Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, χοροστατῶν κατὰ τὴν πανήγυριν τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Πικριδίου, δὲν ἐδίστασε νὰ διαστρέψη τὴν ἑορτὴν καὶ νὰ ἐκμεταλλευθῆ τὴν περίστασιν, κηρύττων ὑπὲρ τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Παραθέτομεν ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας:
«Σήμερα ἡ Ἁγία Παρασκευή, ἡ ὁποία ἀντέστη κατὰ τῶν τυράννων, διὰ τῆς πανσθενουργοῦ χάριτος τοῦ Θεοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ νικήση αὐτοὺς πνευματικῶς καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήση εἰς τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν, μᾶς δίδει μήνυμα ἐλπίδας μὲ τὸ παράδειγμά της ὅτι δὲν εἶναι ἴδιον τοῦ Χριστιανοῦ ὁ φόβος, ἡ δειλία καὶ ἡ ἀγωνία ποὺ δημιουργοῦν κατὰ τὰς τραγικὰς στιγμὰς τῆς ζωῆς ἡ θλῖψις καὶ ὁ πόνος. Ἀντιθέτως, μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι καθῆκον τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἄθλησις, ὁ ἀγώνας. Δὲν εἶναι τυχαῖον τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος εἰς τὸ ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς τὴν ἀποκαλεῖ «ἀθληφόρον», γιὰ νὰ δείξη ὅτι ἤθλησε νομίμως καὶ καλῶς, διὸ καὶ ἐστεφανώθη καὶ τιμᾶται, αἰῶνες τώρα, ἀπὸ ὅλας τὰς γενεὰς τῶν Χριστιανῶν.
Ἐὰν οἱ ἀθλητὲς ποὺ συμμετέχουν στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τῶν Παρισίων ἀγωνίζωνται μὲ ζῆλο καὶ εὐγενῆ ἅμιλλα, γιὰ νὰ κερδίσουν τὸ πολυπόθητο μετάλλιο, ἀντιλαμβάνεσθε, τέκνα πολυφίλητα, πόσο μεγαλύτερος πρέπει νὰ εἶναι ὁ δικός μας ζῆλος καὶ πόσο ὑψηλότερο τὸ δικό μας ἀγωνιστικὸ φρόνημα, προκειμένου νὰ κερδίσουμε τὸν ἀμαράντινο στέφανο τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ! Ἐπιλαμβανόμεθα τῆς εὐκαιρίας τῆς ἐπισήμου ἐνάρξεως τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ἀπόψε, γιὰ νὰ ἑνώσουμε τὴν φωνή μας μὲ αὐτὴν τοῦ Ἁγιωτάτου ἀδελφοῦ Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου ὑπὲρ τῆς Ὀλυμπιακῆς ἐκεχειρίας, ἡ ὁποία ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ἦταν αὐτονόητη προϋπόθεσι γιὰ τὴν διεξαγωγὴ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καὶ γινόταν ἀπὸ ὅλους σεβαστὴ ὡς ἱερὰ καὶ ἀπαραβίαστος».