ΣΤΙΣ 2 Ὀκτωβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ Ἐπισκόπου Καρχηδόνος, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους Πατέρες καὶ Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας, ἔχοντας ἡ διδασκαλία του οἰκουμενικὸ κῦρος. Μεταξὺ τῶν ἄλλων βαθυστόχαστων θεολογικῶν του πραγματειῶν, ὑπῆρξε καὶ ἡ ὡς ἄνω φράση του, ὁρίζοντας τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὡς τὴν μοναδικὴ πύλη τῆς σωτηρίας, διότι Αὐτὴ εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ μοναδικοῦ Σωτήρα καὶ Λυτρωτῆ τοῦ κόσμου. Σύμφωνα μὲ τὸν Ἅγιο Κυπριανό, ἡ σωτηρία τελεσιουργεῖται μόνον μέσα στὴν Ἐκκλησία, σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς ποικίλες θρησκεῖες τοῦ κόσμου, ὅπου δὲν ὑπάρχει χάρις καὶ ὡς ἐκ τούτου αὐτές δέν μποροῦν νὰ προσφέρουν σωτηρία. Ἀλλὰ δυστυχῶς οἱ σύγχρονοί μας θιασῶτες τοῦ οἰκουμενιστικοῦ συγκρητισμοῦ, μὴ μπορώντας νὰ ἀγνοήσουν τὴν θεμελιώδη αὐτὴ ἀρχὴ τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ, γιὰ νὰ «ἔχει ἐφαρμογή», «βαπτίζουν» ὡς «ἐκκλησίες» καὶ τὶς αἱρέσεις! Νὰ θυμίσουμε τὴν τραγελαφικὴ δήλωση τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου: «ἡ Ἐκκλησία οὖσα ἀπὸ τὴν φύση της ἀδιαίρετη, διασπάσθη ἐν χρόνῳ»! Τὸ πῶς γίνεται νὰ εἶναι ἀδιαίρετη καὶ ταυτόχρονα διασπασμένη, μόνο ὁ «Πάπας τῆς Ἀνατολῆς» μπορεῖ νὰ μᾶς ἐξηγήσει! Ἐφεῦραν ἀκόμα καὶ τὴν παράδοξη θεωρία τῆς «οἰκονομίας τοῦ Πνεύματος», ὅτι δηλαδή, ἡ «πνοὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπου θέλει πνέει» καὶ ὡς ἐκ τούτου «πνέει» καὶ στὶς «διεσπασμένες ἐκκλησίες» καὶ «σώζει»! Μὲ κάτι τέτοιες κωμικὲς σοφιστεῖες θέλουν νὰ «ἐναρμονίσουν» τὶς οἰκουμενιστικὲς τους ἀπόψεις μὲ τὴν ὑψηλὴ θεολογία τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ!