ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ θαυμάσιο καὶ ψυχωφελῆ λόγο τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου στὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, στὸν ὁποῖο ὁ ἱερὸς πατέρας μᾶς συμβουλεύει, αὐτὴ τὴν ἱερὴ περίοδο, νὰ στοχαστοῦμε τὴν δεινή μας κατάσταση, τὴν πνευματική μας νέκρωση καὶ νὰ μετανοήσουμε. Τόνισε: «Ἂς μὴ ἀποδίδη λοιπὸν τὴν εὐθύνην καὶ ἂς μὴ κατηγορῆ τὸν Ἀδάμ, ἀλλὰ τoν ἑαυτόν του καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, ὁ ὁποῖος περιπίπτει σὲ ὁποιαδήποτε ἁμαρτίαν, καὶ ἂς ἐπιδεικνύη ἀξίαν μετάνοια, ὅπως ἐκεῖνος, ἐὰν βεβαίως θέλη νὰ ἐπιτύχη τὴν αἰωνίαν ἐν Χριστῷ ζωήν… Ἐκεῖνος ποὺ συλλογίζεται πάντοτε τὶς ἁμαρτίες του, καὶ συνεχῶς βλέπει ἐμπρός του τὴν μέλλουσαν κρίσιν, καὶ μετανοεῖ, καὶ κλαίει θερμῶς, αὐτὸς ὑπερβαίνει ὅλα μαζὶ τὰ πάθη καὶ τὰ ἁμαρτήματα, καὶ τὰ ὑπερνικᾶ ἀνυψούμενος ἀπὸ τὴν μετάνοιαν, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῆ οὔτε ἕνα ἀπὸ αὐτὰ νὰ φθάση καὶ νὰ προσεγγίση τὴν ψυχήν του στὸ ὕψος ἐκεῖνο ποὺ πετᾶ. Ἐὰν δὲ ὁ νοῦς μας, πτερωμένος ἀπὸ τὴν μετάνοιαν καὶ τὰ δάκρυα, καὶ ἀπὸ τὴν πνευματικὴν ταπείνωσιν ποὺ γεννᾶται ἀπὸ αὐτά, δὲν ἀνυψωθῆ στὸ ὕψος τῆς ἀπαθείας, δὲν θὰ ἠμπορέσωμε νὰ ἐλευθερωθοῦμε, δὲν θὰ παύσουν νὰ μᾶς κεντοῦν πότε τὸ ἕνα, πότε τὸ ἄλλο πάθος, καὶ νὰ μᾶς κατασπαράσσουν σὰν ἄγρια θηρία». Τὰ ἁμαρτωλά μας πάθη εἶναι τὰ νοητὰ μικρόβια, τὰ ὁποῖα μᾶς κατατρώγουν, μᾶς φθείρουν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν ὁλοταχῶς στὸν πνευματικὸ θάνατο. Ὅπως καταπολεμοῦμε τὰ μικρόβια τοῦ σώματος, γιὰ νὰ μὴ μᾶς σκοτώσουν καὶ κάνουμε ὅ,τι μᾶς συμβουλεύουν οἱ γιατροί, πρέπει νὰ καταπολεμήσουμε καὶ τὰ πάθη μας, τὰ νοητὰ μικρόβια, ὅπως μᾶς συμβουλεύει ἡ Ἐκκλησία μας, τὸ πνευματικό μας θεραπευτήριο!