Τοῦ κ. Γεωργίου Κούβελα,
Συντ. Δικηγόρου παρ᾽ Ἀρείῳ Πάγῳ καὶ Σ.τ.Ἐ. Ἐπιτίμου Προέδρου τῆς Ἐθνικῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως Κυπρίων
2ον
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔδωσε τὰ πάντα σ᾽ αὐτὸν τὸν ὑπὲρ Βωμῶν καὶ Ἑστιῶν καὶ ὑπὲρ Πάντων Ξεσηκωμό! Γι᾽ αὐτὸ τονίζουμε ὅτι ἡ νίκη στὰ 400 χρόνια καὶ στὰ 1821 ὀφείλεται κυριολεκτικά, μοναδικὰ καὶ ἀποκλειστικὰ στὴν Παναγία δηλαδή, στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας! Καὶ βέβαια ὑπῆρξαν καὶ ἄλλοι. Ὅλοι ὅμως ἀκολούθησαν τὴν Ἐκκλησία, γιατὶ ὅλοι ἦσαν παιδιά της. Μὲ ρώτησαν σὲ μιὰ συζήτηση στὴν T.V. Κύριε Κούβελα, λέτε κυριολεκτικά, μοναδικὰ καὶ ἀποκλειστικά, μήπως αὐτὸ εἶναι μιὰ ὑπερβολή; Ὄχι, δὲν εἶναι ὑπερβολή! Καὶ βέβαια συνετέλεσαν καὶ αὐτοὶ ποὺ ἀκολούθησαν! Ὅπως ὁ Μεγάλος Κολοκοτρώνης. Ὅμως ἂν δὲν ὑπῆρχε ὁ Κολοκοτρώνης θὰ ἦταν ὁ Καραϊσκάκης! Ἂν δὲν ἦταν ὁ Καραϊσκάκης, θὰ ἦταν ὁ Διάκος! Ἂν δὲν ἦταν ὁ Διάκος, θὰ ἦταν ὁ Μιαούλης! Ἂν δὲν ἦταν ὁ Μιαούλης, θὰ ἦταν ὁ Μακρυγιάννης! Ἂν δὲν ἦταν ὁ Μακρυγιάννης, θὰ ἦταν ἡ Μπουμπουλίνα! Ἂν δὲν ἦταν ἡ Μπουμπουλίνα, θὰ ἦταν ἡ Τζαβέλαινα! Ἂν δὲν ἦταν ἡ Τζαβέλαινα, θὰ ἦταν ἡ Λένω Μπότσαρη! Ἂν δὲν ἦταν ἡ Λένω Μπότσαρη, θὰ ἦταν ἡ Διαμάντω κ.ο.κ. Ὅλοι λοιπὸν συνετέλεσαν στὴ Νίκη! Ὅλοι! Ὅμως τὸ κυριολεκτικά, τὸ ἀποκλειστικά, τὸ μοναδικά, ἀνήκει στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία! Γιατὶ ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, δὲν θὰ φτάναμε στὴ Νίκη!
Γιορτάζουμε λοιπὸν ὅλοι σήμερα. Γιορτάζουμε γιὰ τὴ Νίκη! Γιορτάζουμε, γιατὶ ἀντέξαμε 400 ὁλόκληρα χρόνια! Καὶ ἀντέξαμε, γιατὶ ὅλος ὁ Λαὸς ἦταν στὴν πρωτοπορία. Ὅλος ὁ Λαὸς μὲ ἀρχηγὸ καὶ αἰχμὴ τοῦ δόρατος τὴν Ἐκκλησία! Τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σ᾽ αὐτὸ τὸν Ἀγώνα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔδωσε τὰ πάντα. Ἂς δοῦμε τὴ σειρὰ τοῦ μεγάλου Ξεσηκωμοῦ: Σ᾽ αὐτὸ τὸν ξεσηκωμὸ πρωτοστατοῦσαν ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ Παπαφλέσσας, ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ Γρηγόριος ὁ Ε´, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Κύπρου Κυπριανός, ὁ Ἄνθιμος Γαζῆς, ὁ Ἰγνάτιος Οὑγγροβλαχίας, ὁ Ρωγῶν Ἰωσήφ, ὁ Σαλώνων Ἡσαΐας…
ΟΙ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΠΟΡΑΝ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΝ,
ΓΟΝΑΤΙΖΟΜΕΝ ΕΜΠΡΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΡΙΑ ΜΑΣ. ΤΗΝ ΔΟΞΟΛΟΓΟΥΜΕΝ, ΤΗΝ ΥΜΝΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΚΑΡΙΖΟΜΕΝ6:
Χαῖρε, δι᾽ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· χαῖρε, δι᾽ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει. | Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις· χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις. | Χαῖρε, ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον· χαῖρε, παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον. | Χαῖρε, τῶν Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα· χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος. | Χαῖρε, στερρὸν τῆς πίστεως ἔρεισμα· χαῖρε, λαμπρὸν τῆς χάριτος γνώρισμα. | Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς· χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν. | Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν· χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωήν. | Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως, χαῖρε χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος. | Χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν· χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν. | Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος· χαῖρε, τῆς βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος. | Χαῖρε, δι᾽ ἧς ἐγείρονται τρόπαια· χαῖρε, δι’ ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι.
Στὰ προδρομικὰ χρόνια τῆς Λευτεριᾶς μας ἐντάσσεται ἀκόμα καὶ ἡ Θυσία τοῦ Μεγάλου Ἀποστόλου τῆς Λευτεριᾶς καὶ τῆς Πατρίδας τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Εἶναι μεγάλος Ἱεραπόστολος καὶ ἀληθινὸς Ἐθναπόστολος. Ὅλη ἡ σκλαβωμένη Πατρίδα ἀκούει μὲ ἱερὸ δέος τὸ μήνυμα τῆς Λευτεριᾶς τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἰδιαίτερα ὅμως ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς συγκλονίζει τὴν Μακεδονία, τὴν Ρούμελη, τὴν Θεσσαλία, τὴν Θράκη, τὴν Ἤπειρο καὶ τελικὰ ὁ Μεγάλος Δάσκαλος τοῦ Γένους δίνει καὶ τὴν ζωή του στὸν Ἀγῶνα μὲ μαρτυρικὸ θάνατο στὶς 24 Αὐγούστου 1779. Τὴν τελευταία του πνοὴ τὴν ἀφήνει στὴν μαρτυρικὴ γῆ τῆς Βόρειας Ἠπείρου στὸ χωριὸ Κολικόντασι. Γιὰ νὰ τιμήσουν τὸν μαρτυρικὸ θάνατο τοῦ Μεγάλου Ἥρωα στὴ σκλαβωμένη Πατρίδα μαθητές, καθηγητὲς καὶ δάσκαλοι κάθε πρωὶ στὴν Προσευχή τους ἔλεγαν καὶ τοῦτα τὰ μοναδικὰ λόγια:
Ἔφεξε τὸ φῶς. Προσκυνοῦμε τὸ Χριστὸ | Καὶ τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ, | Ποὺ παιδεύτηκε γιὰ μᾶς! | Νὰ βοηθάει τὸν δάσκαλό μας καὶ τὸν Οἶκο τοῦ Πατρός μας!
Καὶ ἡ ἀτέλειωτη πορεία τοῦ Αἵματος καὶ τῆς Θυσίας συνεχίζεται, γιὰ νὰ φτάσουμε στὸ Πάσχα τοῦ 1821 στὴ Μεγάλη Θυσία τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε´. Καὶ ἀκολουθεῖ μιὰ νέα ἀτέλειωτη σειρὰ Θυσιῶν, ἕνα ἀτελείωτο Μαρτυρολόγιο. Τὸ Ἱερὸ Αἷμα τῆς Κεφαλῆς καὶ τῆς Βάσης τῆς Ἐκκλησίας μας κυλάει: «Καὶ τὸ ἀθῶο χόρτο πίνει Αἷμα ἀντὶς γιὰ τὴ δροσιά»!! Τοῦτο τὸ Αἷμα διαλαλεῖ στοὺς αἰῶνες, τὴν ἀκατάλυτη δύναμη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ρωμιοσύνης! Καὶ τὸ Μαρτυρολόγιο συνεχίζεται! Μετὰ τὸν Γρηγόριο τὸν Ε´ θυσιάζονται στὸ βωμὸ τοῦ Μεγάλου μας Ἀγώνα μὲ μαρτυρικὸ πάντοτε θάνατο οἱ ἑπτὰ Ἱεράρχες: Ὁ Ἀγχιάλου Εὐγένιος, Ὁ Νικομηδείας Ἀθανάσιος, Ὁ Δέρκων Γρηγόριος, Ὁ Θεσσαλονίκης Ἰωσήφ, Ὁ Τυρνάβου Ἰωαννίκιος, Ὁ Ἀνδριανουπόλεως Δωρόθεος, Ὁ Ἐφέσσου Διονύσιος!
ΕΙΣ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΑΝΤΑΠΕΚΡΙΘΗ ΟΛΗ Η ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ
Ἐνδεικτικὰ ἀνταπεκρίθησαν:
- Ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς ἀπὸ τὴν Πάτρα μὲ τὴ Διακήρυξή του. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κυπριανὸς ἀπὸ τὴν Κύπρο μὲ τὸ διάλογο ποὺ εἶχε μὲ τὸ Τύραννο τὴν ὥρα τοῦ Μαρτυρίου Tου.
α) Ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός7:
ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ LE CONSTITUTIONNEL JOURNAL DU COMMERCE, POLITIQUE ET LITTERAIRE ΠΑΡΙΣΙ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 1821 «ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ – ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ».
Διακήρυξις τοῦ Γερμανοῦ, Ἐξάρχου τῆς πρώτης κατὰ τὴν τάξιν Ἀχαΐας, Ἀρχιεπισκόπου Πατρῶν, πρὸς τὸν Κλῆρον καὶ τοὺς πιστοὺς τῆς Πελοποννήσου, ἡ ὁποία ἐξεφωνήθη ἐντὸς τῆς Μονῆς τῶν Ἀδελφῶν τῆς Λαύρας τοῦ ὄρους Βελιᾶ τὴν 8ην (20ήν) Μαρτίου 1821.
«Πολυαγαπημένοι μας ἀδελφοί, ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐτιμώρησε (ἐνν. διὰ τῆς ὑποδουλώσεως εἰς τὸν κατακτητήν) τοὺς πατέρας μας καὶ τὰ τέκνα των, σᾶς ἀναγγέλλει διὰ τοῦ στόματός μου τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν τῶν δακρύων καὶ τῶν δοκιμασιῶν. Ἡ φωνή Του εἶπε ὅτι θὰ εἶσθε ὁ στέφανος τοῦ κάλλους Του καὶ τὸ διάδημα τῆς Βασιλείας Του. Ἡ ἁγία Σιὼν δὲν θὰ παραδοθῆ πλέον εἰς τὴν ἐρήμωσιν (Ἡσαΐα, 62, 3). Ὁ ναὸς τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐβεβηλώθη, ὡσὰν ἕνας ἄθλιος χῶρος, τὰ σκεύη τῆς δόξης, τὰ ὁποῖα ἐσύρθηκαν εἰς τὸν βοῦρκον (Α᾽ Μακαβ. 2, 8-9), θὰ γίνουν καταιγίς! Ἡ ἄβυσσος τὴν ἄβυσσον ἐπικαλεῖται (Ψαλμ. 41, 8) ἡ παλαιόθεν (δηλ. ἡ ἐγνωσμένη) εὐσπλαγχνία τοῦ Κυρίου (Θρῆνοι Ἰερεμίου 5, 1) θὰ ἐπισκιάση τὸν Λαόν Του.
Σημειώσεις:
- Ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου. 7. Τὴν Διακήρυξη τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ τὴν δημοσίευσαν στὰ 1821 οἱ Times καὶ μιὰ γαλλικὴ ἐφημερίδα. Τὸ ἱστορικὸ ντοκουμέντο τὸ βρῆκε ὁ πρ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος στὴ βιβλιοθήκη τοῦ Παρισιοῦ. Ἴδετε ἐφημερίδα Δημοκρατία τῆς 23ης Μαρτίου 2018, σ. 20.




