Οἱ ἔπαινοι ὅταν ἀπευθύνωνται εἰς πρόσωπον εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπιβλαβεῖς, ὅταν ὅμως ἀφοροῦν εἰς συλλογικὴν προσπάθειαν τότε ἐνισχύουν ὄχι μόνον τοὺς συμβάλλοντας, ὥστε νὰ συνεχίσουν τὴν διακονίαν τους, ἀλλὰ κυρίως τὸ κοινὸν περὶ δικαίου καὶ ἀγαθοῦ αἴσθημα. Εἰς αὐτὸ ἔχει ἔλλειψιν ἡ ἐποχή μας: ἀκέραιοι καὶ φαῦλοι, ἀδιάφθοροι καὶ διεφθαρμένοι ἔχουν ἐξισωθῆ εἰς τὴν δημοσίαν σφαῖραν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ διακρίνεται ἡ ἀρετὴ ἀπὸ τὴν κακίαν. Ἐγκωμιάζονται συνήθως οἱ κατέχοντες θώκους, ἀνεξαρτήτως τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον κατέλαβον αὐτοὺς ἢ τῆς συμβατότητος τῆς ἐξουσίας των μὲ τὴν ποιότητα τοῦ χαρακτῆρος των. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἀποδεχόμενοι ἀσμένως τὰ ρήματα κολακείας δὲν ἐξετάζουν οὔτε τὰς προθέσεις -καὶ πολὺ περισσότερον- οὔτε τὸ ποιὸν τοῦ ἐγκωμιαστοῦ.
Μὲ αὐτάς τὰς σκέψεις δημοσιεύομεν τὰ ἀκόλουθα, τὰ ὁποῖα, ἐὰν νομίση κανεὶς ὡς ὑπερβολάς, θὰ τὸν διαψεύσουν τὰ ἴδια τὰ ἱστορικὰ γεγονότα. Τὰ δημοσιεύομεν, διότι ἀφοροῦν κατ’ ἐξοχὴν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὴ ἔχοντες «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι» ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας, κυκλοφοροῦντες περί τά 70 ἔτη τὸν «Ο.Τ.». Ἄλλοτε ἠστερήθησαν καὶ αὐτὸ τὸ δίλεπτον τῆς χήρας, ἄλλοτε ἐλοιδωρήθησαν διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἄλλοτε ἐσύρθησαν εἰς στρατοδικεῖα ὡς νὰ ἦσαν κοινοὶ κακοῦργοι τοῦ ποινικοῦ δικαίου, ἐπειδὴ ὑπερασπίζοντο τοὺς Ἱ. Κανόνες, ἄλλοτε ἐκινδύνευσεν ἀκόμη καὶ ἡ ζωὴ των ἀπὸ ἐπιθέσεις, ἄλλοτε, ἄλλοτε, ἄλλοτε… τὰ γνωρίζει ὁ Δικαιοκρίτης Κύριος, «ὃς μέλλει ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ».
Τὰ δημοσιεύομεν ἐπίσης διότι προέρχονται ἀπὸ τὴν πνευματικὴν ἀδελφὴν καὶ ἀκαταμάχητον ἐφημερίδα «Ἀγώνας», τὴν μηνιαίαν ἔκδοσιν τῶν ἀγωνιζομένων χριστιανῶν εἰς Λάρισαν, τῆς ὁποίας διευθυντὴς εἶναι ὁ χαλκέντερος κ. Τριαντάφυλλος Τασιόπουλος. Τὸν κύριον Τασιόπουλον δὲν εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίσωμεν ποτὲ ἐκ τοῦ σύνεγγυς, ἀλλὰ ὑποκλινόμεθα ἐνώπιον τῆς σπανίας γραφίδος καὶ τῆς ἀπαραμίλλου πορείας του. Ἀπὸ αὐτὸν τὸν βιοπαλαιστήν, ὁ ὁποῖος ἀταλάντευτος εἰς τὴν πίστιν διαλύει μὲ τὴν ἀσύγκριτον εὐρυμάθειάν του καὶ τὴν γλαφυράν πένναν του τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἀχλύν, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπελόγισε ποτὲ τὴν ὑλικὴν ζημίαν καὶ τὰς ψυχικάς βασάνους, οἱ ἔπαινοι ἀποτελοῦν καύχημα διὰ τὸν «Ο.Τ.» παρὰ νὰ τοὺς ἀπηύθυναν ἑκατὸ Μητροπολῖται. Ὁ τρισμακάριστος ὅσιος Μητροπολίτης Λαρίσης Θεολόγος θὰ ἀγάλλεται ἐν οὐρανῷ, διότι κατέλιπεν ἐπὶ γῆς ἕνα μιμητὴν τοῦ Ἀπ. Παύλου.
Ἀκολούθως παραθέτομεν ἀποσπάσματα ἀπὸ ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀγώνας» (Ὀκτωβρίου-Νοεμβρίου 2023), προκειμένου οἱ νεώτεροι ἀναγνῶσται καὶ ἀρθρογράφοι νὰ ἀποκτήσουν θάρρος εἰς τὸ δύσβατον μονοπάτι τῆς συσταυρώσεως διὰ τὴν Ἀλήθειαν, ζῆλον πύρινον διὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ νὰ υἱοθετήσουν ὡς ὑποδείγματα ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν τὰς Ὀρθοδόξους ἀρχὰς των ὑπεράνω οἱασδήποτε ἑτέρας προσδοκίας:
«…μία ἱστορικὴ ἐφημερίδα ποὺ κυκλοφορεῖ περὶ τὰ 70 χρόνια, χωρὶς διακοπή, εἶναι ἡ ἀρχαιότερη ὁλόκληρου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, χωρὶς καμία οἰκονομικὴ στήριξη, ἀλλὰ ἀντίθετα βρέθηκε συρόμενη, στὶς δικαστικὲς αἴθουσες κατ’ ἐπανάληψη, γιατί μιλοῦσαν ἐλεύθερα καὶ μὲ δύναμη! Γιατί πρόβαλαν μὲ θάρρος τὴν ἀλήθεια καὶ τὸ δίκαιο! Γιατί καυτηρίαζαν τὸ αἱρετικὸ καὶ τὸ ἀνορθόδοξο! Γιατί στιγμάτιζαν τὴ διαφθορὰ καὶ τὸ ἀνήθικο! Γιατί ἔλεγχαν τοὺς ποιμένες ποὺ ἀντὶ νὰ διδάσκουν καὶ νὰ καθοδηγοῦν πρὸς σωτηρία, αὐτοὶ οὔτε δίδασκαν καὶ οὔτε καθοδηγοῦσαν, ἁπλούστατα σκανδάλιζαν κ.ἄ.
…γι’ αὐτὴν τὴν ἐφημερίδα ποὺ ἔχουν συνεργαστεῖ, ἀρθρογραφήσει κολοσσοὶ τοῦ πνεύματος, τῆς ἐπιστήμης, τῆς τέχνης… τὴν ἔχουν ὑπηρετήσει ἅγιες πνευματικὲς μορφὲς καὶ μέσα ἀπὸ ἐδῶ ἔδωσαν σκληρὲς μάχες ἐναντίον τῶν αἱρέσεων, τῶν οἰκουμενιστῶν, τῶν μασώνων… μεγάλα θεολογικὰ ἀναστήματα γιὰ τὴ διαφύλαξη τῆς Ἁγίας μας Ὀρθοδοξίας…
…σ’ αὐτὴ τὴν πνευματικὴ ἔπαλξη ποὺ λέγεται «Πανελλήνιος Ὀρθόδοξος Ἕνωσις» (Π.Ο.Ε.) ὑπάρχουν ὄχι μόνο θεολόγοι, ἀλλὰ καὶ ἄλλες εἰδικότητες μὲ διδακτορικά, μεταπτυχιακὰ ὄχι βγαλμένα ἀπὸ τὴν καμινάδα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ Πανεπιστημίου μὲ τὰ πτυχία στὰ χέρια, μὲ ψηλὰ τὸ κεφάλι…
Αὐτὴ τὴ θεολογία βιώνουν αὐτοὶ ποὺ νυχθημερὸν δουλεύουν ἐκεῖ στὸν «ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ», γιὰ νὰ ἐνημερώσουν καὶ κατηχήσουν πνευματικὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ περιμένουν τὴ συνδρομὴ τοῦ μεροκαματιάρη -γιατί οἱ τσέπες τῶν δεσποτάδων ἔχουν καβούρια- νὰ πληρώσουν τὴν ἔκδοση καὶ νὰ πάρουν ἂν φτάσουν καὶ αὐτοὶ ἕνα ψωμὶ γιὰ τὴν οἰκογένειά τους, γιατί αὐτοὶ δὲν πᾶνε κάθε μήνα νὰ πάρουν 2.500 εὐρὼ ἀπὸ κάποιο ταμεῖο τοῦ κράτους ποὺ εἶναι χρήματα τοῦ λαοῦ, δὲ μαζεύουν ἀπὸ τριμηνίες, οὔτε ἀπὸ δίσκους, οὔτε ἀπὸ ζωντανοὺς καὶ πεθαμένους, ποὺ λέει ὁ λαός μας…».