«Ἄν οἱ Χριστιανοί δέν ὁμολογήσουν, δέν ἀντιδράσουν, αὐτοί θά κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ ἄν ἀντιδράσουν, θά τό σκεφθοῦν. Ἀλλά καί οἱ σημερινοί Χριστιανοί δέν εἶναι γιά μάχες. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοί ἦταν γερά καρύδια· ἄλλαξαν ὅλο τόν κόσμο. Καί στήν βυζαντινή ἐποχή μιά εἰκόνα ἔβγαζαν ἀπό τήν Ἐκκλησία καί ἀντιδροῦσε ὁ κόσμος. Ἐδῶ ὁ Χριστός σταυρώθηκε, γιά νά ἀναστηθοῦμε ἐμεῖς, καί ἐμεῖς νά ἀδιαφοροῦμε! Ἄν ἡ Ἐκκλησία δέν μιλάη, γιά νά μή ἔλθη σέ ρήξη μέ τό κράτος, ἄν οἱ μητροπολίτες δέν μιλοῦν, γιά νά τά ἔχουν καλά μέ ὅλους, γιατί τούς βοηθᾶνε στὰ Ἱδρύματα κ.λπ., οἱ Ἁγιορεῖτες πάλι ἄν δέν μιλοῦν, γιά νά μή τούς κόψουν τά ἐπιδόματα, τότε ποιός θά μιλήση;».
Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β/, Πνευματικὴ Ἀφύπνιση, σ. 37
Ὁ πιστὸς ὀρθόδοξος λαὸς τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου, ὁ ὁποῖος πρῶτος πανελλαδικῶς φέρει, κατὰ θεία Πρόνοια, τὸ πνευματικὸ χρέος σύσσωμος νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν κακόδοξη, βλάσφημη, ἀντικανονικὴ καὶ σκανδαλώδη – κατ’ ἐντολὴν τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου – ἀποβολὴ τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Βῆμα τῶν ἱερῶν ναῶν μαζὶ μὲ τὸν Σταυρὸ λιτανειῶν, κάνει ἔκκληση γιὰ συμπαράσταση – ὁμολογία Πίστεως στὴν ἐν λόγῳ Διαμαρτυρία, ὥστε νὰ σταματήσει τὸ κακὸ ἐδῶ καὶ νὰ μὴ ἐξαπλωθεῖ καὶ σὲ ἄλλες Μητροπόλεις.
Μερικὲς ἀναγκαῖες διευκρινίσεις πρὸς πάντας τοὺς ἀδελφούς:
1. Ὁ πιστὸς λαὸς τῆς Ἱ. Μ. Περιστερίου δὲν ἀντιδρᾶ μόνο στὴν ἔξωση τοῦ Ἐσταυρωμένου καὶ τοῦ Σταυροῦ. Ἀντιδρᾶ πάντοτε σὲ κάθε ἀντορθόδοξη κίνηση, ὅπως γιὰ παράδειγμα στὴν ἐπιβολὴ τῶν βλασφήμων ὑγιειονομικῶν μέτρων ἐντὸς τῶν ἱερῶν ναῶν, τὴν τέλεση τῆς Κυριακῆς τοῦ Ἁγίου Πάσχα τὸ Μ. Σάββατο τὸ 2021 κ.λπ.
Ἀγωνίζεται ἐναντίον τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ κάθε σχετικῆς μὲ αὐτὴν ἐκδήλωση. Ἐνδεικτικῶς· ἐλέγχει συνεχῶς τὸν Μητροπολίτη Περιστερίου γιὰ τὶς ἀντικανονικὲς συμπροσευχές του, ὅπως αὐτὴ μετὰ τῶν αἱρετικῶν Λουθηρανῶν κατὰ τὴν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας (βλ. συλλείτουργο 26 Μαΐου 2024 Κάϊρο, Ἱ. Ναὸς Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης), τὸν συμφυρμό του μὲ πολλοὺς ἄλλους αἱρετικοὺς ποὺ προσκαλεῖ στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Περιστερίου ὑπὸ τὸ πρόσχημα «ἐπιστημονικῶν συνεδρίων» (βλ. 26-28 Αὐγούστου 2022, 16ο Διαχριστιανικὸ Συμπόσιο στὴν Ἱ. Μ. Περιστερίου).
Τὸ ποίμνιο ἔχει ἐκφράσει ὅτι δὲν ἀποδέχεται τὴν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου (2016) καὶ θὰ διακόψει τελεσίδικα τὴν κοινωνία μὲ τὸν μητροπολίτη ἐὰν αὐτὸς (ὅπως ἀναμένεται) συμμετάσχει ἢ ἀποδεχθεῖ τὸν προγραμματισμένο ἐπάρατο κοινὸ ἑορτασμὸ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς παπικοὺς τὸ Πάσχα τοῦ 2025.
Ἔχει ὑπόψιν του δέ, ὅτι ὁ μητροπολίτης ἀναγνωρίζει καὶ ὑποστηρίζει τὴν σχισματικὴ δομὴ ἀπὸ ἀχειροτόνητους καὶ καθῃρημένους κληρικοὺς ποὺ «νομιμοποίησε» τὸ Πατριαρχεῖον Κων/πόλεως στὴν Οὐκρανία ὡς «Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας» (2019), παραγκωνίζοντας τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία ποὺ ὑφίσταται αἰῶνες ἐκεῖ. Ἡ δομὴ αὐτὴ δὲν ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες (πλὴν τῆς ἑλλαδικῆς, τῆς Κύπρου καὶ τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας) καὶ οἱ πιστοὶ εἶναι σὲ ἐγρήγορση γιὰ τυχὸν πρόσκληση γιὰ συλλείτουργο στὸ Περιστέρι, σχισματικοῦ ἀπὸ αὐτὴ τὴ δομή, ὥστε νὰ προστατευθεῖ τὸ πλήρωμα ἀπὸ τὴ συμμετοχή του σὲ αὐτό.
2. Ἡ ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου δὲν εἶναι κάποιο «μικρῆς σημασίας πρᾶγμα», γιὰ τὸ ὁποῖο ἀντιδροῦν «φονταμελιστὲς» καὶ «θεοῦσοι» χριστιανοὶ ἢ εἶναι «κάτι ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει ὁ ἐπίσκοπος, ὥστε νὰ ἐπαναφέρει τὴν παλαιὰ παράδοση». Αὐτὰ δυστυχῶς ἐκφράζονται ἀπὸ πολλοὺς ποὺ ἔχουν ἄγνοια γιὰ τὸ θέμα ἢ πού, παρὰ τὴν ἄγνοιά τους, δεικνύουν μὲ τὶς γνῶμες αὐτὲς ἔλλειψη ὀρθοδόξου αἰσθητηρίου, ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος, δογματικῆς κατάρτισης καὶ μᾶλλον ἔνοχο ἐφησυχασμό. Προτρέπουμε τοὺς ἀδελφοὺς σὲ μελέτη τῶν κάτωθι τεκμηριωμένων μελετῶν (σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς ἀτεκμηρίωτες προσωπικὲς γνῶμες τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου στὴν Ἐγκύκλιο 1-2024, μὲ τὶς ὁποῖες βλασφημεῖται ὁ Κύριος καὶ συκοφαντεῖται βάναυσα ἡ ὀρθόδοξη λειτουργικὴ πράξη), ὥστε νὰ ἀποκτήσουν κατάλληλη γνώση ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ τὴν ἐπικινδυνότητα ποὺ ἐνέχει ὁ συμβιβασμὸς μὲ τὸν ἐγχείρημα τῆς ἀποβολῆς τοῦ Ἐσταυρωμένου:
α. «Παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς ἔντυπης ἔκδοσης τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης Περιστερίου σχετικὰ μὲ τὴν «Λανθασμένη θεολογικὰ καὶ αὐθαίρετα μόνιμη τοποθέτηση τοῦ «Ἐσταυρωμένου τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς» μέσα στὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα» τῆς Ἄννας Κακαδιάρη, ἀρχαιολόγου-φιλολόγου.
β. «Ἡ ἑνότητα Σταυροῦ καὶ Ἀνάστασης στὸ «ἑνιαῖον» τῆς θείας Οἰκονομίας καὶ στὸ «διαιρετικὸν» τῆς προτεσταντικῆς ἐσχατολογίας», τοῦ Βασιλείου Τουλουμτσῆ, ὑπ. Διδάκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς ΕΚΠΑ.
γ. «Ὁ Ἐσταυρωμένος στὸ Ἱερὸ Βῆμα», τοῦ Ἰωάννη Λίτινα, Πλωτάρχου ἐ.ἀ. ΠΝ.
δ. «Ὅπου Θυσιαστήριον, ἐκεῖ καὶ ὁ Ἐσταυρωμένος», τῆς Βαρβάρας Χ. Γιαννακοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς.
3. Ἐπισημαίνεται, γιὰ ἀκόμη μία φορά, ὅτι ἡ ἀντίδραση δὲν εἶναι ἐναντίον τῆς παράδοσης ὅσων Ἐκκλησιῶν δὲν ἔχουν Ἐσταυρωμένο πίσω ἀπὸ τὴν ἁγία Τράπεζα. Ὅπου παρελήφθη αὐτὴ ἡ παράδοση καλῶς κάνουν καὶ τὴν διατηροῦν. Ἡ ἀντίδραση εἶναι ἐναντίον τῆς ἔξωσης τοῦ Ἐσταυρωμένου ἐκεῖ ποὺ προηγουμένως εἶχε τοποθετηθεῖ, ἐμπλούτισε τὴν λατρευτικὴ παράδοση καὶ παρεδόθη ὡς ἱερὰ καὶ ὁσία ἀπὸ ἁγιασμένους Πατέρες (στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο γιὰ περισσότερο ἀπὸ 5 (πέντε) αἰῶνες, στὴ δὲ Μητρόπολη Περιστερίου ἀπὸ ἱδρύσεώς της τὸ 1974), καθὼς ἀπαγορεύεται ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἡ συγκεκριμένη προσβλητικὴ ἀφαίρεση καὶ κάθε ἀποβολὴ ἱερᾶς εἰκόνος ἢ σταυροῦ μὲ ποινὲς καθαιρέσεως καὶ ἀφορισμοῦ ἀπὸ τὴν Ζ’ Οἰκουμενικὴ Συνοδο [1]. Πολὺ περισσότερο ἰσχύει αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευση καὶ ποινή, ὅταν ἐπιπλέον ἡ κίνηση τῆς ἀποβολῆς συνοδεύεται ἀπὸ κακόδοξη, ψευδῆ καὶ βλάσφημη διδασκαλία, ὅπως αὐτὴ ποὺ ἐκτίθεται στὴν Ἐγκύκλιο 1-2024 τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου ὑπὸ τὸν τίτλο «ἡ λανθασμένη θεολογικὰ καὶ αὐθαίρετα μόνιμη τοποθέτηση τοῦ “Ἐσταυρωμένου τῆς Μ. Παρασκευῆς” μέσα στὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα».
4. Ἡ διαμαρτυρία μας εἶναι πρωτίστως πνευματική, ὅπως μᾶς προτρέπει τὸ εὐαγγέλιο, ἀδιαλλείπτως προσευχόμενοι καὶ εἰρηνικοί, διότι γνωρίζουμε ὅτι εἴμαστε μὲ τὸ μέρος τοῦ Ἐσταυρωμένου καὶ Ἀναστάντος, Νικητοῦ Χριστοῦ. Ὁμολογοῦμε Χριστὸν «καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον» (Α΄ Κορ. 2, 2) κατὰ τὴν ἐντολή Του, μὲ τὸ ἦθος ποὺ διακρίνει τοὺς ἀληθινοὺς μαθητές Του ἀπὸ τοὺς ψευδεῖς. Προσευχόμαστε, μαζὶ μὲ τὴν δική μας μετάνοια καὶ γιὰ τὴν μετάνοια τοῦ ἐπισκόπου. Ἐπιπλέον, μὲ τὴ διαμαρτυρία μας ὑπερασπιζόμαστε κατὰ χρέος τὴν τιμὴ καὶ ὑπόληψη τῶν ἁγίων Πατέρων, ποὺ λειτούργησαν ἢ λειτουργήθηκαν μὲ τὸν Ἐσταυρωμένο πίσω ἀπὸ τὴν ἁγία Τράπεζα καὶ μᾶς παρέδωσαν αὐτὴ τὴν παρακαταθήκη, καθὼς ἡ προαναφερθεῖσα ἐγκύκλιος, ἐπιρρίπτει σ’ αὐτοὺς ἐμμέσως βαρύτατες κατηγορίες, ἀφοῦ ἐκεῖνοι εἶναι ποὺ μᾶς κληροδότησαν τὴν παράδοση αὐτή.
5. Ἂς ἔχουμε ὅλοι μας ὑπόψιν καὶ τὸ ἀκόλουθο λόγιο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, τοῦ μεγάλου εὐεργέτου τῆς ἐποχῆς μας: «Σήμερα προσπαθοῦν νά γκρεμίσουν τήν πίστη, γι’ αὐτό ἀφαιροῦν σιγά-σιγά ἀπό καμμιά πέτρα, γιά νά σωριασθεῖ τό οἰκοδόμημα τῆς πίστεως. Ὅλοι ὅμως εὐθυνόμαστε γιά τό γκρέμισμα αὐτό· ὄχι μόνον αὐτοί πού ἀφαιροῦν τίς πέτρες καί τό γκρεμίζουν, ἄλλα καί ὅσοι βλέπουμε νά γκρεμίζεται καί δέν προσπαθοῦμε νά τό ὑποστυλώσουμε». Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β/, Πνευματικὴ Ἀφύπνιση, σ. 20-21.
ΚΑΛΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΔΕΛΦΟΙ !
Ὀρθόδοξοι πιστοὶ Ἱ. Μ.Περιστερίου
Σημείωσις:
[1] Ὅρος Πίστεως Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (ἀπόσπασμα): «Τοὺς οὖν τολμῶντας ἑτέρως φρονεῖν ἢ διδάσκειν, ἢ κατὰ τοὺς ἐναγεῖς αἱρετικοὺς τὰς ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις ἀθετεῖν καὶ καινοτομίαν τινὰ ἐπινοεῖν ἤ ἀποβάλλεσθέ τι ἐκ τῶν ἀνατεθειμένων τῇ ἐκκλησίᾳ, εὐαγγέλιον ἤ τύπον τοῦ σταυροῦ ἢ εἰκονικὴν ἀναζωγράφησιν ἢ ἅγιον λείψανον μάρτυρος, ἢ ἐπινοεῖν σκολιῶς καὶ πανούργως πρὸς τὸ ἀνατρέψαι ἕν τι τῶν ἐνθέσμων παραδόσεων τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἔτι γε μὴν ὡς κοινοῖς χρῆσθαι τοῖς ἱεροῖς κειμηλίοις ἢ τοῖς εὐαγέσι μοναστηρίοις, ἐπισκόπους μὲν ὄντας ἢ κληρικοὺς καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δὲ ἢ λαϊκοὺς τῆς κοινωνίας ἀφορίζεσθαι».