Σιναΐτης Ιερομόναχος Αρχιμανδρίτης Αρσένιος
Μαύρη σελίδα στην μακραίωνη ιστορία της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Θεοβάδιστο όρος …ΦΕΥ!!
«…Καιρός του λαλείν»
Τους τελευταίους μήνες σύσσωμη η Αδελφότητα της Ι. Μονής Σινά έχει βρεθεί στο στόχαστρο βιαιότατης πολεμικής και λασπολογίας εκ μέρους του παυθέντος πλέον Ηγουμένου της κ. Δαμιανού και του μικρού πλην όμως επιδραστικού και με ισχυρές διασυνδέσεις περιβάλλοντός του.
Αφορμή η αντιδεοντολογική κατάθεση υπό του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας του εκτρωματικού νομοσχεδίου που αφορά την παρουσία της Μονής στην Ελλάδα, δίχως την παραμικρή ενημέρωση, πόσο δε μάλλον έγκριση της Ανώτατης Αρχής της Μονής που αποτελεί η Γενική Συνέλευση των Πατέρων.
Η αντίδραση της Αδελφότητας στην πραξικοπηματική αυτή ενέργεια του πρώην Ηγουμένου, καταπατώντας την απ’ αιώνων καταστατική λειτουργία της Μονής καθώς και η κανονική, δηλαδή καθ’ όλα νόμιμη παύση του εκ της Ηγουμενίας, προκάλεσε την οργή του κ. Δαμιανού όπου μέσω πλήρους «φιλαδελφείας και αγάπης» επιστολών, εξαπολύει ψεύδη, ύβρεις, απειλές, ποινές στους «πραξικοπηματίες, στασιαστές, πατροκτόνους» και άλλα ηχηρά.
Συγχρόνως πλήθος δημοσιευμάτων εκ μέρους των κοσμικών και εκκλησιαστικών μέσων ενημέρωσης, τα οποία άκριτα και επιπόλαια ακολούθησαν και ακολουθούν το αφήγημα του εμπειρότατου στην τέχνη της υποκρισίας, της παραπλάνησης και της διαστροφής κάθε αλήθειας κ. Δαμιανού αλλά και του στενού περιβάλλοντός του (υπό την πλήρη καθοδήγηση και έλεγχο του οποίου ενεργεί) – δίχως ποτέ, ακολουθώντας την στοιχειώδη δημοσιογραφική δεοντολογία, να προσεγγίσουν την Αδελφότητα ώστε να ακούσουν την δική της αλήθεια.
Ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους.
Το ίδιο ισχύει και για τις βαρύτατες ευθύνες της Ελληνικής Κυβέρνησης που πολύ θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι παραπλανήθηκε, πλην όμως τα γεγονότα αποδεικνύουν την τραγική ανεπάρκεια της.
Μπροστά σε αυτόν τον παρανοϊκό καταιγισμό εξαπάτησης και ψεύδους, η Αδελφότητα επέλεξε τον δρόμο της σιωπής, της απόλυτης νομοκανονικότητας – με βάση τους Ιερούς Κανόνες και τους Θεμελιώδεις Κανονισμούς της – και κυρίως της προσευχής.
Η χθεσινή όμως εισβολή στην Μονή έμμισθων μπράβων και η βίαιη εκδίωξη εκτός των τειχών 12 αδελφών, με μεθόδους υποκόσμου και Μαφίας δεν αφήνουν πλέον περιθώρια για σιωπή.
Μετά την λήξη Γενικής Συνελεύσεως της Αδελφότητας, προκειμένου να επικαιροποιήσει δύο άρθρα του νομίμου Κανονισμού της Μονής – και όχι του άκυρου «νέου αναθεωρηθέντος» Κανονισμού τον οποίον μόνος του, και εν αγνοία της Αδελφότητας, παρανόμως τροποποίησε ο κ. Δαμιανός και τον προσέθεσε ως παράρτημα στο ΦΕΚ του επίμαχου νομοσχεδίου – εισχώρησε στην Μονή ομάδα από 10 περίπου σωματώδεις Αιγυπτίους, με την καθοδήγηση του νέου Εφιάλτη, παυθέντος Γραμματέως π. Ακακίου, ο οποίος με κροταλική φωνή καλούσε τους Πατέρες να βγουν από τα κελιά τους διότι ήρθε ο Δεσπότης.
Ακολούθησαν σκηνές απείρου χριστιανικού κάλους με τους μπράβους να σπάνε πόρτες και παράθυρα ενός εμβληματικού μνημείου του Αιγυπτιακού κράτους και μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς, να χειροδικούν και να προπηλακίζουν πατέρες, να τους αφαιρούν τα κινητά, να τους παίρνουν χρήματα και άλλα αντικείμενα, με τον κ. Δαμιανό ως άλλος Νέρων και την συνείσακτή του κ. Κατερίνα Σπυροπούλου να παρακολουθούν ομού από το υπόστεγο του Δεσποτικού οικήματος υπομειδιώντες την άλωση της Μονής.
Αφού εξεδίωξαν εκτός των τειχών 12 πατέρες πλην των προσκειμένων στον κ. Δαμιανό, δηλαδή π. Πορφύριο, Ακάκιο, Εφραίμ, Ιουστίνο και Ιωάννη Μεταξά, σφράγισαν την Μονή, και με την έμμισθη φρουρά εντός, ο κ. Δαμιανός συγκάλεσε παρανόμως Γενική Συνέλευση, παρουσία … 5 Μοναχών, και εξέλεξαν μάλιστα ….Ιερά Σύναξη.
Οι εκδιωχθέντες πατέρες διανυκτέρευσαν άστεγοι στο ύπαιθρο στα πλαίσια της πατρικής αγάπης του πρώην Ηγουμένου τους.
Συνοψίζοντας:
Κάθε τόπος έχει τις πληγές του. Στο Σινά τα τελευταία 50 χρόνια η πληγή φέρει το όνομα Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός. Καταπατώντας την διοικητική δομή και λειτουργία 15 αιώνων της Μονής, εγκαθίδρυσε μέσω του διαίρει και βασίλευε, ένα απολυταρχικό, προσωποπαγές καθεστώς, διοικώντας τυχοδιωκτικά και ανεύθυνα, εγκαταλείποντας την Μονή νομικά ανυπόστατη και ανυπεράσπιστη έναντι του Αιγυπτιακού κράτους.
Η ιστορία θα τον εγκαλέσει και θα τον καταγράψει ως τον μοιραίο ολετήρα της ιστορικότερης ορθόδοξης χριστιανικής Μονής του κόσμου.