Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
“Οὐδεὶς γὰρ οὕτω ἀνόητός ἐστιν ὅστις πόλεμον πρὸ εἰρήνης αἱρεῖται· ἐν μὲν γὰρ τῇ οἱ παῖδες τοὺς πατέρας θάπτουσι, ἐν δὲ τῷ οἱ πατέρες τοὺς παῖδας”.
Ἡ ἀποστροφὴ αὕτη ἀνήκει εἰς τὸν κοσμογυρισμένο «πατέρα» τῆς Ἱστορίας, τὸν Ἡρόδοτο, ὁ ὁποῖος μὲ παραστατικὴ δύναμη χαρακτηρίζει τὴν ἀπανθρωπία τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀγαθὸ τῆς εἰρήνης, ὡς παρὰ φύσιν κατάσταση.
Ἀπὸ τὶς ἀρχὲς Μαρτίου ὁ κόσμος ὁλόκληρος παρακολουθεῖ ἐμβρόντητος μία σκληρὰν σύγκρουση εἰς τοὺς χώρους τῆς ἱστορικῆς ἀρχῆς τῆς ἀνθρωπότητος (Μέση Ἀνατολή), ἡ ὁποία ἐγκυμονεῖ φοβεροὺς κινδύνους διὰ τὴν ζωὴ ὅλου τοῦ κόσμου ἐπάνω εἰς τὸν πλανήτη μας. Ἡ κτηνωδία τοῦ πολέμου, ὅπως δολοφονίες ἀμάχων, βομβαρδισμένα τοπία, ἰσοπεδωμένες πόλεις, κατεστραμμένα μνημεῖα ἀκόμη καὶ ἀρχαϊκῶν πολιτισμῶν, κραυγὲς καὶ ἀπελπισία ποὺ σκιαγραφοῦνται ἀπὸ τοὺς πολεμικοὺς ρεπόρτερ, θέτουν ἓνα βασικὸ ἐρώτημα. Τί εἶναι ἐν τέλει ἡ ἀταξία αὐτή; Σύγκρουση πολιτισμῶν, κοινωνικὸ νόσημα, παράγωγο ἀρρωστημένων μυαλῶν ἢ ὅλα αὐτὰ μαζὶ συνθέτουν αὐτὸ τὸ θέατρο τοῦ παραλόγου;
Εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πόλεμος αὐτός φέρει ἐπισήμως τὰ ὀνόματα ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὴν ὑπερατλαντικὴ δύναμη «Ἐπιχείρησις Epic Fury» (= ἐπικὴ μανία), ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀπὸ τὴν συμμαχική της χώρα «Roaring Lion» (= λιοντάρι ποὺ βρυχᾶται). Τὸ λιοντάρι ἐκφράζει τὴν ζωώδη ἐπιθετικότητα καὶ ἡ μανία τὴν ἀρρωστημένη ἐπιθετικότητα. Ποτὲ ἡ μανία δὲν δύναται νὰ εἶναι ἐπική, διότι τὸ ἔπος ἐμπεριέχει ἰδανικὰ καὶ πολιτισμικὰ ἀγαθά, τὴν διαφύλαξη τῆς οἰκογενείας, τῆς πίστεως, τῆς πατρίδος ἀπὸ ἐπιβούλους ἐχθρούς. Ἀντιθέτως, ἡ μανία εἶναι μία ἄλογος καὶ ἀνεξέλεγκτος κατάσταση ποὺ μόνον καταστροφὴ δύναται νὰ ἐπιφέρῃ.
Καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἀντιπάλων δυνάμεων, παρέλκει νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς ἔχει πικρὰ πεῖρα τοῦ τζιχάτ, τοῦ ἱεροῦ πολέμου, μὲ βραχίονα τὴν οἰκονομική τους εὐρωστία, τὴν προερχομένη ἀπὸ τὸν ὀρυκτὸ πλοῦτο αὐτῶν.
Δὲν ἔχομεν πρόθεση νὰ προσεγγίσωμεν γεωπολιτικῶς τὸ συγκεκριμένο θέμα, ἀλλὰ νὰ ἐξορύξωμεν τὴν ἀνθρωπίνη παθολογία, ἡ ὁποία ἐξ αἰτίας της συγκλονίζει τὴν ὑφήλιο καὶ ἔχει μετατρέψει τὰ ἀνθρώπινα πρόσωπα εἰς ἀγέλας ἀνόων ζώων. Ἔτσι, ἀντὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀγωνίζωνται διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὸ ἀγαθό, δαπανῶνται διὰ τὴν ἐπιβίωση, καὶ ἀντὶ ἡ Πολιτεία νὰ προάγῃ τὶς ἀνθρώπινες ἀξίες, προωθεῖ τὴν λογικὴ τῆς ζούγκλας, δηλαδὴ τὴν ἐπικράτηση τοῦ ἰσχυροτέρου. «Εἶναι ὑπέροχον νἄχῃς δύναμιν δράκου (γίγαντος), μὰ εἶναι τυραννία νὰ τὴν μεταχειρίζεσαι σὰν δράκος» (Σαίξπηρ).
Μέσα εἰς αὐτὸν τὸν ὀρυμαγδό, ἡ αἵρεση τῶν Εὐαγγελικῶν ἐν Ἀμερικῇ προσπαθεῖ νὰ συμβιβάσῃ τὰ ἀσυμβίβαστα καὶ καταλήγει εἰς «μίξεις ἀμίκτους» καὶ «τέρατα ἀλλόκοτα», κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.
Μεγάλο, λοιπὸν, μέρος τῶν Εὐαγγελικῶν εἰς τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἀντιμετωπίζει τὴν πολεμικὴ κατάσταση ὄχι ἁπλῶς ὡς ἀμυντικὴ ἢ στρατηγικὴ ἐνέργεια, ἀλλὰ τὴν παρουσιάζει καὶ ὡς «θεϊκὸν σχέδιον», ὡς ἀναπόφευκτο βῆμα μὲ σκοπὸ τὴν ἀνέγερση τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος.
Αὐτὴ ἡ «προφητικὴ» ἑρμηνεία δὲν περιορίζεται σὲ περιθωριακοὺς κύκλους μονάχα, ὅπως ἀποκαλύπτεται ἀπὸ συνεντεύξεις στὰ μεγάλα ἀμερικανικὰ δίκτυα. Ἔχει διαπεράσει ὑψηλὰ κλιμάκια τῆς ἀμερικανικῆς κυβέρνησης, ἐπηρεάζει στρατιωτικὲς ἀποφάσεις καὶ τροφοδοτεῖ μία ρητορικὴ ποὺ μετατρέπει τὸν πόλεμο σὲ θρησκευτικὴ ἀποστολή, ὑπό τὸ πέπλο τῆς θείας προνοίας καὶ δικαιοσύνης.
Γιὰ πολλοὺς εὐαγγελικοὺς ἡγέτες καὶ ὑποστηρικτές τους, ὁ πραγματικὸς στόχος ὑπερβαίνει τὴν ἀσφάλεια ἢ τὴν ἀποτροπὴ πυρηνικοῦ ἐξοπλισμοῦ. Πρόκειται γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ ἐδάφους γιὰ τὴν ἐκπλήρωση βιβλικῶν προφητειῶν, ἰδιαίτερα ἐκείνων ποὺ ἀφοροῦν τὸ Ὄρος τοῦ Ναοῦ.
Ὁ πόλεμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἁπλῶς μία ἀκόμη σύγκρουση στὴ Μέση Ἀνατολή. Εἶναι ἡ κορύφωση μιᾶς θεολογικῆς τάσεως, ἡ ὁποία ἐπὶ δεκαετίες ἔχει διαμορφώσει σημαντικὸ τμῆμα τοῦ ἀμερικανικοῦ εὐαγγελικοῦ κόσμου καὶ, μέσῳ αὐτοῦ, ἐπηρεάζει τὴν παγκόσμια πολιτικὴ σκηνή.
Ἡ “πνευματικὴ” σύμβουλος τοῦ Προέδρου Τράμπ, Πάουλα Γουάιτ, ὀργάνωσε στὶς 5 Μαρτίου 2026 προσευχὴ στὸ Ὀβάλ Γραφεῖο, ὅπου ὁμάδα εὐαγγελικῶν παστόρων ἔθεσε τὰ χέρια τους πάνω στὸν Πρόεδρο, ζητώντας ἀπό τόν Θεό «προστασία γιὰ τὸν Πρόεδρο καὶ τὰ στρατεύματά μας», ὅπως χαρακτηριστικά δήλωσε. Ἡ προσευχὴ αὐτή, ἡ ὁποία μεταδόθηκε ἀπὸ κανάλια παν-αμερικανικῆς ἐμβελείας, ἐνίσχυσε τὴν εἰκόνα μιᾶς διοικήσεως ποὺ βλέπει τὸν ἑαυτό της ὡς ὄργανο θείου σχεδίου.
Ἐπίσης, ὁ Ὑπουργὸς Πολέμου, ὅπως προσφάτως ὠνομάσθη, Πὶτ Χέγκεθ, ἤδη ἀπὸ τὸ 2018, εἰς ὁμιλία του εἰς Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὴν διάρκειαν συνεδρίου τοῦ Israel National News (Arutz Sheva), δηλαδὴ τοῦ ἰσραηλινοῦ δικτύου μέσων ἐνημερώσεως, τὸ ὁποῖον ταυτίζεται μετὰ τοῦ θρησκευτικοῦ Σιωνισμοῦ, εἶχε δηλώσει μετὰ σαφηνείας· «Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὴ πιστεύωμεν ὅτι δύναται νὰ συμβῇ τὸ θαῦμα τῆς ἐπανιδρύσεως τοῦ Ναοῦ εἰς τὸ Ὄρος τοῦ Ναοῦ. Δὲν γνωρίζω πῶς θὰ γίνῃ, σεῖς δὲν γνωρίζετε πῶς θὰ γίνῃ, ἀλλ’ ἐγὼ γνωρίζω ὅτι δύναται νὰ γίνῃ».
Ὁ εὐαγγελικὸς πάστορας Τζὸν Χέιτζ, ἱδρυτὴς τοῦ Christians United for Israel (CUFI) -ἑνὸς ὀργανισμοῦ μὲ ἑκατομμύρια μέλη, παρουσιάζει ἀνοικτὰ τὴν ἐπίθεση στὸ Ἰρὰν ὡς ἐκπλήρωση προφητείας. Σὲ κήρυγμά του ἀμέσως μετὰ τὴν ἔναρξη τῆς ἐπιχειρήσεως, μίλησε γιὰ «προφητικὰ γεγονότα ποὺ ἐξελίσσονται ἀκριβῶς, ὅπως προβλέπει ἡ Γραφή», καλῶντας τὸν Θεὸ νὰ «καταστρέψῃ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Σιὼν καὶ τῶν ΗΠΑ». Ὁ Χέιτζ ἔχει συνδέσει ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ Ἰρὰν (τὴν ἀρχαία Περσία) μὲ προφητεῖες τοῦ Ἰεζεκιὴλ γιὰ συμμαχίες ἐναντίον τοῦ Ἰσραὴλ στὰ ἔσχατα χρόνια.
Ἀπέναντι σὲ αὐτὲς τὶς θέσεις, ὁ Τάκερ Κάρλσον, ὁ διασημότερος ἀντι-πολεμικὸς δημοσιογράφος στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, σὲ πρόσφατη ἐκπομπή του ὑπῆρξε ἰδιαίτερα ἐπικριτικὸς σὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ρητορική: «Ὑπάρχουν πολλοὶ Ἀμερικανοὶ εὐαγγελικοὶ ἡγέτες, Χριστιανοὶ Σιωνιστές, τῶν ὁποίων τὸ κύριο σημεῖο εἶναι ἡ ἀνοικοδόμηση τοῦ Τρίτου Ναοῦ. Πῶς μπορεῖ ἕνας Χριστιανὸς νὰ καλεῖ γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση ἑνὸς ναοῦ ποὺ, μὲ τὴν ἴδια του τὴν ὕπαρξη, ἀρνεῖται τὸν Χριστό;» Καί ἐπισημαίνει ὅτι μία τέτοια στάση ἀποτελεῖ παρέκκλιση ἀπὸ τὴν οὐσία τοῦ Χριστιανισμοῦ.
Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Προτεσταντισμός, μέ τήν ἵδρυσή του, ἀπέρριψε τὴν Ἀποστολικὴ Παράδοση, τὴν Πατερικὴ ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ὡς Σώματος Χριστοῦ, ἄνοιξε διάπλατα τὶς πύλες σὲ ἀτομικές, αὐθαίρετες ἀναγνώσεις τῆς Γραφῆς. Παράδειγμα, τὸν 19ον αἰῶνα, εἶναι ὁ λεγόμενος «διανεμισμὸς» τοῦ Darby, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι δύο ξεχωριστοὶ λαοὶ τοῦ Θεοῦ μὲ διαφορετικὰ σχέδια καὶ προορισμούς. Οἱ ὑποσχέσεις ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὸ Ἰσραὴλ θὰ ἐκπληρωθοῦν κατὰ γράμμα ἐπὶ τῆς Γῆς, ἐνῷ οἱ ὑποσχέσεις διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ἔχουν οὐράνιο χαρακτῆρα. Ὁμοίως, εἰς τὴν ἰδία εὐθεῖα κινεῖται καὶ ἡ Βίβλος Σκόφιλντ, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει ὅτι ὁ σκοπὸς ἑνὸς Χριστιανοῦ εἶναι νὰ ὑπηρετῇ τὸν «ἐκλεκτὸν» λαὸν τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ λειτουργεῖ ὡς σιωνιστικὴ προπαγάνδα, μὲ ὑπόβαθρον τὰς χιλιαστικὰς δοξασίας.
Αὐτὴ, λοιπόν, ἡ νεωτερικὴ ἐφεύρεση μετέτρεψε τά Προφητικά κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς σὲ πολιτικὸ μανιφέστο, τὴν ἐσχατολογία σὲ στρατιωτικὸ σχέδιο καὶ τὸν Χριστιανισμὸ σὲ ἰδεολογία, ποὺ δικαιολογεῖ πολέμους, γιὰ νὰ «ἐπιταχύνῃ» τὴν Δευτέρα Παρουσία.
Διαπιστώνουμε, λοιπὸν, ὅτι Σιωνισμὸς καὶ Μωαμεθανισμὸς συναντῶνται σ’ ἕνα σημεῖο, αὐτὸ τῆς ἐπιδιώξεως μιᾶς παγκοσμίου κυριαρχίας. Ἴσως τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ τέμενος Ἀλ-Ἀκσὰ καὶ ὁ Ναὸς τοῦ Σολομῶντος συμπίπτουν καὶ χωρικῶς εἰς τὸ ἴδιο σημεῖο, δὲν εἶναι τυχαῖον…
Ὁ πάστορας Γκρέγκ Λόκ ἔχει τραβήξει τὸ σχοινὶ ἀκόμα περισσότερο, καὶ παροτρύνει μὲ δημόσιες δηλώσεις του, «Πάρτε ἕνα μεγάλο πύραυλο καὶ ἀνατινάξτε αὐτὸ τὸ πονηρὸ Τέμενος…, γιὰ νὰ ξανακτιστεῖ ὁ Τρίτος Ναὸς καὶ νὰ ἔλθῃ ὁ Ἰησοῦς».
Ἤδη κατανοοῦμε ὅτι καὶ εἰς τὶς δύο περιπτώσεις, τῶν Εὐαγγελικῶν ποὺ νοθεύουν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τῶν Μωαμεθανῶν ποὺ τὸ διαστρεβλώνουν, ὑπάρχει ἓνα δυσαναπλήρωτο κενό, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη. Ἐμεῖς ἤδη ἀπολαμβάνομεν τὴν πληρότητα τῆς ζωῆς ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμον, μέσα εἰς τὴν Ἐκκλησία.
Χριστὸς Ἀνέστη