆς» καμαρίλας. Ἐγκατέλειψαν τὸν ὑπέροχον Πολιτισμόν μας, τὸν Ἑλληνοχριστιανικὸν Πολιτισμόν, μὲ τὰ ἀναρίθμητα πρότυπα ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἐπιφανῶν, παλαιοτέρων καὶ νεωτέρων. Ἔγιναν πιθηκάνθρωποι, μιμούμενοι βλακωδῶς ὅ,τι σάπιο καὶ κτηνῶδες ἐσέρβιραν οἱ ἀνερμάτιστοι Δυτικοὶ καὶ ὁ Ἀμερικανισμός! Μὲ μία φράση: Ἐπροτίμησαν νὰ δουλεύουν στὸν Μαμωνὰ καὶ ὄχι στὸν Θεόν!
Ἔτσι, ποὺ ἐμόρφωσαν τώρα καὶ τρεῖς – τέσσερις δεκαετίες τὴν νεολαία μας, ποὺ τώρα ἔχει γίνει ἡ ἄρχουσα τάξη καὶ ἔχει αὐτὴ τὴν νοοτροπία, ἐρωτᾶται: Ποιὸς καὶ Πῶς θὰ βγάλει τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν κρίση; Πλανώμεθα πλάνην οἰκτρὰν ΑΝ νομίζουμε ὅτι θὰ μᾶς βγάλουν ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο οἱ ἴδιοι οἱ… κομματάνθρωποι (κυβερνῶντες ἢ ἀντιπολιτευόμενοι) ποὺ μᾶς ἔφεραν στὸ σημερινὸ ἀδιέξοδο!
Πρέπει νὰ καταλάβουμε ἐπὶ τέλους, ὅτι ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν κρίση εἶναι ὑπόθεσις ΟΧΙ προγραμμάτων καὶ ὑποσχέσεων ἀλλὰ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (μὲ Κεφαλαῖα), δηλαδὴ «Πνευματικῶν Ἀνθρώπων».Ἔχουμε τέτοιους;
Μόνον ὁ Θεὸς ἠμπορεῖ νὰ κάνει τὸ θαῦμα Του!
Μὲ Ἐκτίμηση,
Δρ. Φιλόλαος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Δρ Νομικῆς, Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ,
Ι.Β.Α. – Α.Α.Α. – L.C.I.A.R.B.