ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον, ἀναφωνεῖ ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος τῶν Χριστουγέννων, θέλοντας νὰ ἐκφράσει τὸ ἀπερινόητο μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας, τὴν ἀνατροπὴ ὅλων τῶν φυσικῶν νόμων καὶ τὴν κατάργηση ὅλων τῶν φιλοσοφικῶν στοχασμῶν, οἱ ὁποῖοι δογμάτιζαν ὅτι «θεὸς ἀνθρώποις οὐ μείγνυται». Ὁ Θεός, ὁ κύριος τῶν φυσικῶν νόμων, τοὺς ἀνέτρεψε καὶ μείχθηκε μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Ἔγινε ἄνθρωπος, γιὰ νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο θεό! Ἀποφάσισε νὰ ὑλοποιήσει τὴν ἀρχέγονη ὑπόσχεσή Του, νὰ στείλει «τὸ σπέρμα τῆς Γυναικός», γιὰ νὰ συντρίψει τὴν κεφαλὴ τοῦ ὄφεως καὶ νὰ λυτρώσει τὸ ἀνθρώπινο γένος ἀπὸ τὴ δουλεία του. Δὲν ὑπάρχει πιὸ ἐλπιδοφόρο γεγονὸς ἀπὸ τὴν σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου. Δι’ αὐτοῦ διορθώθηκε τὸ μοιραῖο σφάλμα τῶν πρωτοπλάστων καὶ ἐπανενώθηκε ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸ Θεό. Ἄνοιξε ξανὰ ἡ πύλη τῆς Ἐδὲμ καὶ ξαναδόθηκε ἡ δυνατότητα τῆς κατὰ χάριν θεώσεως. Ὁ Χριστὸς ἔγινε ὁ δεύτερος Ἀδάμ, ὁ νέος ἄνθρωπος, ὁ Θεάνθρωπος, καὶ μέσῳ Αὐτοῦ πιὰ μετέχουμε στὴ θεανθρωπότητά Του, δηλαδὴ στὴ δυνατότητα τῆς θεώσεώς μας. Ἀλλά, ἀλίμονο, ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος πασχίζει νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ Αὐτόν! Ὥς καὶ τὸν τρόπο χρονολόγησης ἀλλάζει, διότι τὸν ἐνοχλεῖ καὶ ἡ ἁπλὴ ἀναφορὰ τοῦ ὀνόματός Του! Ἐμεῖς, ὅσοι πιστεύουμε σ’ Αὐτὸν καὶ τοῦ ἐναποθέτουμε τὴ ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας, ἂς ἀνυμνήσουμε τὸ ἅγιο ὄνομά Του, γιὰ τὴν ὑπέρτατη δωρεά Του σέ μᾶς. Ἂς κάνουμε τὴν καρδιά μας νοητὴ φάτνη, ἂς Τὸν ὑποδεχτοῦμε καὶ ἂς Τὸν ζεστάνουμε μὲ τὴν πίστη μας καὶ τὴν ἀφοσίωσή μας. Ἂς βάλλουμε στὸ περιθώριο τὸ κοσμικὸ γιορταστικὸ πνεῦμα τῶν ἡμερῶν καὶ ἂς γιορτάσουμε ὅπως Ἐκεῖνος θέλει τὸ κοσμοσωτήριο γεγονός! Καλὸ καὶ εὐλογημένο Δωδεκαήμερο!