7ον
22. Οἱ λογισμοὶ εἰς τὴν προσευχὴν
Εἶπε κάποιος στὸν Ἅγιο Παΐσιο ὅτι προσπαθεῖ μὲ τὴ χλιαρὴ πίστη ποὺ ἔχει, νὰ συγκεντρώσει τὸ νοῦ του στὴν καρδιά του καὶ νὰ προσευχηθεῖ γιὰ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ δὲν τὸ πετυχαίνει. Ὁ Ἅγιος τοῦ ἐξήγησε: «Αὐτὴ εἶναι ἐξωτερικὴ προσπάθεια. Ὅταν τὸν πόνο τοῦ ἄλλου τὸν κάνεις δικό σου πόνο, δὲν χρειάζεται νὰ μάσεις τὸ λογισμό σου. Θὰ πονέσει ἡ καρδιά σου καὶ ἡ προσευχή σου θὰ εἶναι καρδιακή. Ἡ προσευχή σου γιὰ τὸν ἄρρωστο θὰ βοηθήσει μόνο ὅταν ἐκεῖνος πρόκειται νὰ γίνει καλύτερος».
* * *
23. Ἔρημος καὶ κόσμος
Μερικοὶ μοναχοὶ μιλοῦν εὔκολα γιὰ τὴν ἔρημο, ὅπου μπορεῖ κάποιος νὰ ἀγωνιστεῖ καὶ νὰ ἀποκτήσει ἀρετές, ἐνῶ στὸν κόσμο τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα, γιατί ὑπάρχουν πολλὲς μέριμνες καὶ πολλοὶ θόρυβοι. Ὡστόσο ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἀναφέρει ἕνα πειρασμό, ποὺ ἀνατρέπει τὴν παραπάνω θεωρία: «Ὅταν ἔχουμε ἡσυχία, ὑπάρχει μιὰ ἔρημος. Δὲν εἶναι ὁ τόπος ἡ ἔρημος. Ἐγὼ στὴν ἔρημο πρέπει νὰ ἐρημωθῶ ἀπὸ τὰ πάθη μου. Ὅταν προσαρμόζω τὴν ἔρημο μὲ τὸν ἑαυτό μου, δὲν ζῶ στὴν ἔρημο. Πρέπει ἐγὼ νὰ προσαρμόζομαι μὲ τὴν ἔρημο. Καὶ στὸν κόσμο μπορεῖ κανεὶς νὰ πετύχει πολλὰ πράγματα, ἀρκεῖ νὰ προσπαθήσει καὶ νὰ δεῖ ἀπὸ τὶ βλάπτεται. Ἄν ἔχει π.χ. μιὰ βρύση ποὺ τρέχει γούρ, γούρ, γούρ, συνέχεια ἤ ἔχει ἕνα ξυπνητήρι καὶ κάνει τάγκα, τάγκα, τάγκα, θὰ τὰ ἀλλάξει. Μπορεῖ νὰ πετύχει πολλά».
24. Ἐσωτερικὴ ἡσυχία
Ὑπάρχουν προϋποθέσεις προκειμένου νὰ ἀξιοποιηθεῖ ἡ ἐξωτερικὴ ἡσυχία καὶ νὰ ὑπάρξουν πνευματικὰ ἀποτελέσματα. Δίχως ἄσκηση δὲν ὑπάρχει περίπτωση νὰ ἐνισχυθεῖ κανεὶς καὶ νὰ προοδεύσει κατὰ Θεόν. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος λέει “ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ ἡσυχία εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ τὴν πνευματικὴ λεπτὴ ἐργασία, διότι ὅσο ἀπομακρύνεται κανεὶς ἀπὸ τὸν κόσμο, τόσο περισσότερο ἀπομακρύνεται καὶ ὁ κόσμος ἀπὸ μέσα του, καὶ φυγαδεύονται τότε καὶ οἱ κοσμικοὶ λογισμοὶ καὶ ἐξαγνίζεται πιὰ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου καὶ γίνεται ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ».
Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης