Προκαλεῖ ἡ ἐπίσημος σελὶς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἰταλίας εἰς τὸ facebook μὲ τὴν ἀνάρτησίν της, διότι ἀποδεικνύει πόσον πολὺ ἔχουν προχωρήσει αἱ ἑνωτικαὶ διαδικασίαι μεταξὺ τῶν ἐκκλησιῶν. Αἱ Ἐκκλησίαι τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀλλὰ καὶ αἱ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι συμμετεῖχον εἰς τὸ Συμπόσιον τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ὑπέγραψαν τὴν ἐπαίσχυντον Συμφωνίαν, σκανδαλίζουν μὲ τὴν ἀπαράδεκτον στάσιν των, διότι προδίδουν τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Ἡ δήλωσις τοῦ παπικοῦ καρδιναλίου: «Δὲν πρόκειται γιὰ ἕνα κανονισμὸ συγκατοίκησης, ἀλλὰ γιὰ τὴν πλήρη κοινωνία: μόνο αὐτὴ εἶναι ἑνότητα» θὰ πρέπη νὰ ξυπνήση τὰς ὑπνωτούσας συνειδήσεις τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τί ἄλλο πρέπει νὰ ἴδουν, διὰ νὰ ἀντιδράσουν;
Δημοσιεύομεν μέρος τῆς ἀναρτήσεως:
«Ὑπεγράφη στὶς 23 Ἰανουαρίου 2026, στὸν καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Μπάρι, μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ πρώτου Συμποσίου τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, τὸ πρῶτο Οἰκουμενικὸ Σύμφωνο μεταξὺ τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν στὴν Ἰταλία. Τὸ κείμενο, μὲ τίτλο «Σύμφωνο γιὰ μία κοινὴ πορεία μαρτυρίας», ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕξι ἄρθρα καὶ ἀντιπροσωπεύει ἕνα θεμελιώδη σταθμὸ γιὰ τὴν ἀποκαλούμενη «ἰταλικὴ ὁδὸ διαλόγου».
Μεταξὺ τῶν ὑπογραφόντων συγκαταλέγονται:
1. Ὁ καρδινάλιος Ματτέο Μαρία Τσούππι, ἀρχιεπίσκοπος τῆς Μπολόνια καὶ πρόεδρος τῆς Ἰταλικῆς Ἐπισκοπικῆς Συνόδου (CEI), 2. Ὁ Μητροπολίτης Πολύκαρπος γιὰ τὴ Σεβασμία Ὀρθόδοξη Ἀρχιεπισκοπὴ Ἰταλίας (Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως), 3. Ὁ Μητροπολίτης Σιλουανὸς γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ρουμανικὴ Ἐπισκοπή, 4. Ὁ Ντανιέλε Γκαρρόνε, πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Εὐαγγελικῶν Ἐκκλησιῶν στὴν Ἰταλία, 5. Ἐκπρόσωποι τῆς Εὐαγγελικῆς Λουθηρανικῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ὀρθόδοξης Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας, τῆς Βαλδεσιανῆς Ἐκκλησίας, τῆς Εὐαγγελικῆς Βαπτιστικῆς Χριστιανικῆς Ἕνωσης, καθὼς καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας στὴν Ἰταλία. Συνολικά: 18 ὑπογραφές, οἱ ὁποῖες μαρτυροῦν εὐρεῖα οἰκουμενικὴ συμμετοχή.
Οἱ Ἐκκλησίες ποὺ ὑπέγραψαν ὑπογραμμίζουν ὅτι ἡ σημασία τοῦ Συμφώνου δὲν ἔγκειται σὲ μία ἁπλὴ τυπικὴ πράξη, ἀλλὰ ἀναδύεται ἀπὸ μία κοινή, ὥριμη καὶ βαθιὰ πορεία, ποὺ ἔχει τραφεῖ ἀπὸ τὴ συνάντηση, τὸν διάλογο καὶ τὴ διάκριση, τόσο σὲ ἐθνικὸ ὅσο καὶ σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο.
ΤΑ ΕΞΙ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ
1. Ἑνότητα καὶ συμφιλίωση. Οἱ διαιρέσεις μεταξὺ τῶν Ἐκκλησιῶν ἀναγνωρίζονται ὡς πληγὲς στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ σημεῖα τῆς ἁμαρτίας. Γίνεται ἐπίκληση τῆς χάριτος γιὰ συγχώρηση καὶ ἀμοιβαία συμφιλίωση. 2. Ἐπιλογὴ τοῦ διαλόγου ἀκόμη καὶ στὶς συγκρούσεις. Ὁ διάλογος ἀποτελεῖ ὁδὸ ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθεῖται μὲ σταθερότητα, ἀκόμη καὶ μπροστὰ σὲ διαφωνίες ἢ πιέσεις ποὺ ἐνδέχεται νὰ προκαλέσουν ρήξεις. 3. Κοινὲς δράσεις γιὰ δικαιοσύνη καὶ ἀλληλεγγύη. 4. Ἑνιαία καὶ δημόσια μαρτυρία. 5. Σταθερὸς ἀδελφικὸς διάλογος. Προβλέπονται τακτικὲς συναντήσεις προσευχῆς, διάκρισης καὶ συγκεκριμένης συνεργασίας. Κάθε Ἐκκλησία θὰ προωθήσει πρωτοβουλίες γιὰ τὴν ἀμοιβαία γνωριμία καὶ ἐκτίμηση μεταξὺ τῶν πιστῶν τῶν διαφόρων ὁμολογιῶν. 6. Τελικὴ ἐπίκληση. Τὸ Σύμφωνο παραδίδεται στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ τὸ εὐλογήσει καὶ νὰ τὸ καταστήσει καρποφόρο. Ἐπικαλεῖται τὸ Ἅγιο Πνεῦμα γιὰ τὴν ἀνακαίνιση τῶν καρδιῶν καὶ τὴν πορεία πρὸς τὴν πλήρη ἑνότητα. Στὴν παρέμβασή του, ὁ καρδινάλιος Τζούππι ὑπογράμμισε: «Δὲν πρόκειται γιὰ ἕνα κανονισμὸ συγκατοίκησης, ἀλλὰ γιὰ τὴν πλήρη κοινωνία: μόνο αὐτὴ εἶναι ἑνότητα».
Ἐπεσήμανε ἐπίσης ὅτι μία σοβαρὴ οἰκουμενικὴ πορεία μπορεῖ νὰ καταστεῖ ζύμη κοινωνικῆς συνοχῆς καὶ εἰρήνης.
Τὸ Σύμφωνο αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει ἕνα ἱστορικὸ γεγονὸς ἄνευ προηγουμένου καὶ θέτει τὰ θεμέλια γιὰ ἕνα μέλλον συνεργασίας, σεβασμοῦ καὶ κοινῆς χριστιανικῆς μαρτυρίας στὸ πλαίσιο τῆς σύγχρονης ἰταλικῆς κοινωνίας».