«Ἡ Εὐρώπη εἶναι αἵρεση, ποὺ πολεμᾶ ἐνάντια στὸν Θεό»
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,» (Τίτ. γ΄, 10) (: Αἱρετικὸν ἄνθρωπον, ποὺ ἐπιμένει νὰ δημιουργῇ σκάνδαλα καὶ διαιρέσεις εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, μολονότι τὸν συνεβούλευσες διὰ πρώτην καὶ δευτέραν φοράν, παράτησέ τον καὶ ἀπόφευγέ τον).
- Τί εἶναι αἵρεση;
Αἵρεση εἶναι χωρισμὸς ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
Λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος:
«Ὅταν στὸν Χριστὸ εἶπαν οἱ δαίμονες, “σὲ γνωρίζουμε ποιὸς εἶσαι”, τοὺς ἐπετίμησε μὲ πολλὴ αὐστηρότητα (Μᾶρκ. 1, 24, Λουκᾶ 4, 34), γιὰ νὰ μᾶς διδάξη ὅτι, σὲ τίποτα νὰ μὴ ὑπακοῦμε στοὺς δαίμονες, οὔτε κι ἂν μᾶς λένε κάτι σωστό. Γνωρίζοντας λοιπὸν αὐτά, καθόλου νὰ μὴ ὑπακοῦμε στὸν δαίμονα, ἀλλὰ κι ἂν λέη κάτι ἀληθινό, νὰ τὸν ἀποφεύγουμε καὶ νὰ τὸν ἀποστρεφώμαστε. Γιατί τὰ ὀρθὰ καὶ σωτήρια δόγματα μπορεῖ νὰ τὰ μὰθη κανεὶς μὲ ἀκρίβεια ὄχι ἀπ’ τοὺς δαίμονες, ἀλλὰ ἀπ’ τὴ Θεία Γραφή.
- Αἵρεση εἶναι ὁ ἐχθρὸς καὶ ἡ παραχάραξη τῆς Ὀρθοδοξίας μας. Ποιοὶ κρύβονται τὰ τελευταῖα χρόνια πίσω ἀπὸ τὶς αἱρέσεις; Κυρίως ἡ μασονία. Ὁ μακαριστὸς π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος στὸ βιβλίο του «Τὰ πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιὼν» κεφ. Ε΄ ἀποκαλύπτει τὰ σχέδιά τους:
«Θὰ δημιουργῶμεν καὶ θὰ πολλαπλασιάζωμεν τὰς Μασονικὰς Στοὰς εἰς πᾶσαν χώραν τῆς οἰκουμένης. Θὰ προσελκύωμεν ἐν αὐταῖς ὅλους ἐκείνους, οἵτινες εἶναι ἤ δύνανται νὰ γίνωσι ὑπέροχοι πράκτορές μας. Αἱ Στοαὶ αὐταὶ θὰ ἀποτελῶσι τὸ κυριώτερον γραφεῖον πληροφοριῶν μας καὶ τὸ ἔχον τὴν μεγαλυτέραν ἐπιρροὴν μέσον μας. Θὰ συγκεντρώσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς Στοὰς εἰς μίαν διοίκησιν ἀπὸ τοὺς σοφούς μας. Αἱ Στοαὶ θὰ ἔχουν τὸν ἀντιπρόσωπόν των, ὄπισθεν τοῦ ὁποίου θὰ κρύβεται ἡ διοίκησις περὶ ἧς ὁμιλοῦμεν καὶ παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων θὰ δίδωνται αἱ διαταγαὶ καὶ τὰ συνθήματα».
- Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς στὸ βιβλίο του «Μέσα ἀπὸ τὸ παράθυρο τῆς φυλακῆς» γιὰ τὴν ἀντιχριστιανικὴ σύγχρονη Εὐρώπη:
«Ἡ Εὐρώπη εἶναι αἵρεση ποὺ πολεμᾶ ἐνάντια στὸν Θεό! Καὶ ἡ μασονία μέγιστος ἐχθρός τῆς Ὀρθοδοξίας.
Στὴ Δύση ὅλα κατάντησαν ἐρώτημα καὶ ὅλα τέθηκαν σὲ ἀμφισβήτηση: ὁ Θεός, ἡ ψυχή, ἡ ἠθική, ὁ γάμος, ἡ οἰκογένεια, ἡ κοινωνία, τὸ κράτος, αὐτὸς ὁ κόσμος μὰ καὶ ὁ ἄλλος κόσμος! Ὅλες οἱ λάμπες στὴν πλατεῖα ἔσβησαν… Τί φοβερὸ σκοτάδι!
Ἀδελφοί μου, δὲν τὸ βλέπετε ὅλοι; Δὲν αἰσθανόσαστε τὸ σκοτάδι καὶ τὸ ἔγκλημα τῆς ἀντιχριστιανικῆς Εὐρώπης; Τί λοιπὸν ἐπιθυμεῖτε; Νὰ εἶστε μὲ τὸ μέρος τῆς Εὐρώπης ἢ μὲ τὸ μέρος τοῦ Χριστοῦ; Ἐπιθυμεῖτε νὰ εἶστε μὲ τὸ θάνατο ἢ μὲ τὴ ζωή; Ἀναρωτιέστε; Ἀποφασίστε. Ἤ θάνατος ἢ ζωή!
Αὐτὴ τὴν ἐρώτηση ἔθεσε ὁ Μωϋσῆς στὸν λαό του! (Δευτ. 30: 15 -20) Ἐμεῖς τὴν θέτουμε σὲ σᾶς! Καλὸ εἶναι νὰ θυμώσαστε πὼς ἡ Εὐρώπη εἶναι ὁ θάνατος καὶ ὁ Χριστὸς ἡ ζωή! Ἐπιλέξτε τὴν ζωή, γιὰ νὰ ζήσετε καὶ γιὰ νὰ κερδίσετε τὴν Αἰώνια Βασιλεία! Ἀμήν!».
Ὅταν ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ἦταν κλεισμένος στὸ φρικτὸ ναζιστικὸ στρατόπεδο Νταχάου, ἐξ αἰτίας τῆς ποιμαντικῆς δράσης του, ἔγραψε τὰ ἑξῆς προφητικὰ καὶ ἀποκαλυπτικὰ γιὰ τὴν σύγχρονη Εὐρώπη, τῆς ὁποίας κάνει μία καταπληκτικὴ πνευματικὴ ἀκτινογραφία, μὲ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ φώτιζε τὸν νοῦ του.
Τὰ λόγια του αὐτὰ εἶναι καὶ σήμερα ἐπίκαιρα, ὅσο ποτὲ ἄλλοτε: «Ὁ Χριστὸς ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, ὅπως κάποτε ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴν χώρα τῶν Γαδαρηνῶν, ἐπειδὴ τὸ ζήτησαν οἱ Γαδαρηνοί. Ὅμως μόλις ἀπομακρύνθηκε, ἦλθε ὁ πόλεμος, ἡ πτώχεια, ἡ φρίκη, ἡ καταστροφή. Ξανὰ γύρισε στὴν Εὐρώπη ὁ προχριστιανικὸς βαρβαρισμὸς τῶν Ἀβάρων, τῶν Οὔννων, τῶν Λογγοβάρδων, ἀλλὰ σὲ μέγιστη φρίκη. Τὸν Σταυρό Του καὶ τὴν εὐλογία Του πῆρε ὁ Χριστὸς καὶ ἀπομακρύνθηκε. Ἔμεινε τὸ σκοτάδι καὶ ἡ βρωμιά. Ἐσεῖς τώρα ἀποφασίστε μὲ ποιὸν θὰ πᾶτε. Μὲ τὴν σκοτεινὴ καὶ βρώμικη Εὐρώπη ἢ μὲ τὸν Χριστό;
– Τί εἶναι ἡ Εὐρώπη; Αἵρεση; Εἶναι αἵρεση. Ἀρχικὰ ἦταν παπικὴ αἵρεση, στὴ συνέχεια λουθηρανικὴ αἵρεση καὶ μετὰ καλβινικὴ αἳρεση… Τὸ τέλος αὐτῶν τῶν αἱρέσεων εἶναι ὁ ἀθεϊσμός, δηλαδὴ οἱ Εὐρωπαῖοι ἄθεοι ποὺ δὲν ὑπῆρχαν ποτὲ μέχρι τώρα στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας. Δηλαδὴ ὁ πρῶτος γιὸς εἶναι αἱρετικὸς καὶ ὁ δεύτερος γιὸς εἶναι ἄθεος. Πῶς μπορεῖ μία τέτοια πόλη νὰ ἐπιβιώση; Πῶς βρέθηκαν ἀνάμεσα στοὺς ἀνόητους καὶ οἱ Σέρβοι (ἀλλὰ καὶ οἱ Ἕλληνες); Εἶναι μία ἐρώτηση στὴν ὁποία εἶναι δύσκολο νὰ βροῦμε ἀπάντηση.
Στενοχωριέμαι γιὰ τὴν Εὐρώπη, γιατί θὰ καταστραφῆ ὅπως ἡ Καπερναούμ. Οἱ περήφανοι πύργοι της θὰ γκρεμιστοῦν, θὰ καταστραφοῦν καὶ οἱ λεωφόροι της θὰ μετατραποῦν σὲ τόπους ποὺ θὰ φυτρώσουν θάμνοι μὲ ἀγκάθια, ὅπου θὰ κάνουν τὴ φωλιὰ τους τὰ φίδια. Στὸν τόπο ποὺ τώρα ἀκούγονται φωνὲς ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, θὰ ἀκούγωνται κραυγὲς ἀπὸ κουκουβάγιες καὶ οὐρλιακτὰ ἀπὸ τσακάλια.
Τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ Εὐρώπη νόμισε γιὰ τὸν ἑαυτό της πὼς ἐκπολιτίστηκε, τότε ἦταν καὶ ποὺ ἀγρίεψε. Τὴ στιγμὴ ποὺ νόμισε πὼς τὰ ἤξερε ὅλα, τότε ἦταν καὶ ποὺ παραφρόνησε. Τὴν στιγμὴ ποὺ νόμισε πὼς ἀπέκτησε μεγάλη δύναμη, τότε ἦταν καὶ ποὺ ἔχασε ὅλη της τὴ δύναμη.
Ἡ μασονία εἶναι ὁ μέγιστος ἐχθρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας ἐσωτερικὸς καὶ ἐξωτερικὸς καὶ μπροστά μας βρίσκεται μέγας ἀγώνας ἐναντίον της, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναλάβουμε χωρὶς φόβο ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ!
Διαβάσατε τὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη καὶ σᾶς κυρίευσε φόβος καὶ σᾶς φαίνεται ὅτι ἐκεῖνες οἱ φοβερὲς περιγραφὲς ἀναφέρονται ἀκριβῶς στὴν ἐποχή μας, καὶ κάποιος σᾶς ἑρμήνευσε ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ φοβεροὶ δράκοι καὶ τὰ θηρία ἤδη ἦλθαν στὸν κόσμο:
Καὶ ὁ κόκκινος δράκος (Ἀπ. 12, 3) ὡς «σοσιαλισμὸς» καὶ τὸ μαῦρο δεκατοκέρατο θηρίο (Ἀπ. 13, 1) ὡς «μασονισμὸς» καὶ τὸ δικέρατο θηρίο (Ἀπ. 13, 11) ὡς «αἵρεση!». Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ τέρατα στὸν πόλεμο ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ! Ἀκριβῶς ἔτσι εἶναι, ἀδέλφια μου!
Στὴν ἐποχή μας ἡ κόλαση ἔχει ξεσηκώσει ὅλες τὶς στρατιές της ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ καὶ οἱ πραγματικοὶ Χριστιανοὶ πρέπει ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ νὰ κοιτοῦν μπροστά τους μὲ δυνατὴ Πίστη καὶ ἐμπιστοσύνη στὸν Μοναδικὸ Ἀνίκητο! Τὸ τέλος αὐτῶν τῶν αἱρέσεων εἶναι ὁ ἀθεϊσμός!
Αἰῶνες μετὰ ἐκεῖνοι ποὺ σταύρωσαν τὸν Μεσσία, τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, μετέτρεψαν τὴν Εὐρώπη σὲ τόπο ποὺ πολεμᾶ ἐνάντια στὸν Θεό!Ἡ Ὀρθοδοξία ἀντιπροσωπεύει τὴν πληρότητα τῆς Πίστεως! Τὰ πάντα γιὰ τὴν ψυχή, τὴν ψυχὴ γιὰ τίποτα στὸν κόσμο!
Ὁ Τριαδικὸς Θεὸς Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Τρία Πρόσωπα ἀχωρίστως καὶ Αἰωνίως ἑνωμένα, εἶναι ἡ Ἀτελεύτητος Δύναμη, Σοφία καὶ Ἀγαθότητα!».