Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία ἔχει ἱδρυθεῖ πρόσφατα, εἶναι ἀφιερωμένη στὴν Ἁγία Τριάδα. Ἔτσι εἶχε ἀφιερωθεῖ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Σχολὴ τῆς Κύπρου, ποὺ ἱδρύθηκε τὸ 1812 ἀπὸ τὸν Ἐθνομάρτυρα Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου Κυπριανό. Παρεπόμενα καὶ ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου εἶναι ἀφιερωμένη στὴν Ἁγία Τριάδα.
Ἡ ἀφιέρωση τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: “Ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀφιερώνεται – κατὰ τὸ πρότυπο τῆς Ἑλληνικῆς Σχολῆς (1812) τοῦ Ἐθνομάρτυρα Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανοῦ “τῇ πανσωστικῇ Ἁγίᾳ Τριάδι, αὐτῷ τῷ τρισυποστάτῳ καὶ μόνῳ Θεῷ, καθότι εἰς δόξαν αὐτοῦ ἔκτισται, ἵνα περισκέπῃ καὶ διατηρῇ αὐτὴν ἀπὸ πάσης προσβολῆς ἐναντίας, διαβολικῆς τε καὶ ἀνθρωπίνης καὶ ἵνα δώσῃ αὐτῇ καλὴν αὔξησιν καὶ στερέωσιν καὶ καρποὺς ἀρετῆς τοῖς σπουδάζουσιν ἐν αὐτῇ”.
Θὰ μποροῦσε ὅμως νὰ γίνει τέτοια ἀφιέρωση καὶ ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, μετὰ τὴ λειτουργία “Κατεύθυνσης μουσουλμανικῶν σπουδῶν” στὰ πλαίσια τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης; Φυσικὰ ὄχι, καθότι τοῦτο θὰ ἀποτελοῦσε πολὺ μεγάλη βλασφημία. Ἡ λειτουργία “Κατεύθυνσης μουσουλμανικῶν σπουδῶν” στὰ πλαίσια τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, καθιστᾶ βλάσφημη μία τέτοια ἀφιέρωση.
Ἄλλο εἶναι νὰ συμπεριληφθοῦν μαθήματα θρησκειολογικοῦ περιεχομένου στὸ πανεπιστημιακὸ πρόγραμμα μιᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς κι ἄλλο εἶναι νὰ δημιουργηθεῖ “Κατεύθυνση μουσουλμανικῶν σπουδῶν”. Κατ’ οὐσία δημιουργήθηκε ἕνα ἀκόμα τμῆμα στὰ πλαίσια τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης μὲ ἀντιτριαδικὴ κατεύθυνση.
Ὅλη ἐκείνη ἡ προσπάθεια ποὺ ἔγινε γιὰ τὴν ἵδρυση τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης τὸ 1942, ὅπως καὶ οἱ σκοποὶ τῆς ἵδρυσής της εἶναι γνωστοί. Γνωστὲς εἶναι καὶ οἱ προσπάθειες τοῦ τότε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου τὸ ἔτος 1927, ὅπου κατέγραφε σὲ σχετικὲς ἐπιστολές του πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸ Παιδείας, τὸν σκοπὸ τῆς μόρφωσης τῶν Κληρικῶν καὶ τῶν θεολόγων καθηγητῶν. Πόση λύπη θὰ δοκίμαζαν, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ προσπάθησαν γιὰ τὴν ἵδρυση τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, ἂν κάποιος τοὺς ἀνέφερε τότε αὐτὴ τὴ θλιβερὴ μελλοντικὴ πιθανότητα, ποὺ δυστυχῶς ἔγινε πραγματικότητα στὶς μέρες μας;
Δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ μέγεθος τοῦ ἀτοπήματος; Ἴσως αὐτὲς τὶς μέρες ποὺ τὸ κορανικὸ μένος τῶν Τούρκων μωαμεθανῶν, γιὰ τὸν Ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας καὶ τὴ Μονὴ τῆς Χώρας ἔδειξε τὸ πραγματικό του πρόσωπο γιὰ μία ἀκόμη φορά, γίνει ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἦταν βλάσφημος ὁ καγχασμός, ὅτι δῆθεν ἡ ἡμέρα, ποὺ δημιουργήθηκε ἡ “Κατεύθυνση μουσουλμανικῶν σπουδῶν” ἦταν ἡμέρα ἱστορική. Δὲν ἦταν μία ἱστορικὴ ἡμέρα μὲ τὴ ἔννοια ποὺ τὸ διακήρυσσαν, ἀλλὰ ἀποφράδα ἡμέρα.
Ὁ μωαμεθανισμὸς εἶναι ἀντιτριαδικὸς καὶ πολεμεῖ τὴν Ἁγία Τριάδα. “Μὴ λέτε Τριάδα” (Κοράνι, κεφ. Δ, στίχ. 171) προτρέπει βλάσφημα τὸ κοράνι. Ἡ βάση τοῦ μωαμεθανισμοῦ εἶναι ἡ ἀντιτριαδικότητά του. Γιὰ ποιὰ ἱστορικὴ ἡμέρα μποροῦν νὰ μιλοῦν.
Θὰ μποροῦσε νὰ γίνει μία ἀφιέρωση, ὅπως τὴν ἀφιέρωση τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, μὲ ἀφιέρωση “τῇ πανσωστικῇ Ἁγίᾳ Τριάδι, αὐτῷ τῷ τρισυποστάτῳ καὶ μόνῳ Θεῷ” καὶ ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης μετὰ τὴ δημιουργία ἀντιτριαδικῆς “Κατεύθυνσης”; Θὰ ἀποτελοῦσε ἀναίδεια καὶ βλασφημία πρὸς τὸν Ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεὸ μία τέτοια ἀφιέρωση, μετὰ τὴ λειτουργία “Κατεύθυνσης μουσουλμανικῶν σπουδῶν” στὰ πλαίσια τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης.