«Είναι πασιφανές οτι κίνδυνοι περιβάλλουν την χώρα μας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις «έλυσαν τα σκοινιά» του πολέμου στη γειτονιά μας από την Ουκρανία μέχρι την Μ. Ανατολή για τα συμφέροντά τους.

Έλυσαν έτσι και τις φιλοδοξίες του γείτονα και συμμάχου που επιβουλεύεται  με μεγαλύτερη ένταση πλέον την εθνική μας κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του Έθνους μας.

Στους κλυδωνισμούς αυτούς της εποχής μας, στη θύελλα των ιδεών, συμφερόντων και επιβουλών, υπάρχει ελπίδα σωτηρίας, δεν είναι άλλη από την ΟΜΟΨΥΧΙΑ, την φιλοπατρία, την ιστορία και τον πολιτισμό μας .

Η Εθνεγερσία του 1821 , επιτάσσει να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αδελφών μας στη Βόρειο Ήπειρο .

Η Εθνεγερσία του 1821 , επιβάλει να φωνάξουμε στους ισχυρούς της γης να φύγει ο Αττίλας από την Κύπρο μας».

Αυτά τόνισε μεταξύ άλλων σε ομιλία του ο Επίτιμος Α/ΓΕΣ Στρατηγός Κωνσταντίνος Ζιαζιάς. Η ομιλία με θέμα την Επανάσταση του 1821, έγινε στην Εκδήλωση της Ενωσης Αποστράτων Αξιωματικων Στρατου στην ΛΑΕΔ.

Όλη η ομιλία:

«Σαν τη γιορτή τη σημερινή στον κόσμο δεν είναι άλλη ,είναι γιορτή του Έθνους μας, απ’ όλες πιο μεγάλη» .

 Παιάνες και θούρια, πανηγυρισμοί και χαράς ευαγγέλια ακούγονται σήμερα σ’ όλη την ελληνική γη και σ’ όλον τον κόσμο, που βρίσκονται Έλληνες .

Και όλων η μνήμη στρέφεται στο λαμπρότερο της Ιστορίας μας ορόσημο .

Η αφήγηση του παίρνει τη θέρμη του εκστασιασμού εμπρός στα θαύματα , γιατί η ιστορία παραχωρεί τη θέση της στο θρύλο, εκεί όπου αρχίζουν τ’ απίστευτα .

Εδώ και δύο αιώνες , ένα ανοιξιάτικο πρωινό, γυμνοί, ξυπόλυτοι, σχεδόν άοπλοι, ξεκίνησαν  οι πρόγονοι μας για την απόκτηση της Ελευθερίας .

Τα καριοφίλια του 21 κελαηδούν στην εθνική μας μνήμη . Στα αυτιά μας αντηχεί το σύνθημα των Αρματολών και των Κλεφτών « εγώ ραγιάς δεν γίνομαι , Τούρκο δεν προσκυνάω» . Οι λαμπρές ώρες του γένους σέρνουν ξανά, στα έκθαμβα μάτια μας, έναν από τους χορούς των θριάμβων του .

Τέτοιος χορός , μυθικός, με τέτοια άλματα, απ’ το σκοτάδι στο φως , απ’ τις αλυσίδες της σκλαβιάς στη λευτεριά, δεν ξανάχε γίνει . Ήταν ένας αγώνας μεγαλουργίας . Ενα ξεδίπλωμα ανδραγαθιών . Ένας σεισμός και μια έκρηξη και μια πυρκαγιά . Πυρακτώθηκαν οι ψυχές , φλόγισαν πέλαγα και στεριές , από τις όχθες του Δνείπερου και τα κράσπεδα του Αίμου ως τον Ελληνικό νότο . Ο δαυλός του Σαμουήλ, ο πυρσός του Καψάλη, το λαμπρό πυροτέχνημα του μπουρλοτιέρη . Παντού η φωτιά και η φλόγα , η λάμψη και το άστραμμα .

Ενα πνεύμα προαποφασισμένης εθελοθυσίας , φύσηξε στη ραγιαδοσύνη . Μια πίστη προαποφασισμένης νίκης τους μέθυσε . Και οι ψυχές , πυρακτωμένες , ρίχτηκαν σ’ ένα συνταρακτικό αγώνα , που τους έβγαλε οχτώ χρόνια αργότερα , στην όχθη της ανεξαρτησίας .

Το ιερό ευαγγέλιο και το φλάμπουρο στα χέρια του θρυλικού της Αγίας Λαύρας Δεσπότου, απεκάλυπταν για πολλοστή φορά τον ακατάλυτο και αναλλοίωτο παλμό της Ελληνικής ψυχής, που παίρνοντας την έκφραση του, στο πνεύμα της θυσίας για του Χριστού την πίστη την αγία και για της πατρίδας την Ελευθερία , της δίνει εδώ και χιλιάδες χρόνια τη δύναμη τη θεία , την ανίκητη , τη δύναμη που κάνει θαύματα .

Να γιατί η Ιστορία μας για τον ιστορικό που εξετάζει μόνο με τον ορθό λόγο και το νου, χωρίς της καρδιάς  το πλήρωμα και τον δαυλό της πίστεως , μένει ανερμήνευτη .

Το Έθνος τούτο, πότε με της Δωδώνης την ιερή Βελανίδια , πότε με της Μεγαλόχαρης τη Σκέπη, διακονεί ακοίμητα σαν πιστός ιερωμένος, στο θυσιαστήριο των πανανθρώπινων ιδανικών .

Δεν είναι απλή σύμπτωση ο συνεορτασμός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνεγερσίας του 21 .  Δεν είναι καταφυγή  της ανθρώπινης αδυναμίας στη δύναμη τη Θεία .

Ειναι καταξίωση και συνταύτιση των ιδανικών της Ελληνικής Φιλοσοφίας  και της Διδασκαλίας του Χριστού, αφού και οι δύο δέχονται σαν ανώτερο ιδανικό , που περικλείει όλα τ’ άλλα , σαν τον τελικό σκοπό της ανθρώπινης ζωής , την Ελευθερία, στην πιο πλατεία της έννοια , την ελευθερία την ατομική , την εθνική και την πανανθρώπινη .

Θαύματα λοιπόν εορτάζουμε σημερα. Θαύμα τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, θαύμα την Ανάσταση του Γένους .

Από τότε που ο θρύλος άρπαξε τον μαρμαρωμένο Βασιλιά και τον έκαμε όραμα του σκλαβωμένου Γένους, 400 ολόκληρα χρόνια πέρασαν και 14 γενιές απανωτά έζησαν στην κόλαση της τουρκικής σκλαβιάς .

Και όμως γεννιόνταν και πέθαιναν με το ασίγαστο πάθος της Ελευθερίας, και την τραγική επωδό, μια επωδό που ήταν γεμάτη αναστάσιμη πίστη και ζωογόνα αισιοδοξία:

                    «Σώπασε Κυρά Δέσποινα

                       και μη πολύ δακρύζεις,

                        πάλι με χρόνια με καιρούς

                     πάλι δικά μας Θάνε»

Αυτή ήταν η ψυχή του Γένους, που φτερούγισε έτσι χερουβικά, πάνω από τα ερείπια του ολέθρου.

Αυτή ήταν η ψυχή του Γένους , που κελάηδησε έτσι εωθινά, μέσα στο σκοτάδι της νύκτας .

Από εδώ , από την Ελληνική Επανάσταση του 21, ξέσπασε το κύμα της ελευθερίας των  Λαών, κι’ άρχισε η κίνηση της ιστορίας για την κατοχύρωση των εθνικών κρατών .

 ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

Το 1453 το Έθνος τούτο έπεσεν , υποδουλώθηκε και εταφει ζωντανό .

Με την πτώση της Βασιλεύουσας αρχίζει για το Έθνος των Ελλήνων η μαύρη περίοδος της σκλαβιάς . Ήταν μια περίοδος σκοταδισμού και οπισθοδρόμησης . Όλα τα χρόνια της σκλαβιάς η Ελλάδα δεν έπαψε να αγωνίζεται . Σε κάθε ευκαιρία οι Έλληνες επαναστατούσαν . Έφτιαξαν μύθους για να μη χάνουν ποτέ την ελπίδα τους . Ξεσηκώνονταν ακόμα και όταν άκουγαν φήμες για τον ερχομό τάχα ξένης στρατιωτικής βοήθειας… …….. Όλη αυτή την  μακραίωνη περίοδο ,οι Έλληνες είχαν ήδη διεξάγει πάνω από 150 Επαναστατικά Κινήματα κατά των Οθωμανών ,τα οποία όμως απέτυχαν κυρίως, επειδή οι Ιστορικές και οι Πολιτικές συνθήκες ήταν ανώριμες.  Αυτά τα κινήματα  συνέβαλαν αποφασιστικά στην Εθνική Αφύπνιση του ελληνικού γένους , μέσα από την οποία ωρίμασαν οι συνθήκες του μεγάλου ξεσηκωμού.

Όμως  υπήρχαν και βασικοί παράγοντες , οι οποίοι κράτησαν την Ελληνική Φυλή ενωμένη κατά την διάρκεια του «Οθωμανικού Σκοταδισμού» και εν τέλει οδήγησαν το Έθνος  στην Εθνική Αναγέννηση. Αυτοί οι παράγοντες ήταν το ελληνικό αίμα, η γλώσσα ,η θρησκεία, ο ίδιος τρόπος ζωής (ήθη και έθιμα) και κυρίως  η ιστορία μας και η ύπαρξη ακόμη της έννοιας του Ελληνικού Έθνους,που συνέβαλαν ενεργά στον εθνικό αφυπνισμό και στην Εθνική Παλιγγενεσία. Ο Ρήγας Φεραίος, στα επαναστατικά του κείμενα, κάνει συνεχή επίκληση στο Ελληνικό Έθνος, την ελληνική πατρίδα, τον ελληνικό λαό και την ελληνική γλώσσα, στην οποία θα γράφονται οι νόμοι του νέου κράτους.

Το προεπαναστατικό έργο Ελλήνων διανοουμένων, όπως του Ρήγα Φεραίου, του πατρός-Κοσμά του Αιτωλού ,του Αδαμάντιου Κοραή και άλλων θέρμαινε τις ψυχές των υπόδουλων Ελλήνων .

Αθόρυβη ήταν η προπαρασκευή του αγώνα από τον παπά και τον δάσκαλο, που παρέμειναν από την αρχή κοντά στον λαό και μοιράστηκαν μαζί του τα φαρμάκια της σκλαβιάς .

Στους σκοτεινούς θόλους των Μοναστηριών και των Ναών σεβάσμιοι ιεράρχες , απλοϊκοί παπάδες και φωτισμένοι Καλόγεροι διδάσκουν στα Ελληνόπουλα «ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ, ΤΙ ΕΙΧΑΝ, ΤΙ ΕΧΑΣΑΝ ΚΑΙ ΤΙ ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ», για να διατηρήσουν έτσι αναλλοίωτο το θρησκευτικό και το εθνικό τους φρόνημα .

Αποφασιστικής σημασίας , για την ευόδωση της όλης προσπάθειας, υπήρξε η ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.  Και τούτο διότι η συμβολή της στην τελική προετοιμασία του επαναστατικού αγώνα των Ελλήνων αποδείχθηκε, εκ των πραγμάτων,  καθοριστική.

Ομως οι προϋποθέσεις, για την επιτυχία των σκοπών της Εθνεγερσίας, δεν ήταν ευοίωνες, κυρίως γιατί μετά το 1815 με την πτώση του Ναπολέοντα , αλλά και με την ίδρυση της ΙεράςΣυμμαχίας, η πολιτική των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων απέβλεπε στη συντριβή κάθε επαναστατικής κίνησης .

 ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

Και όμως, μέσα από όλες αυτές τις αντιξοότητες, οι στόχοι και οι σκοποί της Εθνεγερσίας άρχισαν να υλοποιούνται υπό την αξίααρχηγεία του Αλέξανδρου Υψηλάντη , ήρωα των Ναπολεόντειων  πολέμων και Υπασπιστού του Τσάρου Αλεξάνδρου . Οι πόθοι των σκλαβωμένων Ελλήνων για λευτεριά μπαίνουν ήδη στην τελική τους ευθεία .  22 Φεβρουάριου 1821 , ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διέβαινε τον Προύθο και έδινε έτσι το άγγελμα της Επαναστάσεως .  Η ημέρα αυτή είναι το λυκαυγές του Ήλιου, που ανέτειλε στις 25 Μαρτίου . Στις 17 Μαρτίου κηρύσσουν την επανάσταση οι θρυλικοί Μανιάτες στην Αερόπολη της Λακωνίας, στις 21 Μαρτίου πολιορκούνται οι Τούρκοι στα Καλάβρυτα. Στις 23 και 24 Μαρτίου ελευθερώνεται η Καλαμάτα και η Πάτρα . Στις 25 Μαρτίου ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σηκώνει το τιμημένο λάβαρο στην Αγία Λαύρα .

Σαν μια βουή ακούστηκε η απόφαση ενός ολόκληρου Έθνους να αποθάνει ή να ελευθερωθεί . Έγινε βίωμα και αποστολή μοναδική , χωρίς να υπολογίζεται ούτε αίμα , ούτε ιδρώτας , ούτε ο θάνατος .

Ενα ολιγάριθμο υπόδουλο Έθνος , με την μεγαλύτερη ιστορία του κόσμου , θα καταθέσει τη ζωή του σαν ενέχυρο της Ελευθερίας του .

Ενα Έθνος ,που φώτισε το δρόμο της ιστορίας του με τη λάμψη της ψυχής του λαού του .

Ενα Έθνος, που φώτισε τα ζοφερά σκοτάδια της σκλαβιάς που το πλάκωνε , με τη λάμψη της ψυχής των αγωνιστών που αυτοανατινάχτηκαν στο Κούγκι και στο Αρκάδι της Κρήτης .

Ενα Έθνος, του οποίου οι γυναίκες έπεφταν χορεύοντας , στο βάραθρο του Ζαλόγγου και του Αραπιτσα, για να μην παραδοθούν στην ατίμωση .

Ενα Έθνος, που δίδαξε στον κόσμο ότι είναι καλύτερα να πεθαίνεις ελεύθερος παρά να ζεις σκλάβος .

Η λάβα της Επανάστασης θα παρασύρει όλους τους Έλληνες στο διάβα της! Όλοι μαζί, έμποροι και παραγιοί, φτωχοί και πλούσιοι, λαός και παπάδες, μορφωμένοι και αγράμματοι, μικροί και μεγάλοι θα δώσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για να κερδίσουν την Ελευθερία τους. Ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Αθανάσιος Διάκος , ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Νικηταράς , ο Μάρκος Μπότσαρης , οι Τζαβελλαίοι , ο Κανάρης,  ο Παπαφλέσσας, ο Μιαούλης,  , η Μπουμπουλίνα η Μαντώ Μαυρογένους και άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι είναι οι ήρωες που  όλοι μαζί κατάφεραν να γράψουν χρυσές σελίδες στο βιβλίο της ελληνικής ιστορίας .

 Θα χρειασθούν πολλά δάκρυα, ποταμοί αιμάτων, διώξεις και καταδιώξεις, σφαγές και φρίκη πολύ, για να αναστηθεί η Ελευθερία στην αρχαία της πατρίδα . Οι Ήρωες του 21 θα εγκαταστήσουν τη λευτεριά τελικά αιματοβαμμένη  , αλλά εν θριάμβω , στην Ακρόπολη, τον αιώνιο αυτό ναό της παγκόσμιας Ελευθερίας και του Πολιτισμού .

Είναι τέτοια η ορμή και η εναλλαγή των γεγονότων της περιόδου εκείνης , που είναι αδύνατον να αναφερθεί κανείς επαρκώς σε μια ολιγόλεπτη ομιλία , όπως είναι η σημερινή .

Σημαντική υπήρξε, επίσης, η συνδρομή των χιλιάδων φιλελλήνων, που πίεσαν τις κυβερνήσεις τους να υποστηρίξουν τους απογόνους του Πλάτωνα και του Περικλή. Οι φλόγες των ολοκαυτωμάτων έλαμψαν και πιο πέρα από τους ελληνικούς ορίζοντες . Η θανάσιμη και άνιση πάλη ενός ψυχικά ανώτερου λαού , που αντιμετώπιζε την αφάνταστη θηριωδία των Τούρκων , έκαμε να λυγίσουν και οι πιο σκληρόκαρδοι και να ανατραπούν οι γραμμές της ευρωπαϊκής διπλωματίας . Πολλοί ευρωπαίοι πολίτες έσπευσαν να κερδίσουν την τιμή την αιώνια , που κερδίζει όποιος πέφτει για τα  δίκαια τα ανθρώπινα . Και αυτούς με ευγνωμοσύνη τους θρήνησε ο Ελληνικός Λαός:

«Λευτεριά για λίγο πάψε

να χτυπάς με το σπαθί,

έλα , ζύγωσε και κλάψε

εις του Μπάιρον το κορμί…..»

Οι Τούρκοι, όπως πάντα, ευθύς αμέσως μετά την έκρηξη της Επανάστασης, έσπευσαν να μας υπενθυμίσουν την ταυτότητά τους . Το Σούλι, η Χίος, τα Ψαρά, το Μεσολόγγι  είναι λίγα μόνο από τα αιώνια  μνημεία της τουρκικής κτηνωδίας!

Στην πολυκύμαντη δεκαετία που ακολούθησε την έκρηξη της επανάστασης, ο λαός αυτός γνώρισε νίκες αλλά και ήττες στο πεδίο της μάχης ,δεν απέφυγε όμως και ισχυρές αντιπαραθέσεις, οξύτατες εσωτερικές συγκρούσεις, αποτέλεσμα τοπικισμού, πολιτικών ανταγωνισμών και προσωπικών φιλοδοξιών, που οδήγησαν τελικά σε αιματηρές εμφύλιες διαμάχες, και υπονόμευσαν, έστω και προσωρινά , την έκβαση της επανάστασης. Έτσι ” η διχόνοια η δολερή” όπως την ονόμασε ο ποιητής λίγο έλειψε να φέρει την καταστροφή και να οδηγήσει σε αποτυχία τον εθνικό ξεσηκωμό .

Στις 6 Ιανουαρίου 1828 φθάνει στην Ελλάδα ο Ιωάννης Καποδίστριας, που ορκίζεται πρωθυπουργός των Ελλήνων, ενώ στις 2 Νοεμβρίου 1829 με την υπογραφή της « Συνθήκης της Ανδριανούπολης » η Τουρκία αναγκάστηκε να αποδεχθεί τον καθορισμό συνοριακής γραμμής με την Ελλάδα, αναγνωρίζοντας έτσι την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της .  Ήταν μεγάλο επίτευγμα, έστω και με περιορισμένα σύνορα. Μαζί με το Βέλγιο είναι τα μοναδικά κράτη που δημιουργούνται το 1830 στην Ευρώπη.

 Είναι δεδομένο ότι το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε μέσα σε ένα συγκεκριμένο διπλωματικό πλαίσιο. Δεν ήρθε ως παρθενογένεση. Πήγε κόντρα στο πνεύμα της εποχής και αμφισβήτησε τις αρχές της Ιερής Συμμαχίας. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 21,εξελίχθηκε θετικά για το Έθνος μας,γιατί από το 1823 και μετά οι Έλληνες πέτυχαν να διεθνοποιήσουν το θέμα τους. Ξέφυγαν από μια εσωτερική ανταρσία και το ενέταξαν σαν ένα διεθνές διπλωματικό ζήτημα. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αντιμετώπιζαν το Ελληνικό πρόβλημα , σαν μια φάση του Ανατολικού Ζητήματος , κάτι που σήμαινε  τον μεταξύ τους αγώνα για την εκμετάλλευση της σουλτανικής αδυναμίας ή τη διανομή  της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας .

Όσον αφορά το ρόλο των Μεγάλων Δυνάμεων, αυτός υπήρξε αναμφίβολα σημαντικός ,για την επιτυχή ,για τους Έλληνες, διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος. Δεν ήταν, όμως αποτέλεσμα φιλανθρωπίας, αλλά μια τακτική κίνηση υπεράσπισης των συμφερόντων τους στον χώρο της

Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η εθνική ανεξαρτησία κερδήθηκε με τους αγώνες των Ελλήνων στα πεδία των μαχών . Ασφαλώς, η Ναυμαχία του Ναβαρίνου ήταν ο καταλύτης που επιτάχυνε τις εξελίξεις, αλλά δεν μας χάρισε την ανεξαρτησία. Δεν μας χάρισαν οι ξένοι την ανεξαρτησία μας, απλώς έκριναν ότι αυτό ωφελεί το εθνικό τους συμφέρον.

Η 25η Μαρτίου 1821 παραμένει η κορυφαία στιγμή της νεότερης ιστορίας του ελληνικού έθνους, αφού σήμανε την παλιγγενεσία του και ο  αγώνας του ήταν καθολικός. Δεν ήταν ταξικός , δεν ήταν  έργο των ολίγων, μιας τάξης ή μιας κοινωνικής ομάδας. Ήταν έργο όλων των Ελλήνων και όλων των περιοχών, πλουσίων και πτωχών, μορφωμένων και αγράμμάτων . Ήταν αγώνας υπέρ βωμών και εστιών ”, για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία “. Ήταν αγώνας για το “  ποθούμενο  ”.

Φυσικά και τότε υπήρχαν οι φωνές που έλεγαν στους πατριώτες να μείνουν άπραγοι, να μην ξεσηκωθούν. Και τότε ανάμεσά μας υπήρχαν  αυτοί που αυτοαποκαλούνται «πραγματιστές, ρεαλιστές, φιλειρηνιστές», δηλαδή αυτοί που ο Γέρος του Μοριά τους ονόμασε δειλούς και νενέκους . Και τώρα τέτοιοι υπάρχουν, και τώρα ίδιοι είναι .

Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε οτι στην Επανάσταση του 1821 ,βασίστηκε και το εθνικό όραμα της «Μεγάλης Ιδέας», του δόγματος, δηλαδή, της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής περί της απελευθέρωσης όλων των ελληνικών περιοχών, εγχείρημα που παρ’ όλη την αρχικά φαινομενική επιτυχία, σφραγίστηκε με τη Μικρασιατική Καταστροφή ,και με τη κατοχή μέρος της Κύπρου.

 ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

 Είναι ανάγκη να τονισθεί πως η αξία των ιστορικών επετείων συνίσταται στη συναγωγή διδαγμάτων για το παρόν και το μέλλον . Διαφορετικά οδηγούμαστε στην ταρίχευση της ιστορίας και στον περιορισμό σε τυπικούς εορτασμούς . Και είναι αναντίλεκτο ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ, τα διδάγματα της Εθνεγερσίας του 21 , είναι ολοφάνερα και αποτελούν αφορμές εθνικής αυτογνωσίας και συλλογικών πράξεων  .

Αυτά τα διδάγματα , τα μηνύματα , αυτές τις παρακαταθήκες που άφησαν οι Αγωνιστές του 21 προς τους νεότερους Έλληνες , είναι καλύτερα να τις διατυπώσει ο πλέον αρμόδιος, ο αρχιστράτηγος και θεμελιωτής της ελευθερίας , ο ίδιος ο Γέρος του Μορια, μέσα από τα απομνημόνευματα του .

Πρώτα από όλα ο Κολοκοτρώνης  υποδεικνύει στους σημερινούς « κατευναστές» και « οσφυοκάμπτες » ,  πιο πρέπει να είναι το δόγμα στις σχέσεις μας με τον Οθωμανό τον Τούρκο , λέει μεταξύ των άλλων ο στρατηγός: «Εμείς ποτέ συμβιβασμόν δεν κάναμε με τους Τούρκους . Ο Βασιλεύς μας εσκοτώθει , καμία συνθήκη δεν έκανε . Η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δυο φρούρια πάντοτε ανυπότακτα . Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι κλέφτες και οι αρματωλοί , τα φρούρια η Μάνη , το Σούλι και τα βουνά μας».

Σε αυτούς , που ακόμη και σήμερα σε τυχόν σύγκρουση Ελλάδος – Τουρκίας μετράνε τα αριθμητικά δεδομένα , ο Γέρος του Μορια,απαντά: «Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς αν δεν είμεθα  τρελοί , δεν θα εκάναμεν την επανάστασίν, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα , ούτε πως δέν έχουμε άρματα , ούτε ότι οι Τούρκοι βαστούσανε τα κάστρα και τας πόλεις , αλλά ως μια βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας» .

Σε εκείνους που ακόμη και σήμερα αμφιβάλουν για τις δυνατότητες της Ελλάδος και ελπίζουν σε συμμάχους που θα μας βοηθήσουν δηθεν, να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας δίκαια , ο Κολοκοτρώνης ξεκαθαρίζει « ό,τι κάμουμε θα το κάμουμε μόνοι».

Σήμερα ο Οθωμανός εχει αποθρασυνθεί και πάλι μιλώντας για γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο , ενώ επι πλέον απειλή με casus beli . O Κολοκοτρώνης από τον τάφο του βροντοφωνάζει «Όχι τα κλαριά να μας κάψεις , όχι τα δένδρα , όχι τα σπίτια που μας έκαψες , μόνο πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνει, ημείς δεν προσκυνάμε .Μόνον ένας Έλληνας να μείνει πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάμεις δικήν σου. Βγάλτο από τον νου σου» .

 Για την ενότητα που πρέπει να έχουμε μεταξύ μας ο Γέρος του Μωριά τονίζει

« Εις τον πρώτον χρονον της επαναστάσεως είχαμε μεγάλη Ομόνοια και ολοι τρέχαμε σύμφωνοι . Και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δυο χρόνια , ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλίαν και την Μακεδονίαν και ίσως φθάναμε έως την Κωνσταντινούπολη . Τόσο ετρομαξάμε τους Τούρκους , όταν άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακριά . Εξ’ αιτίας της διχόνοιας μας έπεσε η τουρκιά επάνω μας και εκοντέψαμε να χαθούμε ».

Αυτά ήταν τα μηνύματα, τα διδάγματα που μας κατέλειπαν οι ήρωες του 1821. Ένα συμβόλαιο Ελευθερίας γραμμένο με το αίμα τους , που συντηρήθηκε στην πολυτάραχη πορεία του Έθνους  μας .

Τα μηνύματα , τα διδάγματα αυτά της Εθνεγερσίας του 21  μας καλούν σήμερα ως ελεύθεροι άνθρωποι να επαναστατήσουμε ειρηνικά ενάντια σε όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα, που με κάθε τρόπο εισβάλλουν στη ζωή μας και μας οδηγούν ,το δίχως άλλο , στη κοινωνική αδιαφορία και την ηθική κατάπτωση. Μας καλούν  να επαναστατήσουμε ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να μας κλέψουν την πραγματική μας ελευθερία, που θέλουν να μας κάνουν πνευματικούς ραγιάδες της σύγχρονης εποχής.

Οι Έλληνες του 1821 αγωνίστηκαν γιατί  ήθελαν να ζουν ελεύθεροι, χωρίς να φοβούνται, χωρίς να εκβιάζονται. Ήθελαν να πάψει να υπάρχει δυστυχία και αδικία .Ήθελαν δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια .

Τα λόγια του ποιητή ας γίνουν φάρος κι οδηγός μας!

« Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,

Ξύπνα να δεις Ελευθεριά !»

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

Είναι πασιφανές οτι κίνδυνοι περιβάλλουν την χώρα μας . Οι Μεγάλες Δυνάμεις «έλυσαν τα σκοινιά» του πολέμου στη γειτονιά μας από την Ουκρανία μέχρι την Μ. Ανατολή για τα συμφέροντά τους.

Έλυσαν έτσι και τις φιλοδοξίες του γείτονα και συμμάχου ,που επιβουλεύεται  με μεγαλύτερη ένταση πλέον την εθνική μας κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του Έθνους μας .

Στους κλυδωνισμούς αυτούς της εποχής μας, στη θύελλα των ιδεών, συμφερόντων και επιβουλών ,υπάρχει ελπίδα σωτηρίας, δεν είναι άλλη από την ΟΜΟΨΥΧΙΑ, την φιλοπατρία, την ιστορία και τον πολιτισμό μας .

Η Εθνεγερσία του 1821 , επιτάσσει να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αδελφών μας στη Βόρειο Ήπειρο .

Η Εθνεγερσία του 1821 , επιβάλει να φωνάξουμε στους ισχυρούς της γης να φύγει ο Αττίλας από την Κύπρο μας.

 Η Εθνεγερσία του 1821 ,μας διδάσκει με το ήθος , τις θυσίες και τα κατορθώματα  και μας προτρέπει να κρατήσουμε την αξιοπρέπεια του Έθνους, τις παραδόσεις μας, την ορθόδοξη πίστη μας, την αγάπη μας στην πατρίδα και την ελευθερία .

Γι’ αυτό ας προχωρήσουμε ενωμένοι, με σχέδιο και όραμα, να χτίσουμε επιτέλους μίαν άλλη Πολιτεία , με θεμέλιο την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά και την αλήθεια, μη διστάζοντας να ταχθούμε σθεναρά απέναντι στους ντόπιους και ξένους βιαστές της ψυχής του Λαού μας, αυτούς που καλλιεργούν την πνευματική σύγχυση, που μας αποκόπτουν μεθοδικά από τις ρίζες μας, απο τις έννοιες  της οικογένειας , της πίστης και της αγάπης προς την πατρίδα .

Δεν φτάνει η επίκληση του Σολωμού « Ω τριακόσιοι σηκωθείτε» , αλλά το κάλεσμα του Γένους επιβάλει να είναι κάθε νεότερη γενεά καλύτερη από την προηγούμενη, να διδασκόμεθα μεν από το κλέος, αλλά και από όλα τα ολισθήματα του παρελθόντος, να βάζουμε στόχο να είμαστε , όχι να γίνουμε , « πολλώ κάρονες », γιατί  « οι καιροί ου μενετοί» και γιατί η ανθρωπότητα προχωρεί σε ένα άδηλο , αλλά κοσμογονικό μέλλον.

Οι βραδυπορούντες θα συνθλίβονται και όσοι δε βλέπουν προς τα πίσω θα καταρρέουν .

25η Μαρτίου!  Μέρα περισυλλογής,  μέρα της ιστορίας μας, με τα μάτια στο παρον  και στο μέλλον . Και όταν  ένας λαός είναι αποφασισμένος να νικήσει , θα νικήσει . Και  όταν η μνήμη ενός λαού αδυνατεί, τότε έρχονται οι εθνικές καταστροφές.

 «Δίκαιο είναι, αλλά και αναγκαίο , να τιμούμε τη μνήμη όλων εκείνων που με την ανδρεία τους , μας παρέδωσαν ελεύθερη την πατρίδα μας» .

Τα αθάνατα αυτά λόγια του Περικλή, επαναλαμβάνουμε και εμείςσήμερα , στρέφοντας, ευγνώμονα , το βλέμμα μας προς όλους εκείνους, επώνυμους και ανώνυμους, που περήφανοι  αγωνίστηκαν για την ελευθερία του Έθνους μας και αναπαύονται κάτω από το ανάλαφρο και ματωμένο χώμα της Πατρίδος μας.

Σκιρτούν σήμερα  οι Ψυχές των Ηρώων του 21 από χαρά και αγαλλίασή , γιατί συντροφιά τους έχουν τις Ψυχές αντάξιων απογόνων . Χορεύουν οι ψυχές τους τον υπερκόσμιο χορό της αθανασίας και μαζί τους είναι και οι ψυχές των Μακεδονομάχων και των Ηρώων του 12 και 13 . Μαζί τους τραγουδούν κι οι αθάνατοι νεκροί της Αλβανικής εποποιίας . Και οι ψυχές όλων αυτών χειροκροτούν τα νέα Ελληνόπουλα που πιστά στον όρκο της φυλής, έδωσαν και αυτά το αίμα τους στους Αγώνες της ΕΟΚΑ και στην βάρβαρη και άτιμη εισβολή του Αττίλα .  Χαίρονται με το συναπάντημα τους με τις Ψυχές των σύγχρονων Ηρώων μας που έπεσαν εν καιρώ ειρήνης κατά την εκτέλεση του ιερού καθήκοντος  .

 Ευγνώμονες προς τους επώνυμους και ανώνυμους αγωνιστές της Εθνεγερσίας του 21 και προς τους αθάνατους νεκρούς του Έθνους ,ας σταθούμε όλοι σε στάση περισυλλογής, και συνειδητοποιώντας το νόημα και την σημασία της επετείου της εθνεγερσίας , ας βροντοφωνάξουμε σε όσους στρέφουν βέβηλο βλέμμα στην ιερή αυτή γη, ότι εδώ είναι Ελλάδα . H Ελλάδα του μύθου και της ιστορίας , των ηρώων και των θεών. Και ας αντιληφθούν φίλοι και εχθροί μας ότι οποιος γνωρίζει πως να ζει και πως να αποθνήσκει , παραμένει αήττητος , αναγεννάται συνεχώς εκ της τέφρας του και αυτό είναι θεϊκό προνόμιο της Ελληνικής Φυλής ανά τους αιώνες.

Δόξα και Τιμή στους Αθάνατους νεκρούς του Έθνους , «Ήρωες κι αν κοιμάστε, σας τραγουδά η δόξα μου, μακαρισμένοι να’στε ».

Ζήτω το Έθνος

Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821.

Ζήτω οι Ένοπλες Δυνάμεις

Σας ευχαριστώ