Σιγά-σιγά ο τόπος που έζησαν γενιές γενεών που τον περπάτησαν, τον δούλεψαν, προ παππούδες, παππούδες, αιώνες, τελευταία αλλάζει χέρια.
Από τη Μεσσηνία µας έρχεται η είδηση, εδώ και µερικά χρόνια ξένοι (Ελβετοί, Γερµανοί, Αυστριακοί,Άραβες) αγοράζουν ελαιώνες και άλλες επιχειρήσεις παραγωγής. Σκοπός τους, η παραγωγή και τυποποίηση του παγκόσµια φηµισµένου προϊόντος που παράγει η περιοχή και είναι το εξαιρετικής ποιότητας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο το “Κορωνέικο” και το οποίο πωλείται στο εξωτερικό σε εξωφρενικές τιµές.
Η είδηση αυτή µας δηµιουργεί θλίψη και οργή, διότι το κράτος δε βοήθησε χρόνια ολόκληρα, ώστε να οργανώσουν τις ανάλογες υποδοµές για την επεξεργασία της ελιάς και την τυποποίηση του ελαιολάδου. Αλλά ωσάν να µην τους θέλει και τους κυνηγάει φορτώνοντας τους µε το υψηλό κόστος παραγωγής (λιπάσµατα, καύσιµα, φάρµακα, µεροκάµατα) µε φόρους, υψηλό δανεισµό έτσι καθιστούν την αγροτική ζωή ασύµφορη στους ίδιους και στις νεότερες γενιές.
Πολλά από αυτά τα κτήµατα οι ξένοι τα µετατρέπουν σε πολυτελείς ξενώνες αγροτουρισµού, όπου οι ιδιοκτήτες προσφέρουν εµπειρίες µάζωξης της ελιάς και γευσιγνωσίας σε τουρίστες που θέλουν να ωφεληθούν και να ωφελήσουν, έτσι δηµιουργούν ένα κλειστό δίκτυο παραγωγής και κατανάλωσης, όπου το κέρδος φεύγει από την παραδοσιακή τοπική αγορά.
Η ειρωνεία είναι ότι ο Έλληνας καταναλωτής αγοράζει το δικό του λάδι, ως “πολυτελές” προϊόν από τα εγχώρια delicatessen πληρώνοντας το φέσι που δηµιούργησε το ξένο Marketing και το πιο τραγικό είναι που οι ντόπιοι εργάζονται πλέον ως εργάτες σε κτήµατα που πριν ήταν δικά τους.
Πρόκειται για ξεπεσµό ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας να ξεπουλιέται η γη για ένα “κοµµάτι ψωµί” και το κράτος να µη βλέπει και ούτε να ακούει! Γι’ αυτό δε θ’ αργήσουν, για νάρθουν τα µαντάτα, ώστε να έχει χαθεί το ΕΛΛΗΝΙΚΟ και τα πανάρχαια χαρακτηριστικά της ελληνικής ζωής και κοινωνίας.
Εφ. Αγώνας, Λάρισα