Γράφει ὁ κ. Βασίλειος Καλογερόπουλος, θεολόγος
Κατὰ τὴν πρόσφατον ἐπίσκεψίν του εἰς τὸν «Ο.Τ.» ὁ Σεβ. Κυθήρων ὑπενθύμισε πρὸς ὅλους τὸ περισπούδαστον περιστατικὸν ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, ὅταν ὁ προφήτης Ἠλίας, παραπονούμενος πρὸς τὸν Θεόν, τοῦ εἶπεν «ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτὴν» καὶ ὁ Θεὸς τοῦ ἀπήντησεν ὅτι δὲν ἀπέμεινε μόνος, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἀκόμα ἑπτὰ χιλιάδες, οἱ ὁποῖοι «οὐκ ὤκλασαν γόνυ τῷ Βάαλ», δηλ. δὲν προσεκύνησαν τὰ ὅσα ἡ κρατικὴ ἐξουσία ἐπέβαλεν ὡς πολιτικὴν ὀρθότητα τῆς ἐποχῆς της, ἐκμεταλλευομένη τὸ θρησκευτικὸν αἴσθημα τοῦ λαοῦ. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς τὰς ἡμέρας μας: πολλοὶ («καρεκλοκένταυροι» διαφόρων πολιτικῶν ἀποχρώσεων) ἀκολουθοῦν τυφλῶς τὰς προσταγὰς τοῦ βλασφήμου ἐφημέρου κ. Μητσοτάκη, τοῦ «ἀσεβοῦς, ὅν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος», ἀλλὰ ἐξίσου πολλοὶ εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ἀντιπαλέψουν τὴν ἐπίθεσιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν Δημοκρατίαν.
Τὸ πρῶτον κῦμα
Ἀρχικὰ καὶ πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐπαισχύντου νόμου πλῆθος Μητροπολιτῶν ἀντέδρασαν μὲ αἰχμηρὰς δηλώσεις καὶ καταγγελτικὰ κείμενα. Τότε ὁ «Ο.Τ.» ἐπῄνεσε τοὺς Ἱεράρχας, ἀλλὰ παραλλήλως –ἔχων πικρὰν μακροχρόνιον ἐμπειρίαν- προειδοποίησεν αὐτοὺς ὅτι θὰ εὐτελισθοῦν, ἐὰν ὀπισθοχωρήσουν. «Οὔτε προφήτης νὰ ἦτο…», ὡς λέγει ὁ λαός, διότι ἐπεβεβαιώθη. Μετὰ ἀπὸ ἐσπευσμένην συνάντησιν Ἀρχιεπισκόπου καὶ Πρωθυπουργοῦ συνεκλήθη ἡ Ἱεραρχία, ἡ ὁποία ἐκδώσασα ἕνα μετριοπαθές, κατὰ συνέπειαν καὶ ἀναποτελεσματικόν, ἀνακοινωθέν, ἐπέτυχε τὸν ἔμμεσον σκοπὸν νὰ δεσμεύση τοὺς Ἐπισκόπους εἰς τὸ νὰ μὴ ἀντιδράσουν. Ἔκτοτε ἐκυριάρχησεν ὁ πλειστηριασμὸς ἐνδοτισμοῦ, εἰς σημεῖον νὰ δημοσιευθοῦν καὶ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἐμεθόδευον τὸ «ἡρωϊκὸν τέλος», δηλ. ὅτι ὡς Ἱεράρχαι εἴπομεν ὅ,τι εἴχομεν νὰ εἴπωμεν καὶ ἡ ζωὴ συνεχίζεται… Αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα εἶχαν διακινούμενα «σενάρια» ἀρχιεπισκοπικῆς διαδοχῆς καθὼς καὶ «μυθιστορήματα» εἰς τὸν τύπον περὶ ἐκκλησιαστικῶν σκανδάλων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνασυρθοῦν ἀπὸ συρτάρια… Διὰ εἰσέτι μίαν φορὰν τὸ Μαξίμου κατέδειξεν ὅτι τὸ «κότες» καὶ τὸ «ἢ παπὰς παπάς…» δὲν εἶναι προσβολαί…
Τὸ δεύτερον κῦμα
Ἔνιοι ὅμως Μητροπολῖται δὲν «κατέπιον» οὔτε τὴν βλασφημίαν κατὰ τῆς πίστεως οὔτε τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς οἰκογενείας οὔτε ὅμως καὶ τὴν κοροϊδίαν ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς Βουλευτὰς καὶ δὲν ἐσίγησεν οὔτε ἡ γλῶσσα των οὔτε ἡ γραφίς των, κηρύσσοντες αὐτοὺς ὡς «personae non grata». Δὲν ἔλειψαν ἄλλωστε καὶ αἱ ἀποδοκιμασίαι ἀπὸ ἁπλοῦς κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ὡς συνέβη εἰς Πάτρας κατὰ τοῦ Ὑφ. Ὑγείας κ. Μ. Θεμιστοκλέους, εἰς Καλαμπάκαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λιούτα, εἰς Λάρισαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κέλλα κ.ἄ. Σημειωτέον ὅτι ἐπενέβη ἡ ἀστυνομία, προσάγουσα εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν τὸν κ. Σπ. Ζορμπαλὰ καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀπομακρύνουσα τὸν ἐκμανέντα πολίτην, καθὼς οἱ «θιγόμενοι» δὲν εἶχον τὴν ἀξιοπρέπειαν νὰ παραδεχθοῦν τὴν ἀνομίαν των.
Εἰς τὸ πανόραμα ἀποδοκιμασιῶν ξεχωριστὴν θέσιν κατέχει ἐκείνη τῆς Ὑπουργοῦ Οἰκογενείας (ὑπερμάχου τῶν Λοάτκι+) κ. Σοφίας Ζαχαράκη εἰς Φλώριναν (ἱστοσελὶς «Αὐγουστῖνος Καντιώτης», 26.3.2024): «ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ ΣΤΟ ΝΑΟ, ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΕ & ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕ ΤΟΝ ΣΟΔΟΜΙΤΙΚΟ ΝΟΜΟ: Ἔξω στὸ προαύλιο τοῦ ναοῦ βρέθηκε κάποιο ἄτομο. Δὲν εἶχε πολυβόλα καὶ οὔτε εἶχε σκοπὸ νὰ ἀνοίξη τὸ στόμα του, γιὰ νὰ ἀποδοκιμάση τὴν φιλοσοδομίτισσα βολευτίνα, εἶχε μόνο ἕνα ἠχητικὸ μήνυμα τοῦ ἀγωνιστοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου («…Ἀνάθεμα ὄχι μία φόρα, ἀλλὰ 100 φορὲς ἀνάθεμα, 1000 φορὲς ἀνάθεμα!…»), ποὺ ἔκτισε τὸν ναὸ καὶ ἦταν κατάλληλο γιὰ ἐκείνη τὴ στιγμή. Ἦλθε στὰ χέρια της, κατὰ Θεία Πρόνοια, ὡς ἐκ θαύματος, τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καὶ τῆς Ἐθνικῆς μας ἑορτῆς καὶ ἔνοιωσε τὴν ὑποχρέωση νὰ τὸ ἀκούσουν οἱ ἔνοχοι. Μαγνητοφώνησε κάποια πολὺ μικρὰ ἀποσπάσματα καὶ περίμενε στὸ προαύλιο τοῦ ναοῦ, μακριὰ ἀπὸ τὴν εἴσοδο, ἔχοντας ὅμως τὴν ὀπτικὴ γωνιὰ τῆς εἰσόδου. Κάποιοι ἀστυνομικοὶ (4, 5 ἄτομα) τῆς Ἀσφάλειας Φλωρίνης, βλέποντάς την νὰ μὴ μπαίνει στὸ ναό, τὴν πλησίασαν. Τὶς ἔκαναν κάποιες ἐρωτήσεις καὶ ἐπειδὴ ἐκείνη δὲν ἔκρυψε τὴν δυσαρέσκειά της, γιὰ τὴν εἴσοδο τῆς Ζαχαράκης στὸ ναό, φοβήθηκαν μήπως τὴν ἀποδοκιμάση κατὰ τὴν εἴσοδο. Προσπάθησαν νὰ τὴν ἀπομακρύνουν μὲ εὐγένεια, συζητώντας εὐγενικὰ μαζί της».
Τὰ ὄργανα τῆς τάξεως προφυλάσσουν τοὺς Ὑπουργοὺς ἀπὸ τὴν δικαίαν ὀργὴν τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἀπὸ τὴν ἀδέκαστον κρίσιν τοῦ Θεοῦ. Ἡ κοινωνία μας «κοχλάζει» ἀπὸ τὸν φαρισαϊσμὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τὴν ὑποκρισίαν τῆς κ. Ζαχαράκη, ἡ ὁποία ἐδήλωνεν ἀνιψιὰ μακαριστοῦ Ἡγουμένου, διὰ νὰ σκεπάση τὴν ἐκκλησιαστικήν της κενότητα μὲ τὰ «ἱερὰ κόκκαλα» τῶν ἀσκητῶν, τὰ ὁποῖα «ἔβγαλαν» τὸ γένος μας ἀπὸ τὴν δουλείαν, ἐκεῖ ὅπου μᾶς ὁδηγοῦν πάλιν οἱ «(δουλ)έμποροι τῶν ἐθνῶν».
Τὸ τρίτον κῦμα
Ἐπανερχόμενον εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ θέμα τῆς πλήρους καλύψεως τοῦ πρ. Ὑπουργοῦ Καραμανλῆ ἀλλὰ καὶ τῆς συγκαλύψεως τοῦ ἐγκλήματος τῶν Τεμπῶν, ὁ Πρωθυπουργὸς ἔτρεφεν ἀπατηλὰς ἐλπίδας ὅτι θὰ ἐπικαλυφθῆ τὸ ζήτημα τοῦ θεομάχου νόμου. Ἄλλωστε, ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία ἐφαίνετο νὰ κλείη τὸν κύκλον ἀντιπαραθέσεως μὲ τὴν «διπρόσωπον» στάσιν αὐτῆς: τὴν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας νὰ μὴ δέχεται κανένα καὶ ἀκριβῶς τὴν ἑπομένην, τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, νὰ δέχεται ἅπαντας.
«Ζωσμένος ἀπὸ τὰ φίδια» ὁ Πρωθυπουργὸς μὲ ὅλα τὰ τρέχοντα τῆς ἐπικαιρότητος ἀπεπειράθη νὰ δοκιμάση τὰς ἀντοχὰς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος (ἐκτὸς προγράμματος), μεταβαίνων κατὰ τὴν πορείαν του πρὸς τὰ Καλάβρυτα εἰς τὴν ἱστορικὴν Ἱ. Μ. Μεγάλου Σπηλαίου. Ἡ ἔκπληξις ἦτο πέραν πάσης προσδοκίας: οὔτε ἐπίσημος ὑποδοχή, οὔτε Δεσπότης, οὔτε Ἡγούμενος, οὔτε κωδωνοκρουσίαι, οὔτε ψαλμοί, οὔτε φιλοξενία, παρὰ μόνον ἕνας νεαρὸς μοναχὸς συνώδευσε τὸν κ. Μητσοτάκην. Ἡ ἀπόλυτος ὑποτίμησις! «Ἄξια γὰρ ὧν ἔπραξεν ἀπολαμβάνει»!
Τὸ πλέον ἐνθαρρυντικὸν ἦτο ὅτι τὴν ἑπομένην ἐδόθη εἰς τὴν δημοσιότητα κείμενον πλείστων ὅσων ἀνδρώων καὶ γυναικείων Ἱ. Μονῶν καὶ Ἡσυχαστηρίων, τὰ ὁποῖα δηλώνουν ὅτι δὲν θὰ παρέχουν εἰς τὸ ἑξῆς καμίαν τιμὴν εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπερεψήφισαν τὴν παροχὴν δικαιώματος υἱοθεσίας εἰς συζῶντας σοδομίτας, διαλύοντας τὰ θεμέλια τοῦ ἔθνους μας. Μάλιστα, εἰς τὰς ὑπογραφὰς δὲν περιελαμβάνετο ἡ Ἱ. Μ. Μεγάλου Σπηλαίου, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σπουδαιότητα καθὼς καταδεικνύει ὅτι: ἐνῶ αἱ ἀνὰ τὴν ἐπικράτειαν Ἱ. Μοναὶ δὲν εὑρίσκονται εἰς συνεννόησιν, ἀντιμετωπίζουν ὅλαι –πλὴν τῶν ὑπὸ τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἁλωθεισῶν- μὲ θεοκίνητον συντονισμὸν τοὺς ἀφωρισμένους!
Αὐτὸ ὀφείλει νὰ εἶναι τὸ πνεῦμα τῶν μοναχῶν: ἀδούλωτον καὶ ἀ-δουλοπρεπὲς ἔναντι τῶν συμπραξάντων μὲ τὰς δυνάμεις τοῦ σκότους. Μήπως δὲν ἦτο ἡ Ἡγουμένη τῆς Ἱ. Μ. Λουκοῦς Ἄστρους Κυνουρίας, ἡ ὁποία ὅταν πρὸ τριετίας ἐδέχθη τὴν ΠτΔ μετὰ τῆς πολυπληθοῦς μασκοφορούσης πολιτικῆς καὶ ἀστυνομικῆς συνοδείας της, δὲν ἐφόρεσε μάσκα (ὅταν αὐτὸ ἐθεωρεῖτο ἔγκλημα!); Ἂν μετέβαινε τώρα ἡ κ. Σακελλαροπούλου οὔτε τὸ κατώφλι δὲν θὰ τῆς ἐπέτρεπε νὰ διαβῆ…
Οἱ «κυματοθραῦσται»…
Ὡς συμβαίνει ἀνέκαθεν, ὁμοίως καὶ τώρα ὑπάρχουν οἱ «σαμποτὲρ» τῶν καλῶν ἀγώνων. Τὸ πρῶτο κῦμα, τῶν Ἱεραρχῶν, ἀνεχαίτισε τὸ ἴδιον τὸ Μαξίμου «ἐπαναπαυόμενον»… τὴν δειλίαν καὶ τὰς φιλοδοξίας τῶν Μητροπολιτῶν. Τὸ δεύτερον κῦμα, κυρίως τῶν λαϊκῶν, συνεκράτησεν ὁ φόβος τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως (τί εἴδους ἄρχοντες εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δέχονται τοιαύτην περιφρούρησιν τῆς «ὑπολήψεώς» των;). Τὸ τρίτον κῦμα, τῶν Ἱ Μονῶν, ὑπονομεύει τὸ Πατριαρχεῖον Κων/λεως.
Πρῶτος, εἶχε δώσει τὸ «σινιάλο» ὁ ἴδιος ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος μὲ τὸ νὰ εὐλογῆ μὲ Μέγαν Ἁγιασμὸν κατὰ τὰ Ἅγια Θεοφάνεια τὸν ὑπερήφανον διὰ τὴν «ὁμοφυλοφιλικήν του ὑπερηφάνειαν» νὰ ὑπανδρευθῆ (δηλ. νὰ τεθῆ ὑπὸ ἀνδρός!) κ. Στ. Κασσελάκην. Τώρα ὅμως, μετὰ τοὺς πανηγυρισμοὺς τοῦ κ. Μητσοτάκη διὰ τὸ «ἐπίτευγμά» του πρὸς τὸν πολιτικόν του δῆθεν ἀντίπαλον, δηλ. νὰ προσφέρη ὡς δῶρον γάμου τὴν νομιμοποίησιν τοῦ «ζεύγους» Κασσελάκη-McBeth, εἶναι οἱ Ἱεράρχαι τοῦ Φαναρίου, οἱ ὁποῖοι «ἐκπλύνουν» ἀπὸ παντὸς σπίλου τὸν ἀφωρισμένον Πρωθυπουργὸν καὶ τὴν θεομάχον Κυβέρνησίν του. Ἰδού: Οἱ φιλοπατριαρχικοὶ Μητροπολῖται Νεαπόλεως καὶ Θεσσαλονίκης ἐνεχείρισαν ἱ. εἰκόνα εἰς τὸν Ὑπ. Ὑγείας κ. Ἄδωνιν Γεωργιάδην (24.3.2024). Ὁ Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος ἐδέχθη τὴν Ὑπ. Ἐσωτερικῶν κ. Νίκην Κεραμέως καὶ συνεχάρη αὐτὴν διὰ τὴν νομοθέτησιν… τῆς ψήφου τῶν ἀποδήμων (28.3.2024)! Ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιον τὸν κ. Μητσοτάκην «ὑποθάλπουν» Ἱεράρχαι: Ὁ Καναδᾶ κ. Σωτήριος ἀνήμερα τὴν Κυριακὴν τῆς Ὀρθοδοξίας (ὅπου ἡ ΔΙΣ εἶχεν ἐπιβάλει ἀποκλεισμὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ) ἐδέχθη πανηγυρικῶς τὸν κ. Μητσοτάκην εἰς τὸν ἱ. ναὸν καὶ ἐτέλεσε τὴν Δοξολογίαν διὰ τὴν ἐθνικὴν ἑορτήν. Ὁ Αὐστραλίας κ. Μακάριος εἶχεν «ἐγκάρδια καὶ ἐποικοδομητικὴ συνάντηση», ὡς ἀναφέρει τὸ δελτίον τύπου τῆς Ἱ. Ἀ. Αὐστραλίας τῆς 4ης Ἀπριλίου, μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην καὶ «τὸν εὐχαρίστησε γιὰ τὴν πρόσφατη νομοθετικὴ πρωτοβουλία περὶ τῆς καθιερώσεως τῆς ἐπιστολικῆς ψήφου», ὅπως ὁ Ἀμερικῆς (διὰ τὸ νόμο τῶν ὁμοφυλοφίλων οὔτε μίαν λέξιν; διὰ τὰ πρόστιμα καὶ τὰς διώξεις ἱερέων, ἐπειδὴ ἐλειτούργουν ἐπὶ κορωνοϊοῦ; Ὅλα «μέλι γάλα»;…). Παραλείπομεν νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς συναντήσεις μὲ βουλευτὰς καὶ εὐρωβουλευτὰς (π.χ. συνάντησις εἰς τὸ Φανάρι τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μὲ τὸν κ. Εὐαγγ. Μεϊμαράκην, 3.4.2024)…
Αὐτοὶ οἱ κύριοι (διότι πῶς νὰ τοὺς ἀποκαλέση κανεὶς Σεβασμιωτάτους, ὅταν δὲν ἐμπνέουν σεβασμόν;) ἀποτελοῦν τὴν «πέμπτην φάλαγγα» τόσον τῆς Ὀρθοδοξίας ὅσον καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καθώς: ὄχι μόνον δὲν εἶναι θεματοφύλακες τῆς χριστιανικῆς ἠθικῆς τοῦ εὐσεβοῦς γένους μας, ἐλέγχοντες τοὺς ἡγεμονικῶς συμπεριφερομένους, ἀλλὰ φιλοτεχνοῦν τὴν ἁγιογραφίαν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν (ὑστερόβουλον) προσφοράν της εἰς τοὺς Ἕλληνας (διδοῦσα ψῆφον, διὰ νὰ τὴν ψηφίσουν…), ἐνῶ ἀδιαφοροῦν παντελῶς διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὴ «ἔγραψεν εἰς τὰ παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων της» τὴν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Ἂς γνωρίζουν αἱ ἀγωνιστικαὶ Ἱ. Μοναὶ ὅτι αὐτοὺς τοὺς Ἱεράρχας θὰ ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν. Ἂν γράφωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ γράφομεν, διὰ νὰ προειδοποιήσωμεν μέσῳ τῶν στηλῶν τοῦ «Ο.Τ.» τὰς ἀξιομάχους καὶ ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων Ἱ. Μονάς, αἱ ὁποῖαι ὀρθῶς προέβησαν εἰς τὴν συγκρότησιν μετώπου (ἄλλωστε εἶναι τὸ δεύτερον κοινὸν κείμενον, τὸ πρῶτον ἦτο διὰ τὰς ἠλεκτρονικὰς ταυτότητας) ὅτι θὰ δεχθοῦν ἀπηνῆ πόλεμον ἀπὸ τὸ Φανάρι; Ἄλλωστε αἱ πέντε πρῶται (Ξηροποτάμου, Δοχειαρίου, Καρακάλλου, Φιλοθέου, Κωσταμονίτου) εὑρίσκονται εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ θὰ στοχοποιηθοῦν. Μὴ ὑποχωρήσητε, «φέροντες τὰ παρόντα γενναίως»!
Τὸ τέταρτον κῦμα… καὶ ἕπονται πολλὰ ἀκόμα!
Ὡς πιστοὶ προετείναμεν σχέδια ἀντιδράσεως καὶ χαιρόμεθα ὅτι μετὰ τὸ ἐναρκτήριον λάκτισμα αἱ διαμαρτυρίαι μεγαλώνουν ἀπ’ ὅλους μαζὶ, ὡς συμβαίνει μὲ τὴν ταλάντωσιν τῶν κυμάτων. Ἐντὸς ὀλίγων ἑβδομάδων γιγαντώνεται, θὰ κορυφωθῆ τὸ Πάσχα καὶ θὰ συνεχισθῆ, ἕως ὅτου οἱ ἀμετανόητοι μετανοήσουν.
«Κύματι θαλάσσης…» τὸ ὁποῖον θὰ πλήξη τὸν «διώκτην τύραννον» τῆς Ἑλλάδος ἀναμένεται κατὰ τὴν Μεγάλην Ἑβδομάδα καὶ θὰ εἶναι τὸ τέταρτον κῦμα, πρὶν ἀκολουθήσουν καὶ ἑπόμενα κύματα, ἕως ὅτου μετανοήση ὁ φιλοσοδομίτης Πρωθυπουργός, οἱ λοατκισταὶ+ Ὑπουργοὶ καὶ οἱ τρανσομοφυλοφιλικοὶ Βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέλθουν νὰ λάβουν τὸ Ἅγιον Φῶς, ἐμπαίζοντες Θεὸν καὶ ἀνθρώπους, ζῶντες μὲ τὸ σκότος «διότι ἦν τὰ ἔργα αὐτῶν πονηρά».
Κύριε Πρωθυπουργέ, «σὺ δὲ μὴ νομίσῃς ἀθῷος ἔσεσθαι θεομαχεῖν ἐπιχειρήσας…», κ. Ὑπουργέ, «σὺ δὲ πάσης κακίας εὑρετὴς γενόμενος, οὐ μὴ διαφύγῃς τὰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ…», κ. Βουλευτά, «σὺ δὲ τῇ τοῦ Θεοῦ κρίσει δίκαια τὰ πρόστιμα τῆς ὑπερηφανίας ἀποίσῃ.» (Β΄ Μακκ. 7).