Γράφει ὁ κ. Νικόλαος Τσιρώνης, Οἰκονομολόγος
Μία ἀραβικὴ παροιμία λέει ὅτι καλὸς ὁμιλητής εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μετατρέπει τὸ αὐτὶ σὲ μάτι. Ἂς προσέξουμε ὅτι ὁ Κύριος παίρνει εἰκόνες ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴ καὶ ἄλλες δραστηριότητές μας καὶ ἀπὸ τὸ φυσικὸ περιβάλλον, γιὰ νὰ καταστήσει κατανοητὲς μεγάλες ἀλήθειες τῆς θείας ἀποκαλύψεώς Του. Ἔχει μιλήσει γιὰ τὴν σχέση τοῦ κλήματος καὶ τῆς ἀμπέλου καὶ καταλήγει τονίζοντας: «χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδὲν» (Ἰωάν. 15,5).
Ἐμεῖς ἢ δὲν τὸ δεχόμαστε ἢ τὸ λησμονοῦμε. Παίζει καὶ ὁ προαιώνιος ἐχθρός μας τὸν ρόλο του, ἀλλὰ ἡ εὐθύνη εἶναι δική μας. Ἐλησμονήσαμε ὅτι ὁ πονηρός μᾶς ἐπλάνεψε στὴν αὐγὴ τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, στὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ. Καὶ ἀντὶ νὰ μείνουμε πιστοὶ στὸν Δημιουργό μας ἐπιστέψαμε τὸν διάβολο καὶ σύντομα ἐβιώσαμε τὶς συνέπειες τῆς ἐσφαλμένης ἐπιλογῆς μας: ἐξορία, πνευματικὴ ἔκπτωση, δυστυχία, φθορά, ἀσθένεια, θάνατο.
Ἡ παρακοὴ ἀποδεικνύει ἔλλειψη πίστεως, ἐμπιστοσύνης στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἐλησμόνησαν οἱ πρωτόπλαστοι τὴν ἐντολὴ τοῦ Δημιουργοῦ τους. Δὲν ἐχρησιμοποίησαν τὸ ἄλλο σπουδαῖο δῶρο Του, τὴν κρίση καὶ τὴν λογική. Ὁ διάβολος κατηγόρησε τὸν Πανάγαθο Θεὸ διαβάλλοντάς τον στοὺς πρωτοπλάστους. Καὶ ὁ μο-χθηρὸς παρουσιάσθηκε καλός, ἐνδιαφερόμενος γιὰ τὴν θεοποίησή τους. Ἕνας ἔμπειρος πνευματικὸς ἀθλητής, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μᾶς ἐπισημαίνει ὅτι ὁ ἄγγελος τοῦ σκότους μεταμορφώνεται καὶ σὲ ἄγγελο φωτὸς, γιὰ νὰ μᾶς πλανέψει καὶ παρασύρει (Β΄ Κορινθ. 12 – 14). Μᾶς παρουσιάζει τὸ κακὸ ὡς καλό, τὸ ἀνήθικο ὡς ἠθικό, τὸ ἄδικο ὡς δίκαιο. Δὲν ἀμφισβήτησε τὸ «καθ’ ὁμοίωσιν», ὑπέδειξε ἄλλον τρόπο, ἄλλον δρόμο γιὰ τὴν πραγμάτωσή του.
Ἔκτοτε οἱ ἄνθρωποι διακρινόμαστε σὲ δύο κατηγορίες. Σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν πίστη καὶ ἀγωνίζονται νὰ ἀναστρέψουν τὴν καθοδικὴ πνευματικὴ πορεία ζωῆς καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὸν οἶκο τοῦ Πατέρα. Καὶ σ’ αὐτοὺς ποὺ παρὰ πᾶσαν λογικὴν ἐνώπιον τῶν ἀδιεξόδων τῶν ἐπιλογῶν μας, ἀτομικῶν καὶ συλλογικῶν, καὶ πανανθρώπινων, ἐπιμένουν νὰ μένουν ἔγκλειστοι στὴ μάντρα τοῦ δόλιου τυράννου. Μετὰ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Λόγου καὶ τὴν ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας Του τὰ πράγματα ἔχουν γίνει πιὸ εὔκολα γιὰ ὅλους. Διότι ἔχει γίνει διαθέσιμη ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ, ἡ Χάρις Του διὰ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ πονηρὸς ὅμως δὲν ἀπελπίζεται καὶ δρᾶ σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδο. Ἔχει καὶ ἕνα γενικὸ στόχο. «Ὁ Θεὸς ἔβαλε τὴν Ἐκκλησία μέσα στὸν κόσμο καὶ ὁ διάβολος ἀγωνίζεται νὰ βάλει τὸν κόσμο μέσα στὴν Ἐκκλησία» ἐπισημαίνει ὁ Χριστιανὸς διανοητὴς Ἀλέξανδρος Τσιριντάνης, καθηγητὴς τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίνου Ἀθηνῶν.
Ἄτομα, λαοί, ἡ ἀνθρωπότητα τὰ δύο τελευταῖα χρόνια ἀντιμετωπίζουμε ἕνα πολὺ σοβαρὸ κίνδυνο, τὸν κορωνοϊό, ποὺ προκαλεῖ σοβαρὲς κρίσεις στὸν τομέα τῆς ὑγεία καὶ κατὰ προέκταση σὲ ἄλλους τομεῖς, τῆς οἰκονομίας, τῆς παιδείας, τῆς πολιτικῆς. Δοκιμάζει ὄχι μόνον τὶς ἀντοχές μας, ἀλλὰ καὶ τὴν γνησιότητά μας σὲ διάφορες ἰδιότητές μας. Τὴν θέση μας ἀπέναντι στὴν ρητή, διαβεβαίωση τοῦ Κυρίου μας: «χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν».
Τὸ ἐλησμονήσαμε ἢ δὲν τὸ δεχόμαστε. Καὶ ἀντὶ νὰ στραφοῦμε λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, μὲ προεξάρχοντες τοὺς Μητροπολίτες μας, πρὸς τὸν μόνον Σωτῆρα, καταφεύγουμε σὲ πρόσωπα, μέσα, μεθόδους, τρόπους «ἐν οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία». Οἱ Μητροπολίτες μας συμμορφώθηκαν πρὸς τὶς ἀπαιτήσεις τῆς πολιτείας καὶ ἔκλεισαν τοὺς ναούς. Ἔκαναν τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ κάνουν: πρόσκληση σὲ μετάνοια, στράτευση ὅλων μὲ κέντρον τήν ἐκκλησία: Θεῖες Λειτουργίες, Παρακλήσεις, Ἀγρυπνίες. Ὁ κορωνοϊὸς εἶναι συνέπεια, καρπὸς τῆς ἁμαρτωλότητάς μας, δημιούργημα τοῦ διαβόλου καὶ τῶν ὀργάνων του, τοῦ ἄρχοντα τοῦ κόσμου τούτου ποὺ ἔχουν τυφλωθεῖ ἀπὸ τὴν πεποίθηση ὅτι εἶναι ἀφέντες τοῦ κόσμου.
Ὁ πονηρὸς ἐνήργησε κατὰ τὸν γνωστὸ τρόπο του. Οἱ Μητροπολίτες μας ἀποδείχθηκαν ἄφρονες ἔχοντας λησμονήσει τὶς μεθοδεῖες του. Πάλι ἐπικαλέσθηκε τὸ καλό μας, τὴν προστασία τῆς ὑγείας μας. Στὸν κῆπο τῆς Ἐδὲμ καμουφλὰζ ἡ σύνεση τοῦ ὄφεως. Στὴν περίπτωσή μας, τοῦ κορωνοϊοῦ, τὸ ἐνδιαφέρον τῆς πολιτείας γιὰ τὴν ὑγεία τῶν πολιτῶν. Καὶ ἕνα εἰδικὸ ἐπιστήμονα, λοιμωξιολόγο, ὄχι τὸν ὁποιονδήποτε ἀλλὰ ἄνθρωπο τῆς Ἐκκλησίας, ἱεροψάλτη!
Ποῦ εἶναι οἱ φωτισμένοι Μητροπολίτες μας, οἱ ὁδηγούμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα; Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης σὲ ἄρθρο του ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ στὶς 22 Ἰανουαρίου 2021 γράφει: «Πῶς θὰ προχωρήση ἕνας λαὸς μέ τὸ νὰ μὴ πιστεύη εἰς Θεόν, ἀλλὰ νὰ πιστεύη τὸν καθένα; Νὰ μὴ πιστεύη πράγματικά στὸν Θεό, γιὰ νὰ γνωρίζη ὅτι ἡ ὥρα τοῦ θανάτου του δὲν θὰ ἐμποδισθῆ ἀπὸ κανένα ἐμβόλιο, ἀπὸ κανένα γιατρό, ἀπὸ καμία Ἐντατική, ἀπὸ τίποτε».