Τὴν 13ην Φεβρουαρίου 2023 ὁ π. Ἰωάννης Διώτης ὡμίλησεν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς «Π.Ο.Ε.» Κάνιγγος 10 περὶ τοῦ μακαριστοῦ π. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 41 ἐτῶν ἀπὸ τῆς κοιμήσεώς του. Ὁ π. Ἰωάννης ὡμίλησεν ἀπὸ καρδίας καὶ ὄχι ἀπὸ χειρόγραφον. Ἤρχισε νὰ ἀκολουθῇ τὸν ἀείμνηστον π. Χαράλαμπον ἀπὸ μαθητὴς Γυμνασίου, ὅταν ὁ π. Χαράλαμπος ἦτο ἀκόμη λαϊκὸς ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Σήμερον ὁ π. Ἰωάννης εἶναι ὁ μόνος ἐπιζῶν τῶν παλαιῶν καὶ στενῶν συνεργατῶν τοῦ π. Χαραλάμπους.
Εἶναι πολλὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ π. Ἰωάννης. Ἐτόνισεν ἰδιαιτέρως ὅτι τὰ φλογερὰ καὶ καρδιακὰ κηρύγματα τοῦ Γέροντός μας ἠλέκτριζον τοὺς ἀκροατάς. Ἀνέφερε καὶ ἕν ἐντελῶς ἄγνωστον σχετικὸν περιστατικόν. Εἰς ὅλην, τοὐλάχιστον, τὴν Ρούμελην ἡ λέξις κερατὰς ἔχει διφορουμένην ἔννοιαν. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κακήν, ἔχει καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ παλληκαρᾶ, τοῦ τολμηροῦ. Εἶναι πολὺ συνηθισμένη ἡ φράσις: «Μπράβο, ρὲ κερατά, τὰ κατάφερες». Εἰς τὸ Ἀγρίνιον ἔζησεν εἷς ὀλιγογράμματος καὶ ἁπλοϊκὸς Ἱερεύς, ὁ ἀείμνηστος π. Ἀπόστολος Φαφούτης. Εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν τῶν Ἀγρινιωτῶν ὁ Ἱερεὺς αὐτὸς εἶναι ἅγιος. Μὲ τὴν αὐθόρμητον ἁπλοϊκότητά του εἶπε διὰ τὸν π. Χαράλαμπον, λαϊκὸν τότε ἱεροκήρυκα: «Ὁ Βασιλόπουλος εἶναι μεγάλος κερατάς, στὸ κήρυγμα δὲν τὸν φθάνει κανένας». Αὐτὴ ἦτο τότε ἡ διάχυτος ἀτμόσφαιρα διὰ τὸν σεβαστόν μας δημιουργὸν μεγάλου ἐκκλησιαστικοῦ, ἐθνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον συνεχίζεται μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐτόνισεν ὁ π. Ἰωάννης.
Ὁ π. Ἰωάννης ἀνεφέρθη, ἐν πολλοῖς, καὶ εἰς τὸ μεγάλης ἐκτάσεως καὶ ὑψηλῆς πνευματικῆς ποιότητος συγγραφικὸν ἔργον τοῦ π. Χαραλάμπους. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ὁ «Ο.Τ.» προτείνει νὰ προμηθευθοῦν ὅλοι τὸ γνωστὸν βιβλίον τοῦ π. Χαραλάμπους «Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΜΑΣΚΑ». Τὸ βιβλίον αὐτὸ εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρον, διότι ἀντιμετωπίζει ὅλα τὰ μεγαλύτερα κινήματα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε περιληπτικῶς, νὰ καταχωρηθοῦν ἐνταῦθα ὅσα συναρπαστικὰ παρουσίασεν ὁ π. Ἰωάννης. Ὁ π. Χαράλαμπος ἐδιώχθη σφοδρῶς ἀπὸ τοὺς κατακτητὰς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ Ἰωάννινα κυρίως. Ὁ π. Χαράλαμπος ὑπῆρξεν ἄφραγκος καὶ ἀδέκαρος. Ὁ π. Χαράλαμπος εἰργάσθη εἰς πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός.
Εἰς τὴν ὁμιλίαν του ὁ π. Ἰωάννης ἀνέγνωσε καὶ μερικὰ ἐπαινετικὰ ἔγγραφα διὰ τὸν π. Χαράλαμπον. Τέλος, δημοσιεύομεν μόνον τὸ ἀκόλουθον σχετικὸν Πιστοποιητικὸν τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Ἱεροθέου:
* * *
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Ἐν Μεσολογγίῳ τῇ 10 Ἀπριλίου 1959
Ἀριθμ. Πρωτ. 1374
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ
Ἡμεῖς ὁ Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Πιστοποιοῦμεν ὅτι:
Ὁ Πανοσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος τοῦ Δημητρίου ἐξ Ἀναλήψεως Τριχωνίδος τῆς ἡμετέρας Περιφερείας, πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, κεχειροτόνηται ὑφ’ ἡμῶν τῇ Χάριτι τοῦ Παναγίου καὶ Τελεταρχικοῦ Πνεύματος εἰς Πρεσβύτερον τῇ εἰκοστῇ πρώτῃ (21ῃ) Μαΐου τοῦ χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ πεντηκοστοῦ πρώτου (1951) ἔτους ἐν τῷ Ἁγίῳ καὶ Πανσέπτῳ Ναῷ Ἁγίου Κωνσταντίνου τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος τῆς Ἐπαρχίας Τριχωνίδος, ἀνετέθη δ’ αὐτῷ τὸ τῆς Πνευματικῆς Πατρότητος λειτούργημα τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ.
Ἔχει ὀρθῶς καὶ ὑγιῶς περὶ τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ διακρίνεται διὰ τὴν σωφροσύνην καὶ τὸν ἀνεπίληπτον βίον του, συμφώνως τῷ Ἁγίῳ Θελήματι τοῦ Θεοῦ.
Ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾷ Μητροπόλει ὑπηρέτησεν ὡς Ἱεροκήρυξ καὶ Κατηχητὴς τὰ ἔτη 1936-1937 καὶ ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1944 μέχρι 1ης Ἰουνίου 1956 συνεχῶς, ἀφοῦ προηγουμένως εἰργάσθη ὡς τοιοῦτος, τῇ ἀδείᾳ τῶν κατὰ τόπους Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων, εἰς τὴν Ἱερὰν Ἀρχιεπισκοπὴν Ἀθηνῶν καὶ τὰς Ἱερὰς Μητροπόλεις Πατρῶν, Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, Κορινθίας, Λευκάδος, Ἰθάκης, Ναυπακτίας καὶ Εὐρυτανίας, Ἄρτης, Ἰωαννίνων, Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, καὶ Ἐδέσσης. Προὐτάθη ὑπὸ τοῦ Τοπικοῦ Συμβουλίου τοῦ Παραρτήματος τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 14 παράγ. 2 τοῦ Α. Ν. 976/1946, ὡς Βοηθὸς Ἱεροκήρυξ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 6 ἀποφάσεως τῆς 17ης Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1948 (χίλια ἐννεακόσια τεσσαράκοντα ὀκτώ), ἀφ’ ἧς καὶ ἀνέλαβεν ὑπηρεσίαν, διωρίσθη ὡς τοιοῦτος ὑπὸ τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν ΚΑ΄ Συνεδρίαν, περίοδος Ι΄ τῆς 23ης Ἰουλίου 1948 καὶ παρέμεινεν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ μέχρι τῆς 1ης Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1956 (χίλια ἐννεακόσια πεντήκοντα ἕξ) κηρύττων τακτικῶς, ἀνελλιπῶς τῆς ἑβδομάδος καὶ τῆς ἡμέρας ἀκόμη καὶ λίαν εὐδοκίμως. Ἵδρυσε πολλὰ Κατηχητικὰ Σχολεῖα καὶ προώθησεν οὐκ ὀλίγους εὐλαβεῖς νέους, ἵνα σπουδάσωσι τὴν Ἱερὰν Ἐπιστήμην καὶ εἰσαχθῶσιν εἰς τὰς Ἱερὰς τάξεις τοῦ Κλήρου. Ἐχρησιμοποίησε πρὸς οἰκοδομὴν καὶ τὸν κάλαμον. Συνέγραψε α) τὸν Βίον τοῦ νεομάρτυρος Ἰακώβου β) τὸν βίον καὶ τὸ ἔργον τοῦ Ἁγίου Ἰσαποστόλου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ γ) Κυριακοδρόμιον τῶν Εὐαγγελίων ὑπὸ τὸν τίτλον «Τὰ Μυστικὰ τῆς Εὐτυχίας» δ) Προσευχητάριον τοῦ Παιδιοῦ καὶ πολλὰ ἄρθρα εἰς Ἐφημερίδας καὶ περιοδικά.
Ὡς ἐξομολόγος τῆς ὅλης Μητροπολιτικῆς Περιφερείας καὶ εἰδικῶς τῆς πόλεως Ἀγρινίου διεκρίθη καὶ πλείστας ὅσας ψυχὰς ὡδήγησεν εἰς τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν.
Ἡ Κοινωνική του δρᾶσις ἐπίσης σπουδαία. Διὰ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῆς ὑπαίθρου ἵδρυσε τὸ 1948 εἰς Μακρυνείαν πρότυπον ἀγροκήπιον, τὸ ὁποῖον περιελάμβανε α) πτηνοτροφεῖον β) μελισσοκομεῖον γ) ζωοτεχνικὸν τμῆμα δ) φυτώριον ὀπωροφόρων δένδρων, διὰ τὴν διάδοσιν τῆς δενδροκομίας. Προέβη εἰς γεωτρήσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἀρδεύονται καὶ ὑδρεύονται διάφοροι Κοινότητες.
Τὸ 1947 εἰς Παπαδάτες Μακρυνείας ἵδρυσεν ἐργαστήριον κοπτικῆς καὶ ραπτικῆς, ὑφαντικῆς καὶ πλεκτικῆς, διὰ τὰ ἄπορα κοράσια. Παρόμοιον εἶχεν ἱδρύσει καὶ εἰς Θέρμον Τριχωνίδος τὸ 1954.
Τὸ 1947 εἰς Παπαδάτες Μακρυνείας ἵδρυσε Νυκτερινὴν Σχολὴν ἀρρένων καὶ θηλέων διὰ τοὺς ἀναλφαβήτους. Ἐκ τῆς σχολῆς ταύτης προῆλθον πολλαὶ εὐσεβεῖς νέαι, αἱ ὁποῖαι ἀφιερώθησαν καὶ ἐργάζονται ὡς ἀδελφαὶ Νοσοκόμοι εἰς κεντρικὰ Νοσοκομεῖα τῆς Πρωτευούσης καὶ τῶν Ἐπαρχιῶν.
Ὡσαύτως καὶ ἡ Ἐθνική του δρᾶσις ἐξ ἴσου σημαντική. Ὑπηρέτησε κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον τοῦ 1940-41 ὡς ὑπαξιωματικὸς εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Κατὰ τὴν Κατοχὴν εἰργάσθη μεταξὺ τῶν φυλακισμένων καὶ τῶν ἀσθενῶν τῶν νοσοκομείων. Ἐπολέμησεν ἐντονώτατα τὸν ἐπάρατον Κομμουνισμὸν καὶ τὰς ἀντεθνικὰς ὀργανώσεις, ἐρρίφθη εἰς τὰς φυλακὰς τῇ 6-9-1943 καὶ ἦτο ὑπὸ ἐκτέλεσιν εἰς τὰς χεῖρας τῶν Γερμανῶν. Ἐπίσης πολλάκις ἐδιώχθη ὑπὸ τῶν ἀναρχικῶν.
Ὁ Λευΐτης οὗτος ἔχει ἦθος ἐξαιρετικὸν καὶ ἐξάπαντος θὰ εὐδοκιμήσῃ καὶ θὰ τιμήσῃ μὲ τὴν Χάριν τοῦ Ἁγίου Θεοῦ τὸ Ἀρχιερατικὸν Ἀξίωμα, δι’ ὅ καὶ τὸν προτείνομεν.
Ὁ Μητροπολίτης
Ὁ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας ΙΕΡΟΘΕΟΣ