Ποιος είναι ο κερδισμένος της Συμφωνίας των Πρεσπών; (μέρος κα΄)
Οικονομική συνεργασία: Θέτοντας τις βάσεις για την ανεξαρτητοποίηση της περιοχής
Συνεχίζοντας την , κάτω από τον γενικό τίτλο «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» διαβάζουμε τα άρθρα 13 και 14, που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς περιλαμβάνουν κεκαλυμμένα πολλά από τα μελλοντικά σχέδια των Δυτικών.
« […]
Άρθρο 13
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι το δεύτερο Συμβαλλόμενο Μέρος είναι περίκλειστο κράτος, τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα καθοδηγούνται από τις σχετικές προβλέψεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας που θα έχουν και πρακτική εφαρμογή αλλά θα εφαρμόζονται και όταν θα συνομολογούνται συμφωνίες που αναφέρονται στο Άρθρο 18 της παρούσας Συμφωνίας.
Άρθρο 14
- Τα Συμβαλλόμενα Μέρη δεσμεύονται να αναπτύξουν περαιτέρω την οικονομική συνεργασία τους σε όλους τους τομείς. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενδυνάμωση, αύξηση και εμβάθυνση της διμερούς τους συνεργασίας στους τομείς της γεωργίας, της ενέργειας, του περιβάλλοντος, της βιομηχανίας, των υποδομών, των επενδύσεων, του τουρισμού, του εμπορίου και των μεταφορών. Για να επιτύχουν αυτόν τον στόχο, τα Μέρη θα εκμεταλλεύονται και θα αξιοποιούν τα υφιστάμενα ΜΟΕ, τα οποία αποτελούν μία αμοιβαίως επωφελή πλατφόρμα, η οποία θα μετεξελιχθεί σε Σχέδιο Δράσης.
- Τα Μέρη θα ενθαρρύνουν αμοιβαίες επενδύσεις και θα λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτελεσματική προστασία τους, περιλαμβανόμενων μέτρων κατά της υπερβολικής γραφειοκρατίας και κατά θεσμικών, διοικητικών και φορολογικών εμποδίων. Τα Μέρη δεσμεύονται να προσδώσουν ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία μεταξύ εκατέρωθεν εταιρειών, επιχειρήσεων και βιομηχανιών.
- Τα Μέρη δεν θα επιβάλλουν προσκόμματα στη μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών μεταξύ των εδαφών τους ή διαμέσου του εδάφους καθενός από τα Μέρη προς το έδαφος του άλλου. Τα Μέρη θα συνεργάζονται για τη διευκόλυνση των ως άνω μετακινήσεων, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
- Τα Μέρη θα αναπτύξουν και θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους όσον αφορά στην ενέργεια, ιδίως δια της κατασκευής, συντήρησης και χρήσης διασυνδεόμενων αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου (υφιστάμενων, υπό κατασκευή και σχεδιαζόμενων) και όσον αφορά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, περιλαμβανομένων των φωτοβολταϊκών, της αιολικής και της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Πιθανά εκκρεμή ζητήματα θα αντιμετωπισθούν χωρίς καθυστέρηση, με τη σύναψη αμοιβαίως επωφελών διακανονισμών λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν την Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Πολιτική και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το Πρώτο Μέρος θα διευκολύνει το Δεύτερο με κατάλληλη μεταφορά τεχνογνωσίας και εμπειρίας.
- Τα Μέρη θα προωθούν, θα επεκτείνουν και θα βελτιώνουν συνέργειες στους τομείς των υποδομών και των μεταφορών, καθώς και, στη βάση της αμοιβαιότητας, στους τομείς των οδικών, σιδηροδρομικών, θαλάσσιων, αεροπορικών και επικοινωνιακών διασυνδέσεων, αξιοποιώντας τις καλύτερες διαθέσιμες τεχνολογίες και πρακτικές. Θα διευκολύνουν, επίσης, τη μεταξύ τους διαμετακόμιση αγαθών, φορτίων και προϊόντων μέσω των υποδομών, περιλαμβανόμενων των λιμένων και των αερολιμένων στο έδαφος καθενός εκ των Μερών. Τα Μέρη θα τηρούν τους διεθνείς κανόνες και κανονισμούς αναφορικά με τη διαμετακόμιση, τις τηλεπικοινωνίες, τα σήματα και τους κωδικούς. Το Πρώτο Μέρος θα πράττει ωσαύτως στο μέτρο που αυτό είναι σύμφωνο προς τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από την ιδιότητά του ως μέλος στην ΕΕ και σε άλλα διεθνή όργανα. Το Δεύτερο Μέρος θα πράττει ωσαύτως στο μέτρο που αυτό είναι σύμφωνο προς τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από την ιδιότητά του ως μέλος σε διεθνείς, πολυμερείς ή περιφερειακούς θεσμούς ή Οργανισμούς στους οποίους μετέχει κατά τη χρονική στιγμή της έναρξης ισχύος της Συμφωνίας αυτής, καθώς και από την ιδιότητά του ως υποψήφιο προς ένταξη στην ΕΕ, σε συνέχεια της προτεινόμενης ένταξής του σε αυτήν.
- Τα Μέρη θα επιδιώξουν τη βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων διασυνοριακών σημείων διέλευσης, όπως απαιτείται από τη ροή των μετακινήσεων και θα επιδιώξουν να κατασκευάσουν νέα διασυνοριακά σημεία διέλευσης με στόχο την ενίσχυση των μεταξύ τους τουριστικών και εμπορικών ροών.
- Τα Μέρη θα λάβουν μέτρα για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος και τη διατήρηση του φυσικού ενδιαιτήματος στα διασυνοριακά ύδατα και τον περιβάλλοντα χώρο και θα συνεργάζονται στην προσπάθεια μείωσης και εξάλειψης κάθε είδους μόλυνσης. Τα Μέρη θα επιδιώκουν να αναπτύσσουν και να εναρμονίζουν στρατηγικές και προγράμματα για την περιφερειακή και τη διεθνή συνεργασία για την προστασία του περιβάλλοντος.
- Τα Μέρη θα ενισχύουν τη διεύρυνση των τουριστικών ανταλλαγών και την ανάπτυξη της συνεργασίας τους στους τομείς του εναλλακτικού τουρισμού, περιλαμβανομένου του πολιτιστικού, θρησκευτικού, εκπαιδευτικού, ιατρικού και αθλητικού τουρισμού και θα συνεργάζονται για τη βελτίωση και την προώθηση των επαγγελματικών και τουριστικών ταξιδίων μεταξύ τους.
- Τα Μέρη θα θεσπίσουν μία Κοινή Υπουργική Επιτροπή (ΚΥΕ) για να αποκτήσουν την καλύτερη δυνατή συνεργασία στους ανωτέρω τομείς της οικονομικής εταιρικής σχέσης, περιλαμβανόμενης της οργάνωσης μεικτών επιχειρηματικών Η εν λόγω Επιτροπή, που θα συνέρχεται μία φορά το χρόνο τουλάχιστον, θα καθοδηγεί την πορεία της διμερούς συνεργασίας, τη συνολική εφαρμογή των σχετικών τομεακών δράσεων, συμφωνιών, πρωτοκόλλων και συμβατικών πλαισίων, καθώς και όλες τις σχετικές μελλοντικές συμφωνίες. Τα Μέρη ενθαρρύνουν τη στενότερη δυνατή επικοινωνία μεταξύ των Εμπορικών Επιμελητηρίων τους.
[…] ».
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως τα δύο αυτά άρθρα αποσκοπούν στην δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για τις μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές, που έχουν από καιρό σχεδιάσει οι «άρχοντες του κόσμου τούτου». Είναι γνωστή σε όλους η πρόθεση των Δυτικών, που έχουν σχεδιάσει την κατάργηση των κρατών με την σημερινή τους μορφή και την μετατροπή τους σε πολλές ανεξάρτητες επαρχίες, οι οποίες θα λογοδοτούν απευθείας στην Κεντρική Κυβέρνηση των Βρυξελλών.
Το διαβόητο Δίκαιο της Θάλασσας[2] ή αλλιώς η Σύμβαση του Montego Bay[3], που αναφέρει το άρθρο 13 της Συμφωνίας, είναι ακόμα μία Συνθήκη, που επέβαλλαν τα Ηνωμένα Έθνη στις 10 Σεπτεμβρίου του 1982. Ωστόσο, αξίζει να αναφέρουμε πως η Τουρκία δεν συμφώνησε με τους όρους της Σύμβασης και δεν προχώρησε στην υπογραφή της, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που παρά τους αρκετά δυσμενείς για την Χώρα μας όρους, την υπέγραψε δια χειρός του τότε υφυπουργού των Εξωτερικών και αργότερα προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Καρόλου Παπούλια.
Το ενδιαφέρον μας θα πρέπει να στραφεί στο άρθρο 125 του Δικαίου της Θάλασσας, που έχει τίτλο «Δικαίωμα πρόσβασης προς και από τη θάλασσα και ελευθερία διέλευσης» και προβλέπει:
«1. Τα άνευ ακτών κράτη έχουν το δικαίωμα πρόσβασης προς και από τη θάλασσα για το σκοπό της άσκησης των δικαιωμάτων που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που σχετίζονται με την ελευθερία της ανοικτής θάλασσας και την κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας. Για το σκοπό αυτό, τα άνευ ακτών κράτη θα απολαύουν ελευθερίας διέλευσης διά μέσου του εδάφους των κρατών διέλευσης με όλα τα μεταφορικά μέσα.
- Οι όροι και τρόποι άσκησης της ελεύθερης διέλευσης θα συμφωνούνται ανάμεσα στα άνευ ακτών κράτη και στα ενδιαφερόμενα κράτη διέλευσης, με διμερείς, υποπεριφερειακές ή περιφερειακές συμφωνίες.
- Τα κράτη διέλευσης, κατά την ενάσκηση της πλήρους κυριαρχίας τους πάνω στο έδαφός τους, έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι τα δικαιώματα και οι ευκολίες που προβλέπονται στο παρόν μέρος για τα άνευ ακτών κράτη δεν παραβιάζουν με κανένα τρόπο τα νόμιμα συμφέροντά τους».
Ακόμα και αν δεχθούμε το Δίκαιο της Θάλασσας ως έναν σωστό και δίκαιο διεθνή νόμο –κάτι που δεν ισχύει– βλέπουμε πως προβλέπει διμερή συμφωνία στην περίπτωση παραχώρησης πρόσβασης προς την θάλασσα από το ένα κράτος στο άλλο. Η Συμφωνία των Πρεσπών, όμως, επιβάλλει στην Ελλάδα μία σειρά παραχωρήσεων προς τα Σκόπια με πρόσχημα πάντοτε την «οικονομική συνεργασία». Αυτό που δεν προβλέπει είναι το πώς η Ελλάδα θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει τα νόμιμα συμφέροντά της. Γιατί;
Διότι επιβάλλεται μέσω του άρθρου 14 μία συνεργασία σε διάφορα μέτωπα, όπως οι μετακινήσεις, η ενέργεια, η διακίνηση προϊόντων και αγαθών, το φορολογικό καθεστώς, τον τουρισμό, που μας οδηγούν εκ του ασφαλούς στο συμπέρασμα πως ο απώτερος στόχος των συγγραφέων της Συμφωνίας δεν είναι η διευθέτηση της διαφωνίας για την ονομασία, αλλά η ανεξαρτητοποίηση της περιοχής.
Τα σχέδια των Δυτικών είναι ορατά και στον πλέον κακόπιστο και γι’ αυτό ήταν μοιραίες οι πολιτικές εξελίξεις, που διαδραματίστηκαν στην Πατρίδα μας αμέσως μετά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων. Εντελώς υποκριτικά και ψηφοθηρικά ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και πρόεδρος των ΑΝ. ΕΛ., Πάνος Καμμένος, παραιτήθηκε από την κυβέρνηση, αντιλαμβανόμενος πως ο λαός δεν επιθυμεί την έγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το ίδιο, φυσικά, έπραξε και ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, Κυριάκος Μητσοτάκης, που σήμερα υποστηρίζει πως θα καταψηφίσει την Συνθήκη, την οποία –σημειωτέον– ξεκίνησε να συντάσσει το κόμμα του και ιδιαίτερα ο αποθανών πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης(!).
Υπάρχουν άραγε ακόμα πραγματικοί Έλληνες, που υποστηρίζουν το ανόητο και επιβλαβές Φράγκικο σύνθημα της εποχής μας «μένουμε Ευρώπη» ή «ανήκομεν εις την Δύσιν» ; Είναι Έλληνες όλοι όσοι υποστηρίζουν την παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την στιγμή, που εκτός από την κατάπτωση του ηθικού και βιοτικού επιπέδου, προστάζει και επιβάλλει την υπογραφή ανθελληνικών Συνθηκών και Συμφωνιών;
Γιατί οι πνευματικοί ταγοί του Έθνους σιωπούν (και αυτή) την κρίσιμη στιγμή; Γιατί όσοι μπορούν να μιλήσουν σιωπούν και όσοι μιλούν συνεργούν με αυτούς, που καταστρέφουν την Πατρίδα μας;
Μανώλης Β. Βολουδάκης
[1] tinyurl.com/y8sasfz8
[2] tinyurl.com/yaoapsxw
[3] Πόλη της Τζαμάικα