1ον
Στὴν ἐποχή μας ὁ λόγος εἶναι πληθωρικός. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν, μεταδίδουν, γράφουν, σχολιάζουν, κρίνουν, κατακρίνουν, συκοφαντοῦν. Ὅλοι ἐπίσης ἔγιναν φωτογράφοι μὲ τὰ κινητά τους τηλέφωνα καὶ ἐπιλέγουν τὴν προβολή τους, ἀλλὰ καὶ τὸ διασυρμὸ τῶν ἄλλων.
Μέσα σ’ αὐτὴ τὴν πολύλογη καὶ πολυθόρυβη κοινωνία ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ προσφέρει τὸ δικό της σωτήριο λόγο. Τὸ ἔργο της εἶναι πολὺ δύσκολο. Πάντα βέβαια ἦταν δύσκολο, ἀλλὰ στὶς ἡμέρες μας εἶναι ὑπερβολικὰ βαρὺ καὶ ἐπώδυνο. Χρειάζονται ἱκανοὶ ἄνθρωποι, ποὺ νὰ ἔχουν ζῆλο, ἦθος, ὑπομονὴ καὶ αἰσιοδοξία. Νὰ ἔχουν ἐπίσης ἀφοσίωση στὸ ἔργο τους καὶ νὰ θυμοῦνται ὅτι ἡ σπορὰ εἶναι δική τους, ἡ καρποφορία ὅμως εἶναι τοῦ Θεοῦ.
Σὲ τοῦτο τὸ κείμενο ἀξιοποιοῦμε τὶς πολύτιμες ἐμπειρίες τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνεξάντλητη πηγή. Τὸ παράδειγμά του πρέπει νὰ εἶναι ὁδηγὸς τοῦ κάθε διακόνου τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Βοηθὸς μας στὴ προσπάθεια ὑπῆρξε τὸ τετράτομο ἔργο τοῦ ἀείμνηστου Βασ. Δ. Χαρώνη ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Παιδαγωγικὴ ἀνθρωπολογία Ἰωάννου Χρυσοστόμου» καὶ κυκλοφόρησε τὸ 1994 μέχρι τὸ 1996. Ἔχει βραβευθεῖ ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν. [Οἱ παραπομπὲς γίνονται στὶς παραγράφους τοῦ ἔργου].
* * *
1. Ἡ δύναμις τῆς διδασκαλίας
Ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου ἔχει μεγάλη δύναμη. Οἱ καλοπροαίρετοι ἄνθρωποι βρίσκουν ὅ,τι χρειάζονται γιὰ τὸ νόημα τῆς ζωῆς καὶ καθοδηγοῦνται στὸ δρόμο πρὸς τὴ σωτηρία. Εἶναι παροχὴ πνευματικῶν ἀγαθῶν, χωρὶς νὰ παραθεωροῦνται καὶ τὰ ἀναγκαῖα ὑλικὰ ἀγαθά.
Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν χρειάζεται ἐργαλεῖα καὶ χρήματα, γιὰ νὰ διαδοθεῖ. Ὁ διάκονος τοῦ θείου λόγου προσφέρει πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τὸν ὀρθὸ τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο μποροῦν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰ προβλήματα τῆς ζωῆς καὶ νὰ διαλύουν τὶς δυσάρεστες καταστάσεις.
* * *
2. Σηκώνει τὴν πεσμένην ψυχήν
Ἡ διδασκαλία ποὺ προσφέρει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπενθυμίζει τὶς ἐντολὲς στοὺς ἀνθρώπους ἔχει θεαματικὰ ἀποτελέσματα, ὅταν γίνει δεκτή. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τονίζει: «Μὲ τὸ λόγο καὶ τὴ διδασκαλία σηκώνουμε τὴν ψυχή ποὺ ἔχει πέσει καὶ τὴν καταπραΰνουμε, ὅταν φλέγεται, κόβουμε τὰ περιττὰ καὶ ἀναπληρώνουμε τὶς ἐλλείψεις καὶ ἐνεργοῦμε ὅλα τὰ ἄλλα, ὅσα συντελοῦν στὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς» [§2193].
Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης