Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουὴλ, ἱεροψάλτου
Τὸ 2ον Διεθνὲς Συνέδριον διὰ τὸν θρησκευτικὸν Φονταμενταλισμὸν καὶ τὸ «κατεστραμμένον» Μοναστήρι
«Ὁ φονταμενταλισμός, παρ’ ὅλο ποὺ δύναται νὰ ἀπολυτοποιήσει φανατικὰ τέτοια μνημεῖα, εἶναι συγχρόνως πρόθυμος νὰ τὰ καταστρέψει… Ἡ προστασία αὐτῶν τῶν χώρων δὲν ἀφορᾶ μόνο τὴ νομική τους θωράκιση, τὴ διατήρηση καὶ τὴν ἀποκατάστασή τους. Ἀφορᾶ ἐπίσης τὴ διαμόρφωση μίας κουλτούρας σεβασμοῦ καὶ τὴν καλλιέργεια μίας οὐσιαστικῆς κοινωνικῆς σχέσης μὲ τὴ θρησκευτικὴ ἑτερότητα» (‘Διεθνὲς Παρατηρητήριο’)
(Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος) «Πιστεύουμε, λοιπόν, ὅτι θὰ συμβάλουμε στὴν πρόταση ἑνὸς “ἄλλου τρόπου” συνύπαρξης ποὺ δὲν προϋποθέτει τὴν ἐξόντωση τοῦ διαφορετικοῦ»… «τὸ ἐγχείρημα δὲν εἶναι οὐτοπικό»… «στὴ Θράκη, ζοῦμε αὐτὴν τὴν μέθοδο καὶ τὴν καλλιεργοῦμε καθημερινά, γι’ αὐτὸ καὶ μποροῦμε νὰ τὴν προτείνουμε, ἴσως ἐνισχυμένη καὶ βελτιωμένη, σὲ ἀνθρώπους “καλῆς θελήσεως”, ποὺ ὑπάρχουν παντοῦ».
«Οἱ θεματικὲς συνεδρίες θὰ ἐξετάσουν τὶς νομικὲς διαστάσεις τῆς προστασίας τῶν ἱερῶν τόπων… Τὰ μνημεῖα καὶ οἱ ἱεροὶ τόποι ὀφείλεται νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ ἐπιθέσεις μισαλλόδοξων ὁμάδων». (‘2ο Διεθνὲς Συνέδριο’)
(Ὁ Φλωρίνης Εἰρηναῖος) «Ἐγὼ ἔκανα ὅλες τὶς νομικὲς ἐνέργειες… ἔτσι ὥστε ἡ Μονὴ ποὺ εἶχε καταπατηθεῖ νὰ ἐπιστρέψει στὴν Μητρόπολη. Πῆγα λοιπὸν ἐκεῖ, εἶχα συνεννοηθεῖ μ’ ὅλες τὶς ἁρμόδιες ὑπηρεσίες, ποὺ δὲν εἶναι μόνο ἡ Ἀστυνομία… Μπαίνοντας λοιπὸν στὸ Μοναστήρι… βλέπω ὅτι τὸ Μοναστήρι εἶναι διαλυμένο καὶ κατεστραμμένο».
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Ἕνα γερὸ θεμέλιο στήριξης τῶν ὅσων πρόκειται νὰ καταθέσουμε στὴν ἀγάπη σας ὑπάρχει στὶς σελίδες τοῦ περιοδικοῦ «Ὁ Σωτήρ». Σ’ αὐτὲς πρόκειται νὰ δοῦμε δύο διαφορετικοὺς ὀργανισμούς (!), ποὺ ὅμως συνεργάζονταν καὶ συνεργάζονται, συντόνιζαν καὶ συνεχίζουν μέχρι τῶν ἡμερῶν μας νὰ συντονίζουν τὴν δραστηριότητά τους, καθὼς ἐπιδιώκουν τοὺς ἴδιους σκοπούς. Πρόκειται γιὰ τὸ δημοσίευμα «Αἱ Εὐρωπαϊκαί Ἐκκλησίαι», τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχὴ αὐτή εἶναι: «Ἀπὸ τὰς 18 ἕως τὰς 25 Ὀκτωβρίου (1979) συνῆλθεν εἰς τὴν Κρήτην ἡ 8η Γενικὴ Συνέλευση τοῦ λεγομένου Συμβουλίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν. Τὸ γεγονὸς διετυμπανίσθη ποικιλοτρόπως καὶ αἱ ἐφημερίδες ἀσχολήθηκαν ἀρκετὰ μὲ τὴν προβολήν του. Τί πράγματι εἶναι τὸ Συμβούλιο αὐτό;».
Ἀλλὰ ἂς δοῦμε ποιὸς εἶναι ὁ ἄλλος ὀργανισμὸς καὶ μαζὶ τὸ ρόλο ποὺ παίζουν αὐτὰ τὰ συμβούλια. «Ὁ Δρ Ἀπὲλ ἐτόνισεν ὅτι “ἡ θεολογικὴ βάση καὶ προϋπόθεση γιὰ τὴν εἰσδοχὴ μίας Ἐκκλησίας μέσα στὸ νέο αὐτὸ ὀργανισμὸ εἶναι ἡ ἴδια μὲ τὴ θεολογικὴ βάση τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν. Τὸ Συμβούλιο τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν δὲν ἀποτελεῖ τμῆμα τοῦ Π..Σ.Ε.. Πρόκειται γιὰ δύο διαφορετικοὺς ὀργανισμούς. Ὅμως συνεργάζονται καὶ συντονίζουν τὴ δραστηριότητά τους. Στὸ Συμβούλιο τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν συνεργάζονται σήμερα 112 Διαμαρτυρόμενες καὶ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες”. Διότι οἱ παπικοὶ δὲν συμμετέχουν εἰς αὐτό»!
Στὴ συνέχεια, ὁ συντάκτης τοῦ ἐν λόγῳ κειμένου ἀποκαλύπτει τὰ ἑξῆς χρήσιμα στοιχεῖα, κατάλληλα γιὰ τὴν θεμελίωση τῆς δικῆς μας ἐργασίας: «Μὲ τὰς δηλώσεις αὐτάς φαίνεται καθαρὰ ὅτι καὶ τὸ Συμβούλιο αὐτὸ εἶναι ὅμοιον πρὸς τὸ περίφημον Π.Σ.Ε. καὶ ἐπιδιώκει τοὺς ἴδιους σκοπούς. Ἕνα οἰκουμενιστικὸν ὄργανον ἐπιπλέον, ὅπου καὶ πάλιν κυριαρχοῦν οἱ Προτεστάνται. …Ἐνδεικτικὸν ἀκόμη τῶν σκοπῶν καὶ τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ εἶναι ὅτι “ἰδιαιτέρως συνιστᾶται ἡ προαγωγὴ τοῦ ἰουδαιοχριστιανικοῦ διαλόγου στὸ χῶρο τῆς Εὐρώπης καὶ ἡ καταπολέμησις τοῦ ἀντισημιτισμοῦ”. Πρᾶγμα πολὺ ὕποπτον. Δι’ αὐτὸ καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι ἂς προφυλασσώμεθα ἀπὸ τὰ κατασκευάσματα αὐτὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ δὲν θέλουν τίποτε τὸ καλὸν διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν». (Ἀριθ. Τεύχους 893)
- «Διεθνὲς Παρατηρητήριο θρησκευτικοῦ φονταμενταλισμοῦ», ἕνα ἐπιπλέον οἰκουμενιστικὸν ὄργανον
Ἀδελφοί, ἀπὸ τὶς παρακάτω δηλώσεις φαίνεται καθαρὰ ὅτι καὶ τὸ ‘Παρατηρητήριο’ εἶναι ὅμοιο πρὸς τὸ περίφημο Συμβούλιο τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ἐπιδιώκει τοὺς ἴδιους σκοπούς.
«Ὁ πρόεδρος τοῦ Διεθνοῦς Παρατηρητηρίου, Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως καὶ Σαμοθράκης Ἄνθιμος καὶ ὁ διευθυντής του… μίλησαν στὸ Ἀθηναϊκὸ – Μακεδονικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων γιὰ τὶς δράσεις τοῦ Παρατηρητηρίου καὶ τοὺς τρόπους μέσα ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἡ διεπιστημονικὴ προσέγγιση δύναται νὰ προτάξει τὴ διαθρησκειακὴ συνεργασία καὶ νὰ ἀναδείξει ἀνεκτικὰ θρησκευτικὰ πρότυπα ἀπέναντι σὲ ἄτομα ἢ ὀργανωμένες ὁμάδες ποὺ προωθοῦν τὴ ρητορικὴ μίσους, τὴ μισαλλοδοξία καὶ πράξεις βίας, ἐργαλειοποιώντας τὴν πίστη». [1].
Ἰδοὺ καὶ δύο νέα δημοσιεύματα, ποὺ κρίνονται ἀναγκαῖα, προκειμένου νὰ δώσουν τὸ στίγμα τῆς αὐτῆς συγγραφῆς (ἐφόσον διὰ τοῦ ἐν λόγῳ Παρατηρητηρίου ἐπιχειρεῖται ἡ θεσμικὴ θεμελίωση τοῦ ἰουδαιοχριστιανικοῦ καὶ ἰσλαμοχριστιανικοὺ διαλόγου, χάριν καταπολέμησης τοῦ θρησκευτικοῦ φονταμενταλισμοῦ ἢ καλύτερα τοῦ ἀντισημιτισμοῦ καὶ τοῦ ἀντιαγαρητισμοῦ. Καὶ ἐπιπλέον τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ «Χριστιανικοῦ (ἑλληνότροπου) Ζηλωτισμοῦ». Ὁ νοῶν νοείτω! Λοιπόν,
Στὴν εἴδηση μὲ τίτλο «Ὁ Γενικὸς Γραμματέας τοῦ Συμβουλίου Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν (CEC) στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο», ποὺ ἀναρτήθηκε τὴν 1η Ἀπριλίου 2022 (δύο δηλ. χρόνια πρὶν τὴν σταμούλια ἔμπνευση γιὰ σύσταση τοῦ ‘Παρατηρητήριου’) διαβάζουμε: «Ὁ Γενικός… ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὴν Α.Θ. Παναγιότητα τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ συζητήσουν ἐπίκαιρα ζητήματα [σ.σ. ὅπως οἱ ἐπιπτώσεις τοῦ πολέμου, ἡ καταστροφὴ τῶν ναῶν, ἡ κατάσταση τῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων, κ.ἄ.], μὲ ἔμφαση στὶς δραματικὲς ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία» [2].
Ἐν σχέσει τώρα μὲ την «Ἀντιπροσωπία τοῦ Οὐκρανικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν καὶ Θρησκευτικῶν Ὀργανώσεων (UCCRO) [ποὺ] ἐπισκέφθηκε στὶς 22 Ἰουνίου 2026 τὰ γραφεῖα τοῦ Συμβουλίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν (CEC) στὶς Βρυξέλλες», διαβάζουμε:
«Ἡ ἐπίσκεψη πραγματοποιήθηκε λίγες ἡμέρες μετὰ τὸ πρόσφατο πλῆγμα στὴ Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου, ἕνα τόπο ἰδιαίτερης πνευματικῆς καὶ ἱστορικῆς σημασίας γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Τὸ CEC ἐξέφρασε τὴν ἀλληλεγγύη του πρὸς τὸ UCCRO καὶ υἱοθέτησε τὴν ἀνακοίνωσή του ποὺ καταδικάζει τὴν ἐπίθεση, ζητώντας τὴν προστασία τῆς θρησκευτικῆς, πολιτιστικῆς καὶ ἱστορικῆς κληρονομιᾶς τῆς Οὐκρανίας. Κατὰ τὶς συνομιλίες στὸ Οἰκουμενικὸ Κέντρο τῶν Βρυξελλῶν, συζητήθηκαν οἱ ἐπιπτώσεις τοῦ πολέμου, ἡ καταστροφὴ ναῶν, ἡ κατάσταση τῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων στὰ κατεχόμενα ἐδάφη καὶ ἡ ἀνάγκη διασφάλισης τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας». [3].
[Ἄξια λόγου ἐδῶ εἶναι ἡ παρατήρηση τῆς χρονικῆς διαφορᾶς τῆς ἐν λόγῳ ἐπίσκεψης ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ 2ου Διεθνοῦς Συνεδρίου…! 22 Ἰουνίου ἕως 2 Ἰουλίου, ἴσον 10 ἡμέρες πρίν!]
Βλέπουμε ὅτι τὸ «Παρατηρητήριο» καὶ τὸ περίφημο «Συμβούλιο τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν» ἐπιδιώκουν τοὺς ἴδιους σκοπούς!
- «2ον Διεθνὲς Συνέδριο γιὰ τὸν θρησκευτικὸ Φονταμενταλισμὸ»
Ἀδελφοί, καὶ πάλι μεταφερόμαστε νοερὰ στὰ Χανιὰ τῆς Κρήτης, στὸ Κολυμπάρι καὶ στὶς ἐγκαταστάσεις τῆς «Ὀρθοδόξου» Ἀκαδημίας Κρήτης, ὅπου πραγματοποιήθηκε (2-3 Ἰούλιου 2026) τὸ 2ο Διεθνὲς Συνέδριο τοῦ «Διεθνοῦς Παρατηρητηρίου Θρησκευτικοῦ Φονταμενταλισμοῦ». Δηλαδή, λίγες ἡμέρες μετὰ «τὸ πρόσφατο πλῆγμα στὴ Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου», ἢ καλύτερα δέκα μῆνες μετὰ ‘’τὸ πρόσφατο πλῆγμα’’ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου… Γιὰ τὸ ἐν λόγῳ Συνέδριο διαβάζουμε:
«Τὸ Συνέδριο εἶναι ἀφιερωμένο στὸ γενικὸ θέμα: “Φονταμενταλισμὸς καὶ Προστασία τῶν Θρησκευτικῶν Μνημείων καὶ Τόπων” καὶ θὰ περιλαμβάνει Εἰσηγήσεις μελῶν τῆς Πανεπιστημιακῆς κοινότητας καὶ ἐξειδικευμένων ἐρευνητῶν, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό, γιὰ τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους τὰ μνημεῖα καὶ οἱ ἱεροὶ τόποι ὀφείλεται νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ ἐπιθέσεις μισαλλόδοξων ὁμάδων καὶ μποροῦν νὰ λειτουργήσουν ὡς σημεῖα συμφιλίωσης καὶ συνύπαρξης». [4]
Οἱ παρακάτω γραμμὲς χρήζουν ἰδιαίτερης προσοχῆς, μίας καὶ ἀφοροῦν τὸ «Πολυθρησκευτικὸ σπίτι», τουτέστιν τὸ «Σπίτι τοῦ Ἑνός», ποὺ ὡς γνωστὸ εἶναι «Ἕνας παγκοσμίως μοναδικὸς οἶκος λατρείας καὶ συνάντησης γιὰ Χριστιανούς, Ἑβραίους καὶ Μουσουλμάνους», ποὺ κατασκευάστηκε στὸ Βερολίνο (Ὁ θεμέλιος λίθος τέθηκε τὴν Πέμπτη 27 Μαΐου 2021). Λοιπόν, στὴν Β’ Συνεδρία τοῦ «2ου Διεθνοῦς Συνεδρίου…» καὶ στὴν εἰσήγηση τοῦ Καθηγητῆ Κοινωνιολογίας τοῦ Χριστιανισμοῦ κ. Χριστοφόρου Ἀρβανίτη «Ὁ σαρκωμένος χῶρος τῆς ἑνότητας: Ἡ ὑλικότητα τῶν ἱερῶν τόπων ὡς οἰκουμενική, διαθρησκευτικὴ ἀφήγηση», παρουσιάστηκαν «σύγχρονες ἀρχιτεκτονικὲς ἀπόπειρες διαθρησκευτικῆς συνύπαρξης, ὅπως τὸ “House of One” στὸ Βερολίνο, ὅπου προβλέπονται διακριτοὶ χῶροι γιὰ χριστιανική, ἰουδαϊκὴ καὶ μουσουλμανικὴ λατρεία γύρω ἀπὸ μία κοινὴ αἴθουσα διαλόγου. …[Ἂν καὶ] Ἡ ἀρχιτεκτονικὴ ὀργάνωση δὲν ἐπιλύει ἀπὸ μόνη της τὶς θρησκευτικὲς ἢ πολιτικὲς συγκρούσεις. Μπορεῖ, ὡστόσο, νὰ προβλέψει ἕνα κοινὸ χῶρο, διατηρώντας συγχρόνως τὴ διακριτὴ ταυτότητα κάθε κοινότητας» [5].
Πράγματι, ἀδελφοί, «…οἱ Ὀρθόδοξοι ἂς προφυλασσώμεθα ἀπὸ τὰ κατασκευάσματα αὐτὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ δὲν θέλουν τίποτε τὸ καλὸν διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν.»!
- «Τὸ κατεστραμμένο Μοναστήρι καὶ οἱ συλλήψεις»
[«Στὸ πρόγραμμα τοῦ συνεδρίου περιλαμβάνονται εἰσηγήσεις πανεπιστημιακῶν, ἐρευνητῶν καὶ εἰδικῶν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό. Οἱ θεματικὲς συνεδρίες θὰ ἐξετάσουν τὶς νομικὲς διαστάσεις τῆς προστασίας τῶν ἱερῶν τόπων…»]
Ἀγαπητοί, πέρασαν δέκα μῆνες ἀπὸ ‘’τὸ πλῆγμα’’ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου, καὶ μόλις τρεῖς μῆνες ἀπὸ τὸ πέρας τοῦ 2ου Διεθνοῦς Συνεδρίου τοῦ παρατηρητηρίου! Καὶ αὐτὸ ποὺ ἔχει ἐνδιαφέρον νὰ δοῦμε ἢ καλύτερα νὰ ἐξετάσουμε εἶναι τὸ ἐνδεχόμενο πρώιμης ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων «προστασίας τῶν ἱερῶν τόπων».
Σὲ τοπικὴ λοιπὸν ἠλεκτρονικὴ ἐφημερίδα- ραδιόφωνο τῆς πόλεως Πτολεμαΐδας ὁ Μητροπολίτης Εἰρηναῖος μίλησε “γιὰ τὸ μέλλον” τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Ἐορδαίας. Ἰδοὺ ὀλίγες φράσεις κλειδιά, ποὺ ξεκλειδώνουν καὶ φανερώνουν τὶς «εἰρηνικές», «φιλάνθρωπες» καὶ «ἀγαθὲς» διαθέσεις του…
– «Ἐπικίνδυνα πρόσωπα μπῆκαν στὴν Ἱερὰ Μονή… πρόσωπα ἀφερέγγυα ὡς πρὸς τὴν πίστη τους καὶ τὶς προθέσεις τους… μπῆκαν πρόσωπα ποὺ γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἦταν ἐπικίνδυνα… ἔκαναν τὸ μοναστήρι ἕνα κέντρο ποὺ λειτουργοῦσε ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας»
– «Δὲν τοὺς θέλει οὔτε ἡ κοινωνία»
– «Μπαίνοντας στὸ μοναστήρι, ὑπῆρχε ἕνας μοναχὸς καὶ ἕνας λαϊκός… καὶ βλέπω ἕνα μοναστήρι διαλυμένο καὶ κατεστραμμένο ἐσωτερικά. …Τὸ μοναστήρι σφραγίστηκε, ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος»
– «Εἶναι ἐλάχιστοι, μετρημένοι αὐτοὶ ποὺ δημιουργοῦν μεγάλη φασαρία. Στόχος τους εἶναι τὸ διαδίκτυο, νὰ φανοῦν ὅτι κάνουν κάτι. Δὲν κυνηγάω τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν μία κάποια ἄλλη ἄποψη. Τὰ ἔχω μὲ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν αἵρεση» [6].
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
(11-10-2026 ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΛΑΦΤΣΗΣ)
«…Πρέπει οἱ Χριστιανοὶ νὰ καταλάβουμε ὅτι μὲ τὴ ζωή μας, μὲ τὴν προσευχή μας καὶ μὲ τὴν ἐν Χριστῷ κοινωνία μας, πρέπει καὶ μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε τὸν κόσμο! Πότε; Ὅταν μεταφέρουμε τὸν Χριστὸ ὅπου ζοῦμε, δεχόμενοι ὁ,τιδήποτε δὲν μᾶς ἀρέσει, ὁ,τιδήποτε μπορεῖ νὰ εἶναι διαφορετικό, ὁ,τιδήποτε μπορεῖ νὰ εἶναι ἀντίθετο ἀπέναντι σ’ αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς πιστεύουμε. Αὐτὸς εἶναι ὁ πολιτισμὸς καὶ ἡ κοινωνία ποὺ ὁ Χριστὸς ἐγκατέστησε στὸν κόσμο (σ.σ. ὁ διαθρησκειακὸς-πολυπολιτισμικός;) μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ κόσμος καὶ πάλι, ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς θ’ ἀνέβει στὸν Οὐρανὸ, γιὰ νὰ ζήσουμε τὴν αἰώνια ζωή. …Οἱ Χριστιανοὶ καὶ οἱ ἄνθρωποι μετὰ τὸν Χριστὸ (σ.σ. ἀνεξαρτήτως θρησκείας;) εἴμαστε καταδικασμένοι νὰ ζήσουμε αἰώνια, διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ» [7].
Πτολεμαΐδα 11 Ὀκτωβρίου 2026 (Μνήμη τῆς Ζ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου)
Υ.Γ. «Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται». (Μάτθ. 10,22)
Σημειώσεις:
[1] statusradio.gr [2] ec-patr.org [3] ekklisiaonline.gr [4] oac.gr [5] mnemonikon.gr [6] e-ptolemeos.gr [7] youtube.com