Ἀνελέητον πόλεμον ἔχουν κηρύξει ΗΠΑ καὶ Φανάρι εἰς ὅσους διαφωνοῦν μὲ τὸ Οὐκρανικόν. Νέον θῦμα ὁ Σεβ. Νόβισαντ Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς. Ἡ ἐφημερὶς «Καθημερινή», ὁ διευθυντὴς τῆς ὁποίας δὲν ἔχει κρύψει ποτὲ τοὺς δεσμούς του μὲ τὰς ΗΠΑ, ἐπιτίθεται μὲ ἀνοίκειον τρόπον, ἐπικαλουμένη τὰς ἀντικειμενικάς… «πηγάς τοῦ Φαναρίου»! Μεταξὺ ἄλλων καταλογίζει ὡς κατηγορία ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος ὑποβιβάζει τὸν Ἀθηνῶν εἰς «Πρόεδρον» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀγνοοῦν οἱ δύστηνοι ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπίσημος θέσις τοῦ Φαναρίου! Ἔπεσαν εἰς τὴν ἰδίαν τους τὴν παγίδα. Παραθέτομεν μέρος ἀπὸ τὸν ἄρθρον τῆς 8ης Δεκεμβρίου 2019:
«Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στὸν γιουγκοσλαβικὸ ἐμφύλιο τάχθηκε ἐμφατικὰ στὸ πλευρὸ τῶν Σέρβων ποὺ προωθοῦσαν ἐπιτυχῶς τὸν μῦθο ὅτι οἱ Ράντοβαν Κάρατζιτς καὶ Ράτκο Μλάντιτς μάχονταν σὲ Βοσνία καὶ Κροατία ὑπερασπιζόμενοι τὰ «ἅγια τῶν ἁγίων» τῆς Ὀρθοδοξίας, τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦνταν ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους καὶ τὸν Πάπα. Τόνοι ἀνθρωπιστικῆς βοήθειας καὶ ἑκατομμύρια, σὲ βαλίτσες, ποὺ συγκέντρωνε ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τῶν πιστῶν γιὰ τοὺς «ἐν Χριστῷ Σέρβους ἀδελφοὺς» ἔφευγαν μὲ φορτηγὰ γιὰ τὸ Βελιγράδι, ἀπ’ ὅπου ἡ Σερβικὴ Ἐκκλησία τὰ διένειμε ἀποκλειστικὰ (μέχρις ὅτου ξεσπάσει κατακραυγὴ διεθνῶς) στοὺς ὁμοεθνεῖς ἀμάχους, ἀδιαφορώντας ἢ βάζοντας σὲ δεύτερη μοῖρα τὰ ἀλλόθρησκα παιδάκια τῆς διπλανῆς πόρτας.
Ὁ ἑλληνοσπουδαγμένος Μητροπολίτης Νόβισαντ Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς ἦταν τότε ἐκ τῶν διαχειριστῶν τῆς ἑλληνικῆς βοήθειας καὶ ὁ κατ’ ἐξοχὴν «πλασιὲ» στὸ ἑλληνικὸ θρησκευτικό, καὶ ὄχι μόνο, ἀκροατήριο, τῶν δικαίων τοῦ ὀρθόδοξου κόσμου στὴν καταρρέουσα Γιουγκοσλαβία, ποὺ κατ’ ἐκεῖνον ταυτίζονταν μὲ αὐτὰ τοῦ Μιλόσεβιτς καὶ τοῦ σερβικοῦ ἔθνους.
Ὁ ἴδιος Μητροπολίτης ποὺ τότε ἔψαλλε «ὑμνοῦμεν σέ, εὐλογοῦμεν σέ», γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς πιστούς της, ἐξαπέλυσε πρόσφατα σφοδρότατη ἐπίθεση, στὰ ὅρια τῆς προσβολῆς, ἐναντίον της καὶ τοῦ Προκαθημένου της Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀναγνώριση ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, τῆς Αὐτοκέφαλης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας.
Μὲ ἀνάρτησή του στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας ἐπιχείρησε νὰ ὑποβαθμίσει τὸ ἡγετικὸ προφὶλ τοῦ κ. Ἱερωνύμου ἐμφανίζοντάς τον ὡς ἕνα Μητροπολίτη ποὺ ἁπλῶς καὶ μόνον προεδρεύει τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Καὶ ὄχι μόνο: χαρακτήρισε τὴν ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ συνταχθεῖ μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὸ οὐκρανικὸ ὡς «τὸ τελευταῖο βῆμα πρὶν τὴν ἄβυσσο ἑνὸς ἀκόμα βαθύτερου καὶ πιὸ ἐπικίνδυνου σχίσματος στὴν οἰκουμενικὴ Ὀρθοδοξία»…
Πηγὲς τοῦ Φαναρίου ἀνέφεραν ὅτι ὅπου ἡ ρωσικὴ πλευρὰ δὲν βρίσκει ἀνταπόκριση στήνει δικές της δομὲς (ἐνορίες, ναοὺς) ἀπέναντι στὶς ὑφιστάμενες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐνῷ στὴ μάχη ἔχει ρίξει καὶ τὸ ἰσχυρὸ ὅπλο τῆς βιομηχανίας τοῦ θρησκευτικοῦ τουρισμοῦ ποὺ φέρνει ἑκατομμύρια Ρώσους πιστοὺς στοὺς τόπους λατρείας (Ἱεροσόλυμα, Πάτμος,Μετέωρα, Ἅγιον Ὄρος, κ.ἄ.)».