Ἀξιότιμοι κύριοι,
Σεβασμιώτατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας,
Στὴ σύγχρονη ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία παρατηρεῖται ἔντονη ἀξιακὴ σύγχυση καὶ πνευματικὸς ἀποπροσανατολισμός, καθίσταται ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη οὐσιαστικῆς ἐνίσχυσης καὶ ἀνάπτυξης τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ἐφήβων. Ἡ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἕνα γνωστικὸ ἀντικείμενο τοῦ σχολικοῦ προγράμματος, ἀλλὰ βασικὸ πυλώνα διαμόρφωσης ἤθους, ὑπευθυνότητας καὶ πνευματικῆς καλλιέργειας.
Παρὰ ταῦτα, διαπιστώνεται μὲ ἀνησυχία ὅτι σὲ πολλὲς σχολικὲς μονάδες παραμένουν κενὰ θεολόγων, τὰ ὁποῖα εἴτε δὲν δηλώνονται ἐγκαίρως εἴτε δὲν καλύπτονται ἐπαρκῶς. Παράλληλα, παρατηρεῖται τὸ φαινόμενο κάλυψης τῶν κενῶν αὐτῶν ἀπὸ ἄλλες εἰδικότητες χωρὶς ἐξειδικευμένη θεολογικὴ καὶ θρησκειολογικὴ κατάρτιση, γεγονὸς ποὺ ἐγείρει σοβαρὰ ἐρωτήματα ὡς πρὸς τὴν ἐπιστημονικὴ πληρότητα καὶ τὴν ποιότητα τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.
Ἐπιπροσθέτως, ἡ περιορισμένη ἢ ἀποδυναμωμένη παρουσία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο στερεῖ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τὴ δυνατότητα ἔγκαιρης ἐπαφῆς μὲ τὶς βασικὲς ἀρχὲς τῆς Ὀρθόδοξης παράδοσης, τῆς χριστιανικῆς ἠθικῆς καὶ τῆς καλλιέργειας σεβασμοῦ πρὸς τὸν συνάνθρωπο. Ἡ πρώιμη πνευματικὴ ἀγωγὴ ἀποτελεῖ θεμέλιο γιὰ τὴν ὁλόπλευρη ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας τοῦ παιδιοῦ.
Ἰδιαίτερη σημασία ἔχει τὸ μάθημα τῆς Ἠθικῆς, καθὼς τὸ περιεχόμενό του περιλαμβάνει σαφεῖς ἀναφορὲς σὲ θρησκεύματα, θρησκευτικὲς παραδόσεις καὶ στὴν ἀνθρωπολογικὴ θεμελίωση τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνδέονται ἄμεσα καὶ ὀργανικὰ μὲ τὸ ἐπιστημονικὸ πεδίο τῆς Θεολογίας. Ἡ διδασκαλία ἑνὸς τέτοιου σύνθετου ἀντικειμένου ἀπαιτεῖ σφαιρικὴ γνώση τόσο τῆς φιλοσοφικῆς ὅσο καὶ τῆς θεολογικῆς διάστασης τῆς ἠθικῆς. Οἱ θεολόγοι, κατὰ τὴν πανεπιστημιακή τους ἐκπαίδευση, ἐξετάζονται συστηματικὰ σὲ Φιλοσοφία, Ἠθική, Θρησκειολογία καὶ Θεολογία, ἀποκτώντας ὁλοκληρωμένη ἐπιστημονικὴ ἐπάρκεια καὶ διεπιστημονικὴ κατάρτιση. Ἡ ἀνάθεση τοῦ μαθήματος σὲ εἰδικότητες ποὺ δὲν διαθέτουν συγκροτημένη θεολογικὴ καὶ θρησκειολογικὴ ἐκπαίδευση ἐνέχει τὸν κίνδυνο ἀποσπασματικῆς ἢ ἐλλιποῦς προσέγγισης τῶν σχετικῶν θεματικῶν. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, θεωροῦμε ἐπιβεβλημένη τὴ θεσμικὴ κατοχύρωση τῆς ἀνάθεσης τοῦ μαθήματος τῆς Ἠθικῆς κατὰ προτεραιότητα στοὺς θεολόγους, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐπιστημονικῆς συνάφειας καὶ μὲ γνώμονα τὴ διασφάλιση τῆς ποιότητας τῆς παρεχόμενης ἐκπαίδευσης.
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ζητοῦμε:
Τὴν πλήρη καὶ διαφανῆ καταγραφὴ ὅλων τῶν κενῶν θεολόγων.
Τὴν ἄμεση καὶ ὁριστικὴ κάλυψη τῶν ἐν λόγῳ κενῶν.
Τὴ διασφάλιση ὅτι τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν θὰ διδάσκεται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ θεολόγους.
Τὴ θεσμικὴ ἀναθεώρηση τῶν ἀναθέσεων, ὥστε τὸ μάθημα τῆς Ἠθικῆς νὰ ἀνατίθεται κατὰ προτεραιότητα στοὺς θεολόγους.
Τὴν οὐσιαστικὴ ἐνίσχυση τῆς παρουσίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο.
Πιστεύουμε ὅτι ἡ Πολιτεία καὶ ἡ Ἐκκλησία ὀφείλουν νὰ διαφυλάξουν τὸν θεμελιώδη ρόλο τῆς θρησκευτικῆς καὶ ἠθικῆς ἀγωγῆς στὴ διαμόρφωση τῆς νέας γενιᾶς, διασφαλίζοντας τὴν ἐπιστημονικὴ ἀρτιότητα καὶ τὴν παιδαγωγικὴ ποιότητα τῆς παρεχόμενης ἐκπαίδευσης.
Μὲ τιμή,
Ὁμάδα Θεολόγων
Ἀκολουθοῦν ὑπογραφές