Με μια επιστολή ντροπή για την αλήθεια, για τους νεκρούς και τους αγνοούμενους που προκάλεσε η βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974 αλλά και για όσους εξακολουθούν να παριστάνουν ότι όλα πάνε ή μπορούν να πάνε καλά με την Τουρκία , η Άγκυρα προκαλεί την κοινή νοημοσύνη. Δυστυχώς φαίνεται ότι δεν προκαλεί την ελληνική κυβέρνηση που συνεχίζει να αντιμετωπίζει τα ελληνοτουρκικά με ανεξήγητη και σίγουρα επικίνδυνη υποχωρητικότητα.
Η επιστολή του εκπροσώπου της κατεχόμενης Κύπρου προωθήθηκε μέσω της Τουρκίας στον πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 12 Ιουνίου. Το ψέμα και το θράσος περισσεύουν…Το ερώτημα κάθε λογικού ανθρώπου μόλις ολοκληρώσει την ανάγνωση της είναι προφανώς τι ακριβώς συζητάμε με την Τουρκία, γιατί και με ποιο στόχο…
Το κείμενο της επιστολής:
Παράρτημα της επιστολής της 12ης Ιουνίου 2024 του Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας
Ενόψει της συνεχιζόμενης εκμετάλλευσης από ελληνοκύπριους εκπροσώπους της απουσίας της τουρκοκυπριακής πλευράς στις διεθνείς πλατφόρμες, αισθάνομαι υποχρεωμένος να γράψω ως απάντηση στη δήλωση που έκανε ο Ελληνοκύπριος εκπρόσωπος στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για την προστασία των αμάχων σε ένοπλους σύγκρουση, κατά την οποία τα νομικά και ιστορικά δεδομένα για την Κύπρο διαστρεβλώθηκαν για άλλη μια φορά κατάφωρα.
Η συνεχιζόμενη ανθρώπινη τραγωδία στη Γάζα μας υπενθυμίζει για άλλη μια φορά τη ζοφερή πραγματικότητα ότι οι άμαχοι είναι αυτοί που φέρουν το κύριο βάρος των ένοπλων συγκρούσεων. Ο τουρκοκυπριακός λαός γνωρίζει καλά τις συνέπειες της επιθετικότητας στους άμαχους πληθυσμούς καθώς οι ίδιοι υποβλήθηκαν σε εκστρατεία εθνοκάθαρσης (το Σχέδιο Ακρίτας) στα χέρια ελληνοκυπριακών ενόπλων στοιχείων μεταξύ 1963 και 1974 με απώτερο σκοπό την επίτευξη η προσάρτηση του νησιού στην Ελλάδα (ένωση). Στην πραγματικότητα, αυτή η μεγάλης κλίμακας βία και οι επακόλουθες κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατέστησαν αναγκαία την ανάπτυξη της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) το 1964 από το Συμβούλιο Ασφαλείας προκειμένου να σταματήσει η αιματοχυσία και οι φρικαλεότητες που διαπράττονται κατά του τουρκοκυπριακού λαού.
Όσον αφορά το σχόλιο που έκανε ο Ελληνοκύπριος εκπρόσωπος για «εκτοπισμό» ανθρώπων σε σχέση με την Κύπρο, επιλέγει βολικά να αγνοήσει το γεγονός ότι αυτό το θέμα χρονολογείται από το 1963, όταν οι Τουρκοκύπριοι σε όλο το νησί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. για τον φόβο της ζωής τους μπροστά στην ελληνοκυπριακή επίθεση που κράτησε 11 χρόνια. Επιπλέον, παρόλο που πολλοί Τουρκοκύπριοι καθώς και Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν το 1974 ως αποτέλεσμα του ελληνοκυπριακού πραξικοπήματος και των συνεπειών του, το ζήτημα των εκτοπισμένων διευθετήθηκε μέσω της εθελοντικής ανταλλαγής πληθυσμών που επιτεύχθηκε μεταξύ των δύο πλευρών στην Κύπρο στον τρίτο γύρο συνομιλιών που διεξήχθη στη Βιέννη το 1975. Η συμφωνία εφαρμόστηκε υπό την επίβλεψη της UNFICYP και τόσο η Συμφωνία όσο και η εφαρμογή της καταγράφονται καλά στα σχετικά έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών (S/11789 της 5ης Αυγούστου 1975 και S/11789/Add.1 της 10ης Σεπτεμβρίου 1975). Σε ό,τι αφορά τις παρατηρήσεις σχετικά με το θέμα των αγνοουμένων, θα ήθελα να επαναλάβω ότι είναι ένα θέμα που επηρεάζει τόσο τον Τουρκοκύπριο όσο και τον Ελληνοκύπριο λαό. Ως τουρκοκυπριακή πλευρά, καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για αυτό το ανθρωπιστικό ζήτημα, συμμετέχοντας εποικοδομητικά και συμβάλλοντας στο έργο της Επιτροπής Αγνοουμένων, ώστε να μπορέσει να εκπληρώσει με επιτυχία την εντολή της. Παρά αυτή την ανθρωπιστική στάση της τουρκοκυπριακής πλευράς, ο μόνος στόχος της ελληνοκυπριακής πλευράς, δυστυχώς, είναι να πολιτικοποιήσει αυτό το ανθρωπιστικό ζήτημα για λόγους πολιτικής προπαγάνδας ενώπιον διεθνών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, αντί να εμπλακεί θετικά με την τουρκοκυπριακή πλευρά στις εργασίες της Επιτροπής.
militaire.gr