Η ιστορία το έχει αποδείξει πως όταν υπάρχει ενότητα όλα κατορθώνονται, όλα ξεπερνιούνται. Όταν υπάρχει ενότητα, μπορείς να πετύχεις πράγματα που μόνος σου θα φαίνονταν αδύνατα. Η ενότητα φέρνει δύναμη διότι οι πολλοί μαζί έχουν μεγαλύτερη ισχύ από έναν μόνον. Φέρνει στήριξη που σημαίνει ότι στις δυσκολίες δεν είσαι μόνος. Φέρνει σοφία όπου ενώνονται ιδέες, εμπειρίες και λύσεις. Με απλά λόγια η ενότητα μετατρέπει το «εγώ» σε «εμείς» και το «εμείς» μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Με την συμφιλίωσή μας και την ενότητά μας, γύρω από την οργάνωση «ΟΜΟΝΟΙΑ» μπορέσαμε, τις πρώτες δεκαετίες της μεταπολίτευσης στην Αλβανία, να πετύχουμε πολλές νίκες. Ας θυμηθούμε την εκλογή πέντε βουλευτών στις πρώτες ελεύθερες εκλογές που έγιναν στην Αλβανία το Μάρτιο του 1991. Την δεύτερη μεγάλη νίκη τον Ιούλιο του 1992, στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπου ο μακαριστός Σεβαστιανός την αποκάλεσε όχι «νίκη», αλλά «δημοψήφισμα». Ας θυμηθούμε τα δύο μεγάλα συλλαλητήρια του Νοέμβρη του 1991 στους Αγίους Σαράντα, με την συμμετοχή χιλιάδων κατοίκων από την πόλη και τα περίχωρα, για το άνοιγμα ελληνικών σχολείων στην πόλη των Αγίων Σαράντα, Δελβίνου, Αργυροκάστρου και στα χωριά με μεικτό πληθυσμό. Το κατορθώσαμε. Ας θυμηθούμε το τρίτο μεγάλο συλλαλητήριο την 23η Φεβρουαρίου 1992 για τον αποκλεισμό της Ομόνοιας ως εκλογικό υποκείμενο. Και σε όλα αυτά βγήκαμε νικητές. Και βγήκαμε νικητές διότι υπήρχε συνεννόηση, συμφιλίωση, κατανόηση, αδελφοσύνη, και κυρίως ενότητα γύρω από τον μοναδικό μας φορέα, την ΟΜΟΝΟΙΑ.
Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Η διχόνοια που φέρνει το μίσος και την απομόνωση. Φέρνει την διαίρεση Αυτό δεν μεταχειρίστηκαν οι μεγάλες αυτοκρατορίες για να κυβερνήσουν; Το «διαίρει και βασίλευε»; Αυτό δεν προσπαθούν να σπείρουν στους κόλπους των Βορειοηπειρωτών οι εκάστοτε αλβανικές κυβερνήσεις; Ν’ αποδυναμώσουν την «ΟΜΟΝΟΙΑ» και να εισχωρήσουν στα αλβανικά κόμματα. Να μπάσουν στα μέλη της την απέχθεια με το: «τι μας έκανε η Ομόνοια»; Το κατόρθωσαν. Οι δικοί μας εισχώρησαν στα αλβανικά κόμματα. Η Ομόνοια υπέστη την μεγαλύτερή της ύφεση. Εφέτος, που είχε και την ιωβηλαία γιορτή της, τα 35χρονα της ίδρυσής της, δεν διοργάνωσε ούτε την καθιερωμένη γιορτή, που γίνεται κάθε χρόνο. Μένουμε απαθείς ακόμα και σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την εθνική μας υπόσταση, μάλιστα φωτογραφιζόμαστε και με τους πιο ανθέλληνες εθνικιστές που ο μοναδικός τους σκοπός είναι η διάλυση της Ομόνοιας, η αφομοίωση και η αλλοίωση της Ε.Ε. Μειονότητας και καθετί που σχετίζεσαι με την ελληνικότητα του χώρου μας.
Σύλλογοι και Αδελφότητες, όπου κι αν βρίσκονται να μην μείνουν απαθείς. Ο χώρος μας έχει ανάγκη από ένα νέο ταρακούνημα, μια νέα πνοή.
Βαγγέλης Παπαχρήστος