Φαίνεται ὅτι ὁ καμπαλιστικῆς ρίζας Ἀνάποδος Κόσμος [1] ἐμφανίζεται ὄχι μόνον ἐκτός, ἀλλά ἐνίοτε ΚΑΙ ἐντός τῆς Διοικήσεως τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας. Κατά καιρούς. Ἐξηγούμεθα ἐν προκειμένῳ. Ἡ στήλη ἐτούτη γνωρίζει, παιδιόθεν, ἕνα μετέπειτα καί σημερινόν Ἱερέα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, Ἄψογον ἀπό πάσης πλευρᾶς, μέ λαμπράν ἐκκλησιαστικήν Παιδείαν καί πολύτεκνον, χαίροντα τῆς καλῆς «ἔξωθεν μά καί ἔσωθεν μαρτυρίας», σεβαστόν καί ἀγαπητόν εἰς τό ποίμνιον τῆς Ἐκκλησίας μας τοῦ Χριστοῦ…
Ἔ, λοιπόν, ἀντί ὁ ἄξιος αὐτός Ἱερεύς νά ἐπιβραβεύεται, γίνεται ἀκριβῶς τό ἀντίθετο, τό ἀνάποδο. Ναί, νά τίθεται σέ μακροχρόνια ἀργία!
Διά ποῖον λόγον; ρωτήσαμε ἁρμοδίως. Δέν ἀπαντοῦμε –μᾶς εἶπαν– διότι αὐτό ἐμπίπτει εἰς τά προσωπικά δεδομένα!
Τά ἀλλόκοτα ἐν ταῖς αὐλαῖς τῆς Ἐκκλησίας μας…
Τό ἀλλόκοτο, ἀπαράδεκτο καί ἀνεξήγητο εἶναι τώρα ὅτι ἐνῶ ὁ ἱερεύς αὐτός διώκεται, κατά τούς ἴδιους καιρούς πλῆθος ἀξιωματούχων τοῦ Τεκτονισμοῦ εἶναι καταγεγραμμένοι ὡς δαψιλῶς τιμηθέντες! Ἐνῶ δηλαδή ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀποδοκιμάζει σφόδρα καί Συνοδικῶς τήν μασονία, ἐντούτοις συγκεκριμένοι Πατριάρχες μας ἀποδίδουν ἐκκλησιαστικές διακρίσεις εἰς ἡγέτας αὐτῆς τῆς Ὀργάνωσης! Τραγέλαφος…
Ἰδού τέσσαρες μόνον περιπτώσεις ἐκ τῶν πολλῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν
- Εἰς τό τεκτονικό περιοδικό Πυθαγόρας, Τεῦχος 76-77 (2001), σελ. 351 διαβάζουμε ὅτι κατά τό ἔτος 1970 ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἀναγορεύει ἕνα ὑψηλό πρόσωπο εἰς Ἄρχοντα Μεγάλον Ρεφερενδάριον τῶν Πατριαρχείων!
Κατά τό ἔτος 1992 ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τοῦ ἀπονέμει τόν Μεγάλον Σταυρόν τῶν Πατριαρχείων!
Ποῖον ἦτο τό ὑψηλόν ἐκεῖνο πρόσωπο; Ἦτο ὁ Ἔνδοξος Ἀδελφός [ὑψηλόβαθμος Τέκτων] Γ.Β., Διοικητής μεγάλου χρηματοπιστωτικοῦ ἱδρύματος!
- Εἰς τό τεκτονικό περιοδικό Ὁ Διαβήτης, ἔκδοσις τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, Ἔτους 2005, τεῦχος 18, σσ. 6-7 διαβάζουμε τά ὡς ἀκολούθως, παραθέτοντες ἀποσπάσματα: «… Στήριγμα ἐλπίδας γιά τήν ὁμογένεια τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπό τόν Β΄ Μεγάλο Ἐπόπτη τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος Πανσεβάσμιον Ἀδελφόν [μασόνον] Γ.Γ.».
Τί καλό ἔκανε ὁ «πανσεβάσμιος» αὐτός Ἀδελφός; – μέ χρήματά του ἀναστήλωνε στήν Πόλη μερικές ἐκκλησιές. Ἰδού καί ἡ συνέχεια αὐτοῦ τοῦ ἐνδιαφέροντος ἄρθρου τοῦ τεκτονικοῦ περιοδικοῦ: «…Τήν Κυριακή 24 Ἰουλίου [2005] ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος ἐτέλεσε τά θυρανοίξια τοῦ Ναοῦ (…) ὁ ἀδελφός Γ… ὀφφικιάλιος πλέον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐτιμήθη μέ τόν Σταυρόν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας ὑπό τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί μέ τόν Χρυσοῦν Σταυρόν τῆς Μητροπόλεως Πριγκιποννήσων ἀπό τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ. Ἰάκωβον. Ἀνεκηρύχθη [ὁ πανσεβάσμιος ἐκεῖνος τέκτων!] Μέγας Εὐεργέτης τῆς Μητροπόλεως Ἴμβρου καί τῆς Μητροπόλεως Πριγκιποννήσων ἐν ζωῇ καί μετά θάνατον…».
Ποῖοι παρευρέθησαν στήν μεγάλη ἐκείνη σύναξη, ἡ σύνθεση τῆς ὁποίας ξαφνιάζει ἀρνητικά τούς χριστιανούς;
Ἰδού: «…Παρευρέθησαν: μεγάλη ἀντιπροσωπία ἀπό τήν Ἑλλάδα μέ τήν παρουσία Ἑλλήνων Βουλευτῶν, ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος στήν Κωνσταντινούπολη… Ὁ Μέγας Διδάσκαλος τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος Σεβασμιώτατος Ε.Ι., ὁ πρώην Μέγας Διδάσκαλος ἀδελφός Γ.Κ., ὁ Μέγας Γραμματεύς τῆς Μεγάλης Στοᾶς Πειραιῶς ἀδελφός Ν.Α. καί πολλοί ἀδελφοί…». Σημειώνουμε ὅτι ὁ τιμηθείς τέκτων ἦταν ἐφοπλιστής.
- Τοῦ κακοῦ ἡ σκάλα δέν ἔχει τέλος. Ἰδού κάτι ἀκόμη. Καθώς πληροφορούμεθα ἀπό βιβλία τεκτόνων καί τό διαδίκτυο, ὁ μασόνος Σ.Κ. ἔλαβε τό ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντα τοῦ Μεγάλου Ρεφερενδάριου τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ Θρόνου, πού τό 1992 τοῦ ἀπένειμε ἡ Θειοτάτη Μακαριότης ὁ Πάπας καί Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς, Παρθένιος Γ΄, ἐπιβραβεύοντάς τον γιά τίς σημαντικές του πρωτοβουλίες καί τήν ἀνακήρυξή του σέ Μέγα Εὐεργέτη. Τό ἔτος 2005 ἡ Α.Θ.Μ., ὁ Πάπας καί Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς Θεόδωρος Β΄ προάγει αὐτόν ἀπό Μέγα Ἄρχοντα Ρεφερενδάριο [2] σέ Μέγα Ἄρχοντα Λογοθέτη [3] καί τόν διορίζει ὡς Ἐκπρόσωπο Δημοσίων Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου στήν Ἀθήνα καί Συντονιστή ὅλων τῶν Ἱδρυμάτων καί Ἀδελφοτήτων τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας…».
Ἄλλες διακρίσεις στόν ἴδιο τέκτονα: «… Ἐκτός τῶν ἄλλων ὁ Σ.Κ. ἀπό τό 1979 ὥς τό 1997 ἐχρημάτισε Γενικός Γραμματέας τῆς Διεθνοῦς Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος “Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Μεγάλος”, πού τελεῖ ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, ἐνῶ παράλληλα Πρόεδρος τῆς Ἀδελφότητας τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς…»
Ἐπίσης, τό ἴδιο πάντα πρόσωπο: «…Ἔχει τιμηθεῖ μέ πλῆθος διακρίσεων, ὅπως ὁ Χρυσοῦς Σταυρός Χιλιετηρίδος τοῦ Ἁγίου Ὄρους [!] (1963) καί τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὁ Σταυρός μέ στέμμα καί δάφνη (ταξιάρχης) τοῦ Παναγίου Τάφου [!] (Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων), ὁ Ἀνώτερος Ταξιάρχης τοῦ Τάγματος Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου, ὁ Σταυρός Α΄ τάξεως Ἁγίου Μάρκου, ὁ Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος Ἁγίου Κων/νου τοῦ Μεγάλου, ὁ Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Σάββα, Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Λαζάρου, Μεγαλόσταυρος τοῦ Ἁγίου Μάρκου…» (Πηγή: Πάντα ταῦτα τά πρωτάκουστα περιέχονται στό βιβλίο τοῦ ἰδίου τοῦ Σ.Κ. (καί ἀλλοῦ) ὑπό τόν τίτλο Ἑλλάς-Ρωσία, 2009, ἀπό τίς ἐκδόσεις Ἀγγελάκη).
Ναί. Τό πολυβραβευμένο ΚΑΙ Ἐκκλησιαστικῶς –ἀπό τούς Πατριάρχες μας– αὐτό πρόσωπο ἦταν ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τῆς Ἱερᾶς –ἀποκαλουμένης– Αὐτοκρατορίας τῆς Μασονίας, μέ παγκόσμιο Κέντρο τίς Ἡνωμ. Πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς, ἔτσι ὅπως εἰς τά ἐπίσημα μασονικά ἔντυπα πολλαχοῦ ἀναφέρεται. Ὁ Σ.Κ. ὑπῆρξεν ἀκριβῶς: «Ὕπατος Μέγας Ταξιάρχης τοῦ Ὑπάτου Συμβουλίου τοῦ 33ου καί τελευταίου Βαθμοῦ τοῦ Ἀρχαίου καί Ἀποδεδεγμένου Σκωτικοῦ Τύπου (Δόγματος) διά τήν Ἑλλάδα», ἀπό τό ἔτος 2014.
- Κάτι σχετικό ἀκόμη, ἐκκλησιαστικῶς ἀδιανόητο. Ἰδού αὐτό. Διαβάζουμε ἀκριβῶς: «… Ὁ Πατριάρχης Παρθένιος ἀπένειμε εἰς τόν ἀδελφόν [μασόνον] Χ.Μ. ὡς Πρόεδρον τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος [!!] τόν Χρυσοῦν Σταυρόν τοῦ Ἁγίου Μάρκου μετά Διπλώματος…»
(Πάντα ταῦτα τά φοβερά εἰς τό τεκτονικό περιοδικό Πυθαγόρας, Ἐνημερωτικό Δελτίο τῶν Μελῶν τῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, Ἔκδοση Τεκτονικόν Ἵδρυμα, Μεγάλη Στοά τῆς Ἑλλάδος, τόμος Ζ΄, ἔτος 1989, τεῦχος 29, σελ. 304-305)
Τιμή καί Δόξα – Τιμή καί Σέβας
Τιμή καί Δόξα εἰς ἐκείνους τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας μας πού κατά καιρούς ἀδίκως ἐδιώχθησαν, πού ἐδιώχθηκαν καί βασανίστηκαν ἀπό Καίσαρες καί «πρίγκιπες τῆς Ἐκκλησίας», καθημένους ἐπί θρόνων Ὑψηλῶν καί Ἐπηρμένων…
Τιμή καί σέβας εἰς ἐκείνους πού κατά καιρούς ἀδίκως ἐδιώχθησαν καί διώκονται, ἐπειδή ἐπόθησαν καί ποθοῦν νά εἶναι συνεπεῖς πρός τήν Πίστη των στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του. Κρῖμα δέ εἰς ἐκείνους πού κατά καιρούς χρησιμοποιοῦν τούς Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας ὡς φλογισμένα Κανόνια, γιά νά ταλαιπωροῦν ὅσους δέν συμπαθοῦν;
Ἀναγκαῖος Ἐπίλογος
Ναί, καταλήγοντας ἐπαναλαμβάνουμε: ἑνός τίμιου καί πολύτεκνου Ἱερέα, ἀδίκως διωκόμενου καί συρόμενου εἰς τά ἐκκλησιαστικά Δικαστήρια, εὑρισκομένου ἤδη εἰς μακράν ἀργίαν, τοῦ ἀφήρεσαν ἀκόμη καί αὐτήν τήν διάκριση τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου πού εἶχε!
Πότε; Μά τώρα, στούς κακούς μας καιρούς, ὅταν ὑψηλοί ἐκκλησιαστικοί Ἀξιωματοῦχοι «ἐπαρασημοφόρησαν» Ἀρχηγούς τῆς Μασονίας, μέ ὀφφίκια ἐκκλησιαστικά καί χρυσοῦς Μεγαλόσταυρους…
Μέ σεβασμό εἰς τά ἀξιώματα τῶν Ἱεραρχῶν μας.
Μοναχός Ἀβέρκιος
Σημειώσεις:
- Ὁ Ἀνάποδος Κόσμος, ἰδίως τῆς ἐποχῆς μας ἀκολουθεῖ, εἶναι συνέπεια τῆς σκοτεινῆς, καμπαλιστικῆς παράδοσης, τῆς ἀνάστροφης, ἀνάποδης ἐξηγήσεως καί ἑρμηνείας τῶν Ἁγίων Γραφῶν. Γιά περισσότερα βλέπε –ἄν ἔχεις δυνατότητα– τά πολλά σχετικά λήμματα στήν Τεκτονική Ἐγκυκλοπαίδεια, Ἔκδοσης μέ τήν ἄδεια τῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος.
- «Ρεφερενδάριος» = ἱστορικό ἐκκλησιαστικό ἀξίωμα (ὀφφίκιο) τῶν Πατριαρχείων, πού ἀπονέμεται σέ διακεκριμένα μέλη τῆς κοινωνίας ὡς ἀναγνώριση τῆς προσφορᾶς των στά Πατριαρχεῖα.
- «Μέγας Ἄρχων Λογοθέτης» = Κορυφαῖος τιμητικός τί-τλος (ὀφφίκιο) πού ἀπονέμει (βασικῶς) τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο σέ λαϊκές προσωπικότητες.