Ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος δημοσιεύει δύο σημαντικά κείμενα:
α) Τό Διαβιβαστικό τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου Γρηγορίου πρός τήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τό ὁποῖο περιλαμβάνει δύο ἔγγραφα μέ ἡμερομηνία 29 Ἰανουαρίου 2026 τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Πιστῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου, μέ τά ὁποῖα ὑποβάλλει ἡ Συντονιστική Ἐπιτροπή τήν παρακλητική ἐντολή πρός τήν Δ.Ι.Σ., ὅπως ἐξετάση θεολογικῶς δύο Ἐγκυκλίους τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου, καί ἀκολουθοῦν καταγγελτικές ἀναφορές τοῦ Μητροπολίτου γιά τά ἔγγραφα αὐτά.
β) Το Ἀπολογητικό Σημείωμα τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στίς καταγγελτικές αὐτές ἀναφορές τοῦ Μητροπολίτου
Νά σημειωθῆ ὅτι ὁ Μητροπολίτης Γρηγόριος χρησιμοποιεῖ στό κείμενό του ἀνοίκειους χαρακτηρισμούς, ἀναφερόμενος στούς Πιστούς τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς, στὸ κατὰ τὰ ἄλλα ποίμνιό του, ἀφοῦ μέ αὐτούς τούς χαρακτηρισμούς θίγεται πρωτίστως ἡ ἀλήθεια καί δευτερευόντως ἡ ὑπόληψη τῶν πιστῶν χριστιανῶν τῆς Μητροπόλεως Περιστερίου. Χαρακτηρισμοί ὅπως: “Αυτοί ενεργούν παντελώς αντιεκκλησιαστικά, αντικανονικά, φατριαστικά και αντιθεολογικά”, εἶναι “ζηλωτές”, μάλιστα δὲν διστάζει νὰ χαρακτηρίση τὸν ἀγωνιζόμενο πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου ὡς “παρασυναγωγικὴ ὁμάδα”· ἐπίσης γράφει ὁ Μητροπολίτης “Ενεργούν για πολλοστή φορά με την αναγνωρίσιμη οργανωσιακή σκαιά μέθοδο”!!!
Ἐνῶ ἡ Συντονιστική Ἐπιτροπή μὲ τό Ἀπολογητικό Σημείωμά της πρὸς τὴν Σύνοδο ἀνταπαντᾶ μὲ εὐθύτητα καὶ σύνεση στούς ἀνυπόστατους καί μή ἀληθεῖς χαρακτηρισμούς τοῦ Ἐπισκόπου, μέ ἔγγραφα καί ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, τά ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὸ ἀνυπόστατο τῶν κατηγοριῶν του.
Ἐπίσης, πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι ἡ Συντονιστική Ἐπιτροπή, πρός τιμήν της, κρατεῖ ἐπὶ 6 (ἕξι) μῆνες στὸ ἀρχεῖο της τά δύο αὐτά κείμενα, τοῦ Μητροπολίτου καί τήν ἀνταπάντησή της, ἀναμένοντας προφανῶς ἀπάντηση στὸ «Ἀπολογητικό της Σημείωμα», ποὺ μέχρι σήμερα δὲν ἔχει λάβει, παρὰ τὴν προθεσμία τῶν 3 (τριῶν) μηνῶν ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸ τῆς Συνόδου.
Τέλος, ἐντύπωση μᾶς προκαλεῖ ὅτι ὁ Μητροπολίτης, προσπαθώντας νά συκοφαντήση καί περιθωριοποιήση τούς Πιστούς τῆς Μητρόπολής του, ἐπικαλεῖται “πληροφορίες” ἀπό ἄγνωστη πηγή, μέ τίς ὁποῖες ἐπιχειρεῖ νά ὑπονοήση τό ἀδιανόητο καί συνάμα φαιδρό κάποιας συνδέσεως τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς μέ Ρώσους. Μᾶς ἐκπλήττει ἀφενός ἡ ἀνεξέλεγκτη φαντασία τοῦ Μητροπολίτου, ἐφετέρου ὅμως δέν μᾶς ξαφνιάζει, διότι ἀσκεῖ καί αὐτός τήν προσφιλή μέθοδο τοῦ Φαναρίου τῆς προπαγάνδας τῆς ρωσοφοβίας.
Ἐπιπλέον, νά σταθοῦμε στήν χρήση τοῦ Μητροπολίτου τῆς ἔκφρασης, ἀναφερόμενος πρός τήν Ἱερά Σύνοδο, “… τήν Ἱερά Σύνοδό μας…”, πρός τι αὐτό τό “μας”; Μήπως ὑπονοεῖ ἀντιδιαστολή πρός τό ποίμνιό του; Ὁ Μητροπολίτης ἐπιβεβαιώνει καί πάλι τήν προβληματική ἐκκλησιολογία του. Μήπως γιά τόν Μητροπολίτη Γρηγόριο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι διαιρεμένο σέ δύο “τάξεις” τῶν κληρικῶν καί τῶν λαϊκῶν, ὅμως οἱ Πατέρες διδάσκουν κλῆρος καί λαός ἀποτελοῦν τό ἕνα ἀδιαίρετο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν μία ἀδιαίρετη καί ἀχώριστη Ἐκκλησία, τήν μία ποίμνη τοῦ Χριστοῦ.
Ἀκολουθοῦν τά κείμενα:
* * *
ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΣΕΒ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
EΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Αριθμ. Πρωτ.: 175. Περιστέρι, 2 Μαρτίου 2026.
Προς Την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος,
Αθήνα
«Με την χάρη του Θεού, σε αυτήν εδώ την λαμπρή Σύνοδο, με ένα στόμα μία φωνή, καλούμαστε πρώτα απ’ όλα να ομολογήσουμε την εκκλησιαστική πίστη που εμείς θα παραδώσουμε.
Έπειτα, με την συναίνεση του καθενός χωριστά και όλοι μαζί, καλούμαστε να διαφυλάξουμε την εκκλησιαστική τάξη». (Καν. 2/Καρθαγένης. προοίμιο).
Μακαριώτατε,
Διά του παρόντος, Σας διαβιβάζουμε συνημμένα δύο έγγραφα με ημερονηνία 29 Ιανουαρίου 2026 της αυτοαποκαλούμενης παρασυναγωγικής ομάδας «Συντονιστική Επιτροπή ΤΩΝ Πιστών ΤΗΣ Ι.Μ. Περιστερίου», με θέμα: «Υποβολή Αιτήματος-Υπομνήματος στην Ιερά Σύνοδο» (Διαβιβαστικό}, αιτούμενοι δια τα καθ’ Υμάς, επισημαίνοντας ότι η ως άνω «Συντονιστική Επιτροπή» (sic) υποβάλλει την παρακλητική εντολή με «Αίτημα Θεολογικής Εξέτασης (2) Εγκυκλίων Σεβ.Μητροπολίτου Περιστερίου κ. Γρηγορίου-Συνημμένο Υπόμνημα» (Κύρια συνημμένα Έγγραφα).
Με την ευκαιρία αυτή της έγχρονης εκ μέρους διαβίβασης των συνημμένων εγγράφων τους, έχω να επισημάνω τα εξής:
1.Οικειοποιούνται αντιποιητικά, όπως και εσείς μπορείτε πολύ καλά να αντιληφθείτε, το σύνολο ΤΩΝ Πιστών ΤΗΣ Τοπικής μας Εκκλησίας του Περιστερίου (+500.000 πρόσωπα) και μάλιστα εμφανίζονται αυτόκλητα και αυτοπρόβλητα ως «Η Συντονιστική Επιτροπή ΤΩΝ Πιστών ΤΗΣ Ι.Μ. Περιστερίου», ενώ πρόκειται για ευάριθμο σύνολο 17 καταμετρημένων ανθρώπων συγκεκριμένης φονταμενταλιστικής τάσης, ενεργώντας ωστόσο πολλαπλασιαστικά με ταυτόσημη κειμενική παρουσία στα διάφορα γνωστά φονταμενταλιστικά sites, ενώ είναι πλέον σήμερα παντελώς απομονωμένοι από τους Πιστούς του Περιστερίου, ενεργούντες οι ίδιοι σποραδικά και μεμονωμένα.
- Ενεργούν για πολλοστή φορά με την αναγνωρίσιμη οργανωσιακή σκαιά μέθοδο –και ας μου επιτρταπεί ο όρος, του «τεχνητού offside»- και με συγκεκριμένο περιεχόμενο την πονηρή σκοπιμότητα, ήτοι συντάσσουν εν προκειμένω το έγγραφό τους με ημερομηνία «29-1-2026» και το αποστέλλουν σε εμάς 20 ημέρες μετά την χρονολόγηση του εγγράφου τους («19-2-26»), και το αποστέλλουν απευθείας, αν και δεν προβλέπεται νομοθετικά, στην ΔΙΣ, για να αφήσουν και σε Εσάς το υπονοούμενο ότι ο Μητροπολίτης Περιστερίου αρνείται να το στείλει και παρατυπεί η παρανομεί, ενώ εγώ έγχρονα και εμπρόθεσμα στο προβλεπόμενο 15ημερο ετοιμάζομαι να το διαβιβάσω. Πρόκειται για σκοπιμότητα, η οποία συνάγεται και από το συνημμένο έγγραφο, καθώς και από το γεγονός ότι δεν ταχυδρόμησαν το έγγραφό τους προς εμάς, αλλά έριξαν ιδιοχείρως τον φάκελο στο γραμματοκιβώτιο του Επισκοπείου, ακριβώς για να μην προδίδεται η ημερομηνία αποστολής… Αυτό ακριβώς έγινε με ταχύτητα και την προηγούμενη φορά (Έγγραφο ημών προς την ΔΙΣ/αριθμ.πρωτ.: 328/8-4-2025), γεγονός που χαρακτηρίζει το … «χριστιανικό» ήθος τους, το οποίο διατείνονται ότι υπεράνω όλων έχουν, ενώ μεταχειρίζονται, ως γνωστόν, ψέματα, απάτες και βίαιες ενέργειες, για να πετύχουν ιησουίτικα τον σκοπό τους.
- Οι άνθρωποι αυτοί, από πληροφορίες που έχουμε στην διάθεσή μας, προετοιμάζουν μία νέα παρασυναγωγική πανελλαδική οργάνωση ίδιας δομής και νοοτροπίας από την οποία προέρχονται και είναι υπό ίδρυση «Πανελλήνιος Ορθόδοξος Χριστιανικός Σύλλογος», παρ’ όλο ότι υποκρίνονται, κατά το γε νυν έχον, τους συμμάχους της Ιεράς Συνόδου. Πρόκειται για ένα νέο καρκίνωμα σε εξέλιξη στους κόλπους της Εκκλησίας μας, καθώς όλοι τους προέρχονται από τέτοιου είδους παλαιότερα καρκινώματα. (Πληροφοριακά και μόνον Σας ενημερώνω ότι στην Εσθονία, δίπλα στην κανονικώς υπάρχουσα Αυτόνομη Εκκλησία της Εσθονίας, μόλις πρόσφατα συστάθηκε νομικά από τους Ρώσσους μία νέα νομική θρησκευτική οντότητα με παράλληλη και συνωνυμική επωνυμία «Εσθονική Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία» (10-1-2025). (Τυχαίας προέλευσης αυτή η αντιστοίχιση και η συνεπωνυμία;)…. Από που άντλησαν όλοι αυτοί την αυθεντία, για να κάνουν τον τιμητή σε επισκόπους, σε Συνόδους, σε θεολόγους και ειδήμονες; (Πβ. Την εποχή της Πανδημίας, ενώ την Ιερά Σύνοδό μας την πολεμούν, όταν δεν τους βολεύει στα ιδεολογήματά τους, και την υπερασπίζονται, όταν φαινομενικά τους εξυπηρετεί). Αυτοί, λοιπόν, ενεργώντας παντελώς αντιεκκλησιολογικά, αντικανονικά, φατριαστικά και αντιθεολογικά, έρχονται με το συνημμένο έγγραφό τους να «καταγγείλουν θεολογικά» (sic) τον επίσκοπό τους για κάτι που αδυνατούν αντικειμενικά να αντιληφθούν θεολογικά, επιβεβαιώνοντας τον Άγιό μου που έλεγε χαρακτηριστικά: «Ου παντός ανδρός το θεολογείν»[1], ενώ με αυτά τα ετερότοπα που λένε και πράττουν γίνονται αίτιοι φατριασμού μεταξύ των πιστών σε μία συγκεκριμένη ενορία της Τοπικής μας Εκκλησίας, όπου ομαδικά και οργανωσιακά συγκεντρώνονται…..
4.Τέλος, αδυνατούν να αντιληφθούν το μέγα θεολογικό πρόβλημα που σχετίζεται με αυτό που αθεολόγητα υποστηρίζουν και επιμένουν. Οι αδελφοί αυτοί της αυτοαποκαλούμενης παρασυναγωγικής ομάδας με την αντιποιητική επονομασία «Συντονιστική Επιτροπή» αδυνατούν να κατανοήσουν και να διακρίνουν ένα απλό πράγμα: Στα νεώτερα χρόνια, επάνω στον δισχιλιετώς τιμώμενο στην Εκκλησία μας γυμνό και άδειο Τίμιο Σταυρό τέθηκε επιθεματικά και αυθαίρετα αποσπώμενος σωματώδης ομοιοματικώς-αγαλματοειδής Εσταυρωμένος, ενώ η Ζ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (787) τον Εσταυρωμένο Χριστό Τον θέλει αγιογραφημένο και ουδόλως αποσπώμενο ομοίωμα επάνω στον Τίμιο Σταυρό. Με άλλα λόγια, δύο (2) διακριτά πράγματα (Τίμιος Σταυρός και Ομοίωμα αγαλματοειδές νεκρού σώματος Χριστού) ενώθηκαν αδιακρίτως σε ένα («δύο εις εν», δύο σε ένα) κατά τους τελευταίους χρόνους αυθαίρετα και καταχρηστικά και έδωσαν μία σύνθεση αντιπαραδοσιακή του «αενάως και μόνιμα Εσταυρωμένου Χριστού επάνω στον Τίμιο Σταυρό, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, προβάλλεται λιτανευτικά από την Εκκλησία πάντοτε «άδειος» και ο οποίος τιμάται από την Εκκλησία όλον τον χρόνο, σε αντίθεση με το γεγονός της Σταύρωσης -και όχι του Σταυρού- , η οποία τιμάται μία ημέρα μόνο, γιατί, στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμάται η Ανάσταση, «Σταυρός και Ανάσταση» ενιαία όλον τον χρόνο, και ποτέ μα ποτέ «Εσταυρωμένος και Ανάσταση» ενιαία (sic) όλον τον χρόνο!… και το ερώτημα που τίθεται είναι: στο όνομα τίνος θεολογικού δικαιώματος τέθηκε και τίθεται ομοιωματικός αποσπώμενος Εσταυρωμένος επάνω στον διαχρονικά υπάρχοντα και τιμώμενο ολοχρονίς 1700 χρόνια (326-2026) «άδειο»[2] Τίμιο Σταυρό;
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να επισημάνω μία δυσδιάκριτη λεπτομέρεια στο συνημμένο Υπόμνημά τους, ότι αυτοί οι αδελφοί μας ζηλωτές συγχέουν (εσκεμμένα για να δικαιώνονται;) την «Εικόνα της Σταύρωσης» με το «αποσπώμενο αγιογραφημένο ομοίωμα του Εσταυρωμένου επί του Τιμίου Σταυρού», αποκαλώντας το «εικόνα του Εσταυρωμένου» (sic). Ωστόσο, στην Ορθόδοξη διαχρονική αγιογραφική-εικονογραφική παράδοση έχουμε από πάντα «εικόνα της Σταύρωσης» μόνο, και δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ «εικόνα του Εσταυρωμένου» (sic) με τέτοια διατύπωση, όπως εμμονικά και αθεολόγητα επινόησαν τον όρο, για να δικαιολογούν την εμμονή τους στην νεοπλατωνική ειδωλολατρία τους.
Ευχόμενος να διέλθουμε την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή εν υγεία κατ’ άμφω, διατελώ,
Μετά βαθυτάτου σεβασμού
Ο Περιστερίου Γρηγόριος
Σημειώσεις:
- Βλ. Γρηγορίου του Θεολόγου, «Λόγος ΚΖ , Κατά Ευνομιανών Προδιάλεξις», εν P.G. Τ. 36, στ. 13C.
- Αναστάσιος (Γιαννουλάτος), Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας, Προσωπική μαρτυρία στην Εκπομπή της ΕΡΤ2 «Μονόγραμμα» (στο 17 ), που πραγματοποιήθηκε το 2018 και η οποία ήταν τηλεοπτικό αφιέρωμα στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο.
* * *
ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ.ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΠΡΟΣ: ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΣΚΙΑΘΟΥ ΙΩΑΝΝΗΝ ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΑΝ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΟΙΝ: ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ, ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ.ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
- 5/2026 ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ: Μία (1) Ἐπιστολὴ Σεβ. Μητρ. Περιστερίου 175/02-03-2026 Πρὸς Ἱερὰ Σύνοδο.
Περιστέρι, 23 Μαρτίου 2026
ΘΕΜΑ: Ἀπολογητικὸ Σημείωμα Στὶς Καταγγελτικὲς Ἀναφορὲς τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περιστερίου Γρηγορίου Κατὰ τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Πιστῶν Ἱ.Μ. Περιστερίου,
Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε Σκιάθου καὶ Ἀρχιγραμματεῦ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, κ. Ἰωάννη, εὐλογεῖτε.
Αἰσθανόμενοι ὅτι μὲ τὴν συνημμένη στὸ παρὸν διαβιβαστικὴ Ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Γρηγορίου (ἀρ. πρωτ. 175/02-03-2026), σχετικοῦ μας Αἰτήματος μεθ’ Ὑπομνήματος πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο (ἀρ. πρωτ. ΔΙΣ. 723/16-02-2026), θίγεται πρωτίστως ἡ ἀλήθεια καὶ δευτερευόντως ἡ ὑπόληψη ἡμῶν τῶν ταπεινῶν καὶ ἁπλῶν πιστῶν χριστιανῶν, μέλη ἐκ κολυμβήθρας τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀνήκοντες δὲ στὸ σῶμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου, ἀποστέλλουμε στὴν ἀγάπη σας τὶς κάτωθι διευκρινίσεις πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καὶ ὡς ἐφαρμογὴ τοῦ δικαιώματος ἀπολογίας, παρακαλώντας θερμὰ νὰ τὶς διαβιβάσετε στὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τοὺς Συνοδικοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Μέλη τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Δογματικῶν Ζητημάτων.
Στὴν ἐν λόγῳ διαβιβαστικὴ Ἐπιστολὴ διαπιστώνεται μετὰ λύπης ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου, μεταβάλλοντας τὸ ὄνομα τῆς Ἐπιτροπῆς σὲ «Ἡ Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ ΤΩΝ Πιστῶν ΤΗΣ Ἱ.Μ. Περιστερίου», χαρακτηρίζει αὐτὴν μὲ ἔκδηλη ἀποστροφὴ ὡς «παρασυναγωγικὴ ὁμάδα», «συγκεκριμένης φονταμενταλιστικῆς τάσης», ἀποτελούμενη ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι «παντελῶς ἀπομονωμένοι ἀπὸ τοὺς Πιστοὺς τοῦ Περιστερίου, ἐνεργοῦντες οἱ ἴδιοι σποραδικὰ καὶ μεμονωμένα», ὅτι ἐνεργοῦμε «γιὰ πολλοστὴ φορὰ μὲ τὴν ἀναγνωρίσιμη ὀργανωσιακὴ σκαιὰ μέθοδο… καὶ μὲ συγκεκριμένο περιεχόμενο τὴν πονηρὴ σκοπιμότητα», ὅτι δῆθεν διατεινόμεθα πῶς τὸ «χριστιανικὸ» (sic) ἦθος ποὺ ἔχουμε «εἶναι ὑπεράνω ὅλων», ὅτι μεταχειριζόμεθα καὶ μάλιστα «ὡς γνωστόν, ψέματα, ἀπάτες καὶ βίαιες ἐνέργειες, γιὰ νὰ πετύχουμε ἰησουϊτικὰ τὸν σκοπό» μας, ὅτι δῆθεν προετοιμάζουμε «μία νέα παρασυναγωγικὴ πανελλαδικὴ ὀργάνωση ἰδίας δομῆς καὶ νοοτροπίας, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχονται καὶ εἶναι ὑπὸ ἵδρυση ἕνας “Πανελλήνιος Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς Σύλλογος», δηλαδὴ «ἕνα νέο καρκίνωμα στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας καθὼς ὅλοι τους προέρχονται ἀπὸ τέτοιου εἴδους παλαιότερα καρκινώματα», μὲ τὴν ἀδιανόητη καὶ συκοφαντικὴ ὑπόνοια ὅτι σχετιζόμαστε μὲ Ρώσους, οἱ ὁποῖοι ἵδρυσαν κάποια «Ἐσθονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία», ὅτι ἐνεργοῦμε «παντελῶς ἀντιεκκλησιολογικά, ἀντικανονικά, φατριαστικὰ καὶ ἀντιθεολογικά», ὅτι «γινόμαστε αἴτιοι φατριασμοῦ», ὅτι ἀδυνατοῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε «τὸ μέγα θεαλογικὸ πρόβλημα», ἐννοώντας τὴν τοποθέτηση τοῦ Ἐσταυρωμένου ὄπισθέν της Ἁγίας Τραπέζης καὶ ὅτι «δαιμονικὰ καὶ ἀθεολόγητα» «ἐπινοήσαμε» τὸν ὅρο «εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου», γιὰ νὰ «δικαιολογοῦμε» «τὴν ἐμμονὴ στὴν νεοπλατωνικὴ εἰδωλολατρία» μας.
Ὅπως εἶναι ἄμεσα καὶ θλιβερὰ ἀντιληπτὸ, Θεοφιλέστατε, ἐμεῖς, τὰ λογικὰ πρόβατα δεχόμεθα ἀπὸ τὸν ποιμενάρχη μας ἀσύλληπτα πυρὰ ποὺ δυστυχῶς γέμουν ἐχθρότητος, ἀντὶ πατρικῆς ἀγάπης καὶ καλέσματος διαλλαγῆς, προστασίας καὶ φροντίδος. Δὲν εἶναι μικρὰ ἡ λύπη ποὺ μᾶς προκαλεῖται ἀπὸ τὴν στάση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου. Ὡστόσο δὲν μᾶς ἐκπλήσσει πλέον, καθὼς ἔχουν προηγηθεῖ στὸ παρελθὸν ἐπανειλημμένως παρόμοιες προσβλητικὲς καὶ ὑβριστικὲς καθ’ ἡμῶν ἐκφράσεις, ὅπως ἔχουμε φέρει εἰς γνῶσιν ὑμῶν διὰ ἀναφορῶν πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ἀλλὰ καὶ ἐσχάτως διὰ τοῦ ἀνωτέρω Ὑπομνήματος. Μόνη δὲ αἰτία καὶ ἀφορμὴ τῶν πυρῶν αὐτῶν καθ’ ἡμῶν εἶναι ἡ ἁγνὴ καὶ ἀταλάντευτη ὑπεράσπιση τῆς πολεμουμένης ὀρθοδόξου θεολογίας καὶ λειτουργικῆς Παράδοσης στὶς Ἐγκυκλίους τοῦ Σεβασμιωτάτου, μάλιστα δὲ κατὰ τοῦ ἱεροῦ σεβάσματος τοῦ «Ἐσταυρωμένου»,
Πρὸς ἀποκατάσταση τῆς ἀληθείας ἐν Χριστῷ φέρουμε εἰς γνῶσιν τὰ ἀκόλουθα:
- Ὅπως ἀναγράφεται στὴν παροῦσα ἀλλὰ καὶ σὲ προηγηθεῖσες ἀναφορὲς τῆς Ἐπιτροπῆς. τὸ ὄνομα αὐτῆς εἶναι: «Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Πιστῶν Ἱ.Μ. Περιστερίου». Στὶς πρῶτες μας ἀναφορὲς τὸ 2024 τὸ ὄνομα ποὺ χρησιμοποιεῖτο ἦταν «Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Πιστῶν Ἱ.Μ. Περιστερίου Γιὰ Τὴν Ἀποκατάσταση τοῦ Ἐσταυρωμένου». Αὐτὸ διαφαίνεται ἐπίσης καὶ στὴν ἀπάντηση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν αὐτῶν, ὑπ’ ἀρ. 4501/2567/15-11-2024. Ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 2024 καὶ ἔπειτα διαμορφώθηκε σὲ «Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Πιστῶν Ἱ.Μ. Περιστερίου». Δὲν περιλαμβάνει καὶ οὔτε περιέλαβε ποτὲ τὰ ἄρθρα «ΤΩΝ» καὶ «ΤΗΣ», ποὺ σκοπίμως προστίθενται, ὥστε νὰ τονισθεῖ καὶ νὰ λάβει ὑπόσταση, ἢ καταγγελία περὶ «ἀντιποίησης». Ὁ ἴδιος ἄλλωστε ὁ Σεβ. Περιστερίου σὲ ἔγγραφό του μᾶς ἀναφέρει μὲ τὸ σωστὸ ὄνομα. Ἀπορίας ἄξιο γιατί αὐτὴ ἡ παραχάραξη τῆς πραγματικότητας.
Δὲν διεκδικήσαμε ποτὲ -πῶς ἄλλωστε θὰ ἦταν δυνατὸν αὐτό;- τὴν «οἰκειοποίηση» τοῦ συνόλου τῶν πιστῶν τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Σεβασμιώτατος. Εἶναι εὔλογο ὅτι δὲν σφετεριζόμαστε τοὺς πιστοὺς τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας. Ἄπαγε τοιαύτης ὑπονοίας! Δὲν βρίσκεται σὲ κανένα ἔγγραφο κείμενό μας, οὔτε κἄν προφορικῶς τέτοια ἄτοπη ἐπιδίωξη. Δὲν εἴμαστε ἄλλωστε κάποια ἐξωεκκλησιαστικὴ δομὴ ποὺ ἀντιποιεῖται τὴν ἐπίσημη ἐκκλησιαστικὴ ἀρχὴ καὶ φιλοδοξεῖ ὡς ἄλλη σχισματικὴ ὀργάνωση νὰ «μαζέψει πιστούς», ὥστε νὰ ὑποστηριχθεῖ τέτοια ἀνυπόστατη κατηγορία. Οὔτε, πολὺ περισσότερο, παύσαμε νὰ θεωροῦμε ὡς ἐκκλησιαστικὴ ἀρχή μας τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Γρηγόριο καὶ τὸν ὑπ’ αὐτὸν κλῆρο. Ἔτσι, ἡ ἀβάσιμη καὶ βαριὰ κατηγορία περὶ «παρασυναγωγῆς» δὲν μπορεῖ νὰ ληφθεῖ ὑπ’ ὄψιν σοβαρά. Ἐμεῖς, ὡς μία φωνὴ ἐκ «μίας καρδίας καὶ ψυχῆς» (πρβ. «τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἥν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία» Πρξ. 4,32), ἐκφράζουμε ὅσους πιστοὺς συμφωνοῦν μὲ τὴν μαρτυρία μας, ὑπὲρ Χριστοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς φιλτάτης Ὀρθοδοξίας, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ περισσότεροι μᾶς γνωρίζουν καὶ τοὺς γνωρίζουμε πολλὲς δεκαετίες προτοῦ ἀναλάβει ὁ Σεβασμιώτατος τὴν Μητρόπολη.
Κατηγορούμεθα λοιπὸν ἀδίκως ὡς «παρασυναγωγικὴ ὁμάδα», ἐνῶ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ἐγκαταλείψαμε τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, μὴ γένοιτο ποτὲ- οὔτε ἔχουμε βεβαίως προσχωρήσει σὲ κάποια ἄλλη ἐξωεκκλησιαστικὴ – σχισματικὴ δομή, ὑπὸ τὴν ἡγεσία κάποιου μὴ κανονικοῦ κληρικοῦ, ὥστε νὰ στοιχειοθετεῖται ἡ κατηγορία αὐτή, σύμφωνα μὲ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Μ. Βασιλείου (Κανὼν Α΄). Ἀντιθέτως μὲ ὅ,τι ὑποθέτει ὁ Σεβασμιώτατος, ἔχουμε πνευματικοὺς πατέρες ἀπὸ διάφορες Μητροπόλεις μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν ὁποίων ἐνεργοῦμε, πράγμα ποὺ φανερώνει ἐν προκειμένῳ τὴν κοινὴ συνείδηση, ποὺ διέπει τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.
Κατηγορούμεθα ἀτεκμηρίωτα ὡς «φονταμενταλιστές», ποὺ ἐνεργοῦν «παντελῶς ἀντιεκκλησιολογικά, ἀντικανονικά, φατριαστικὰ καὶ ἀντιθεολογικά». Εἶναι ὡστόσο πασιφανὲς καὶ δὲν μπορεῖ νὰ παρερμηνευθεῖ ὅτι κάθε ἐνέργεια καὶ δράση μας χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν τήρηση τῆς νομικῆς καὶ κανονικῆς θεσμικότητας. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν κινητοποιήσεών μας ἀπευθυνθήκαμε, ὅπως εἶναι λογικὸ καὶ προβλέπεται, κλιμακωτὰ στὶς ἐνορίες μας, στὴ Μητρόπολή μας καί, ἐν τέλει, στὴν Ἱ.Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας, οὕτως ὥστε νὰ εἰσακουστοῦν οἱ ἐνστάσεις μας ὡς ἰσάξια μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Τὸ ἐκκλησιαστικό μας ἦθος διαφαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι στὴν ἀγωνία μας νὰ μὴ κάνουμε λάθος ἐπὶ τοῦ θέματος, Χάριτι Θεοῦ, ἤλθαμε σὲ ἐπικοινωνία μὲ Ἐπισκόπους, θεολόγους, ἱερεῖς καὶ μοναχούς, μὲ τοὺς ὁποίους συζητήσαμε τὶς θέσεις μας, τὶς ὁποῖες καὶ ἐπικύρωσαν. Χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ἀποτελοῦν οἱ δημόσιες τοποθετήσεις τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ. Σεραφεὶμ καὶ Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου κ. Ἱεροθέου1, διὰ τῶν ὁποίων πιστοποιεῖται τόσο τὸ ὀρθὸ τῶν θέσεών μας ὅσο καὶ ἡ ἐκκλησιαστική μας σύνδεση. Ἀποκορύφωμα ὅλων αὐτῶν ὑπῆρξε ἡ ὁμόφωνη Συνοδικὴ Ἀπόφαση καὶ ἡ Ἐγκύκλιος 3095/20.03.2025 «Περὶ τῆς τοποθετήσεως τοῦ Ἐσταυρωμένου». Ὑπομνήματα, μελέτες καὶ διὰ ζώσης διάλογοι διέπονταν καὶ συνεχίζουν νὰ διέπονται ἀπὸ θεολογικὴ τεκμηρίωση καὶ ἀπὸ τὶς εὐαγγελικὲς ἐπιταγὲς τῆς εὐπρέπειας καὶ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὰ πρόσωπα, κάτι ποὺ δυστυχῶς δὲν τηρήθηκε ἀπὸ τὸν Ποιμενάρχη μας καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ.
– Καταδεικνύμεθα ὡς δῆθεν «ἀπομονωμένοι ἀπὸ τοὺς Πιστούς». Ὡστόσο, πέραν τῶν πολυχρόνιων ἀδελφικῶν σχέσεων ποὺ διατηροῦμε μὲ ὅλους τοὺς πιστοὺς, ὅπως ἀκριβῶς καὶ πρὶν τὴν πολεμικὴ κατὰ τοῦ Ἐσταυρωμένου, οἱ ἑκατοντάδες ὑπογραφὲς ποὺ συλλέχθηκαν γιὰ τὴν ἐπιστροφή του ἀπὸ διάφορες ἐνορίες, οἱ ὁποῖες ἀγνοήθηκαν ἀπὸ τὸν Σεβ. Περιστερίου, τὸ πλῆθος τῶν συνδιαμαρτυρομένων στὰ κατὰ καιροὺς συλλαλητήρια ὑπὲρ τῆς ἐπιστροφῆς του, καθὼς καὶ τὰ ὑποστηρικτικὰ λόγια ἁπλῶν πιστῶν συμπολιτῶν μας, τὰ ὁποῖα δεχόμαστε στὴν καθημερινότητά μας, δηλώνουν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο τῆς ἀπομόνωσης.
– Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἀριθμὸ τῶν 17 «καταμετρημένων», διευκρινίζουμε ὅτι, ὅπως ὅλες οἱ ἐπιτροπὲς ἀποτελοῦνται ἀπὸ λίγα μέλη, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν ἕνα εὐρύτερο σύνολο, ἔτσι καὶ ἐμεῖς εἴμαστε 7 μέλη (καὶ ὄχι 17), ποὺ ἀπαρτίζουμε τὴν Συντονιστικὴ Ἐπιτροπή. Ὅπως ἤδη ἀναφέρθηκε στὴν ἀνωτέρω παράγραφο «δὲν ἤμασταν ἀπομονωμένοι» οὔτε καὶ ἀπὸ τοὺς ἐκτὸς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.
– Κατηγορούμεθα ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ «ἀντιληφθοῦμε θεολογικά», ὅτι ὑποστηρίζουμε καὶ ἐπιμένουμε «ἀθεολόγητα» καὶ ὅτι καθιστάμεθα «αἴτιοι φατριασμοῦ μεταξὺ τῶν πιστῶν», ἐνῶ καταθέσαμε ἐμπεριστατωμένη θεολογικὴ μελέτη βασισμένη ἀποκλειστικὰ στὴν ὀρθόδοξη πατερικὴ διδασκαλία, τὴν ὁποία δωρίσαμε ὡς βιβλίο στοὺς Συνοδικοὺς Μητροπολίτες. Πιστοί, ποὺ μέχρι πρὶν τὴν ἀποβολὴ τῶν ἱερῶν Σεβασμάτων τοῦ «Ἐσταυρωμένου» καὶ τοῦ Σταυροῦ τῶν λιτανειῶν, καθὼς καὶ τὴν προσβλητικὴ κατὰ τοῦ Κυρίου διδασκαλία, ζούσαμε ἐν εἰρήνῃ, ἀγάπῃ, χαρᾷ καὶ ὁμονοίᾳ μὲ τοὺς ἱερεῖς μας στὴν Μητρόπολη. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἀρκετοὶ ἐξ ἡμῶν διακονοῦσαν ἐπὶ δεκαετίες στὴ Μητρόπολη σὲ διάφορες θέσεις, ὡς κατηχητές, ἐκκλησιαστικοὶ σύμβουλοι, ἄμισθοι ψάλτες, ἄμισθοι νεωκόροι, μέλη φιλοπτώχου ἀδελφότητας κ.ἄ., γεγονὸς ποὺ ἀποδεικνύεται καὶ δι’ ἐγγράφων. Εἶχαν ὑπηρετήσει τὴν Τοπικὴ Ἐκκλησία τόσο κατὰ τὴ θητεία τῶν μακαριστῶν Μητροπολιτῶν Χρυσοστόμου καὶ Κλήμεντος ὅσο καὶ κατὰ τοὺς πρώτους μῆνες τῆς ποιμαντορίας τοῦ Σεβ. Γρηγορίου, συνεργαζόμενοι μὲ πολλοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι μέχρι πρότινος μαρτυροῦσαν γιὰ τὸ ἦθος καὶ τὴν ἀξία τους.
Εὔλογα ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι, ἐὰν δὲν ὑπῆρχαν οἱ ἀφορμὲς αὐτές, οἱ ὁποῖες ἔβαλαν κατὰ τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, ἡ εἰρήνη θὰ συνεχιζόταν, ὅπως καὶ πρίν.
Ὅσον ἀφορᾶ τὸ «μέγα θεολογικὸ πρόβλημα» τοῦ «Ἐσταυρωμένου» ποὺ δυστυχῶς μόνος ὁ Σεβασμιώτατος θεωρεῖ ὡς τέτοιο καί, ἀκόμη δυστυχέστερα, χαρακτηρίζοντας ἀνερυθρίαστα τὴν ἱερὰ εἰκόνα του ὡς «εἴδωλο» καὶ «ὁμοίωμα», εὐχόμαστε, προσευχόμαστε καὶ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ ἁρμόδια Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Δογματικῶν Ζητημάτων θὰ ἀπαντήσει ὀρθοδόξως.
- Προσβάλλεται τὸ χριστιανικό μας ἦθος, ὡς νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ «ψέματα, ἀπάτες καὶ βίαιες ἐνέργειες» καὶ ἐνῶ δὲν στοιχειοθετεῖται καμία τέτοια ἐνέργεια, ἡ μία καὶ μοναδικὴ πού ἀναφέρεται πρὸς ἐπίρρωσιν τῆς καθ’ ἡμῶν κατηγορίας ἀποδεικνύεται δυστυχῶς ὁλότελα ἀναληθής. Καὶ ἐξηγούμεθα:
Ἰσχυρίζεται ὁ Σεβασμιώτατος Περιστερίου ὅτι, ἐνῶ συντάξαμε τὸ κείμενο ποὺ ὑποβάλαμε στὴν Ἱερὰ Σύνοδο (βλ. ἀνωτέρω Αἴτημα μετὰ συνημμένου Ὑπομνήματος) τὴν 29/01/2026, δῆθεν τὸ ἀποστείλαμε στὸν ἴδιο εἴκοσι (20) ἡμέρες ἀργότερα, ἤτοι τὴν 19/02/2026. Μάλιστα ἰσχυρίζεται ὅτι «δὲν ταχυδρόμησαν τὸ ἔγγραφό τους πρὸς ἐμᾶς, ἀλλὰ ἔριξαν ἰδιοχείρως τὸν φάκελο στὸ γραμματοκιβώτιο τοῦ Ἐπισκοπείου, ἀκριβῶς γιὰ νὰ μὴ προδίδεται ἡ ἡμερομηνία ἀποστολῆς» καὶ ὅτι τὸ ἴδιο ἐπαναλάβαμε στὴν προηγούμενη ἀναφορά μας. Σημειωτέον, ὅτι ἡ προηγούμενη ἀναφορά μας αὐτή, μὲ ἡμερομηνία 27/03/2025 καὶ μὲ θέμα «Εὐχαριστίες Πρὸς Τὴν Δ.Ι.Σ. Καὶ Ἀναφορὰ Περὶ Ἀπειθείας Τ.Μ. Περιστερίου Σὲ Συνοδικὴ Ἐγκύκλιο», τῆς ὁποίας ἀναμένουμε σεπτὴ ἀπάντηση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἦταν -ὅπως καλὰ γνωρίζετε κι Ἐσεῖς Θεοφιλέστατε- ἡ μοναδικὴ ποὺ ὁ Σεβασμιώτατος ὑπέβαλε ἐντὸς τοῦ προβλεπομένου δεκαπενθημέρου, χωρὶς ὡστόσο νὰ μᾶς κοινοποιηθεῖ ἡ ὑποβολή της ἐκ μέρους του. Τὴν πληροφορία περὶ ὑποβολῆς τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ λάβαμε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ ἔτσι δὲν τὴν καταθέσαμε οἱ ἴδιοι ἐκ νέου. Ὡστόσο, τὸ περιεχόμενο ἐκείνου τοῦ διαβιβαστικοῦ ἐγγράφου τοῦ Μητροπολίτου ἀρ. πρωτ. 328/8-4-2026 παραμένει ἐντελῶς ἄγνωστο σέ μᾶς.
Τὸ ὅτι ὁ ἀνωτέρω ἰσχυρισμὸς τοῦ Σεβασμιωτάτου δυστυχῶς στερεῖται πάσης ἀληθείας, ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς ταχυδρομικῆς ἀποστολῆς τοῦ ἐγγράφου μας, μέσῳ τῆς ταχυμεταφορικῆς ἑταιρείας «ACS», τὰ ὁποῖα ἀναφέρουμε στὸ κατατεθὲν στὴν Ἱερὰ Σύνοδο διαβιβαστικό μας ἔγγραφο. Ἀκολουθοῦν σχετικὲς φωτογραφίες τῶν μηνυμάτων εἰδοποίησης ἀπὸ τὴν ἑταιρεία ACS, ὅπου διακρίνονται: Ἄριθμος Ἀποστολῆς ACS: 2402098521, Ἡμερομηνία: 30/01/2026 (Παρασκευή), Ὥρα: 15:00, Παραλαβών : Γρηγόριος.
Μετὰ λοιπὸν τὴν παρέλευση δεκαεπτὰ (17) ἡμερῶν ἀπὸ τὴν παραλαβὴ τοῦ ἐγγράφου μας, ἤτοι τὴν 16/02/2026 καὶ ἀφότου ὁ Σεβασμιώτατος δὲν τὸ εἶχε ὑποβάλει ἐγκαίρως, τὸ ὑποβάλαμε οἱ ἴδιοι κατὰ τὰ προβλεπόμενα στὸν Κανονισμὸ 341/2021/2022 – ΦΕΚ Α΄ 96/18.05.2022 ἄρθρο 3 παρ.2, πρᾶγμα ποὺ φαίνεται νὰ ἀγνοεῖ, ἰσχυριζόμενος ὅτι κάτι τέτοιο «δὲν προβλέπεται νομοθετικά».
Πρὸς ἀποφυγὴν κάθε ὑπόνοιας γιὰ «πονηρὰ δράση», παραθέτουμε κατωτέρω ἀποδεικτικὰ ἀπὸ παλαιότερες συστημένες ταχυδρομικὲς ἀποστολές μας στὸν Σεβασμιώτατο, γιὰ τὴν κατάθεση αἰτημάτων/ὑπομνημάτων στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, δι’ ὧν ἀποδεικνύεται ὅτι οὐδέποτε ἐπιχειρήσαμε νὰ ρίξουμε «ἰδιοχείρως τὸν φάκελο στὸ γραμματοκιβώτιο» ἢ «νὰ καθυστερήσουμε ὥστε ἐσκεμμένα νὰ τὸν καθιστοῦμε ἐκπρόθεσμο».
Τὸ ἔγγραφό μας Α.Α.3/2024 πρὸς τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Γρηγόριο μὲ ἡμερομηνία σύνταξης 11/09/2024:
Τὸ ἀποδεικτικὸ ἀπὸ τὴν ἑταιρεία κούριερ ὅτι παρελήφθη 12/09/2024 ὥρα 15:40 ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Μητροπολίτη:
Τὸ ἔγγραφό μας Α.Α.28/2024 πρὸς τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Γρηγόριο μὲ ἡμερομηνία σύνταξης 29/10/2024:
Τὸ ἀποδεικτικὸ ἀπὸ τὴν ἑταιρεία κούριερ ὅτι παρελήφθη 31/10/2024 ὥρα 12:25 ἀπὸ τὸν κ. Φωτιάδη (στήν διπλανή στήλη):
Νὰ σημειωθεῖ ὅτι πάντοτε ὑπολογίζαμε τὸ προβλεπόμενο 15ήμερο περιθώριο ὑποβολῆς τῶν αἰτημάτων μας, ἀπὸ τὴν ἡμέρα παραλαβῆς τοῦ ἐγγράφου ἀπὸ τὴν Μητρόπολη καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἡμέρα συγγραφῆς του, ὅπως θὰ «ἐξυπηρετοῦσε» τὸν Σεβασμιώτατο.
Νομίζουμε ἀρκοῦν οἱ παραπάνω ἀποδείξεις, γιὰ νὰ καταρρίψουν τὸν βολικὸ γιὰ τὴν «ὑπερασπιστικὴ γραμμὴ» τοῦ Σεβασμιώτατου, ἰσχυρισμὸ περὶ «σκαιᾶς μεθόδου» καὶ «πονηρῆς σκοπιμότητας» στὶς ἐνέργειές μας καθὼς καὶ τὴν προσβολὴ τοῦ ἤθους μας.
Ὁμολογοῦμε δέ, ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ, ὅτι οὔτε σὰν σκέψη δὲν μᾶς εἶχε περάσει νὰ πράξουμε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο!
- Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπικαλεῖται «πληροφορίες» ἀπὸ ἄγνωστη πηγή, σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες δῆθεν προετοιμάζουμε «μία νέα παρασυναγωγικὴ πανελλαδικὴ ὀργάνωση ἰδίας δομῆς καὶ νοοτροπίας», μάλιστα δὲ ἐπιγραφόμενη ὡς «Πανελλήνιος Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς Σύλλογος», Ἐπιπλέον, χαρακτηρίζει αὐτὸν τὸν ὑποτιθέμενο Σύλλογο ὡς «καρκίνωμα σὲ ἐξέλιξη στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, καθὼς ὅλοι τους προέρχονται ἀπὸ τέτοιου εἴδους παλαιότερα καρκινώματα». Παρενθετικῶς, σημειώνει ἐπίσης τὴν ἵδρυση, στὴν Ἐσθονία, μίας Ρωσσικῆς «θρησκευτικῆς ὀντότητας», μὲ τὴν ἐπωνυμία «Ἐσθονικὴ Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Ἐκκλησία», καί, μὲ ἕνα ἀπίστευτο λογικὸ ἅλμα, ἐπιχειρεῖ νὰ ὑπονοήσει τὸ ἀδιανόητο καὶ τοὐλάχιστον φαιδρὸ «ἐνοχοποιητικὸ» συμπέρασμα περὶ κάποιας συνδέσεως τῆς ταπεινῆς μας Ἐπιτροπῆς μὲ Ρώσους. Ἰδοὺ τὸ ρητορικὸ ἐρώτημα: «Τυχαίας προέλευσης αὐτὴ ἡ ἀντιστοίχιση καὶ ἡ συνεπωνυμία»; Ἡ προσπάθεια νὰ παραλληλιστεῖ μία σχισματικὴ Ἐκκλησία μὲ ἕνα χριστιανικὸ σωματεῖο καί, συνεπαγωγικά, νὰ τοῦ ἀποδοθοῦν τὰ ἀρνητικὰ στοιχεῖα τοῦ σχίσματος δὲν θὰ ἦταν ἄστοχο νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς κωμικοτραγική.
Φυσικά, ἂν καὶ δὲν τὸ κρίνουμε ἀπαραίτητο, διαψεύδουμε τόσο ὁποιαδήποτε σχέση μας μὲ Ρώσους καὶ Ἐσθονούς, ὅσο καὶ τὴν ἵδρυση «Πανελλήνιου Ὀρθόδοξου Χριστιανικοῦ Συλλόγου», σημειώνοντας ὅτι δὲν εἶναι ἀπὸ μόνο του αὐτὸ κάτι τὸ μεμπτό. Ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν ἵδρυση νομίμου Ὀρθοδόξου Συλλόγου, ἀνάμεσα στοὺς ἑκατὸ καὶ πλέον ὀρθοδόξους Συλλόγους καὶ Σωματεῖα στὸν τόπο μας, ἀνήκει πάντοτε στὴν φιλόθεη βούληση κάθε ὁμάδας ὀρθοδόξων πιστῶν.
Δὲν μποροῦμε, ὅμως, νὰ μὴ ἐκφράσουμε τὴν βαθύτατη θλίψη μας γιὰ τὰ προδήλως ἀνυπόστατα ἐπιχειρήματα, ποὺ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ ποιμενάρχη κατὰ τῶν «ἰδίων αὐτοῦ προβάτων», προκειμένου νὰ σπιλωθεῖ ἡ ὑπόληψή τους. Δὲν περιποιεῖ τιμὴ σὲ ἕνα ἐπίσκοπο ἡ ἐπίκληση «πληροφοριῶν» χωρὶς τὴν ἀπαραίτητη τεκμηρίωσή τους, οὔτε τὰ λογικὰ ἅλματα καὶ οἱ φαντασιακὲς ὑποθέσεις.
Ἀναρωτιόμαστε, ὡστόσο, γιὰ τὸ σκεπτικὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου σχετικὰ καὶ μὲ τοὺς ἑκατοντάδες νόμιμους ὀρθόδοξους Συλλόγους καὶ Σωματεῖα ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἔχει τὴν γνώμη περὶ αὐτῶν ὡς «καρκινώματα»; Ὡστόσο, γιὰ τὴν «Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Πιστῶν Ἱ.Μ. Περιστερίου» ἀρκεῖ νὰ εἶναι καὶ νὰ παραμείνει αὐτὸ ποὺ εἶναι σήμερα, μία ἁπλὴ σύναξη πιστῶν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας μὲ εἰλικρινῆ ἀγάπη καὶ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴ θεολογία της.
Ἀπορίας ἄξιο, βεβαίως, ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ καὶ ὡς καθηγητὴς στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ἐπιχειρεῖ νὰ προσδώσει ἀρνητικὴ χροιὰ σὲ ἕνα ὑποθετικὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Σωματεῖο, ταυτίζοντάς το μὲ παρασυναγωγή, τὴν ἴδια στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος εἶναι πρόεδρος καὶ ἱδρυτικὸ μέλος «διαχριστιανικῶν», δογματικὰ ἑτερόμικτων καὶ ἐξωεκκλησιαστικῶν Ὁμάδων καὶ Ἑταιρειῶν – μὲ θολοὺς σκοποὺς καὶ ἀντιπατερικὴ βάση, καθὼς δροῦν ἐπιπλέον ἀντικανονικὰ μετὰ συμπροσευχῶν. Αὐτὲς οἱ Ὁμάδες λειτουργοῦν αὐθαίρετα ἐξ ὀνόματος συνόλης τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἐνῶ δὲν ἔχουν πανορθόδοξη ἔγκριση ἀπὸ ὅλες τὶς Τοπικὲς Ἐκκλησίες.
Θὰ θέλαμε, ἐπίσης, νὰ θέσουμε τὸν προβληματισμό μας γιὰ τὴν «ἀνησυχία», ποὺ ἐπιδεικνύει γιὰ τὴν ἵδρυση ἑνὸς ὀρθοδόξου Συλλόγου, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἐπιτρέπει τὴν διάδραση τοῦ ἰδίου καὶ ἱερέων του μὲ σωματεῖο Ρόταρι (Ροταριανὸς ὅμιλος Περιστερίου-Ἀνθούπολης), ὅπως τοὐλάχιστον συνάγεται ἀπὸ δημοσιευμένες φωτογραφίες στὸ διαδίκτυο. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι μὲ τὴν Ἐγκύκλιο 2235-05/06/2020 ἡ Ἱ. Σύνοδος ἐπικαιροποίησε τὴν στάση ποὺ ὀφείλουν νὰ τηροῦν ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαὸς ἀπέναντι σὲ αὐτὰ τὰ σωματεῖα.
Ἐπιπλέον, θεωροῦμε ἀναγκαῖο νὰ σταθοῦμε στὴν ἐσφαλμένη ἐκκλησιολογία, τὴν ὁποία, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, φαίνεται νὰ ἔχει υἱοθετήσει ὁ Σεβασμιώτατος, ὅπως ἀναδεικνύεται ἀπὸ μία σύντομη διατύπωση στὴν ἐπιστολή του, καθὼς καὶ ἀπὸ ἄλλες ἐν γένει τοποθετήσεις του. Σὲ ἕνα σημεῖο, λοιπόν, τῆς ἐπιστολῆς του, ἀναφέρεται παρενθετικὰ στὴ Σύνοδο μὲ τὴν κτητικὴ ἀντωνυμία α΄ πληθυντικοῦ «…τὴν Ἱερὰ Σύνοδό μας…» -, ἀντιδιαστέλλοντάς την πρὸς τοὺς πιστούς.
Ἡ Ἱ. Σύνοδος δὲν εἶναι «κτῆμα» μιᾶς ὁμάδας, ἀλλὰ ὅλου τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀποτελεῖται ἀπὸ ὅλους τοὺς Σεβ. Μητροπολίτες τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Κάθε Ἐπίσκοπος ἐκπροσώπει τὴν τοπική του Ἐκκλησία/Μητρόπολη, γιὰ τὴν ὁποία χειροτονήθηκε ἀρχιερέας, ὥστε νὰ τὴ διακονεῖ καὶ ὄχι νὰ τὴν διαφεντεύει. Μάλιστα, ὅταν προσέρχεται στὴ Σύνοδο, ὀφείλει νὰ ἐκφράζει τὴν διαχρονικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἔχει υἱοθετηθεῖ ἀπὸ τὸ κύριο σῶμα της, ποὺ εἶναι ὁ πιστὸς λαός, ἤ ἀλλιῶς τὸ φιλόθεο ποίμνιο τῆς Μητροπόλεως, τὴν ὁποία ποιμαίνει, καὶ ὄχι προσωπικὲς πεποιθήσεις καὶ ἀντιλήψεις, ποὺ δὲν ἐπαληθεύονται ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη πατερικὴ θεολογία
Τό «μας», δηλαδὴ ὁ διαχωρισμὸς τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας σὲ δύο «κάστες», εἶναι ἀσύμβατα μὲ τὴν ὀρθόδοξη Χριστολογία καὶ Ἐκκλησιολογία καὶ ἔχουν καταβολὲς στὴν Παπικὴ δύση. Ἀπότοκο τῆς παπικῆς ἐκκλησιολογίας εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅ,τι λέγεται ἀπὸ ἕνα ἐπίσκοπο νὰ θεωρεῖται de facto ἀπλανὲς καὶ ὀρθό, χωρὶς νὰ τίθεται στὴ βάσανο τῆς θεολογικῆς κριτικῆς μὲ βάση τὴν Γραφή, τὶς Συνόδους, τοὺς Πατέρες καὶ τὴν Ἱερὰ Παράδοση.
Γιὰ ἄλλη μία φορά, διὰ τοῦ κύρους ποὺ ἔχει ἡ ἀρχιεροσύνη, τῆς ὁποίας εἶναι φορέας καὶ ὄχι ἰδιοκτήτης, ὁ Σεβ. Περιστερίου ἐπιχειρεῖ νὰ περιθωριοποιήσει τοὺς πιστούς, καὶ μαζὶ μὲ αὐτοὺς τὴν πλειονότητα ἐπισκόπων, ἱερέων, μοναχῶν καὶ θεολόγων ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὶς κακόδοξες διδασκαλίες.
Γι’ αὐτὸ θὰ ποῦμε ὅτι συμφωνοῦμε καὶ ἐμεῖς μὲ τὸν λόγο τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου: «Οὐ παντὸς ἀνδρὸς τὸ θεολογεῖν».
Ἐν κατακλείδι, παρατηροῦμε τὸν τοπικὸ ποιμένα νὰ μὴ ἀσκεῖ ποιμαντικὴ ἀγάπης, ἀλλὰ στρατηγικὴ διχασμοῦ προσπαθώντας ἔτσι νὰ καλύψει τὴν ἐσφαλμένη διδασκαλία κάνοντας ἐπίθεση σὲ πρόσωπα, ἀποφεύγοντας κατ’ αὐτὸ τὸν τρόπο τὴν ἀντιπαράθεση θεολογικῶν ἐπιχειρημάτων γιὰ τὸ θέμα ποὺ ὁ ἴδιος προκάλεσε.
Παρακαλοῦμε θερμὰ Θεοφιλέστατε, νὰ μεταφέρετε στοὺς Σεβασμιωτάτους Συνοδικοὺς καὶ τὴν Ἐπιτροπὴ Δογματικῶν τὴν ἀγωνία τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας πανελλαδικῶς (ὅπως εἰσπράττουμε ἀπὸ τὰ μηνύματα ποὺ δεχόμαστε καθημερινῶς) γιὰ τὴν ὁριστικὴ διευθέτηση τοῦ ζητήματος καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως καὶ λειτουργικῆς Διδασκαλίας.
Ἀναμένοντας τὴν εὐγενική Σας ἀποδοχήν, ἀσπαζόμεθα τὴν δεξιάν Σας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ Ἀκολουθοῦν ὑπογραφές.