Είναι τραγικό σε μία χώρα που τα πάντα φθίνουν να υπάρχει η απαξίωση προς την ιστορία του τόπου. Ενός τόπου που είναι συνυφασμένος με τις κοινές προσπάθειες στρατού και κατοίκων της ανοικοδομήσεως και συντηρήσεως του στην πορεία του χρόνου.
Γράφει η Μαρία Γιαλαμά
Η αναιτιολόγητη, περίεργη έως ύποπτη η πρακτική του ΥΠΕΘΑ, προβληματίζει τους ακρίτες. Πρόκειται για την καταστροφή των κτιρίων των στρατοπέδων που κλείνουν. Εξαιρετικής στατικής αλλά και κατασκευαστικής δομής κτίρια, όπως αυτά του φυλακίου του ακριτικού Πενταλόφου,στο Τρίγωνο του Έβρου, λειτουργούντος μέχρι και το 1998,παραδίδονται στα αδηφάγα μηχανήματα κατεδαφίσεως. Η τοπική κοινωνία ζητάει βεβαίως τα κτίρια αυτά για να τα μετατρέψει σε κατασκηνώσεις ή χώρους φιλοξενίας αγροτουρισμού, οι αποφασίζοντες όμως θεωρούν ότι η κατεδάφιση είναι μονόδρομος. Οι πολλές προσπάθειες του προέδρου του κοινοτικού διαμερίσματος Πενταλόφου Χάρη Κεραμάρη, δυστυχώς έφθασαν σε ώτα διαχρονικώς κωφευόντων και τα υπέροχα κτίρια κατεδαφίζονται. Όσο για την επιτροπή ανασυγκροτήσεως του Έβρου, συνεχίζει τις ατέρμονες συζητήσεις με μηδενικό εν τη πράξει αποτέλεσμα. Είναι τραγικό σε μία χώρα που τα πάντα φθίνουν να υπάρχει η απαξίωση προς την ιστορία του τόπου. Ενός τόπου που είναι συνυφασμένος με τις κοινές προσπάθειες στρατού και κατοίκων της ανοικοδομήσεως και συντηρήσεως του στην πορεία του χρόνου. Ενός τόπου όπως ο ακριτικός Έβρος που κάποιοι εκ των ιθυνόντων γνωρίζουν μόνον από τον χάρτη, που πασχίζει να κρατήσει τον πληθυσμό του, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να παράξει ποιοτικά αγροτικά προϊόντα και να εξακολουθήσει να υπάρχει ,χρησιμοποιώντας όλα αυτά που του χάρισε η φύση και ο πλάστης, προς όφελος των κατοίκων του.
Μοναχικός ο διαρκής αγώνας των ακριτών
Οι ακρίτες, έχοντες βαθειά συναίσθηση της αποστολής τους, αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανό τον τόπο τους ,διατηρώντας παραλλήλως και το εθελοντικό πρόκριμα, της υπερασπίσεως της ακεραιότητος της Πατρίδος από κάθε είδος εισβολέα. Αυτό το σπουδαίο εθελοντικό διαρκές παρόν, κάποτε εκτιμάτο από τις κυβερνήσεις. Σήμερα, στην εποχή του «μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μην δίνετε», η εθελοντική προσφορά στην πατρίδα, εμποδίζεται ποικιλοτρόπως, από ανθρώπους που θεωρούν ότι η Πατρίδα τους οφείλει μόνον . Έχει λοιπόν κάθε δικαίωμα ο επενδυτής των ανεμογεννητριών ,Έλληνας ή αλλοδαπός, να καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον, δεν έχει όμως το δικαίωμα ο Έλληνας ακρίτας, να κρατήσει ακμαία ιστορικά κτίρια και να τους δώσει μία ευκαιρία να συνδράμουν στην σύγχρονη ζωή του τόπου. Δεν έχει το δικαίωμα να υψώσει σε υψηλό ιστό την Ελληνική σημαία στον Δίλοφο.
Ανύπαρκτος η συνεργασία μεταξύ των υπουργείων
Την ώρα που το υπουργείο Κοινωνικής συνοχής και Οικογενείας, λέει ότι μέσω των Κέντρων Κοινωνικής Πρόνοιας που έχει ανά την Ελλάδα, προσπαθεί να κοινωνικοποιήσει ή να επανεντάξει στο κοινωνικό γίγνεσθαι φιλοξενουμένους του, ή να αποϊδρυματοποιήσει πολλούς εξ αυτών,διαθέτοντας πόρους χωρίς να εξασφαλίζει το επαγγελματικό μέλλον των φιλοξενουμένων του, κατεδαφίζονται κτίρια και καταστρέφονται χώροι του Ελληνικού κράτους, που δυνητικά είναι κατάλληλοι να συνδράμουν στην σωστή κοινωνικοποίηση. Παραλλήλως με χειρωνακτική ενασχόληση, νέοι άνευ οικογενειακού περιβάλλοντος θα μπορούσαν να αποκτήσουν δεξιότητες και επαγγελματικό μέλλον. Το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Ορεστιάδος με τα τμήματα Γεωπονίας που διαθέτει θα μπορούσε να συνδράμει προς αυτήν την κατεύθυνση με τους διδάσκοντες και τους φοιτητές του. Εξασφαλίζοντας τις προϋποθέσεις μαζί με το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής, της ημιανεξαρτήτου διαβιώσεως για άτομα ΑΜΕΑ μερικώς αυτοεξυπηρετούμενα θα εδημιουργούντο μικροί δημιουργικοί παράδεισοι πραγματικής ζωής, παραγωγής αγροτικών προϊόντων και φυσικά εκπαιδεύσεως και πολιτισμού.
Συγχρόνως, συνυπάρχουσες μικρές δομές φιλοξενείας ατόμων της τρίτης και τετάρτης ηλικίας, χαμηλού κόστους παραμονής, θα μπορούσαν να κάνουν τους υπάρχοντες ανεκμετάλλευτους χώρους, πάρκα χαράς, δημιουργικότητος, αναπαύσεως και ποιότητος ζωής στην φύση.
Κάποιοι πρέπει να κατανοήσουν στην κυβέρνηση ότι η κατεδάφιση ιστορικών στρατιωτικών κτιρίων, μεταξύ των οποίων και ο μικρός ναός του προαναφερθέντος στρατοπέδου, σε μία ακριτική περιοχή, αναδεικνύει το κατεδαφισταίο της χώρας, αν όχι του Έθνους. Ας σταματήσουν λοιπόν τους πειραματισμούς με ανίδεους ανεπάγγελτους αρίστους και ας εμπιστευθούν απλούς ανθρώπους της εργασίας για την ανάδυση της χώρας από τον βάλτο που την έχουν οδηγήσει.
geopolitico.gr